Το πρωινό σημειωματάριο του μικρομέτοχου (12/4)

ΜΗΝΥΜΑ ΦΙΛΟΥ: Έχουν το εργαλείο οι άνθρωποι . Τι έτσι το έφτιαξαν; Οι ηγετικές ομάδες ΝΔ. και ΚΙΝΑΛ δεν ψήφισαν στις ψηφοφορίες για την συνταγματική αναθεώρηση την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την ερμηνεία του άρθρου 86 , ότι η παραγραφή δεν ισχύει για δωροδοκία υπουργών. Έτσι σήμερα ο κ. Αθανασίου της ΝΔ. μας είπε ότι το άρθρο 86 διασφαλίζει τους υπουργούς όταν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους χρηματίζονται.

  • Αν δεν είναι έτσι τα πράγματα όπως εκ των υστέρων ισχυρίζεται ο κ. Αθανασίου, τότε όσοι τον ακούσαμε είμαστε χαζοί γιατί έτσι μας νομίζουν.
  • Τα ίδια είπε και ο κ. Βενιζέλος προηγουμένως θυμίζοντας ότι η κυβέρνηση ΝΔ-ΚΙΝΑΛ που θα προκύψει θα ακυρώσει όλες τις νομικές ενέργειες κατά υπουργών για το θέμα της NOVARTIS.
  • Αν ο Ελληνικός Λαός με την ψήφο του αποφασίσει να τους δώσει την εξουσία τότε είμαστε όλοι άξιοι της τύχης μας και αυτοί που θα πάμε να ψηφίσουμε και αυτοί που δεν θα πάνε.

Σε ότι αφορά τα 4 πολιτικά πρόσωπα για τα οποία η υπόθεση πήγε στο αρχείο που διαμαρτύρονται ότι διασύρθηκαν να ρωτήσουν τον κ. Βενιζέλο γιατί εμπνεύσθηκε έτσι το άρθρο 86.. Διότι, αν δεν υποχρέωνε τους δικαστές να στέλνουν την δικογραφία χωρίς περαιτέρω έρευνα στην Βουλή, τότε πιθανόν να μην είχαμε μάθει ποτέ ότι αναφέρθηκε το όνομα τους.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΝΤΑ: Ας είμαστε ειλικρινείς & λίγο σκεπτικιστές χρησιμοποιώντας πάντα την κρίση μας σε ότι ακούμε. Είμαι η τελευταία που θα υπερασπίζονταν τον Αθανασίου αν εννοούσε αυτό για το οποίο αποσπασματικά & μέσω κάποιων ΜΜΕ φέρεται να είπε. Αλλά δεν θα γίνω & μέρος της διαστρέβλωσης της αλήθειας & του κανιβαλισμού που επανειλημμένα έχω καταδικάσει.

  • Ερωτήθηκε ο Αθανασίου αν η παθητική δωροδοκία (μίζα), συνιστά αδίκημα που συνδέεται με πράξεις που ανάγονται στα καθήκοντα του Υπουργού, ή τελείται επ’ ευκαιρία αυτών.

Απάντησε: Η δωροδοκία (ως αδίκημα) είναι πράξη που τελείται κατά την άσκηση των καθηκόντων του Υπουργού (δηλαδή, είναι στα καθήκοντα του).
Είχε βέβαια κι αυτός τον σκοπό του. Φωτογράφιζε τη παραγραφή του αδικήματος βάσει του νόμου Βενιζέλου. Και φυσικά, δεν εννοούσε λέγοντας δημοσίως ότι αποτελεί καθήκον κάθε υπουργού να λαμβάνει μίζες.

Η ερώτηση τέθηκε έτσι, διότι παίζει ρόλο σύμφωνα με τον νόμο Βενιζέλου περί ευθύνης υπουργών. Μόνο ένας άκρως ηλίθιος λοιπόν θα το έλεγε αυτό δημοσίως. Τα υπόλοιπα είναι λαικισμοί που αντιπαθώ απ’όπου κι αν προέρχονται. Τα ΜΜΕ σήμερα ξεσκίζουν και κάθε άλλο παρά διαφωτίζουν τον κόσμο, αναλόγως συμφερόντων.

