Τo μεταμεσονύχτιο σημειωματάριο του μ/μ (6 Μαρτίου 2019)

 

ΒΗΜΑτοδότης
Ο Τσίπρας, η Γιόχανσον και η συναίνεση… δευτερολέπτου | tovima.gr

Τρία δευτερόλεπτα (χρονομετρημένα) διήρκεσε η συναίνεση με τη ΝΔ που ζήτησε ο Αλέξης Τσίπρας για τα πλεονάσματα: «Αφού η αντιπολίτευση, που υπέγραψε για 4,5% πλεονάσματα, ξαφνικά έχει μεγάλο πόνο για τα πλεονάσματα, να συμφωνήσουμε μαζί μια κοινή θέση απέναντι στους εταίρους και δανειστές μας για την ανάγκη περαιτέρω μείωσης. Αρκεί να συμφωνήσουμε και τι θα κάνουμε το δημοσιονομικό περιθώριο που θα δημιουργηθεί» είπε ο κ. Τσίπρας. Και αμέσως μετά επιτέθηκε στη ΝΔ για το Ασφαλιστικό που θέλει να επιβάλει τύπου Πινοτσέτ και για τα πλεονάσματα που θέλει να υπάρξουν προκειμένου να κάνει δωράκια στους ελίτ φίλους της, όπως είπε. Τι είδους συναίνεση είναι αυτή ή τι είδους κάλεσμα κάνει για κοινή πορεία με τις δημοκρατικές δυνάμεις εν όψει εκλογών ουδείς το καταλαβαίνει. Από τη μια ζητεί συναίνεση και από την άλλη επιτίθεται με σφοδρούς χαρακτηρισμούς εναντίον της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ.

Το ξέρει η Σκάρλετ;

Εξαπολύοντας συγκεκριμένα επίθεση στον Κυριάκο Μητσοτάκη για την πρόθεση επαναδιαπραγμάτευσης, ο Πρωθυπουργός ανέφερε χαρακτηριστικά: «Εγώ δεν ξέρω βέβαια αν ο Ευκλείδης συμφωνεί, διότι θεωρεί ότι του είναι δύσκολο να κλείσει ραντεβού με τη Σκάρλετ Γιόχανσον, αλλά εγώ που είμαι πιο αισιόδοξος από τον Ευκλείδη ότι μπορώ να κλείσω ένα ραντεβού μαζί της, είμαι εδώ και λέω αύριο το πρωί». Την ίδια ώρα ο κ. Τσακαλώτος γελούσε.

Ποιοι ακούγονται για επίτροποι

Στα δημοσιογραφικά αλλά και στα πολιτικά γραφεία άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες για το ποιους σκέφτεται ο Αλέξης Τσίπρας να προτείνει για θέση επιτρόπου στην Κομισιόν. Ακούστηκαν τα ονόματα της Λούκας Κατσέλη (το όνομα της οποίας ακούστηκε και για το ευρωψηφοδέλτιο), του Γιάννη Δραγασάκη, του Αλέξη Χαρίτση. Να σημειώσω ότι το όνομα της Λούκας Κατσέλη ακούγεται γενικώς όποτε αδειάσει κάποια θέση. Πότε στην Παγκόσμια Τράπεζα, άλλοτε στο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων, πότε στο ΔΝΤ ή ακόμη και σε υπουργικό θώκο.

Οταν ο Σταθάκης διασταυρώθηκε με τον Κιτσάκο

Η σκηνή που θα σας περιγράψω έλαβε χώρα στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, όταν ο υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος Γιώργος Σταθάκης και ο CEO της ΔΕΠΑ Δημήτρης Τζώρτζης συναντήθηκαν τυχαίως με τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΠΑ Θεόδωρο Κιτσάκο.

