Τι προοπτικές μας έδωσε η αναδιάρθρωση του χρέους…

Τι προοπτικές μας έδωσε η αναδιάρθρωση του χρέους:

To ΔΝΤ πλέον έχει αλλάξει τρόπο εκτίμησης των δανειακών κινδύνων χρέους των χωρών, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στην καμπύλη του χρέους, παρά στην αναλογία ποσοστού χρέους προς ΑΕΠ. Ο λόγος είναι ότι σχεδόν όλα τα ανεπτυγμένα κράτη έχουν χρεωθεί πολύ.

  • Βλέπει δηλαδή πως είναι μοιρασμένο το χρέος αναλόγως των λήξεων του σε βάθος χρόνου και όχι το συνολικό, για να το χαρακτηρίσει βιώσιμο η μη & για πόσο χρονικο διάστημα.

Αυτό που λέμε είναι, ότι η Ελλάδα με την 10 ετή αναδιάρθρωση χρέους, πέτυχε να έχει και το χαμηλότερο ποσοστό χρηματοδοτικών-δανειακών αναγκών ως προς ΑΕΠ (Gross Financing Needs – GFN), δηλαδή κάτω του 15% για μια δεκαετία, συγκρινόμενη με όλες τις χώρες της Ευρωζώνης (πίνακας)..

Γεγονός που σημαίνει ότι ανοίγει χώρος για να μπορεί να δανείζεται από τους ιδιώτες επενδυτές των αγορών, χωρίς αυτοί να ανησυχούν ότι θα υπάρξει κάποιο ατύχημα στις πληρωμές των τοκοχρεολυσίων. Διότι πριν, η Ελλάδα ήταν αποκλεισμένη από την αγορά ομόλογων, ακριβώς γι’αυτό το λόγο.

Με την αναδιάρθρωση, δεν κατέστη συνολικά το χρέος βιώσιμο, έγινε όμως καλά διαχειρίσιμο για μια δεκαετία, με την παράλληλη δέσμευση της Ευρώπης για την συνέχεια.
Και οι αγορές ανταποκρίθηκαν άμεσα.

Αυτός είναι ο λόγος που τα επιτόκια άρχισαν να πέφτουν και έπεται συνέχεια, αυτός είναι επίσης ο λόγος που οι αγορές καλοδέχτηκαν την αναδιάρθρωση, ασχέτως των αντιπολιτευτικών καπνογόνων.

Από την οπτική των επενδυτών, η εξέλιξη αυτή ουσιαστικά ανοίγει και πάλι την ελληνική αγορά ομολόγων, αλλά και τις προοπτικές επενδύσεων που παράλληλα με την σφιχτή δημοσιονομική πολιτική θα ανακτηθεί μεγάλο μέρος των επενδυτών. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο κέρδος από τις χθεσινές αποφάσεις.

Η Ελλάδα κάνει σταδιακό άνοιγμα στην αγορά ομολόγων έχοντας παράλληλα ένα γενναίο μαξιλάρι 24 δις ως εγγύηση και αρχίζει να ελπίζει στον τερματισμό της πολύχρονης πιστωτικής ασφυξίας, που προκάλεσε τόσο εκτεταμένη καταστροφή στη πραγματική οικονομία.

Να προσθέσουμε το εξής σημαντικό που ίσως δεν έγινε αντιληπτό στους περισσότερους:

  • Ναι μεν η χώρα αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας ένα σημαντικό πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3,5% (πέριξ των 6 δις) για μια πενταετία που θα πάει στο χρέος,
  • όμως παράλληλα της δίνονται ως “προίκα” οι επιστροφές των κερδών των κεντρικών τραπεζών 1,2 δις ετησίως για 5 χρόνια, που εγγράφονται στα έσοδα,
  • άρα ανακουφίζουν αρκετά και ισόποσα τα μέτρα και τον δημοσιονομικό χώρο, επιτρέποντας μεγαλύτερη ευελιξία στα αντίμετρα που θα καλύψουν μέρος του κόστους των περικοπών των συντάξεων κλπ.
  • Φωτογραφία της Κατερίνα Πάντα.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΝΤΑ