Βαγγέλης Μαρινάκης: Το «θράσος» του Τσίπρα και το μήνυμα του… «ελληνάρχη»

Του Νίκου Λακόπουλου

Προφανώς τα μηνύματα των πολιτικών αρχηγών είχαν την σημασία τους, αλλά δεν περιείχαν καμιά έκπληξη. Ούτε φυσικά το μήνυμα του Πρόεδρου της Δημοκρατίας. Την έκπληξη την περιείχε το μήνυμα του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Το μήνυμα του μηνύματος, ήταν το ίδιο το μήνυμα. Ότι ο μεγαλοεφοπλιστής θεώρησε απαραίτητο, αφού είχε δώσει συνεντεύξεις εναντίον του Αλέξη Τσίπρα, να βγει και να πει στον λαό- όχι μόνο του Ολυμπιακού- τι να ψηφίσει. Ή μάλλον τι να μην ψηφίσει.

Ο αυτόκλητος πολιτικός παράγοντας -που έχει και προβλήματα με τη Δικαιοσύνη, ο ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού και του πρώην Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη- πλην του να καταψηφίσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ -ή μάλλον τον Τσίπρα- κρατά μια κάποια …υπερκομματική στάση με ύφος …πατριάρχη ή …εθνάρχη.

Η παρέμβαση έχει ιδιαίτερη σημασία. Το τέλος της κυβέρνησης της Αριστεράς και η ενδεχόμενη άνοδος στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν είναι μια απλή εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία. Είναι η επιστροφή στην κανονικότητα, όπου τα κόμματα κυβερνούν μαζί με τους επιχειρηματίες, η οικογενειοκρατία θεμελιώνεται για τα καλά στην πολιτική ζωή και οι ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης έχουν λόγο όχι στην πολιτική ζωή, αλλά στο ποιος θα είναι στην κυβέρνηση. Μόνο που οι παλιοί ολιγάρχες έμεναν στο παρασκήνιο και δεν κάναν διαγγέλματα και «καλέσματα» στον λαό:

Το «κάλεσμα» του Μαρινάκη -που μάλλον θεωρεί τον εαυτό του θεσμό ή πολιτειακό παράγοντα- γίνεται  στο όνομα της Δημοκρατίας για να μιλήσει για«το  ΨΕΜΑ, τη ΦΑΥΛΟΤΗΤΑ, τον ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΛΑΪΚΙΣΜΟ, την ΠΡΟΔΟΣΙΑ, το ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ, τους ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ, τα ΣΚΑΝΔΑΛΑ, το απύθμενο πολιτικό ΘΡΑΣΟΣ και ΜΙΣΟΣ, την ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ και της ιδεολογίας της ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΚΟΣΤΟΣ».

Μην ψάχνετε να βρείτε τα σκάνδαλα του ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρνηση της Αριστεράς είναι για τον νέο πάτρωνα του Λαού «νοσηρή κατάσταση» για την οποία «ευθύνεται ξεκάθαρα η απερχόμενη κυβέρνηση και προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας». Αυτός απαξίωσε τα ήθη και τα ιδανικά του λαού και τους θεσμούς -και προφανώς ο Βαγγέλης Μαρινάκης θέλει να τα επαναφέρει.

«Να κοιτάξουμε λοιπόν ο ένας τον άλλο στα μάτια και αφήνοντας στην άκρη τις διχαστικές λογικές που προσπάθησαν να μας επιβάλουν, να αναζητήσουμε και πάλι τις κοινές μας αξίες και να φτιάξουμε εμείς την μοίρα που μας αξίζει. Χωρίς τα ψεύτικα, μεγάλα λόγια που χάνονται την επόμενη των εκλογών και όχι για τους πολλούς ή τους λίγους, αλλά για όλους τους ΕΛΛΗΝΕΣ.

Καλώ λοιπόν τους χιλιάδες φίλους στον Πειραιά μας και σε ολόκληρη την Ελλάδα, με τους οποίους έχουμε δώσει τόσους νικηφόρους αγώνες μαζί, αλλά και τον κάθε Έλληνα και την κάθε Ελληνίδα ξεχωριστά, να είναι μαζικά παρόντες στις αυριανές κάλπες, προκειμένου να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα ενότητας, σταθερότητας, ασφάλειας και προκοπής. Για την Ελλάδα της περηφάνιας, της λεβεντιάς και του φιλότιμου, αλλά και για την Ελλάδα της ανάπτυξης, της εργασίας και της ανταμοιβής των κόπων και των θυσιών των ανθρώπων της».