  • Σας θυμίζω πως στον Θεόδωρο Κιτσάκο έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για κακουργηματική απιστία σχετικά με την υπόθεση των χρεών της βιομηχανίας λιπασμάτων ELFΕ, συμφερόντων Λαυρέντη Λαυρεντιάδη.
  • Ο κ. Κιτσάκος ανέλαβε διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΠΑ τον Νοέμβριο 2015 και εκδιώχθηκε δύο χρόνια μετά από τους μετόχους της ΔΕΠΑ (ΤΑΙΠΕΔ και ΕΛΠΕ), υπό το βάρος καταγγελιών για σκανδαλώδη μεταχείριση της ELFE.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείται από την αξιωματική αντιπολίτευση ότι τοποθέτησε τον κ. Κιτσάκο στη ΔΕΠΑ παρότι ο ίδιος είχε χρηματίσει στενός συνεργάτης του υπόδικου Λαυρέντη Λαυρεντιάδη τόσο ως ανώτατο στέλεχος της Νεοχημικής όσο και ως γενικός διευθυντής της ίδιας της ELFE. Μεταξύ άλλων, του καταμαρτυρείται ότι ως CEO της ΔΕΠΑ συμφώνησε η ELFE να προμηθεύεται φυσικό αέριο δεκάδων εκατομμυρίων για την παραγωγή λιπασμάτων με καταβολή μεταχρονολογημένων επιταγών. Αυτό, μια περίοδο που ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης μεθόδευε την αποψίλωση της ELFE από κάθε παραγωγική δραστηριότητα με τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων της σε παρένθετες κυπριακές εταιρείες.

  • Ο κ. Κιτσάκος ελέγχεται και για τις σχέσεις του με τον Μανώλη Πετσίτη, τον φίλο του Νίκου Παππά, ο οποίος μπαινόβγαινε στη ΔΕΠΑ ως «εκπρόσωπος του Μαξίμου» την εποχή που μισθοδοτούνταν από την ELFE του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και είχε πλήθος συναντήσεων με τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΠΑ, χωρίς ακόμη και σήμερα να είναι γνωστό το περιεχόμενό τους.

Στα κυβερνητικά στελέχη που είχε κατονομάσει ο κ. Κιτσάκος για το ότι γνώριζαν για τα «φέσια» της ELFE αλλά του ζητούσαν να καθυστερήσει τα διασφαλιστικά μέτρα, όπως π.χ. να θέσει σε αναγκαστική διαχείριση τη λιπασματοβιομηχανία, συμπεριλαμβάνονται οι Γιώργος Σταθάκης, Γιάννης Δραγασάκης, Αλέκος Φλαμπουράρης, Αλέξης Χαρίτσης και Στέργιος Πιτσιόρλας, ο οποίος ήταν τότε επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ.

  • Οταν ο κ. Σταθάκης διασταυρώθηκε με τον κ. Κιτσάκο σε αίθουσα του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, συνεργάτης του υπουργού αναρωτήθηκε «μα τι κάνει αυτός εδώ;». Την ίδια απορία είχε και ο CEO της ΔΕΠΑ Δημήτρης Τζώρτζης, ο οποίος από το βήμα του Φόρουμ και ενώ στο ακροατήριο ήταν ο κ. Κιτσάκος αποκάλυψε πως η επιχείρηση αερίου διαπραγματεύεται να θέσει υπό αναγκαστική διαχείριση την ELFE, δηλαδή να την πάρει από τον έλεγχο του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, έως ότου τουλάχιστον να μειώσει τα χρέη της προς τη ΔΕΠΑ.

Και το ερώτημα παραμένει: Πώς βρέθηκε ο κ. Κιτσάκος στους Δελφούς; Να σας λύσω την απορία. Οπως μου λένε, ο πρώην CEO της ΔΕΠΑ είχε προσφέρει μεγάλες χορηγίες στους διοργανωτές το 2016 και 2017 (ως ΔΕΠΑ) και οι συντελεστές του Φόρουμ θεώρησαν σωστό να του στείλουν τιμητική πρόσκληση.

