Τράπεζα Πειραιώς: Έχασε τη μάχη ο Μεγάλου ή μοιράζουν ψεύτικες υποσχέσεις;

Η διοίκηση της Τράπεζας Πειραιώς, στο νέο επιχειρησιακό σχέδιο, προβλέπει δραστική περικοπή εξόδων, σημαντικό μέρος της οποίας θα προέλθει από τη συρρίκνωση του δικτύου των καταστημάτων και τη μείωση των υπαλλήλων.

Η διοίκηση Μεγάλου έχει στόχο να περιορίσει φέτος τον αριθμό καταστημάτων της σε περίπου 380, από 414 που ήταν στις 31 Δεκεμβρίου 2021 και 578 το 2019.

Θα ακολουθήσει νέο «ψαλίδισμα» την επόμενη διετία-τριετία, με στόχο τον τελικό περιορισμό του δικτύου σε 318 μονάδες. 

Τις τελευταίες ημέρες όμως, οι βουλευτές που εκλέγονται σε περιοχές όπου είχε ανακοινωθεί το κλείσιμο του καταστήματος, όπως το Θέρμο και τα Καλάβρυτα, βγαίνουν και πανηγυρίζουν πως τα καταστήματα δεν κλείνουν «κατόπιν ενεργειών τους» 

Μάλιστα, ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας Κώστας Καραγκούνης  ενημέρωσε τόσο τον δήμαρχο Θέρμου όσο και τους λοιπούς αντιπροσώπους ότι έπειτα και από επικοινωνία που είχε με τη διοίκηση της τράπεζας, το υποκατάστημα της Πειραιώς στο Θέρμο δεν πρόκειται να κλείσει. Δηλαδή ο βουλευτής της Ν.Δ. ανάγκασε τον CEO της Πειραιώς να αναιρέσει την απόφασή του.

Τι συμβαίνει λοιπόν;

Έκανε πίσω ο Χρήστος Μεγάλου; Υποχώρησε στις πιέσεις τοπικών παραγόντων και βουλευτών ή δέχτηκε τηλέφωνο από το Μαξίμου, που του εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκεια της κυβέρνησης γι’ αυτές τις κινήσεις που μπορεί να έχουν ισχυρό αντίκτυπο στην κάλπη; 

Αν ναι, αλλάζει ο σχεδιασμός της τράπεζας για τη μείωση των φυσικών καταστημάτων και του λειτουργικού κόστους;

Η τράπεζα θα αναζητήσει άλλες πηγές εσόδων για να κλείσει την «τρύπα» που μπορεί να υπάρξει στον ισολογισμό;

Και πώς θα εξηγήσει στους μετόχους την αλλάγη στάσης για την ικανοποίηση βουλευτών και κυβέρνησης;

Αν όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι και ο σχεδιασμός προχωρά κανονικά, τότε ή κορόιδεψε τους βουλευτές ή οι ίδιοι λένε ψέματα στις τοπικές κοινωνίες προς άγραν ψήφων.

Υπάρχει, βέβαια, το ενδεχόμενο ο CEO της Τράπεζας Πειραιώς να κλείσει καταστήματα σε άλλες περιοχές. Τότε όμως θα βρεθεί μπροστά σε άλλους αγανακτισμένους βουλευτές και τοπικούς παράγοντες που θα έχουν τις ίδιες απαιτήσεις και θα ρωτάνε «γιατί εμάς και όχι τους άλλους;».

Φαύλος κύκλος, λοιπόν…