ΥΓ. Φυσικά και στην ανωτέρω ανάρτηση ΔΕΝ υπερασπίζομαι τον επαίσχυντο νόμο Βενιζέλου, ο οποίος όφειλε να αλλάξει. Αλλά ΔΕΝ δέχομαι να απομονώνουν μια φράση και να την κάνουν σημαία, καλλιεργώντας άλλες εντυπώσεις.

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ: Επειδή έχω ασχοληθεί με τον κινηματογράφο αρκετό καιρό, επιτρέψτε μου να πω την άποψη μου σε σχέση με την “παραγωγή ” της ταινίας που σκηνοθετεί ο Κώστας Γαβράς.

  • 1ον ο Κ.Γ Ούτε ζήτησε ουτε θα πάρει ένα ευρώ.
  • 2ον Τα χρήματα τα παίρνει η εταιρεία πού παράγει την ταινία.
  • 3ον Ο νόμος που δίνει επιστροφή 35% σε ξένες ταινίες που παράγονται στην Ελλάδα είναι πολύ καλός
  • Και θα προσελκύσει πολλές ξένες παραγωγές φέρνοντας ξένα κεφάλαια και θέσεις εργασίας η δε διαφήμιση της χώρας μας ανυπολόγιστη. 

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, άτομα στέκονται, τηλέφωνο και γένι

Θυμίζω πρόσφατες ταινίες: Το μαντολίνο του λοχαγού Κορελι, Μάμα Μια και δεκάδες άλλες. Η χώρα μας πρέπει να ξέρετε έχει 5 μοναδικοτητες 1 το ελληνικό φως. 2 τις θάλασσες 3 τα νησιά μας 4 τα αρχαία και 5 ασφάλεια.

  • Με το νέο νόμο θα κάνουν ουρά οι ξένες παραγωγές. 
  • Το εντυπωσιακό είναι πως περάσανε τον νόμο που όταν πριν χρόνια τον ζητούσαμε οι “αριστεροί ” του χώρου μας λέγανε “Δεν θα γίνουμε φιλιπινέζες των Αμερικανών “

Τέλος επιτρέψτε μου να θυμίσω, πως ο Κώστας Γαβράς είναι ο σκηνοθέτης που μας χάρισε τεραστιες επιτυχίες και που για πολλά χρόνια καμαρώναμε την ελληνική καταγωγή του. Ας περιμένουμε την ταινία του να τον κρίνουμε γιατί πιστεύω πως θα μας εκπλήξει ευχάριστα.

ΜΕ ΜΗΝΥΜΑ:Μια μαρτυρία για τη NOVARTIS χωρίς κουκούλα!

Πολλοί ακούνε το σκάνδαλο Novartis και αδυνατούν να καταλάβουν τι πρακτικά συνέβη. Ή έστω καταλαβαίνουν πως κάποιοι απλώς έβαλαν το δάκτυλο στο μέλι. Ε λοιπόν, αφήστε με να σας πω μια ανθρώπινη ιστορία για κάποιους άλλους, που για χάρη της Novartis δε χώθηκαν στο μέλι αλλά στην απόγνωση. Και επειδή πήξαμε στους κουκουλοφόρους μάρτυρες, επιτρέψτε μου να την …καταθέσω χωρίς κουκούλα.

Ήταν περίοδος των Δημοτικών εκλογών του 2010: Παρακολουθούσαμε τα αποτελέσματα σε δημοσιογραφικό γραφείο, όταν ξαφνικά ο Α. άρχισε να παραπονιέται για την ευκρίνεια της εικόνας στην οθόνη. Τον αποπήραμε, αφού η εικόνα ήταν κανονικότατη. Στην αρχή σάστισε. Μετά περιέφερε το βλέμμα στο χώρο και ξαφνικά άρχισε να ουρλιάζει.
Έχετε δει άνθρωπο να χάνει απότομα το φως του; Το σκηνικό ήταν συγκλονιστικό.