Το τραμπολίνο του Πατούλη

Πάμε τώρα σε ένα τραμπολίνο! Ο υποψήφιος περιφερειάρχης Γιώργος Πατούλης πήγε στο αποκριάτικο πάρτι του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, το οποίο είχε επιμεληθεί προσωπικώς, στο ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ. Εκεί φωτογραφήθηκε με μικρούς και μεγάλους, κυρίως με μικρούς.

  • Ξανάνιωσε τόσο πολύ που κάποια στιγμή θέλησε να κάνει και… bungee τραμπολίνο παρότι φορούσε κοστούμι και γραβάτα.
  • Σε αυτό το άθλημα ο συμμετέχων δένεται με ειδική ζώνη από δύο λαστιχένια σχοινιά και αναπηδά στο τραμπολίνο κάνοντας κωλοτούμπες και άλλες φιγούρες με ασφάλεια.
  • Πήγε κοντά λοιπόν, το περιεργάστηκε, αλλά στο τέλος κοντοστάθηκε.
  • Ενώ όντως είχε τη διάθεση να ανέβει, τελικώς συγκρατήθηκε και χειροκρότησε τα παιδιά.

Σε λένε Τσίπρα και είσαι ηγέτης

Δείτε πού μπορεί να φθάσει η λατρεία των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ προς τον Αλέξη Τσίπρα (τώρα μάλιστα που πλησιάζουν οι εκλογές). Του γράφουν ακόμη και… τραγούδια: Για παράδειγμα η Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου (που τελευταίως βαρέθηκε ο κόσμος να τη βλέπει στην τηλεόραση) τραγούδησε για τον κ. Τσίπρα μπροστά στην κάμερα, σε συνέντευξη που έδωσε: «Σε λένε Αλέξη και είσαι ηγέτης. Η κάθε σου λέξη, ομόνοια και καταπέλτης» είναι οι στίχοι που έγραψε η βουλευτής, ενώ χαρακτήρισε πολύ γοητευτικό τον Αλέξη Τσίπρα και πρόσθεσε: «Ο Αλέξης Τσίπρας έχει μια ηγετική προσωπικότητα. Δεν καταλαβαίνει από βαρίδια. Δεν θα ακολουθήσει κάτι που θα του πει ένας υπουργός ή συνεργάτης του, αν δεν το θέλει ο ίδιος».

Ο Μιχαλολιάκος στο ευρωψηφοδέλτιο

Σας έχω νέα για τα γαλάζια ψηφοδέλτια. Ο Β. Μιχαλολιάκος, μαθαίνω, επανέρχεται στην κεντρική πολιτική σκηνή και οδεύει προς το ευρωψηφοδέλτιο. Ακόμη, ο Γιώργος Αμυράς (πρώην του Ποταμιού) έκλεισε οριστικά για τον Νότιο Τομέα της Αττικής με τη ΝΔ και όχι με το ευρωψηφοδέλτιο, όπου εκεί είναι υποψήφια η Κατερίνα Μάρκου (επίσης πρώην του Ποταμιού).

Ο Μητσοτάκης στην Αμερική

Η Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη θα συνοδεύσει τον σύζυγό της, πρόεδρο της ΝΔ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και ξέρετε γιατί; Διότι στη Βοστώνη πρόκειται να συναντηθεί και με τα παιδιά της. Ο κ. Μητσοτάκης θα αναχωρήσει από την Αθήνα την Πέμπτη (και θα επιστρέψει την Καθαρά Δευτέρα), θα μιλήσει στο πανεπιστήμιο Tufts (όπου να σημειώσω καθηγητής είναι ο Γιώργος Αλογοσκούφης) και θα κάνει έναν σταθμό στη Νέα Υόρκη για να δώσει συνεντεύξεις σε αμερικανικά δίκτυα, ζητώντας από τους επενδυτές να εμπιστευθούν την Ελλάδα για επενδύσεις.

