Το σαββατιάτικο σημειωματάριο του μικρομέτοχου (27.3.2021)

KAΛΛΙΟΠΗ ΒΑΡΔΑΚΑ: Το μουσείο διαμάντι, του Παύλου Βρέλλη, είναι ένα από τους σημαντικότερους χώρους ιστορίας και πολιτισμού, όχι μόνο για την Ήπειρο αλλά και για τη χώρα μας.

  • Το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας Παύλου Βρέλλη, το εντυπωσιακότερο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων στην Ελλάδα, άνοιξε για πρώτη φορά τις πύλες του στο κοινό πριν από 25 χρόνια, το 1995….

    Ο Παύλος Βρέλλης, γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου του 1923, στα Ιωάννινα και απεβίωσε στις 23 Ιουλίου του 2010.

Έκανε πραγματικότητα ένα όνειρο που εξελίχθηκε σε έργο ζωής και δημιουργίας, με μοναδικό σύμμαχο τον εαυτό του, ο οποίος για 13 ολόκληρα χρόνια, εργάστηκε ακατάπαυστα μόνο γι’αυτό το όραμα. 150 κέρινα ομοιώματα, σε φυσικό μέγεθος και ενταγμένα σε μια πιστή αναπαράσταση του περιβάλλοντος της εποχής τους, ξαναζωντανεύει μορφές της Ελληνικής ιστορίας.
**
  • Με μήνες δουλειάς για κάθε ένα από αυτά και τις γνώσεις του στη καθαρή κλασική γλυπτική, με γνώση στην επιλογή του κεριού, που αν και εύκολο σαν υλικό, η επιλογή της ποιότητας του και κυρίως το χρώμα του, ήταν καθοριστικό.
Η φιλοσοφία του Παύλου Βρέλλη ήταν πάντα ότι: “πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει χρήματα, αλλά αυτός που προσφέρει. Και εγώ είμαι πλούσιος, γιατί κατάφερα και πρόσφερα στον Έλληνα τούτο το έργο”.
  • Σε ένα πετρόκτιστο, παραδοσιακό κτίριο, φρουριακής αρχιτεκτονικής της Ηπείρου του 18ου αιώνα, με πολεμίστρες, καταχύτρες, σαχνισιά και με εσωτερικό χώρο που έχει συνολικό όγκο 2.500 κυβικών μέτρων, σε έκταση 17 στρεμμάτων, 12 χιλιόμετρα έξω από τα Γιάννενα, στο Μπιζάνι, το μουσείο των κέρινων ομοιωμάτων, φιλοξενεί τα εκθέματα τα οποία εκτίθενται σε τρεις κατηγορίες.

Ξεκινά από την προεπαναστατική περίοδο, από το “κρυφό σχολειό” μέχρι και τη σφαγή του Αλή Πασά και μεταβαίνει στην επαναστατική περίοδο, από τον Μακρυγιάννη, μέχρι και τη φυλάκιση του Κολοκοτρώνη.
  • Στο τρίτη πτέρυγα του μουσείου, ξεκινά από τον Παύλο Μελά και φτάνει μέχρι τη τραγωδία της Κύπρου, με μικρές αναφορές στην εποποιία του ’40, στους γερμανικούς φούρνους του Άουσβιτς, στην κυρά της Ρω, αλλά και στη Μικρά Ασία και κατακλείδα, αποτελεί το “εργαστήρι του καλλιτέχνη”.
Εκεί όπου ο επισκέπτης αισθάνεται ότι ταξιδεύει σε βουνά, παλιά οικήματα, σπηλιές, εκκλησίες, μονοπάτια, ακολουθώντας μια κυκλικού χαρακτήρα ξενάγηση παράλληλων, συνάλληλων και διάλληλων επιπέδων, εκεί θα σας δοθεί η δυνατότητα να απολαύσετε μία “κέρινη” ξενάγηση, που θα σας μαγέψει.
***

Η θεματολογία καλύπτει 24 αιώνες Ελληνικής Ιστορίας (από το 500 π.Χ.), με ιδιαίτερη έμφαση στην νεώτερη ιστορία της Ηπείρου και χωρίζεται σε τρεις ενότητες 1) την ενότητα της Προεπανάστασης (12 θέματα), 2) την ενότητα της Επανάστασης του 1821 (6 θέματα) και 3) την ενότητα του Β’ Παγκοσμίου πολέμου (9 θέματα). Το Μουσείο κλείνει με αναφορές (3 θέματα) και υπενθυμίσεις (5 θέματα) βασικών σημείων της Ελληνικής Ιστορίας και κατακλείδα αποτελεί το 36ο θέμα του : Το Εργαστήρι του Καλλιτέχνη.

