To κυριακάτικο σημειωματάριο του μικρομέτοχου (09/12)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΝΝΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ



Σύντομα

Σύντομα
** Μαθαίνουμε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης προτείνει στον Αντώνη Σαμαρά τη θέση του Επιτρόπου στην Κομισιόν, μετά από τις ευρωεκλογές που θα γίνουν τον Μάιο. Μένει βεβαίως να δούμε πότε θα γίνουν οι βουλευτικές εκλογές, για να δούμε αν θα είναι αυτός που θα ορίσει τον νέο Επίτροπο. Το ουσιαστικό όμως είναι ότι του προτείνει μια θέση …έξω από δω. Μάλλον δεν θα τον θέλει στα πόδια του (αν λέμε, αν) γίνει πρωθυπουργός. Μας θυμίζει τον Σημίτη που είχε προτείνει στον Γ. Παπανδρέου τη θέση του Επιτρόπου.

** Περίεργη και επικίνδυνη η σύλληψη του κορυφαίου στελέχους της κινεζικής Huawei Technologies στον Καναδά μετά από αίτημα έκδοσης της στις ΗΠΑ. Η Μενγκ Γουαντζού, που είναι κόρη του ιδρυτή της εταιρείας, συνελήφθη την 1η Δεκεμβρίου κατόπιν αιτήματος των ΗΠΑ, με την κατηγορία συμμετοχής «σ’ ένα τραπεζικό σχέδιο για την αποφυγή των αμερικανικών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν». Μιλάμε για τρελά πράγματα που τινάζουν τους διεθνείς κανόνες στον αέρα.

** Ηταν απίστευτο αυτό που έγινε στην Γαλλία σε βάρος μαθητών. Πάνοπλοι αστυνομικοί υποχρέωσαν 150 μαθητές να πέσουν στα γόνατα με τα χέρια στο κεφάλι, επειδή είχαν συμμετοχή σε διαδηλώσεις. Ακόμα και 12χρονα παιδιά. Η εικόνα έχει κάνει τον γύρο του κόσμου και όπως είναι φυσικό έχει προκαλέσει σάλο. Πάντως η γαλλική αστυνομία είναι γνωστή για τις μεθόδους της και για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις διαμαρτυρίες. Τέτοια στάση όμως έναντι μαθητών, σαν να ήταν εγκληματίες, δεν την περίμενε κανείς.

** Δεν τελειώνουν τα προβλήματα για την τουρκική οικονομία. Σημαντική επιβράδυνση της ανάπτυξης στην Τουρκία αναμένουν το επόμενο διάστημα οι επενδυτές, καθώς ο πληθωρισμός – ρεκόρ και η «βουτιά» στην αξία της λίρας υπονομεύουν τις προοπτικές της οικονομίας της γειτονικής χώρας. Η ανάπτυξη επιβραδύνεται ενώ η τουρκική λίρα έχει απωλέσει σχεδόν το 40% της αξίας της έναντι του αμερικανικού νομίσματος, με αποτέλεσμα την εκτίναξη του ετήσιου πληθωρισμού κοντά στο 25% -το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 15 ετών.


ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ: 

Δεν είναι μόνο η καταγγελία των προσπαθειών οικειοποίησης ή και καπηλείας, της δολοφονίας του παιδιού της, που ξεχωρίζει από τις παρεμβάσεις της μητέρας, του αδικοχαμένου Αλέξη Γρηγορόπουλου. Η κ. Τζίνα Τσαλικιάν, με ένα σταθερό και εξαιρετικά δομημένο τρόπο, συνέδεσε το τραγικό γεγονός, που σημάδεψε τη ζωή της, με ένα σχέδιο αποσταθεροποίησης της τότε κυβέρνησης. Η αναφορά μάλιστα στις προτάσεις, για το ενδεχόμενο επέμβασης των Ενόπλων Δυνάμεων και την αντίδραση του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας και τότε αρμόδιου υπουργού, όπως και του τότε πρωθυπουργού, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Η κ. Τσαλικιάν δεσμεύτηκε να καταθέσει τα ανωτέρω και στο Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, που βρίσκεται σε εξέλιξη..


Kακή πίστη

Δυστυχώς, με τις νέες του δηλώσεις, ο πρωθυπουργός του κράτους των Σκοπίων, μάλλον μας «έπεισε» ότι κάθε άλλο παρά τυχαίες ήταν οι αναφορές του στη Βουλή της χώρας του και διόλου δεν παρερμηνεύτηκαν. Εγείρεται, ως εκ τούτου, θέμα αξιοπιστίας, αλλά και καλοπιστίας από «το άλλο μέρος», για να χρησιμοποιήσουμε τη φρασεολογία της Συμφωνίας, κάτι που δυσκολεύει και τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης, στο εσωτερικό της χώρας.

Kακή πίστη

Δεν είναι τυχαίο ότι χρειάστηκε η παρέμβαση του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ, αλλά και του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, με την εκπομπή αυστηρών μηνυμάτων, αποκλειστικά προς τη γειτονική χώρα.

Όπως δεν είναι τυχαίο, ότι φαίνεται να συζητείται η συμπερίληψη ενός Πρόσθετου Πρωτοκόλλου, που θα ερμηνεύει αυθεντικά, τα τυχόν αμφιλεγόμενα σημεία της Συμφωνίας.