Στέφανος Κασιμάτης ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Μια θρησκεία για ρασιοναλιστές

Για τον αρμόδιο υπουργό Χρ. Σπίρτζη, οι μεγάλες καταστροφές από την κακοκαιρία στην Κρήτη δεν ήταν θέμα «ούτε υποδομών ούτε συντήρησής τους», όπως το έθεσε. Είναι «θέμα κοινωνίας», δηλαδή νοοτροπίας και αυτό, πρόσθεσε, «δεν αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη». Για τον επίσης αρμόδιο υπουργό Ανδρ. Ξανθό, η καταπολέμηση του καπνίσματος δεν είναι προσωπικό θέμα του κάθε Πολάκη. Χρειάζεται ένα πλατύ, λαϊκό κίνημα, στο οποίο θα μετέχουν όλοι, σεβόμενοι τα δικαιώματα όλων των άλλων (πώς γίνεται αυτό, τρέχα γύρευε…) και μόνο τότε κάτι θα αλλάξει. Ετσι το είπε, ο μπαγάσας.

Και οι δύο υπουργοί μεταθέτουν τη λύση των προβλημάτων στη βασιλεία των ουρανών: μόνο όταν έλθει ο σοσιαλισμός (με τη βία της κοινωνικής μηχανικής του – αλλά αυτό αποφεύγουν να το πουν) μπορεί να αλλάξουν η κοινωνία και η νοοτροπία. Τι παιδευόμαστε, λοιπόν, με τα πεζά και εφήμερα; Γι’ αυτό και βλέπουμε συχνά τους κυβερνητικούς τόσο ψυχρούς ή τόσο γαϊδούρια απέναντι στις στατιστικές: 24 στη Μάνδρα, 101 στο Μάτι, 94 από τη γρίπη μέχρι τώρα κ.ο.κ.

Αυτό που περιγράφω παραπάνω είναι η Αριστερά στην πράξη. Η Αριστερά όπως τη γνωρίσαμε από την Ιστορία, όποτε αφέθηκε ελεύθερη να κυβερνήσει με αυτό που ο Πολάκης ονομάζει «πραγματική εξουσία». Μια τραγωδία, της οποίας η έκταση και η ένταση διαφοροποιούνται κατά τις εκάστοτε περιστάσεις.

Υπάρχει, ωστόσο, και η άλλη Αριστερά: η ιδεατή. Η πίστη σε αυτή δεν κλονίζεται από ό,τι κάνει η ίδια στην πράξη. (Εξ ου και η ηλίθια επωνυμία «υπαρκτός σοσιαλισμός» για την ιστορική αποτυχία του κομμουνισμού στην Ανατολική Ευρώπη, λες και υπάρχει κατ’ αντιδιαστολή ο ανύπαρκτος, που φυσικά είναι πολύ καλύτερος, είναι όπως τον περιγράφουν ξεπερασμένες θεωρίες του 19ου αιώνα.)

Η άλλη Αριστερά είναι άμωμη, άσπιλη, αμόλυντη και  βεβαία αειπάρθενος. Επιτρέπει την κριτική, αλλά μόνον εφόσον είναι εποικοδομητική, εφόσον δηλαδή δεν της επιτίθεται και δεν την αμφισβητεί· στις περιπτώσεις αυτές, η κριτική καταδικάζεται ως «αντικομμουνισμός».

  • Ακόμη καλύτερος, πιο σοφτ (όπως με τα χαρτιά υγείας), είναι ο όρος «αντιαριστερός», τον οποίο χρησιμοποίησε προσφάτως ο καθηγητής Μ. Σταθόπουλος για να ψέξει τις επιθέσεις εναντίον της «Γέφυρας» και των πρωτοβουλιών της.
  • Είναι η Αριστερά που ενοχλείται, όπως παραδέχθηκε ένας άλλος καθηγητής, ο Α. Λιάκος, από τις ιδεολογικές επιθέσεις της Δεξιάς στον ΣΥΡΙΖΑ. Ε, βέβαια! Ο,τι το αριστερό είναι εξ ορισμού καλό, ενώ ό,τι το δεξιό είναι τουλάχιστον ύποπτο.