Ενδεικτικά αναφέρονται ορισμένα από τα ιστορικά γεγονότα και θέματα που αναπαριστάνονται:

Το Κρυφό σχολείο κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας
Το μαρτύριο του Διονύσιου του Φιλόσοφου (1611)
Ο όρκος της Φιλικής Εταιρείας (1814)
Κλέφτες και Αρματολοί
Η σφαγή του Αλή Πασά στο νησί των Ιωαννίνων (Γενάρης 1822)
Μακεδονικός Αγώνας / Παύλος Μελάς (1870 – 1904)
Βαλκανικοί Πόλεμοι (1912-1913)
Οι γυναίκες της Πίνδου, κατά τη Μάχη της Πίνδου (1940)
Το Στρατηγείο της VIII Μεραρχίας, στη σπηλιά του Καλπακίου, (με το ομοίωμα του Στρατηγού Χαράλαμπου Κατσιμήτρου,1940)
Μάχη της Κρήτης (20-31/5/1941)
Η Κυρά της Ρω (Δέσποινα Αχλαδιώτου) (14 Μάη 1982)
Αναφορά στην τραγωδία της Κύπρου (1922)


Διαβάστε στη «ΜτΧ»: Παύλος Βρέλλης. Ο καλλιτέχνης που ξεκίνησε ως συντηρητής στην Ακρόπολη και ίδρυσε το πρώτο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων. Φυλακίστηκε από τους Γερμανούς και λάτρεψε τους αγώνες των Ελλήνων (βίντεο drone)…

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/25-chronia-quot-moyseio-payloy-vrelli-quot-i-istoria-toy-ellinikoy-ethnoys-plasmeni-me-omoiomata-apo-keri/


  • ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΕΙΣΤΕ ΕΙΠΑΜΕ;

Εικόνα

Εικόνα

*****

  • ΑΛΑΛΗ Η ΜΕΡΚΕΛ για τον εορτασμό των 200 ετών(!!)… Λέξη… Μιλάμε για την κατινιά.
  • Αριστερόπαιδα, ο εορτασμός για τα 200 χρόνια από την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού, θα κρατήσει όλο τον χρόνο. Θα τον αντέξετε;
  • Κατάπτυστο κείμενο του πρώην αναπληρωτή ΥΠΠΟ του Συριζα, Ξυδάκη,που αναφέρεται στην Μενδώνη ως «η θεούσα με τη στεκα» σαν να είναι κανένα τρολ. Αναμενόμενη όμως η σεξιστική συμπεριφορά από το πιο μισογυνικο κόμμα της Ελλάδας. Και ρήμα μνημειωνω δεν υπάρχει
Το εθνικό μας kitsch: Η Νέα Δημοκρατία του Σαλό
Την Τετάρτη το βράδυ, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο πρωθυπουργός, μετά των συζύγων τους, υποδέχονταν τον διάδοχο του βρετανικού θρόνου, πρίγκιπα της Ουαλίας Κάρολο, και τη σύζυγό του, δούκισσα της…tvxs.gr
Suez Canal Authority restarts tugging attempts to free stranded ship reut.rs/2PzhkiY

Εικόνα

Τζ.Η:Αυτό που μου κάνει εντύπωση, είναι ότι πήγε με κανονικό ρολόι, όχι με ηλεκτρονικά μπλιμπλίκια. Προφανώς, φοβήθηκε μήπως η διεθνής κομμουνιστική αριστοκρατία τον πάρει στο ψιλό που δεν πήγε με -έστω- ένα Rolex

Εικόνα


Το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που κατακρίνουν τα super markets #Μασουτης επειδή έβαλαν τον Εθνικό Ύμνο καταδεικνύει ότι κάτι πηγαίνει πάρα πολύ στραβά σε αυτή τη χώρα…

  • Δεν βάζω καν σε συζήτηση τις βλακείες τύπου ” αν ενοχληθούν οι μετανάστες” από οποιαδήποτε εκδήλωση στη χώρα μας εκφράζει τον πολιτισμό, την ιστορία, τη θρησκεία μας κλπ. Απολύτως καμία συζήτηση. Δεν θα τρελαθούμε κιόλας.