Εσωκομματική δημοκρατία

Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εσωκομματικών εκλογών, στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας, για τη διαδοχή της Ανγκελα Μέρκελ, που απαιτεί μια άλλου είδους πολιτική ανάλυση, ένα από τα στοιχεία που, κατά τη γνώμη μας, θα άξιζε τον κόπο να συγκρατήσει κανείς, είναι ο βαθμός και το επίπεδο της εσωκομματικής δημοκρατίας, στη χώρα-ηγέτης της Ευρώπης και με παράδοση αιώνων, εμπεδωμένων δημοκρατικών θεσμών και διαδικασιών.

Εσωκομματική δημοκρατία
Χίλιοι και ένας σύνεδροι, αποτέλεσαν το σύνολο του εκλεκτορικού σώματος, που κλήθηκε να επιλέξει, όχι μόνο το μελλοντικό ηγέτη ενός κόμματος, αλλά και τον πιθανό επόμενο καγκελάριο της Γερμανίας, με την ειδική βαρύτητα που εμπεριέχει το συγκεκριμένο αξίωμα, στην ίδια τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
  • Επειδή θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει ότι πρόκειται για ένα συντηρητικό κόμμα, όπου, ίσως, η εσωκομματική δημοκρατία και συμμετοχή της οργανωμένης βάσης ή και του λαϊκού παράγοντα, να μην αποτελεί και πρωταρχική προτεραιότητα, πέραν του ότι αυτό δεν ισχύει, καθώς οι εδραιωμένες αρχές της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, εφαρμόζονται σε όλη την κλίμακα των πολιτικών δυνάμεων, στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες, έχουμε το πρόσφατο παράδειγμα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, στο Βερολίνο, όπου οι Σύνεδροι που εξέλεξαν, αρχικά τον Μάρτιν Σουλτς, εν συνεχεία δε τη σημερινή πρόεδρο, Αντρέα Νάλες, με ακόμη μικρότερο αριθμό συνέδρων-εκλεκτόρων, σχεδόν στο μισό, αφού μόλις υπερέβαιναν τα 600 κομματικά μέλη.

Επειδή δύσκολα, λοιπόν, θα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει την προσήλωση τέτοιων ιστορικών κομμάτων, στην ήπειρο και σε χώρες με βαθιά εμπεδωμένους και εδραιωμένους δημοκρατικούς θεσμούς, νομίζουμε ότι θα πρέπει να προβληματιστούμε και ως προς τα καθ` ημάς, για το αν αποτελεί το απαύγασμα της εμβάθυνσης, της εσωκομματικής δημοκρατίας, η προσφυγή σε μια απροσδιόριστη, ανονόμαστη και μη καταγεγραμμένη λαϊκή βάση, για την εκλογή ηγεσίας, χωρίς καν το στοιχειώδη, τουλάχιστον μέχρι πρότινος, έλεγχο και εξακρίβωση της παραταξιακής ταύτισης ή, έστω, συμπάθειας του ψηφοφόρου.

  • Ξέρουμε πως αυτή η πρακτική, καθιερώθηκε το 2004, ως μια από τις «καινοτομίες», που φέρεται να εισήγαγε ο Γιώργος Παπανδρέου, λίγο πριν από τις βουλευτικές εκλογές της ίδιας χρονιάς, όταν παρέλαβε το «δαχτυλίδι της διαδοχής», από τον Κώστα Σημίτη.

Το γεγονός ότι η προσφυγή σε αυτή την αχαρτογράφητη «λαϊκή βάση», ακολούθησε τη μεταβίβαση της ηγεσίας, μέσα από ένα «βυζαντινού» τύπου παρασκήνιο, με την «τελετή παράδοσης-παραλαβής» να πραγματοποιείται στο διαμέρισμα του τότε πρωθυπουργού, μάλλον προσδιόρισε εξ αρχής, την ταυτότητα και το χαρακτήρα αυτής της επιλογής, καθώς ήρθε να επικυρώσει, μια διαδικασία που γελοιοποιούσε κάθε έννοια εσωκομματικής δημοκρατίας, προσδίδοντας της εσωκομματική νομιμοφάνεια και δημοκρατικοφάνεια.

Το ότι υιοθετήθηκε στη συνέχεια και από τη συντηρητική παράταξη, αρχής γενομένης από το 2009, με την ανάδειξη του Αντώνη Σαμαρά, ως διαδόχου του Κώστα Καραμανλή, δε νομίζουμε ότι αίρει τις επιφυλάξεις και αμφιβολίες, για τον πραγματικά δημοκρατικό χαρακτήρα, αυτού του τρόπου εκλογής, μιας εσωκομματικής ηγεσίας.

  • Είναι ενδεικτικό αυτό που συνέβη με τις εσωκομματικές εκλογές στο ΚΙΝΑΛ, ως «καθολικό διάδοχο» του ΠΑΣΟΚ, όπου η εκλεγμένη, από τη λαϊκή βάση, πρόεδρος, αποτελεί μοναδική εξαίρεση, σε μια κομματική δομή, που αποτελείται αποκλειστικά από διορισμένα όργανα!

Αφήστε που «αναζητούνται» οι υπόλοιποι υποψήφιοι, στη διεκδίκηση της ηγεσίας, με έναν εξ αυτών, να έχει ήδη αποχωρήσει και να έχει ανασυστήσει το δικό του κόμμα.

Κατηγορία ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ



ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΝΤΑ: Δεν είμαι πολύ συχνή επισκέπτρια των σούπερ μάρκετς ούτε καθυστερώ πολύ στα ψώνια μου, αφού παίρνω μόνο συγκεκριμένα πράγματα που έχω κατά νου.Πάντως οφείλω να πω ότι το τελευταίο διάστημα εκπλήσσομαι ευχάριστα, ακόμη κι εγώ που δεν πολυπροσέχω γύρω μου.