Ο Αλέξης Τσίπρας προσωπικά εκφράζει την φαυλότητα και ο Πειραιάρχης το ήθος, την προκοπή και την …λεβεντιά. Όποιος έχει οικονομική επιφάνεια έχει λόγο στην πολιτική ζωή, αλλά αυτή τη φορά βγαίνει μπροστά να καθοδηγήσει τον λαό, να του πει τι να ψηφίσει και τι να μην ψηφίσει, να αναλάβει να πατρονάρει την πατρίδα -που κινδυνεύει ειδικά από τον Αλέξη Τσίπρα -με τον οποίο σε πρόσφατη συνέντευξη είπε πως είχε καλές σχέσεις, αλλά τον …απογοήτευσε κι έτσι κατέληξε να υποστηρίξει το …Ποτάμι.

Το ερώτημα είναι γιατί ο Βαγγέλης Μαρινάκης αγόρασε τον Ολυμπιακό και τον ΔΟΛ, γιατί θέλει να παίξει πολιτικό ρόλο και γιατί εργάζεται για την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί απέχτησε ένα τηλεοπτικό κανάλι και εφημερίδες. Γιατί κάνει δωρεές στη Νέα Δημοκρατία και κουμπαριές με την Οικογένεια Μητσοτάκη.

Και το πιο σοβαρό ερώτημα είναι τι θα σημαίνει για την Ελλάδα η απόλυτη κυριαρχία ενός κόμματος με την βοήθεια μέσων ενημέρωσης και επιχειρηματιών στην δημόσια ζωή -για την προκοπή και τη «λεβεντιά» της πατρίδας. Μια προκαταβολή της απάντησης μπορεί να πάρουμε τους επόμενους μήνες -αν σχηματίσει η κυβέρνηση ο Μητσοτάκης.

Προς το παρόν η επιστροφή της διαπλοκής και της οικογενειοκρατίας -με τρεις Μητσοτάκηδες, Κεφαλογιάννηδες στην πολιτική ζωή μοιάζει με εικόνα από το παρελθόν μιας υπανάπτυκτης πολιτικά αποικίας που ψηφίζει δημοκρατικά, αλλά προτιμά γόνους και δυναστείες, όπως Μητσοτάκηδες, Παπανδρέου και Καραμανλήδες.

Ο Μαρινάκης όμως που φαίνεται να κατέχει πολλά μέσα ενημέρωσης και μπορεί να στηρίζει περισσότερα από ένα κόμματα -αποφεύγοντας να διεκδικήσει  ο ίδιος την πολιτική εξουσία, πέρα από μια θέση …δημοτικού συμβούλου, μπορεί να είναι εικόνα από το μέλλον. Όταν όλοι θα έχουμε δικαίωμα να θέσουμε υποψηφιότητα στις εκλογές, αλλά θα βγαίνει -όπως στον Πειραιά- ο εκλεκτός του Ελληνάρχη και στην Αθήνα ο εγγονός, ο ανιψιός ή ο αδελφός ενός Μητσοτάκη -που θάναι και κουμπάρος ή κουμπάρα του Μαρινάκη.

Μόνο που πλέον ο Μαρινάκης δεν ενδιαφέρεται για τον Πειραιά, αλλά θέλει να έχει λόγο για όλη την Ελλάδα που κινδυνεύει από τα σκάνδαλα του ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι συμβαίνει εδώ, αλλά όπως πάντα δεν ξέρουμε τι. Πιθανόν η Ελλάδα να αλλάζει πολίτευμα πηγαίνοντας πίσω στο παρελθόν όπου οι οικονομικοί παράγοντες είχαν την εξουσία ή στο μέλλον σε μια εφιαλτική «δημοκρατία» όπου όποιος έχει τα λεφτά έχει και τα μέσα. Κι όποιος έχει τα μέσα δεν χρειάζεται να έχει την πολιτική εξουσία, αφού έχει την πραγματική εξουσία.

Κι αφού μαζί με την εξουσία έχει και την ευθύνη του έθνους μπορεί να στέλνει μηνύματα στον λαό και να κάνει διαγγέλματα με πατρονικό ύφος, όπως στις Μπανανίες που η οικονομική εξουσία χρησιμοποιεί την πολιτική και τους κυβερνώντες ως τα παιδιά για τα θελήματά της.

Και το θέλημα του Μαρινάκη είναι να φύγει ο Τσίπρας σήμερα, ίσως αύριο να φύγει ο Μητσοτάκης. Όχι δεν αλλάξαμε πολίτευμα. Ο Ελληνάρχης θέλει ένα ρόλο, αλλά υπερασπίζεται και την «δημοκρατία».