  • Πασχίζαμε να καταλάβουμε τι συνέβη.
  • Το οπτικό του πεδίο είχε ξαφνικά έναν τεράστιο μαύρο κύκλο στο κέντρο κι όπου κι αν κοίταζε έβλεπε ελάχιστα κάτι να ξεκαθαρίζει στις απολήξεις αυτού του κύκλου.
  • Περιφερειακή όραση μόνο είπαν οι γιατροί την επόμενη μέρα και διέγνωσαν εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Μοναδική ελπίδα ίασης ήταν το ενέσιμο σκεύασμα Lucentis: το «καμάρι» της Novartis.

Η θεραπεία μακροπρόθεσμη, επαναλαμβανόμενη και πανάκριβη. Η δαπάνη του σκευάσματος εν μέρει (κατά €700) καλυμμένη από τον ΕΟΦ. Όμως μόνο για όσους είχαν συμπληρώσει το 67ο έτος ηλικίας. Κι οι νεώτεροι; Μπορούσαν απλώς να αποδεχτούν την τύφλωση ή να ξεπουληθούν ολόκληροι. Γιατί το πολύτιμο Lucentis τιμόταν προς €1.900 ανά φυαλίδιο.

Ο Α. βρέθηκε να περιφέρει το σαρκίο του στους καλύτερους οφθαλμιάτρους της χώρας και να συγκεντρώνει από όλους την ίδια γνωμάτευση: LUCENTIS και μάλιστα σε σταθερά επαναλαμβανόμενες δόσεις.

Ξεκίνησε την πολυδάπανη θεραπεία το 2011. Την ίδια εποχή που η Ελλάδα πάγωνε για την επόμενη δόση, εκείνος πάγωνε όταν οι γιατροί συνιστούσαν την επόμενη ένεση. Η δική του δόση κόστιζε €1.900. Η βελτίωση βέβαια ήταν αργή και σταθερή αλλά το κόστος της εξοντωτικό. Την περίοδο που ο Φρουζής της Novartis κόμπαζε για τις υψηλές γνωριμίες του με τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό της Ελλάδας, ο Α. είχε ήδη χάσει το σπίτι του. Απώλεια όρασης σήμαινε απώλεια εργασίας. Και συνάμα εξάρτηση από τις …δόσεις, που καθόρισαν οι διαπλεκόμενοι για το Lucentis.

Και κάπου εκεί αποφάσισε να προσφύγει στην Ειδική Επιτροπή του ΕΟΦ. Κάτι σαν ζητιάνος και επαίτης της όρασής του πια. Η ζωή του διαλυόταν σταδιακά. Η ψυχολογία του ήταν στο ναδίρ, όπως και τα οικονομικά του. Αγνοούσε βέβαια πως …με πόνο ψυχής οι κύριοι Αβραμόπουλος, Σαλμάς και Λοβέρδος πάσχιζαν να ρίξουν τις τιμές των φαρμάκων. Και το αγνοούσε γιατί κάθε φορά που έφτανε να πληρώσει τη δόση, η τιμή παρέμενε ίδια. Και η Ειδική Επιτροπή του έκλεισε την πόρτα κατάμουτρα.

  • Προηγουμένως του εξήγησε ευγενικά πως όταν φτάσει το 67ο έτος της ηλικίας του θα του χορηγήσει το ενέσιμο με έκπτωση. Μόνο που μέχρι τότε θα ήταν εντελώς τυφλός.

Η περίπτωσή του Α. δεν ήταν μοναδική. Το 2010-2011 ξαφνικά στην Ελλάδα πύκνωσαν οι διαγνώσεις ασθενών με εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Οι στατιστικές κατέγραψαν περίπου 50.000 περιπτώσεις και 200.000 με συναφείς βλάβες. Η πάθηση θεωρείται σπάνια στους νέους ανθρώπους. Η Novartis κρατούσε το μοναδικό κλειδί της ίασης: το Lucentis. Ένα πανάκριβο φάρμακο, που χορηγείται σε ενέσιμη μορφή μέσα στο μάτι, με σχετικά καλό αποτέλεσμα σε επαναλαμβανόμενη χρήση (συνήθως 1-2 φορές ανά μήνα).

  • Έτσι την εποχή που οι συνέλληνες χώνονται για τα καλά στην κρίση, ο Α. χρειάζεται περίπου 4.000 ευρώ το μήνα μόνο για τη θεραπεία του. Θα μπορούσα να σας περιγράψω πόση απελπισία σημαίνει αυτό. Αλλά στις μέρες μας τα σκάνδαλα περιορίζονται σε αριθμούς και λέω να μείνω απλώς σε κάποια συγκλονιστικά νούμερα, που δεν ειπώθηκαν.

Εκείνη την περίοδο ο Α. γνωρίζεται με έναν γιατρό που δεν βρίσκεται στο payroll της Novartis. Σπάνια περίπτωση, αν σκεφτείς πως 45.000 Έλληνες γιατροί ήταν αρχειοθετημένοι και περίπου οι μισοί από αυτούς είχαν πάρει δώρο το λογισμικό του συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφησης από τον Ελβετικό κολοσσό. Όχι τυχαία, αλλά γιατί έτσι η εταιρία μπορούσε να ελέγχει τους τζίρους της από τις συνταγές τους.

Ο γιατρός αυτός λοιπόν του αναφέρει για πρώτη φορά το Avastin: ένα φάρμακο με το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα και την ίδια δραστική ουσία. Μόνο που η συσκευασία του δίνει 50 δόσεις για ενδοβολβικές ενέσεις και μειώνει το κόστος ανά θεραπεία σε μόλις €25(!!!). Ο ίδιος γιατρός -μη αντέχοντας όσα συνειδητοποιεί πως παίζονται με το Lucentis- έχει βρει τρόπους να το εισάγει από την Αμερική και το ιατρείο του έχει μετατραπεί σε «κρυφό σχολειό» για τους ταλαίπωρους της ωχράς κηλίδας.

Μόνο που οι απόψεις διίστανται για το αποτέλεσμα. Οι καλοπληρωμένοι γιατροί της Novartis επιμένουν πως μόνο το καμάρι τους, το Lucentis, κάνει δουλειά. Ο γιατρός που χορηγεί το Avastin αφήνει την ευθύνη της επιλογής στους ασθενείς του. Και εν τέλει μόνο όσοι ξετινάζονται οικονομικά καταλήγουν στο «κρυφό σχολειό» της ωχράς κηλίδας.

Ο Α. έχοντας φτάσει σχεδόν στην ένδεια, όχι απλώς συνεχίζει τη θεραπεία του με Avastin αλλά έχει και το …θράσος να καταγγείλει στους ιθύνοντες πως υπάρχει εναλλακτική θεραπεία. Τους ζητά το αυτονόητο: να τη συμπεριλάβουν στον κατάλογο των σκευασμάτων που χορηγεί ο ΕΟΦ. Όμως η εταιρία που λανσάρει το παρεμφερές σκεύασμα στην Ευρώπη, αρνείται να υποβάλλει αίτημα ένταξης, για να μη χαλάσει η μπίζνα της Novartis στην Ελλάδα. Ο λόγος δεν είναι προφανής: Η Ψωροκώσταινα είναι χώρα leader για τις τιμές των φαρμάκων στην Ευρώπη.

  • Ένα χρόνο μετά καθηγητής Οφθαλμιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών παραδίδει υπόμνημα για την υπόθεση στο Υπουργείο Υγείας. «Από κάθε φιαλίδιο του Avastin μπορούν να εξαχθούν 40-50 δόσεις για κάθε ενδοφλέβια έκχυση, με αποτέλεσμα το κόστος ανά θεραπεία να είναι περίπου μόλις 10-20 ευρώ» αναφέρει. Η ίδια έκθεση καταγράφει το εξής εκπληκτικό συμπέρασμα: το ετήσιο κόστος από την υπόθεση Lucentis έχει σκαρφαλώσει ήδη στο αστρονομικό ποσό του €1.000.000.000.

Μάλιστα ο συντάκτης κάνει λόγο για «κολοσσιαίο σκάνδαλο» και επικαλείται κορυφαίο Αμερικανό Καθηγητή Οφθαλμολογίας, που έχει μιλήσει για «απάτη της Φαρμακευτικής Εταιρείας με τη συνέργεια διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών». Και τότε ξεκινά η έρευνα από τους Αμερικανούς.