Διαπιστώνω ένα σημαντικότατο come back ελληνικών προιόντων από παλιές και κυρίως νέες μικρές εταιρίες. Προιόντα κάθε είδους, από τυροκομικά, αλλαντικά, ζυμαρικά, γιαούρτια, γκουρμεδιές, έως τυποποιημένα-συσκευασμένα διαφόρων ειδών από σαλάτες, μαγειρευτά, αρτοσκευάσματα, γλυκά, όσπρια, λαχανικά, σάλτσες & φρούτα κάθε είδους, πρωτότυπα κρεατοσκευάσματα φρεσκα και κατεψυγμένα, ποτά, τεράστια ποικιλία κρασιών, κονσέρβες & προιόντα εκτός τροφίμων που θα ζήλευαν τα καλύτερα ράφια εξωτερικού.

Ολα Ελληνικά & όλα άψογα, με μεράκι, σε τιμές ανταγωνιστικές. Σε αντίθεση με τα χρόνια προ της κρίσης που τα ελληνικά προιόντα εξαφανίζονταν και τη θέση τους έπαιρναν τα εισαγόμενα, τώρα παρατηρείται μια εξαιρετική δυναμική αλλαγής τάσης. Μου ζέστανε τη ψυχή και μόνο που το συνειδητοποίησα.

  • Ας βοηθήσουμε όσο μπορούμε τους Ελληνες επιχειρηματίες κι ας προτιμήσουμε τα προιόντα τους. Η χώρα μας το’χει ανάγκη. Θα μας αποδοθεί πολλαπλάσια.

ΣΧΟΛΙΟ: Ο Ζάεφ το παίζει υπερπατριώτης μπαλαδόρος με κοφτές διπλές τρίπλες & πάσες προκειμένου να μπορέσει να περάσει τις απαιτούμενες αλλαγές στο σύνταγμά του, ο Καμμένος της εθνικής ελλάδος βγήκε και δήλωσε ότι τώρα που λέει αυτά αυτός δεν θα τον ξαναπαίξει…

  • Οι αφελείς γεμίζουν κατεβατά στα μέσα,
  • οι αντιπολιτευτικοί πολιτικοί βρήκαν προεκλογική ευκαιρία τηλεθέασης με δηλώσεις που δεν τις πιστεύει ούτε η σκιά τους,
  • ο σκάι σερβίρει μακεδονικό χαλβά,
  • ο αυτιάς τον προτιμάει με κακάο,
  • ο παπαδακης με αμύγδαλο,
  • τα κανάλια είδαν ζεστό χρήμα στη τσέπη τους από τις διαφημίσεις,
  • διότι όσο να΄ναι ο ριχάρδος λείπει,
  • σε λίγο καιρό θα μας αναλύουν ολ τουγκεδερ πως έγινε και πέρασε η συμφωνία
  • κι από δούλεμα, μαρέγκα.

WSJ: “Το μόνο αισιόδοξο σημείο των προβλέψεων για το τελευταίο τρίμηνο στην Ευρωζώνη είναι η Ελλάδα, που διπλασίασε το ρυθμό ανάπτυξης της, ενώ κατά την ίδια χρονική περίοδο η Ευρωζώνη παρουσιάζει σχεδόν μηδενική ανάπτυξη.” Αλέ, πτωχοί συγγενείς..

  • Αντε να το εξηγήσεις αυτό τώρα στους αρνητές του Τσίπρα…
  •  Ειδικα ο Κυργιάκος, θα χρειαστει ενα ακόμη term of education στο Χάρβαρντ μέχρι να το κατανοήσει.

Εκσυγχρονισμός και Πιραντέλο

Αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη των αυτόκλητων(;) υπερασπιστών του πρώην πρωθυπουργού και του αλήστου μνήμης εκσυγχρονισμού, να προβάλουν τις εξαιρέσεις εκπροσώπων του, που βγήκαν αλώβητοι από δικαστικές περιπέτειες.

Εκσυγχρονισμός και Πιραντέλο

Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν, άλλωστε, τον κανόνα, αλλά και εδώ, μάλλον ισχύει η γνωστή φράση του Λουϊτζι Πιραντέλο: «Είναι έτσι, αν έτσι νομίζετε». Αναφερόμαστε ειδικά, στην περίπτωση του πρώην υπουργού Οικονομικών, στην κυβέρνηση Σαμαρά που, στην «εκσυγχρονιστική» περίοδο κατείχε, απλώς, μια θέση στο επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου. Όντως, ο ανωτέρω απαλλάχθηκε, από την κατηγορία περί ανακριβούς δήλωσης «πόθεν έσχες», πιθανότατα και γιατί έγινε δεκτός ο ισχυρισμός του, ότι δεν είχε καν υποχρέωση υποβολής, της σχετικής δήλωσης.

Όμως, πέρα από το τυπικό, διαδικαστικού χαρακτήρα, το θέμα, ηθικής τάξεως, που είχε τεθεί για τον πρώην υπουργό Οικονομικών ήταν πως, την περίοδο που ασκούσε τα συγκεκριμένα κυβερνητικά καθήκοντα, επέλεξε μεγάλο ή το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων του, να τα τοποθετήσει σε τράπεζες του εξωτερικού. Πράξη καθ` όλα νόμιμη και θεμιτή, για οποιονδήποτε καταθέτη, αλλά που, από τον υπουργό Οικονομικών, σ` εκείνη τη χρονική στιγμή, όπου η κυβέρνηση και το υπουργείο του οποίου προΐστατο ειδικότερα, προσπαθούσε να συγκρατήσει τη φυγή καταθέσεων, πείθοντας τους πολίτες για την αξιοπιστία του εγχώριου πιστωτικού συστήματος, αυτή η συμπεριφορά ,αν μη τι άλλο, έστελνε το χειρότερο μήνυμα.

