Tι δεν καταλαβαίνετε; Όσο δεν παράγουμε, θα βουλιάζουμε!

Όσο δεν παράγουμε, θα βουλιάζουμε

ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ – ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΞΕΣΤΡΑΒΩΘΟΥΜΕ ΚΑΠΟΤΕ…

Ένα μόνο τουρκικό ναυπηγείο, με 200 περίπου πλοία τον χρόνο, μέχρι και το 2017 στηριζόταν κατά 50% περίπου σε επισκευές που έκαναν εκεί ελληνικά πλοία – ενώ οφείλουμε να προσθέσουμε εδώ πως δεν είναι ο μοναδικός τρόπος, με τον οποίο στηρίζουμε την τουρκική οικονομία.

Για παράδειγμα, το βαμβάκι μας εξάγεται κυρίως στην Τουρκία, εισπράττουν οι αγρότες μας περί τα 350 εκ. €, μετατρέπεται εκεί σε νήμα και το εισάγουμε πληρώνοντας 1,5 δις € – ενώ τα ρούχα του Ελληνικού Στρατού φτιάχνονται στα Άδανα της Τουρκίας. Έτσι ασφαλώς η Ελλάδα δεν έχει μέλλον.

Άποψη
Σύμφωνα με το Εμπορικό και Βιομηχανικό επιμελητήριο του Πειραιά (πηγή), υπάρχει προοπτική εσόδων από την ναυπηγό-επισκευή και των εφοδιασμό των πλοίων, ύψους 18 δις € – επομένως σχεδόν 10% του ΑΕΠ, έσοδα για το δημόσιο της τάξης των 5 δις € και πάνω από 200.000 θέσεις εργασίας (με κριτήριο την παραγωγικότητα των Ελλήνων ανά άτομο της τάξης των 50.000 € ετησίως).

Η μελέτη τώρα του ΙΟΒΕ για την Ποντοπόρο Ναυτιλία και τη συμβολή της στην Οικονομία (πηγή) αυξάνει τη δυνατότητα συνολικά στα 25,9 δις € – ενώ ο κλάδος ναυπήγησης και επισκευών αντιπροσωπεύει σήμερα μόλις περί το 1,5% του ΑΕΠ (λιγότερο από 3 δις €), από 2,5% πριν την κρίση. Το 60% δε της δραστηριότητας του με στοιχεία του 2015 ήταν στις επισκευές – όταν το αντίστοιχο ποσοστό στην Τουρκία και στην Ισπανία είναι 30%.

Για σύγκριση στην Ολλανδία, η οποία είναι σχεδόν μιάμιση φορά από την Πελοπόννησο αλλά έχει 17 εκ. πληθυσμό, 826 δις $ ΑΕΠ, 461 δις $ εξαγωγές (πηγή) εκ των οποίων πάνω από 100 δις $ σε αγροτικά προϊόντα και πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της πολύ μεγαλύτερο από τη Γερμανία (10,8% του ΑΕΠ), η άμεση και η έμμεση αξία παραγωγής του κλάδου (ναυπηγό-επισκευή, εφοδιασμός πλοίων κλπ.) ήταν το 2018 στα 51,1 δις € – ενώ η προστιθέμενη αξία 18,5 δις € ή συμπεριλαμβανόμενης της έμμεσης ύψους 4,3 δις € στα συνολικά 22,8 δις €. Επομένως το ναυτιλιακό σύμπλεγμα (maritime cluster) όπως αποκαλείται, παρήγαγε το 3,1% του ΑΕΠ της χώρας, απασχολώντας περί τα 260.000 άτομα (γράφημα).

  • Οι εξαγωγές του κλάδου τώρα ανήλθαν στα 26 δις € το 2017 ή στο 3,9% των συνολικών εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών της Ολλανδίας – ενώ η απασχόληση βρίσκεται υπό την πίεση της αυξανόμενης ζήτησης προσωπικού υψηλής εξειδίκευσης, όπως συμβαίνει πλέον σε όλους τους οικονομικούς τομείς.
  • Όπως αναφέρεται, για το μέλλον του κλάδου είναι απαραίτητη η εισροή άριστα εκπαιδευμένου νέου εργατικού προσωπικού – με ποικίλες δεξιότητες και με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, επειδή η ταχεία οικονομική και τεχνολογική εξέλιξη (ψηφιοποίηση, διαδίκτυο, ρομποτική κλπ.), απαιτούν ανάλογη επαγγελματική κατάρτιση. Επομένως υπάρχει μία ακόμη μεγάλη ευκαιρία: η ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων για σύγχρονες σπουδές στο συγκεκριμένο κλάδο