Στο μεταξύ ο Α. έχει διαλύσει ό,τι ήξερε ως ζωή: το σπίτι του, τη δουλειά του, την οικογένειά του, το κουράγιο του, την περιουσία του. Έχει σώσει όμως τελικά την όρασή του.
Έτσι μπορεί να βλέπει πλέον όλη την οθόνη της τηλεόρασης, τώρα που «παίζει» το σκάνδαλο Novartis σε καθημερινά επεισόδια. Και μπορεί να εννοεί απόλυτα τι είδους πολιτικές ευθύνες υπάρχουν και πόσο σπουδαίο είναι να καταλογιστούν.

  • Μπορεί ακόμη να θυμώνει, που με το νόμο Βενιζέλου η υπόθεση θα πέσει -ειρήσθω εν παρόδω- στα μαλακά. Γιατί η δική του η ζωή δεν είχε την ίδια τύχη.
  • Κι ακόμη περισσότερο γιατί στη θέση του, με την ίδια ευκολία, μπορεί οποτεδήποτε να βρεθεί ο καθένας μας.
  • Επειδή κάθε Novartis πορεύεται με No Mάρτυς στις διαπλοκές, ξέροντας πως θα μείνει ατιμώρητη. Ακόμη κι αν οι πρακτικές της σκοτώνουν ανθρώπινες ζωές…
    Μαριάννα Κορνάρου.
    _________________________________________________

Πάμε τώρα στην εξήγηση: 

Τα δυο φάρμακα είναι σχεδόν πανομοιότυπα με τη διαφορά ότι το ένα (το πανάκριβο) έχει άδεια κυκλοφορίας για την ωχρά κηλίδα ενώ το Avastin είχε πάρει έγκριση για τον καρκίνο του εντέρου. Το λογικό θα ήταν αφού οι έρευνες έδειχναν εξαρχής ότι το Avastin ήταν εξίσου αποτελεσματικό στην καταπολέμηση της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, να ζητηθεί από την εταιρεία του να πάρει έγκριση κι αυτό -ώστε να μη συνταγογραφείται ως off label αλλά κανονικά, ως σκεύασμα για το συγκεκριμένο νόσημα και όχι μόνον για την κακοήθεια στο έντερο

  • Εντούτοις η εταιρεία δεν θέλησε να το «σπρώξει» στη συγκεκριμένη αγορά, επειδή θα ανταγωνιζόταν το πανάκριβο της Novartis.
  • Τι την ένοιαζε; Μα και βέβαια την ένοιαζε, διότι το 33% της εταιρείας του Αvastin το κατείχε η Novartis…….
  • Kαι άλλη μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια. Το Avastin αποδείχθηκε αποτελεσματικό για την ωχρά κηλιδα και χορηγείται off label ήδη από το 2005, δηλαδή αρκετά προτού καν βγάλουν στην αγορά το παρόμοιο του Lucentis.
  • Το σκεύασμα είχε βρεθεί αποτελεσματικό για την κακοήθεια στο έντερο και για την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας από την Τζενετέκ. Ομως η Τζενετέκ αγοράστηκε από την Novartis.

Αρα η Novartis γνώριζε για την αποτελεσματικότητα του Avastin για την ωχρά κηλίδα. Εντούτοις δεν το πήρε η ίδια και ας απέκτησε την εταιρεία. Απεναντίας το πήρε η Roche, η οποία όμως ήταν «ξένος άνθρωπος». Καθότι η Novartis ήλεγχε το 33% της Roche. Oπότε ούτε η Τζενετέκ ούτε η Roche το έσπρωξαν στην οφθαλμολογική αγορά. Τυπικά επικαλούνταν ότι δεν είχαν γίνει κλινικές έρευνες επί τούτου και κάτι τέτοιο θα είχε κόστος που δεν ήθελαν να καταβάλουν. Ουσιαστικά όμως υπήρχε σχέδιο.