Πολλώ μάλλον όταν ο ίδιος, δικαιολογώντας αυτή την επιλογή του, στην ουσία δικαίωνε όσους έθεταν εν αμφιβόλω τις προοπτικές των ελληνικών τραπεζών. Προφανώς, στη λογική αυτής της «εκλεκτής μερίδας» συμπολιτών μας, το προφανές ηθικό ζήτημα, παύει υφιστάμενο, από τη στιγμή που υπήρξε απαλλακτική δικαστική απόφαση, για το έλασσον, διαδικαστικού χαρακτήρα, ζήτημα.

Αν, όμως, όλα κρίνονται, σύμφωνα με αυτή τη λογική, στο επίπεδο των δικαστικών αποφάσεων, γιατί δε σχολιάζουν το γεγονός πως ένα ακόμη μέλος των κυβερνήσεων της επίμαχης περιόδου, υφυπουργός Παιδείας παρακαλώ, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε, έστω σε πρώτο βαθμό, σε κάθειρξη 15 ετών, με ταυτόχρονη δήμευση της περιουσίας του, αλλά και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, για τα βαρύτατα αδικήματα, της «τοκογλυφίας» και «ξεπλύματος»; Άσχετες, βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, οι ανωτέρω πράξεις, με την άσκηση των κυβερνητικών του καθηκόντων, αλλά, προστιθέμενες στα ήδη γνωστά, δημιουργούν, αν μη τι άλλο, μια εικόνα.

ΛΕΥΤ. ΚΑΝΑΣ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ


 

s13_skitso


Χάνει τον έλεγχο ο Μακρόν με τα “Κίτρινα Γιλέκα”;

Η κοινωνικοπολιτική κατάσταση στη Γαλλία κατά πως δείχνουν οι εξελίξεις τείνει προς ανησυχητικές κατευθύνσεις. Οι “φόβοι” που καλλιεργούνται τις τελευταίες ώρες περί “πραξικοπήματος” και “εξέγερσης” λόγω των νέων κινητοποιήσεων των “κίτρινων γιλέκων”, είναι ενδεικτικό του γεγονότος, ότι η γαλλική προεδρία έχει απωλέσει την ψυχραιμία της.

Χάνει τον έλεγχο ο Μακρόν με τα “Κίτρινα Γιλέκα”;
Σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, περίπου 6.000 πολίτες, έχουν αναφέρει στο Facebook ότι θα παραστούν στη διαδήλωση. Αυτό όμως που όχι μόνον ενισχύει την παραπάνω εκτίμηση αλλά και αποδεικνύει του λόγου το αληθές και αποτελεί σημείο αναφοράς για τη νέα διαμορφούμενη κατάσταση, είναι η απόφαση των Γαλλικών Αρχών, οι οποίες με πρόσχημα τον φόβο για έκτροπα από το κίνημα των “κίτρινων γιλέκων”, επιστράτευσαν περίπου 90.000 αστυνομικούς να βρίσκονται στους δρόμους το Σαββατοκύριακο!

Μάλιστα, όπως έγραψε η εφημερίδα “ΦΙΓΚΑΡΟ” οι αρχές φοβούνται ιδιαίτερα το ενδεχόμενο, οι διαδηλωτές να κατευθυνθούν στην προεδρική κατοικία κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών. Ενώ, οι υπάλληλοι ενός υπουργείου διατάχθηκαν να μην εμφανιστούν στον εργασιακό χώρο το Σαββατοκύριακο!

  • Μόνον στο Παρίσι, όπως ανακοίνωσε ο ίδιος ο Γάλλος πρωθυπουργός μέσω του κρατικού καναλιού, έχουν παραταχθεί δέκα τεθωρακισμένα οχήματα, αύρες και περί τους 8000 πάνοπλους αστυνομικούς να βρίσκονται σε ετοιμότητα, θυμίζοντας εποχές του 2005 όταν πραγματοποιήθηκε το πολύνεκρο τρομοκρατικό χτύπημα.

Ουσιαστικά με την κίνηση αυτή, ο Μακρόν κατά πρώτον προσπαθεί να ελέγξει τους “εξεγερμένους” μετά το πρώτο στραπάτσο και την ήττα του προ εβδομάδας και κατόπιν να προχωρήσει σε όποιον διάλογο. Δύσκολο βεβαίως καθώς τον νεοσύστατο Κίνημα δεν έχει ουσιαστικά ηγεσία να διαπραγματευτεί.

  • Και επίσης, καθώς η κυβέρνηση δεν παρέχει ουσιαστικές λύσεις για να ικανοποιήσει τους διαδηλωτές και όχι κινήσεις για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, έναντι των σκληρών οικονομικών μέτρων λιτότητας (τα ονομάζουν μεταρρυθμίσεις), η κατάσταση θα διαιωνίζεται. Η εκπεφρασμένη άποψη πάντως της γαλλικής κυβέρνησης για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων δεν αφήνει κανένα περιθώριο εξεύρεσης κοινής λύσης.