Τον μύθο της άλλης Αριστεράς βρίσκουμε, όπως εύστοχα επισήμανε την περασμένη Κυριακή ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, στο τραγούδι του Σαββόπουλου για τη Σούλα και τον Δεσποτίδη. Κρίμα που δεν εμβάθυνε λιγάκι στους στίχους ο Τάκης, γιατί εκεί εντοπίζεται ο τέλειος ποιητικός ορισμός της άλλης Αριστεράς. Είναι εκείνη που «είδε τον κόσμο σαν έργο τέχνης, με τελειωμένα κι αθάνατα φτερά». Προσωπικά, δεν γνωρίζω να έχει εκφραστεί καλύτερα, με την πυκνότητα που μόνο ο ποιητικός λόγος διαθέτει, η αυταπάτη της άλλης Αριστεράς – της δήθεν Αριστεράς.

Ο κόσμος δεν είναι έργο τέχνης, είναι συγκινητικό να τον βλέπεις έτσι, αλλά εσφαλμένο και επικίνδυνο. Αντίθετα με όσα πιστεύουν οι προοδευτικοί, ο κόσμος δεν νομίζω ότι έχει αλλάξει πολύ από τον τρόπο με τον οποίο τον συνέλαβαν οι Ελληνες της κλασικής αρχαιότητας: ένας κόσμος συγκρούσεων, σε διαρκή αταξία και κίνηση, συχνά χωρίς νόημα και σκοπό. Το έργο τέχνης είναι μια απόπειρα, η υψηλότερη του είδους, για να δώσουμε σχήμα και νόημα στην αταξία με τρόπο αισθητικό δεν είναι, ούτε μπορεί να είναι ο κόσμος.

Το να θεωρείς τον κόσμο έργο τέχνης είναι εξίσου εσφαλμένο με το αντίστροφό του: να θυμώνεις, π.χ., με τον Σαββόπουλο επειδή έγραψε ένα σπουδαίο τραγούδι για ένα δολοφόνο τον οποίο εξιδανίκευσε ή με τον Ντίλαν, που έκανε το ίδιο για έναν μαύρο μποξέρ, ο οποίος τελικά απεδείχθη ένοχος. Προσωπικά, οφείλω τόσες συγκινήσεις σε αυτούς τους δύο, ώστε θα τους συγχωρούσα τα πάντα. Εδώ κατάπιαμε τον Ντίλαν, εμείς οι Ντιλανιστές, σε εκείνη την απερίγραπτη  φάση που είχε γίνει «born again». Θα κάνουμε μούτρα στον Σαββόπουλο, επειδή κάποτε ήταν στην άλλη Αριστερά; Αξία έχει πώς το εξέφρασε μέσα από την καλλιτεχνική διαδρομή του.

Η άλλη Αριστερά είναι ο μύθος που κρατάει ακόμη ζωντανή την κανονική, τη μόνη πραγματική Αριστερά, παρά την ιστορική αποτυχία της τον 20ό αιώνα. Ο μύθος της ιδεατής Αριστεράς δίνει το άλλοθι στην πραγματική Αριστερά, για να γίνεται αδίστακτη όποτε παίρνει την εξουσία και απάνθρωπη στο όνομα του Ανθρώπου – ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συγχέεται με τον συνηθισμένο, κοινό  άνθρωπο. Η πίστη στην άλλη, την ιδεατή και υπερβατική Αριστερά, είναι αυτό που κάνει την Αριστερά να έχει γίνει μια θρησκεία για ρασιοναλιστές.

Έντυπη KAΘH

ΤΟΥ ΔΗΜ. ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ
190301b
Αλέξης Παπαχελάς ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

«Αυτή μπορεί να είναι η Ελλάδα!»