Κ.Σ: Πάντα αυτή ήταν η Αριστερά… Πραγματικά πόσα κόμπλεξ έχετε και πόσο μίσος για την Ελλάδα ;

Εικόνα


Ε.ΑΔ:Το 2018 που έκανε ακριβώς το ίδιο δεν σε πόνεσαν τα αυτάκια σου;;;; Ενώπιον του Ζήκου και του Αμερικανού Πρέσβη δεν “εκτέλεσε” τότε τους εθνικούς ύμνους;; Δεν ντρέπεστε καθόλου;; Άθλιοι, υποκριτές

Εικόνα
Δεν μας φταίει τίποτα η Αναστασία Ζαννή, ούτε τα φάλτσα της στην Ακρόπολη – πόνεσαν τα αυτάκια μας. Μας φταίει η κυβέρνηση που τη διάλεξε (Υπουργείο Εθνικής Αμύνης) και τα ΜΜΕ που βάλθηκαν να μας πείσουν για τη «διεθνούς φήμης
……

Εικόνα

ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ@ΚΑΘΗ

  • Ο τολμηρός, εξωστρεφής και γεμάτος ρίσκα πατριωτισμός είναι αυτός που μας πήγε μπροστά ως έθνος. Σκέπτομαι μερικές φορές πού θα ήταν αυτή η χώρα χωρίς τον Τρικούπη, τον Βενιζέλο ή τον Καραμανλή. Μας πέταξαν στα βαθιά, έβαλαν φιλόδοξους στόχους. Αλλη χώρα παρέλαβαν και άλλη παρέδωσαν. Καλύτερη, μεγαλύτερη στην περίπτωση του Βενιζέλου, πιο στέρεη στην περίπτωση του Καραμανλή.

Τόλμησαν και πήγαν κόντρα στο κύμα του λαϊκισμού που κάθε τόσο φουσκώνει σε αυτόν τον τόπο και παρασύρει τα πάντα στο διάβα του, τη λογική, τους θεσμούς, την ενότητά μας. Κατηγορήθηκαν, πέρασαν από πολιτικές και προσωπικές ερήμους, αλλά δεν το έβαλαν κάτω. Η Ιστορία είναι όμως δίκαιη μαζί τους.

  • Κοιτώντας πίσω, δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις το θάρρος τους. Ο Βενιζέλος βγήκε στο μπαλκόνι την ώρα που ένα παθιασμένο πλήθος φώναζε «Συντακτική», γιατί ήθελε την άμεση κατάργηση της βασιλείας. Θεωρούσε ότι ήταν λάθος, όχι για το προσωπικό του συμφέρον αλλά για το συμφέρον του τόπου. Αγνόησε τις φωνές και έκανε το μη δημοφιλές.

Ο Καραμανλής σηκώθηκε στο βήμα της Βουλής και μας είπε ότι, είτε θέλουμε είτε όχι, ανήκουμε στη Δύση. Και αυτό πότε; Την ώρα που η αμερικανική υποστήριξη στη δικτατορία και η κυπριακή τραγωδία είχαν φουσκώσει όσο δεν πάει το αντιδυτικό ρεύμα στην κοινωνία. Δεν μέτρησε τα likes κάτω από ένα tweet. Στην εποχή μας είναι βέβαιο ότι θα είχε κερδίσει ένα hashtag Καραμανλή/προδότη. Και τότε δέχθηκε πυρά, αλλά δεν «μάσησε».

  • Για να έχουμε μέλλον, θα χρειαστεί να βρούμε το αντίστοιχο θάρρος, όλοι. Κάθε φορά που περνάμε από έναν κάβο, οι άνεμοι του άγριου λαϊκισμού σπρώχνουν το καράβι που λέγεται ΕΛΛΑΣ στα βράχια, τα οποία άλλοτε έχουν τη μορφή ενός μεγάλου διχασμού και άλλοτε ενός μεγάλου θυμού με καταστροφικές συνέπειες. Ο κάβος είναι δύσκολος.

Ο συνδυασμός μιας αναθεωρητικής και παράλογης Τουρκίας, της πανδημίας, των συνεπειών της οικονομικής κρίσης, του μεταναστευτικού μοιάζει με την τέλεια καταιγίδα. Μπορεί να μην το συνειδητοποιούμε, αλλά οι πιέσεις και τα διλήμματα που αντιμετωπίζουμε ως χώρα έχουν σχεδόν υπαρξιακή διάσταση. Δημιουργούνται ισχυροί μύθοι, αριστερά και δεξιά, που συγκινούν γιατί πατούν πάνω στο συναίσθημα και στην άγνοια.

  • Η ηγεσία δεν ήταν ποτέ μια εύκολη υπόθεση σε αυτόν τον τόπο. Σήμερα ειδικά, η συμμετοχή στον δημόσιο βίο και διάλογο απαιτεί από όλους –από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό, έως τον πολίτη που γράφει την άποψή του στο Facebook χωρίς να φοβάται το λιντσάρισμα– θάρρος, ίσως και συναισθηματικό στέγνωμα.

Με τσαγανό, το βλέμμα καρφωμένο στους φιλόδοξους εθνικούς μας στόχους, χωρίς αχρείαστα λάθη, θα περάσουμε τον κάβο και ο πρακτικός, τολμηρός, εξωστρεφής πατριωτισμός θα οδηγήσει το καράβι σε ήρεμα νερά, αλλά και σε ανοικτές θάλασσες.


skitso-toy-ilia-makri-25-03-210