Να θυμίσω ότι οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν τον περασμένο μήνα με τους αυτοκινητιστές να ξεσηκώνονται λόγω της νέας αυξημένης φορολόγησης των καυσίμων και έχει μετατραπεί σε συνολική διαμαρτυρία των Γάλλων πολιτών κατά της γενικότερης οικονομικής πολιτικής Μακρόν.

Κατά δεύτερον, με την κίνηση αυτή ο Γάλλος πρόεδρος, προσπαθεί να “ταυτίσει” τους εξεγερμένους “κιτρινογιλεκάδες” με εχθρούς της κυβέρνησης, εν δυνάμει “τρομοκράτες” και κατ´ επέκταση εχθρούς της γαλλικής δημοκρατίας. Άλλωστε το είπε καθαρά στη Βουλή ο πρωθυπουργός της Γαλλίας απευθυνόμενος στους βουλευτές, αναφερόμενους στα “κίτρινα γιλέκα”: Επιστρατεύτηκαν δυνάμεις της τάξης κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας το περασμένο Σάββατο «για να υπερασπιστούν τη Δημοκρατία» καθώς ασκήθηκε από πλευράς τους «απίστευτα άγρια βία, σκοπός των οποίων ήταν να επιτεθούν, να τραυματίσουν ή ακόμη και να σκοτώσουν»!

Η αποστροφή του κ. Φιλίπ είναι ενδεικτική για το που οδηγεί την κατάσταση ο Εμανουέλ Μακρόν, λόγω ακριβώς της απώλειας του ελέγχου της. Μην μας διαφεύγει της προσοχής ότι κατά τη διάρκεια των βίαιων ταραχών πρωτοφανούς έντασης στη γαλλική πρωτεύουσα, συνελήφθησαν 412 άνθρωποι και τραυματίστηκαν 133 άτομα, συμπεριλαμβανομένων 23 αστυνομικών. Αλλά παρά τις συλλήψεις και τους τραυματισμούς η γαλλική κυβέρνηση δεν μπόρεσε να ελέγξει την κατάσταση.

  • Το βάθος της δημόσιας οργής κατά των οικονομικών μεταρρυθμίσεων, είναι τέτοιο που μια κλιμάκωση των αντιδράσεων και ως εκ τούτου της βίας, θεωρείται σχεδόν βέβαιο γεγονός. Και μια τέτοια πολύ δύσκολη κατάσταση καλείται να ελέγξει ο Γάλλος πρόεδρος. Πρόκειται για μια μεγάλη πρόσκληση για τον ίδιο και ίσως η έκβασή της υπόθεσης, να καθορίσει και το πολιτικό του μέλλον.

Απόστολος Ρόσσιος ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ


«Πάρ’ το φεγγάρι και κάν’ το βέρα μου», αλλά στη Μόσχα

ΒΗΜΑτοδότης

«Πάρ’ το φεγγάρι και κάν’ το βέρα μου», αλλά στη Μόσχα | tovima.gr
Αναλογιστείτε για μια στιγμή τη σκηνή….
Ρώσοι στρατιώτες της εντυπωσιακής προεδρικής φρουράς με τα γκριζο-καφέ παλτά και το χαρακτηριστικό βάδισμα της χήνας στην παγωμένη Μόσχα (με -7 βαθμούς Κελσίου) να μεταφέρουν το στεφάνι (το οποίο ταξίδεψε με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος) του Αλέξη Τσίπρα (φωτογραφία) στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στον Κήπο Αλεξάνδρου, και τη ρωσική στρατιωτική ορχήστρα να παιανίζει σε άψογη εκτέλεση πρώτα τους εθνικούς ύμνους των δύο χωρών, αρκετά εμβατήρια (κυρίως ρωσικά) και τραγούδια όπως τη Romanza de Katiuska, και την ώρα που ο κ. Τσίπρας αποχωρούσε από τον χώρο ακούστηκε να παίζουν ένα πασίγνωστο ελληνικό κομμάτι από τη Μαρινέλλα, το «Πάρ’ το φεγγάρι και κάν’ το βέρα μου».
  • Να σημειώσω εδώ ότι το τραγούδι της Μαρινέλλας σε στίχους Πυθαγόρα ηχογραφήθηκε το 1975 και ήταν μεταφορά στα ελληνικά του πασίγνωστου τραγουδιού του αξέχαστου Ντέμη Ρούσσου«From souvenirs to souvenirs» (σε μουσική του Στέλιου Βλαβιανού και στίχους του Alec R. Costandinos). Ενα τραγούδι που στην εποχή του ήταν το πιο δημοφιλές του έλληνα τραγουδιστή στην πρώην ΕΣΣΔ.

ΒΗΜΑτοδότης

Το μπλε φουλάρι του Τσίπρα
Ταξίδεψε κρυωμένος στην παγωμένη Μόσχα ο Πρωθυπουργός και, πέραν του παλτού, φόρεσε και ένα φουλάρι, το οποίο δεν το αποχωριζόταν ποτέ. Ούτε καν όταν έμπαινε σε κλειστό και καλά θερμαινόμενο χώρο. Δεν ήθελε, βλέπετε, να επιδεινωθεί το κρυολόγημά του, ούτε στη συνάντηση που είχε με τον κ. Μεντβέντεφ, ο οποίος φαίνεται ότι εντυπωσιάστηκε από το μπλε φουλάρι του Αλέξη Τσίπρα.