Τέλος, οι τομείς που συμβάλλουν κατά κύριο λόγο στη συνολική προστιθέμενη αξία του κλάδου είναι η βυθοκόρηση, η προμήθεια θαλασσίου εξοπλισμού, οι υπεράκτιες μεταφορές, οι θαλάσσιες υπηρεσίες και ο λιμενικός τομέας – ενώ είναι αξιοσημείωτη η αύξηση της προστιθέμενης αξίας από τον τομέα των θαλασσίων υπηρεσιών κατά 55%! Θετική εξέλιξη είχε επίσης η εσωτερική ναυσιπλοΐα στην Ολλανδία, με χαμένους κυρίως την αλιεία και τη ναυπηγική που δεν έχουν ανακάμψει μετά την κρίση του 2008.

  • Περαιτέρω στην Ελλάδα, είναι γνωστό πως έχουμε τη μεγαλύτερη ναυπηγική δυνατότητα μετά την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα – ενώ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ενώσεως Ελλήνων Εφοπλιστών, ο Ελληνόκτητος στόλος ανέρχεται σε 4.746 πλοία (άνω των 1.000 gt) χωρητικότητας 365,45 εκατ. τόνων (dwt), που αντιπροσωπεύει το 19,89% σε όρους χωρητικότητας dwt του συνολικού παγκόσμιου στόλου και το 49,15% του συνόλου του στόλου της Ε.Ε.
  • Η ελληνική σημαία όμως αντιπροσωπεύει μόνο το 15% του ελληνοκτητου στόλου, αριθμώντας μόλις 753 πλοία (άνω των 1.000 gt) χωρητικότητας 41,70 εκατ. gt – οπότε, ως εκ τούτου, ο στόλος με ελληνική σημαία κατατάσσεται στην έβδομη θέση διεθνώς και στη δεύτερη στην Ε.Ε. (σε όρους dwt).

Σε όρους αξίας τώρα, ο Ελληνόκτητος στόλος είναι ο πιο σημαντικός παγκοσμίως με αξία 100 δις $ (105 δις $ κατά την Clarksons Research το 2018) – ενώ η αξία των ναυπηγήσεων από Έλληνες εφοπλιστές το 2018 εκτιμάται σε 8,9 δις $ χωρίς τις επισκευές και τις μετατροπές (πχ μείωση ρύπων).

  • Εκτιμάται δε ότι μόνο από τη λειτουργία της επιβατηγού ναυτιλίας μπορούν να προκύψουν επισκευαστικές εργασίες ύψους τουλάχιστον 670 εκ. $ για τις ναυπηγοεπισκευαστικές μονάδες της χώρας μας.
  • Σύμφωνα πάντως με τα στοιχεία ανάλυσης της Ένωσης Εφοπλιστών Κρουαζιερόπλοιων, το 2017 πραγματοποιήθηκαν εργασίες ύψους 6,1 δις $, ενώ για το 2018 είναι προγραμματισμένες εργασίες αξίας 6,73 δις $.

Εν τούτοις ελάχιστα ωφελούν την Ελλάδα που ξεπουλάει τα ναυπηγεία της (ανάλυση), σημειώνοντας πως τα προηγούμενα χρόνια τα τουρκικά κυρίως ναυπηγεία είχαν γεμίσει με Ελληνόκτητα πλοία – αφού στην Ελλάδα δεν υπήρχαν εν λειτουργία δεξαμενές για να κάνουν επισκευές.

Ένα μόνο τουρκικό ναυπηγείο, με 200 περίπου πλοία τον χρόνο, μέχρι και το 2017 στηριζόταν κατά 50% περίπου σε επισκευές που έκαναν εκεί ελληνικά πλοία – ενώ οφείλουμε να προσθέσουμε εδώ πως δεν είναι ο μοναδικός τρόπος, με τον οποίο στηρίζουμε την τουρκική οικονομία. Για παράδειγμα, το βαμβάκι μας εξάγεται κυρίως στην Τουρκία, εισπράττουν οι αγρότες μας περί τα 350 εκ. €, μετατρέπεται εκεί σε νήμα και το εισάγουμε πληρώνοντας 1,5 δις € – ενώ τα ρούχα του Ελληνικού Στρατού φτιάχνονται στα Άδανα της Τουρκίας. Έτσι ασφαλώς η Ελλάδα δεν έχει μέλλον.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

από Analyst Team

Print Friendly, PDF & Email