«Αυτή είναι η Ελλάδα». Η περίφημη αυτή φράση, πραγματικά, μου «τη δίνει». Ζητώ συγγνώμη που χρησιμοποιώ αυτήν την έκφραση αλλά δεν βρίσκω άλλη, δόκιμη. Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να κυβερνηθεί αυτός ο τόπος. Δεν ζω κάπου αλλού. Οποιος τολμηρός αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας έρχεται πολύ γρήγορα αντιμέτωπος με μία τρέλα. Ο Σημίτης μπορεί να διηγηθεί τι τράβηξε για να μπει μπροστά το Μουσείο της Ακρόπολης. Ο Καραμανλής το ίδιο για το ΚΠΙΣΝ. Σήμερα καμαρώνουμε για τα δύο αυτά έργα. Πίσω από την ολοκλήρωσή τους, όμως, κρυβόταν πολύς κόπος, πολιτικό κεφάλαιο και συστηματικός επαγγελματισμός.

Το «αυτή είναι η Ελλάδα» έχει καταστεί η απόλυτη εκλογίκευση της αδράνειας.

Η ατολμία, η αδυναμία ρήξης με συνδικαλιστικά και κομματικά κατεστημένα, η αποφυγή συγκρούσεων με σημαίνοντες ολιγάρχες μπορούν πολύ εύκολα να δικαιολογηθούν έτσι. Και η αλήθεια είναι ότι όποιος έχει την ατυχία να καταλαβαίνει ή να υποψιάζεται τι γίνεται «πίσω από τον μπερντέ» μπορεί να γίνει οπαδός τού εν λόγω δόγματος. Αν όμως το ενστερνιστούμε, θα τελειώσουμε ως χώρα. Θα συνεχίσουμε να κατρακυλάμε στις διάφορες παγκόσμιες λίστες και θα μας προσπερνούν οι γείτονές μας που ήταν πολύ πίσω από εμάς πριν από μερικά χρόνια.

Γι’ αυτό έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε στις δυνατότητές μας και να ανακτήσουμε την εθνική μας αυτοπεποίθηση. Εμείς εδώ στην «Κ» έχουμε αποκτήσει μία… εμμονή με τα θετικά παραδείγματα. Μη κυβερνητικές οργανώσεις που κάνουν τη διαφορά, δημόσια σχολεία που προωθούν την αριστεία, επιχειρηματίες που τολμούν και τα καταφέρνουν στην Ελλάδα, επιστήμονες που προχωρούν την έρευνά τους, εταιρείες που ξεχωρίζουν, δήμαρχοι που τολμούν.

  • Αρχικά ακούγαμε πολλή γκρίνια γιατί υποτίθεται ότι τα καλά νέα δεν πουλάνε. Και βέβαια επειδή «έτσι συμβαίνει στην Ελλάδα», βρίσκονταν πάντοτε 2-3 αργόσχολοι που δεν ρίσκαραν ποτέ τίποτα –εκτός από την κριτική– για να ισχυρισθούν ότι πίσω από αυτό που για εμάς είναι θετικό πρότυπο κρύβεται κάποια σκοτεινή ιστορία. Η εσωστρεφής μιζέρια και το σύνδρομο της κατσίκας του γείτονα παραμονεύουν πάντοτε! Τους παραδίνουμε σημασία και συχνά παραδιδόμαστε σε αυτά τα σύνδρομα αμαχητί.

Υπάρχουν γύρω μας δεκάδες, εκατοντάδες παραδείγματα που μας δείχνουν ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε όταν θέλουμε. Ο Ελληνας είναι δημιουργικός, δουλευταράς και παίρνει ρίσκα. Θα συνεχίσουμε λοιπόν να προβάλλουμε με πάθος και με πείσμα θετικά πρότυπα. Ακόμη και εκείνα που προσπαθούν και αποτυγχάνουν, γιατί και κανείς δεν πετυχαίνει χωρίς να περάσει από κάποιες αποτυχίες. Εχει σημασία να πιστέψουμε –όσο γίνεται περισσότεροι–πως «αυτή μπορεί να είναι η Ελλάδα!» και να θάψουμε για τα καλά το «αυτή είναι η Ελλάδα» μαζί με τους πολιτικούς και όσους άλλους το ευαγγελίζονται.