ΒΗΜΑτοδότης

Ερανος για τις φρεγάτες
Είπα να μην ασχοληθώ άλλο σήμερα με τον Αλέξη Τσίπρα και να δω τι γίνεται με τον συγκυβερνήτη του Πάνο Καμμένο που ζητεί από τους εφοπλιστές (αλλά και τους πολίτες) να βάλουν τον οβολό τους (σε ένα είδος εράνου) για να αγορασθούν γαλλικές φρεγάτες, αλλά οι συνεντεύξεις που δίνει ο Πρωθυπουργός σε ρωσικά μέσα δεν με αφήνουν να αγιάσω.
  • Και τούτο παρά το γεγονός ότι ο Πάνος με συγκίνησε όταν είπε ότι ο πρώτος του μισθός του 2019 θα πάει για τις φρεγάτες, καλώντας προφανώς και άλλους να πράξουν το ίδιο, χωρίς βεβαίως να διευκρινίζει εάν θα υπάρξει, όταν και όποτε συγκεντρωθούν τα χρήματα, διαγωνισμός για τις φρεγάτες αυτές ή εάν έχουν ήδη συμφωνηθεί, ποιος τύπος θα αγοραστεί. Αλλά προτού σας πω και για τις νέες δηλώσεις περί συμφωνίας των Πρεσπών του κ. Καμμένου, ας έλθω και πάλι στον κ. Τσίπρα, στις γραβάτες του και στη μοτοσικλέτα του…

ΒΗΜΑτοδότης

Οταν ο Τσίπρας απαξιώνει τις… γραβάτες
Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία (όπως θα έλεγε και ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης) ότι ο κ. Τσίπρας νιώθει υπερήφανος που δεν φοράει γραβάτα και που την έβαλε για λίγα λεπτά μόνον μία φορά και την έβγαλε… αμέσως για να δείξει ότι οι επαναστάσεις και οι ανατροπές γίνονται χωρίς… γραβάτα:
  • «Εχω καταφέρει να είμαι ίσως ο μοναδικός ευρωπαίος ηγέτης που έχω μπει στα πιο σημαντικά, αν θέλετε, φόρα και στις πιο σημαντικές έδρες κυβερνήσεων, από το Κρεμλίνο μέχρι τον Λευκό Οίκο, και από το Βατικανό έως την Downing Street, και σε όλον τον κόσμο, και στο Πεκίνο και παντού, χωρίς γραβάτα.
  • Συνεπώς, νομίζω ότι αυτή είναι μια κατάκτηση…» είπε υπερηφάνως σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Mikhail Gusman για την εκπομπή «Formula of Power».
  • Και επειδή η Ρωσία διοργάνωσε με επιτυχία το καλοκαίρι το παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στο ποδόσφαιρο, αλλά με έναν ιδιαίτερο τρόπο: «Είναι το άθλημα που αγαπούν οι φτωχοί και το εκμεταλλεύονται οι πλούσιοι» είπε χαμογελώντας.

ΒΗΜΑτοδότης

Easy rider
Σας μεταφέρω τώρα μια ερώτηση που έκανε ο ρώσος δημοσιογράφος στον Πρωθυπουργό και την απάντηση που έδωσε για να δείτε τι πραγματικά έλειψε στον κ. Τσίπρα από τότε που έγινε πρωθυπουργός:
  • – Κύριε Πρωθυπουργέ, γνωρίζω ότι στο παρελθόν χρησιμοποιούσατε μηχανή για τη μετακίνησή σας, τώρα αυτοκίνητο. Ποιο είναι πιο κοντά σε εσάς, η μηχανή της νιότης σας ή το πρωθυπουργικό αυτοκίνητο;
«Σίγουρα οι μοτοσικλέτες. Ξέρετε, το να μπορεί κανείς να οδηγεί με ασφάλεια είναι σημαντικό, αλλά το να τρέχει με μια μοτοσικλέτα του δίνει μεγάλη αίσθηση ελευθερίας. Είναι ένα αναντικατάστατο συναίσθημα που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια το έχω στερηθεί».

ΒΗΜΑτοδότης

Το Μαξίμου προβληματίζεται με τον Ζάεφ
Πάμε τώρα στον κ. Καμμένο. Θα πρέπει όμως προηγουμένως να γνωρίζετε ότι οι τελευταίες (μιας σειράς άλλων που προηγήθηκαν) προκλητικές δημόσιες δηλώσεις  Ζάεφ για  «μακεδονική γλώσσα που θα διδάσκεται στην Ελλάδα, για τη μακεδονική μειονότητα στη Μακεδονία του Αιγαίου…» προβλημάτισαν και τον Πρωθυπουργό, που αναμένεται με την επιστροφή του από τη Μόσχα να πάρει θέση. Ο δε κ. Καμμένος θεωρεί ότι με τις δηλώσεις Ζάεφ έχει λήξει κάθε συζήτηση για επιβίωση της συνθήκης των Πρεσπών…

ΒΗΜΑτοδότης

Η Πάμελα Αντερσον και ο Βαρουφάκης
Η Πάμελα Αντερσον δήλωσε δημοσίως ότι θέλει να συναντήσει τον επικεφαλής του κινήματος Diem25, Γιάνη Βαρουφάκη. Σε ανάρτησή της στον προσωπικό της λογαριασμό στο Twitter (εάν όντως είναι το πραγματικό), η ηθοποιός του Χόλιγουντ φαίνεται ενημερωμένη για το Κίνημα και τη δράση του κ. Βαρουφάκη, καθώς τον θεωρεί, όπως γράφει, «σπουδαίο άνδρα με μεγάλη ενέργεια και καλές ιδέες».