  • Πέντε χρόνια μετά, η Novartis, που εν τω μεταξύ πήρε στην ουσία το 33% του Avastin μέσω της Roche, βγάζει σε κυκλοφορία ένα επί της ουσίας αντίγραφό του και το πουλάει πανάκριβα ως μοναδική θεραπεία για την εκφύλιση της ωχρας κηλίδας. Το περίφημο Lucentis!!!!!!!!!!!!!!
    https://www.presspublica.gr/san-simera-prin-apo-6-chronia-…/

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΑΤΡΑΣ: Μεγάλος μάστορας ο Τσίπρας. Ενώ έχει καταστρέψει την οικονομία (όπως ισχυρίζονται ο Κυργιάκος και οι περί αυτόν – και τσιρίζει κάθε μέρα στα παράθυρα η Μαρία Σπυράκη), έχει καταφέρει να μπαλαμουτιάσει και να κοροϊδέψει όοοολους τους ξένους στις αγορές έτσι ώστε να πέσουν τα επιτόκια του 10ετους ομολόγου, όχι απλά στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 14 ετών, αλλά και κοντά στα χαμηλότερα επίπεδα από τότε που η Ελλάδα μπήκε στο ευρώ (3,341% σήμερα, έναντι 3,317% του ιστορικού χαμηλού). Πώς τα καταφέρνει έτσι ο μπαγάσας, πείτε και σε μένα βρε!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΑΤΡΑΣ: Όταν αξιολογώ ένα πολιτικό κόμμα ή πολιτικούς γενικότερα, κοιτάζω και το παρελθόν τους και το πώς αυτό επέδρασε στην πατρίδα. Συνιστά ντροπή για την κοινωνία μας, αυτοί που χρεοκόπησαν και κατάκλεψαν τη χώρα και που καταδίκασαν γενιές ελλήνων στη φτώχεια, να προβάρουν σήμερα κοστούμια για να μας ξανακαβαλήσουν και να μας ξανακυβερνήσουν.

  • Τα πλεονάσματα δεν ήταν εφεύρεση του Τσίπρα, αλλά αναγκαίος όρος για να μπορέσει η χώρα να επιβιώσει πολιτικά και οικονομικά και να παραμείνει εντός της ΕΕ.
  • Άλλωστε, κάποιος που παρακολουθεί τα νούμερα, αντιλαμβάνεται ότι τα (πρωτογενή) πλεονάσματα, είναι ΑΚΡΙΒΩΣ τα ποσά που απαιτούνται για να πληρωθούν οι τόκοι του χρέους (ή καλύτερα μέρος των τόκων, αφού ένα μεγάλο τμήμα -περίπου 4,0 – 4,5 δισ. ευρώ υπόκειται στην περίοδο χάριτος – που σημαίνει ότι θα πέσουν στην κεφάλα μας όοοοολοι μαζεμένοι το 2032).

Έμαθα να κοιτάζω τα νούμερα και όχι αυτά που λένε οι πολιτικοί. Τα νούμερα λένε ότι η χώρα, έστω με το στανιό, έστω με εκβιασμούς, μπήκε σε μία φάση “ευρωπαϊκού ρεαλισμού”, για να επιβιώσει μέσα στη ζώνη του ευρώ. Και ότι, η θέση της βελτιώθηκε σημαντικά. Αυτό βέβαια σήμερα το αποδέχονται όλοι. Αν όχι όλοι στο εσωτερικό (όπου επικρατεί πολιτικός φανατισμός και χαρά μεγάλη που τα νούμερα του Κυργιάκου ανεβαίνουν), τουλάχιστον στο εξωτερικό.

Χαίρομαι που σ’ αυτή την περίοδο, όπου η χώρα μας εκβιάστηκε, στο τιμόνι της ήταν κάποιος ο οποίος, τουλάχιστον όσο μπορούσε, σκέφτηκε την κοινωνία και προσπάθησε να απαλύνει τη θέση της, άσχετα αν λοιδορήθηκε εξ’ αιτίας την πολιτικής που αναγκάστηκε να ακολουθήσει.

  • Τον Τσίπρα, δεν τον έχω ψηφίσει ποτέ μέχρι σήμερα. Δε ξέρω αν θα το κάνω στο μέλλον. Όμως, είμαι οικονομολόγος, είμαι άνθρωπος των αγορών, μελετώ πολύ τόσο το παρόν, όσο και το παρελθόν.
  • Και μέσα απ’ όλα αυτά, προσπαθώ να δω τα πράγματα, όσο το δυνατό πιο καθαρά. Και κάτι τελευταίο. Ζω από την άποψη που εκφράζω για τις αγορές. Και πιστέψτε με, μέχρι τώρα, ζω καλά.

Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

A star is born

  • Απονη ζωή, μας πέταξες στου δρόμου την άκρη ή, όπως είπε μια σοφή φίλη μου μόλις είδε το οικτρό θέαμα, «είναι αναπόφευκτο ότι κάποια στιγμή η πολιτική θα σε εξευτελίσει».

ΦAΛHPEYΣ

Δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω ότι, με την τελευταία μεταγραφή που πέτυχε, ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος αναδεικνύεται σε ταλέντο της ιδίας κατηγορίας με εκείνη στην οποία αγωνίζεται και διαπρέπει ο πρωθυπουργός μας Αλέξιος Τσίπρας: των μεγάλων απατεώνων της πολιτικής. Είχα υποτιμήσει τον Θανάση και παραδέχομαι ότι έσφαλα. Εστω και καθυστερημένα όμως, αναγνωρίζω ότι είναι ταλέντο. Είναι σχεδόν σαν τον Παπαδημούλη.

Δηλαδή, κόλλησε; Αμα κόλλησε πάει, αυτό ήταν. Δεν θα ξεκολλήσει ποτέ, δεν γλιτώνεις ποτέ. Με είχε παρασύρει, βλέπετε, ο πάντα ευπρόσδεκτος συνδυασμός φαιδρότητας και υπερβολής στην όψη του, αυτή η αστεία μάσκα τού μονίμως θυμωμένου βουτυρομπεμπέ, που σκούζει για να του αλλάξουν την πάνα. Πίσω από την αστεία μουτσούνα όμως, αποκαλύπτεται ένας δεινός και αδίστακτος επαγγελματίας της πολιτικής και, επίσης, ένας γνήσιος αριστερός, το επίτευγμα του οποίου ακόμη δεν το έχουμε συλλάβει πλήρως, πιστεύω. Αυτό θα προσπαθήσω να κάνω παρακάτω.

Ας θυμηθούμε, κατ’ αρχάς, ποιο ήταν για πάρα πολλούς ανθρώπους το υπόδειγμα κοινωνικής ανέλιξης στα χρόνια προ της χρεοκοπίας: έμπαινες σε μια σχολή (ανεξαρτήτως κατεύθυνσης), για να μπεις από εκεί σε ένα κόμμα, για να διοριστείς από το κόμμα σε θέση συμβασιούχου, ώσπου να έλθει ο εκάστοτε Προκόπης Παυλόπουλος να σε μονιμοποιήσει στο Δημόσιο. Αυτό, λοιπόν, πέτυχε και ο Θεοχαρόπουλος. Εξασφαλίζοντας για τον εαυτό του την εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, πετυχαίνει ένα σοβαρό βήμα προς τη μονιμοποίησή του στη Βουλή! Αληθινός άθλος για έναν άνθρωπο που δεν έχει εκλεγεί ποτέ βουλευτής, αλλά πάντα διορίζεται.

Δεν ξέρω αν το κόλπο του Θεοχαρόπουλου θα πιάσει και τρίτη φορά. Πολύ αμφίβολο το βλέπω, μολονότι με τον εξυπνότερο λαό του κόσμου ποτέ δεν μπορείς να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο. (Εδώ, ο άλλος είχε δραπετεύσει από τη φυλακή και επί 17 χρόνια έκανε ανενόχλητος καριέρα στην τηλεόραση και στη λαϊκή πίστα…) Μα και αυτό να μη γίνει, να μη βρεθεί δηλαδή τρίτο κορόιδο, έπειτα από δύο θητείες ως Επικρατείας σε δύο διαφορετικά κόμματα, ο Θανάσης θα μπορεί να ζητήσει μονιμοποίηση! Αμφιβάλλετε ότι θα του λείψει η υποστήριξη; Θα στήσει το τσαντίρι του έξω από το Διοικητικής Ανασυγκρότησης ή όπως αλλιώς λένε το υπουργείο εκείνο στη Βασ. Σοφίας, και αγώνας! Κάποια στιγμή θα βρεθεί –στο τέλος, πάντα βρίσκεται– ένας Παυλόπουλος.