Έντυπη ΚΑΘΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ: Δεν γίνεται τίποτα κ. Παπαχελά, διότι δεν θέλει ο λαός. Για τα Μουσεία κ.λ.π. που τα καμαρώνουν μερικοί, αυτό δεν είναι το ουσιώδες. Καλό είναι που γίνανε. “Σπουδαία τα λάχανα”…Και να μη γινόταν δεν “έχασε η Βενετιά βελόνι”. Αλλού είναι το μεγάλο πρόβλημα: Στην νοοτροπία της πλειονότητος των Ελλήνων. Αν – μιλώντας θεωρητικά, άλλαζε αυτό, τότε μέσα σε 2 χρόνια θα γινόταν 5 Μουσεία…
  • Ποιος σας είπε όμως, ότι ο μέσος Έλληνας θέλει ένα ισχυρό και δίκαιο κράτος, όπου οι νόμοι θα εφαρμόζονται με δικαιοσύνη και αυστηρότητα.
  • Θέλει ο λαθρέμπορος καυσίμων, ο ιδιαιτεράς ΔΕ, ο μή αξιολογούμενος πανεπιστημιακός, ο μή αξιολογούμενος ΔΥ ένα σοβαρό κράτος;;
  • Αστεία πράγματα… Δεν θέλει. Θέλει μία αδύνατη Ελλάδα για να την αρμέγει.

Κοιτάξτε τώρα στις ΔΕΚΟ: Παρά τα μεγάλα χάλια που έχουν, και μετά από 10 έτη πολύπλευρης κρίσης, οι εργαζόμενοι σε αυτές έχουν υποστεί τις μικρότερες απώλειες σε μισθούς, συντάξεις και προνόμια.

  • Όταν θέλουν λένε “είμαστε ευρύτερος δημόσιος τομέας” και όταν άλλα τους συμφέρουν (προνόμια κ.α.) Λένε: “είμαστε ιδιωτικός τομέας”. Δηλαδή χάλια αδιόρθωτα και απερίγραπτα. Και η ΕΕ αφήνει τον Τσίπρα να οικοδομεί Σοβιετικό καθεστώς…

Εν κατακλείδι, διότι αυτά είναι χιλιοειπωμένα: Χωρίς απολύσεις στον Δημόσιο τομέα αυτών που δεν κάνουν την δουλειά τους, αυτών που δεν θέλουν να αξιολογηθούν, και χωρίς δραστική μείωση των δικαιωμάτων των συνδικαλιστών δεν γίνεται τίποτα.

  • Οι συνδικαλιστές πρέπει να πεταχτούν από τα πειθαρχικά και υπηρεσιακά Συμβούλια του Δημοσίου, όπου κάνουν διοίκηση και οι δημόσιοι υπάλληλοι να απαγορεύεται να κάνουν απεργία, όπως συμβαίνει σε χώρες της ΕΕ.
  • Δεν γίνονται όμως αυτά, διότι δεν θέλει ο λαός και η πάσης φύσεως και βαθμίδος Ελληνική elite.

ΩΡΑΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

ΣΚΥΡΟΣ

Related image

Image result for ΣΚΥΡΟΣ

Image result for ΣΚΥΡΟΣ

Image result for ΣΚΥΡΟΣ

Related image

Image result for ΣΚΥΡΟΣ

Image result for ΣΚΥΡΟΣ

Image result for ΣΚΥΡΟΣ

Image result for ΣΚΥΡΟΣ

Related image

Print Friendly, PDF & Email