Να μπει ένα τέλος στην παρακμή

ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Η ελληνική κοινωνία αναρωτιέται πότε θα πάψει αυτό το αίσχος των καταστροφών στα πανεπιστήμια με αφορμή διάφορες επετείους.

  • Τουρίστες – μπαχαλάκηδες και ανήλικα παιδιά συμμετέχουν μαζί με τους συνήθεις υπόπτους κάθε φορά στο ίδιο έργο, χωρίς να αλλάζει κάτι.
  • Οι φορολογούμενοι πληρώνουν τα σπασμένα, κάτοικοι και επιχειρηματίες υποφέρουν.
  • Αυτές οι εικόνες παρακμής που έχουν γίνει ρουτίνα πρέπει κάποτε να σταματήσουν.

Έντυπη Κ


 ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

Ο τελευταίος πρόεδρος του μεταπολεμικού κατεστημένου

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο Τζορτζ Μπους (1924-2018) είχε υποχρεώσει τον στενό του φίλο και υπουργό Εξωτερικών Τζέιμς Μπέικερ να ανακαλέσει την αναγνώριση των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ηταν μια ενέργεια από τις πολύ σπάνιες.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ

Το 1988, ο Τζορτζ Χέρμπερτ Γουόκερ Μπους, μετά οκτώ χρόνια στην αντιπροεδρία, κέρδισε το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών. Ο άνθρωπος που στεκόταν στον δρόμο του για τον Λευκό Οίκο –για να γίνει ο πρώτος αντιπρόεδρος που θα εκλεγόταν στο ύπατο αξίωμα από το 1836– ήταν ο Μάικλ Δουκάκης.

  • Ο Μπους διατηρούσε στενές σχέσεις με την ελληνοαμερικανική ομογένεια και την Ελλάδα.
  • Ηταν φίλος του Αρχιεπισκόπου Ιακώβου από τη δεκαετία του 1970 και υπολόγιζε πολύ το ελληνοαμερικανικό λόμπι.
  • Στην προεδρική εκστρατεία του ’88, έπεισε τον Ιάκωβο να παρακολουθήσουν μαζί έναν αγώνα μπέιζμπoλ στη Νέα Υόρκη, αλλά και να ανοίξει με την προσευχή του το συνέδριο των Ρεπουμπλικανών.
  • Οι κινήσεις είχαν προφανή στόχο να διασπάσουν την ελληνοαμερικανική κοινότητα και η αποδοχή των προσκλήσεων του Μπους σκανδάλισαν τους ομογενείς.
  • Ο Ιάκωβος εξηγούσε όμως τότε στους λιγότερο διορατικούς στο ποίμνιό του: «Μα δεν καταλαβαίνετε. Αν βγει ο ένας, θα είναι απολύτως δικός μας.
  • Αν βγει ο άλλος όμως και του έχουμε φερθεί καλά, θα είναι ακόμη πιο δικός μας…».

Λίγα χρόνια αργότερα, ως ο 41ος πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Μπους ξεχρέωσε το γραμμάτιο όταν ανάγκασε τον στενό του φίλο και υπουργό Εξωτερικών Τζέιμς Μπέικερ να ανακαλέσει την αναγνώριση των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ηταν μια ενέργεια από τις πολύ σπάνιες.

  • Θυμάμαι τη συνέντευξη που είχα πάρει από τον Μπους στον Λευκό Οίκο, λίγο πριν επισκεφθεί την Αθήνα το καλοκαίρι του 1991.
  • Ηταν σαφές ότι γνώριζε σε βάθος όλα τα θέματα που αφορούσαν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό. Αστειευόταν με τον έτερο στενό του συνεργάτη και σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας Μπρεντ Σκάουκροφτ (η συνεργασία των τριών ανδρών θεωρείται έκτοτε πρότυπο για την αμερικανική εξωτερική πολιτική).
  • Ο Σκάουκροφτ ενίοτε βυθιζόταν σε λήθαργο κατά τη διάρκεια της συνέντευξης. «Μπρεντ, για την Κύπρο τι λέμε;» τον ρωτούσε για να τον ξυπνήσει. Μετά, μας έλεγε για το ετήσιο «βραβείο Σκάουκροφτ», που απονεμόταν σε όποιον κοιμάται τις περισσότερες φορές κατά τη διάρκεια συσκέψεων.

Ο Μπους είχε μια προσωπική σχέση με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, καθώς ανήκαν στην ίδια γενιά. Για πολλά χρόνια, επισκεπτόταν την Ελλάδα σχεδόν κάθε καλοκαίρι με το γιοτ «Αλέξανδρος» της οικογενείας Λάτση. Εκπληκτοι οι κάτοικοι της Τζιας τον είχαν συναντήσει να περπατάει στον Κούνδουρο συνοδεία σωματοφυλάκων. Αγαπούσε πολύ τις Κυκλάδες, όπως και την Υδρα. Είχε τη συνήθεια μάλιστα να φέρνει μαζί του στη χώρα μας τα μέλη του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μπους.

Βαρύ βιογραφικό

Γόνος εύπορης πολιτικής οικογένειας της Νέας Αγγλίας –ο πατέρας του, Πρέσκοτ, ήταν γερουσιαστής– ο Μπους γεννήθηκε το 1924 στη Μασαχουσέτη και φοίτησε στο φημισμένο σχολείο Andover και στο Yale. Το 1942, στον απόηχο του Περλ Χάρμπορ, κατετάγη στο ναυτικό (την ημέρα που έγινε 18) και υπηρέτησε ως πιλότος στον Ειρηνικό – όπου και καταρρίφθηκε (τον διέσωσε ένα αμερικανικό υποβρύχιο).