Αυτό που πέτυχε δεν είναι μόνο κατόρθωμα για τον εαυτό του, όμως. Είναι και προσφορά στον Ανθρωπο, δηλαδή είναι ένα βήμα προς τον σοσιαλισμό. Σκεφθείτε: ένας βουλευτής διορισμένος που τελικά γίνεται μόνιμος. Υπάρχει τίποτε πιο αριστερό από αυτό;

Κουλτούρα να φεύγουμε

Οταν ακούτε ότι οργανώνεται συζήτηση με το κάπως γενικό θέμα «η τέχνη στην ελληνική και ξένη πραγματικότητα», εσείς τι περιμένετε να συμβεί; Από πλευράς μου, το αχανές εύρος του θέματος και μόνον μου φτάνει για να υποθέσω ότι θα πρόκειται για εκδήλωση της κατηγορίας «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν». Στη συζήτηση αυτή, δηλαδή, θα μπορεί ο καθένας να λέει κυριολεκτικώς ό,τι θέλει περί τέχνης (π.χ., να περιγράψει μια ταινία που είδε και του άρεσε), αφού τα πάντα μπορούν να χωρέσουν κάτω από την επικεφαλίδα «η τέχνη στην ελληνική και ξένη πραγματικότητα».

Την ως άνω υπόθεση ενισχύει το γεγονός ότι η συζήτηση οργανώνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, με συμμετοχή της υποψηφίας ευρωβουλευτίνας Ραλλίας Χρηστίδου, με χαιρετισμό τον οποίο θα απευθύνει ο βαρύτονος Νίκος Φίλης και, το κυριότερο, με συντονιστή της συζήτησης τον θεατροφιλόσοφο Πελεγρίνη, που είναι επίσης υποψήφιος στις ευρωεκλογές. Η εκδήλωση γίνεται αύριο στις 5.30 μ.μ., στο θέατρο «Αλκμήνη» επί της οδού Αλκμήνης 8-10. Προσωπικώς ούτε το θέατρο ξέρω ούτε την οδό. Για να μη δίνουν όμως περαιτέρω οδηγίες οι οργανωτές, σημαίνει ότι πρέπει να είναι πασίγνωστο…

«Χρήσιμοι ηλίθιοι»

Υπάρχει ένας λόγος, ξέρετε, που τους λένε έτσι, από τη μακρινή εποχή που οι Σοβιετικοί καθιέρωσαν τον πολιτικό όρο. Επειδή όχι μόνο είναι χρήσιμοι, αλλά στην πραγματικότητα δεν κοστίζουν κιόλας, αφού εκείνο που τους προσφέρεται ως αντάλλαγμα δεν αξίζει. Δείτε, ας πούμε, τις θλιβερές περιπτώσεις της Ελενας Κουντουρά και του Σπύρου Δανέλλη. Πόσο σημαντικό είναι το αντάλλαγμα της υποψηφιότητάς τους στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ;

Καταλαβαίνω ότι η περίπτωση Δανέλλη ίσως έχει ελαφρυντικά, με την έννοια ότι είναι η τυπική περίπτωση του ελαφρόμυαλου και αφελούς αριστερού που μονίμως ψάχνεται και μονίμως χάνεται. Ως εκ τούτου, δεν αποκλείεται να συγκεντρώσει κάποιες ψήφους συμπάθειας – κυρίως από συνομήλικές του κυρίες, υποψιάζομαι, διότι είναι ο τύπος τους.

  • Αλλά την Κουντουρά ποιος θα την ψηφίσει από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ; Γι’ αυτό ακριβώς της έφτιαξαν μια τροπολογία στα μέτρα της, ώστε να μη χρειάζεται να παραιτηθεί από τη Βουλή, επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να εκλεγεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Και για τους δύο, η υποψηφιότητα για την οποία εξευτελίστηκαν είναι ένα τρύπιο σωσίβιο. Θα το καταλάβουν όταν θα πνίγονται…

ΩΡΑΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Image result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Image result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Related image

Image result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Related image

Image result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Image result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Image result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Related image

Image result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Image result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ

Image result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑImage result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ αιδηψοςImage result for ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΒΟΙΑ αιδηψος