  • Μετά τον πόλεμο, παντρεύτηκε τη σύντροφό του από την εφηβεία, Μπάρμπαρα Πιρς (ο γάμος θα διαρκούσε 73 χρόνια), και μετακόμισε στο Τέξας, βγάζοντας μια μικρή περιουσία στα πετρέλαια, πριν ακολουθήσει στα χνάρια του πατέρα του, στην πολιτική.
  • Υπηρέτησε ως μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων, πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής των Ρεπουμπλικανών στα δύσκολα χρόνια του Γουότεργκεϊτ, απεσταλμένος στην Κίνα και διευθυντής της CIA, πριν ηττηθεί από τον Ρόναλντ Ρέιγκαν για το ρεπουμπλικανικό χρίσμα το 1980.

Ο Ρέιγκαν, του οποίου οι σχέσεις με τον Μπους είχαν ψυχρανθεί λόγω της τεταμένης και παρατεταμένης προεκλογικής τους μάχης, τον επέλεξε την τελευταία στιγμή ως υποψήφιο αντιπρόεδρο.

  • Το 1988 επιστράτευσε τις πιο σκοτεινές τέχνες τού επικεφαλής της προεκλογικής του εκστρατείας Λι Ατγουότερ, για να επικρατήσει επί του Δουκάκη. Παρά τους έμφυτους καλούς τρόπους του, δεν δίσταζε να «παίζει βρώμικα» όταν χρειαζόταν.

Μια γεμάτη θητεία

Η μεγάλη κληρονομιά που άφησε ήταν στην εξωτερική πολιτική. Εκπροσωπούσε τη σχολή του ρεαλισμού. Οι δύο κορυφαίες στιγμές του ήταν η πτώση του Τείχους του Βερολίνου και εν συνεχεία της ΕΣΣΔ, και ο πόλεμος στο Ιράκ. Και στις δύο περιπτώσεις έδειξε αυτοπειθαρχία και σοφία.

  • Οταν πολλοί τον προέτρεπαν να πάει στο Βερολίνο και να «χορέψει πάνω στο Τείχος», εκείνος αρνήθηκε γιατί θεωρούσε ότι θα ήταν λάθος να ταπεινώσει τη Μόσχα.
  • Στην περίπτωση του Ιράκ, αφού εξεδίωξε τα ιρακινά στρατεύματα από το Κουβέιτ, αρνήθηκε να «προχωρήσει ώς τη Βαγδάτη», γιατί ήξερε το χάος που θα προκαλείτο με την απομάκρυνση του Σαντάμ Χουσεΐν.
  • Δυστυχώς, ο γιος του και οι νεοσυντηρητικοί σύμβουλοί του  δεν τον μιμήθηκαν.

Το 1992, παρότι τα ποσοστά δημοτικότητάς του μετά την επιτυχή έκβαση της «Καταιγίδας της Ερήμου» ξεπερνούσαν το 80% (θα τον ξεπερνούσε δέκα χρόνια αργότερα μόνο ο γιος του, μετά την 11η Σεπτεμβρίου), ηττήθηκε στις εκλογές από τον 46χρονο κυβερνήτη του Αρκανσο, Μπιλ Κλίντον. Το ενδιαφέρον των Αμερικανών είχε στραφεί ξανά στο εσωτερικό μέτωπο, εν μέσω ύφεσης, και ο πατρίκιος πρόεδρος δεν μπορούσε να «νιώσει τον πόνο» τους όπως ο Κλίντον.

  • Ο Μπους είχε τα χαρακτηριστικά ενός μεταπολεμικού κατεστημένου που διαχειρίστηκε την αμερικανική παντοδυναμία. Ηταν ένθερμος ευρωπαϊστής και υπήρξε ο αρχιτέκτονας της ιδέας μιας νέας τάξης πραγμάτων που θα διαδεχόταν τον Ψυχρό Πόλεμο και τον διπολισμό ΗΠΑ – ΕΣΣΔ.

Μετά την ήττα του, φρόντισε πολύ την υστεροφημία του. Ακόμη και απλές κινήσεις, όπως η επιστολή που άφησε πάνω στο γραφείο του Κλίντον την ημέρα που εγκατέλειψε τον Λευκό Οίκο, έγραψαν Ιστορία. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας από τους τελευταίους επισκέπτες του ήταν ο Μπαράκ Ομπάμα.

Τις ημέρες αυτές, ακούσαμε διθυράμβους για τον εκλιπόντα πρόεδρο, από πολιτικούς διαφόρων αποχρώσεων. Θα μοιάζουν όμως, όπως και στην περίπτωση της κηδείας του γερουσιαστή Τζον Μακέιν προ ολίγων μηνών, με μια κραυγή αγωνίας ενός κατεστημένου που χάνει την επιρροή του και δεν μπορεί να καταλάβει –και πολύ περισσότερο να δεχθεί– ότι το πρόσωπο που δείχνουν πλέον οι ΗΠΑ στον κόσμο είναι αυτό του Ντόναλντ Τραμπ.

Έντυπη Κ


ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗ ΤΡΙΠΟΛΗ

Related image
Image result for χριστουγεννα τριπολη 2017
Image result for χριστουγεννα τριπολη 2017

Related image

Image result for χριστουγεννα τριπολη 2017


Print Friendly, PDF & Email