Τα Πρότυπα Σχολεία Αποδομούν την Αριστεροσύνη (γράφει ο Παύλος Στράνας*)

ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ  ΣΧΟΛΕΙΑ, ΑΠΟΔΟΜΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣΥΝΗ!

  • Όταν παλιά καταργήθηκαν οι τεχνικές σχολές, κατώτερες και μέσες, μια ιδέα μεταρρύθμισης του εκπαιδευτικού συστήματος ήταν και τα πολυκλαδικά λύκεια , τα οποία παρείχαν ειδικότητες. δεξιότητες κλπ.

Βέβαια στην Ελλάδα όλες οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, άμεσα και έμμεσα είναι συνδεδεμένες με την Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, για όποια σχολεία δίνει λεφτά η ΕΕ, τέτοια σχολεία  φτιάχνουμε, οι ανάγκες της χώρας ούτε απασχολούν ούτε ενδιαφέρουν.

  • Από τον πρώτο χρόνο λειτουργίας τους τα πολυκλαδικά απαξιώθηκαν, και κατά τεκμήριο σε αυτά πήγαιναν τα παιδιά χαμηλότερων επιδόσεων από εκείνα που ακολουθούσαν το Γενικό Λύκειο, με τα πολλά Αρχαία,και άλλα θεωρητικά μαθήματα.

Σ ένα τέτοιο σχολείο πήγε και ο φίλος της ιστορίας μας, ο οποίος έχοντας την γνωστή  αυθάδεια και θρασύτητα του ημιμαθούς, κατάφερε να διακριθεί κομματικά στον αριστερό χώρο, και να προοδεύσει πολιτικά.

  • Κατ ουσία, γέννημα απεργιών και καταλήψεων σε δημόσια σχολεία ήταν και τίποτε παραπάνω, και με αυτή την «προίκα» ακολούθησε πορεία  πολιτικού. Ένας τέτοιος πολιτικός μεγαλώνοντας και κάνοντας οικογένεια, και παιδιά, μέσα στη δίνη και τις δράσεις για ισότητα στη μόρφωση, όχι αποκλεισμούς στη παιδεία, όχι διακρίσεις στους μετανάστες, δεν παίρνει είδηση πότε τα παιδιά του μεγαλώνουν και χρειάζεται να πάνε σχολείο.

Σύμφωνα λοιπόν με τις αριστερές του πεποιθήσεις, και τις διεκδικήσεις  για δημόσια και δωρεάν παιδεία, τι το καλλίτερο από το να επιβεβαιώσει την πίστη του στα αριστερές ιδέες , στέλνοντας το παιδί του στο Δημοτικό της γειτονιάς, μαζί με τα Ελληνοαλβανάκια, τα Ελληνοφιλλιπινεζάκια, τα Ελληνοπολωνάκια, και τα Ελληνονιγηριανάκια, εμφιλοχωρώντας έτσι και στην ψυχή των παιδιών του, την καθ όλα δίκαιη και επιθυμητή θέση της αριστερής ιδεολογίας περί  ισότητας όλων, χωρίς διακρίσεις στην μόρφωση, στη δουλειά, στη ζωή γενικά.

  • Ξεχάσαμε όμως να αναφέρουμε ότι ο εν λόγω αριστερός , είναι μεν αριστερός αλλά δεν είναι και ανόητος.

Γνωρίζει πολύ καλά, ότι οι διακρίσεις όχι μόνο υπάρχουν, αλλά και λειτουργούν πάντα εις βάρος των φτωχών και των αδικημένων, και το δικό του το παιδί δεν θα ήθελε να υποστεί την υποβαθμισμένη εκπαίδευση των μικτών πολυπολιτισμικών δημοτικών σχολείων των Αμπελοκήπων, της Κυψέλης και των Πατησίων.

Οπότε ας πάει τώρα σε ένα καλό πανάκριβο ιδιωτικό Δημοτικό, και αργότερα υπηρετούμε με τις πράξεις μας,  τις ιδέες μας για την ισότητα. Και το αργότερα ήρθε, όπως έρχονται και σκάνε σαν φτύσιμο στα μούτρα μας όλες οι μπαρούφες που έχουμε πει, για αριστερές ιδέες, ισότητες και λοιπές ανοησίες, για να είμαστε αρεστοί στον κοσμάκη, αλλά που αποφεύγουμε να τις εφαρμόσουμε όταν πρόκειται για το παιδί μας, το αίμα μας.

Ήρθε λοιπόν η ώρα του Γυμνασίου, και αυτή τη φορά, εκτός από τα αριστερά Γυμνάσια, δηλαδή τα Γυμνάσια όπου ο καθένας εγγράφεται ανάλογα με τον τόπο διαμονής του, και συνεπώς , όλοι οι φτωχοδιάβολοι του Αγ Νικολάου Πατησίων, του Αγίου Παντελεήμονα, ή των Άνω Λιοσίων, στέλνουν τα παιδιά του υποχρεωτικά στα ίδια  «αριστερά» σχολεία, όπου όλοι είναι ίσοι μεν, αλλά στο τελευταίο σκαλοπάτι της ισότητας δε, εκτός λοιπόν από αυτά τα σχολεία, υπάρχουν και οι «δεξιές» επιλογές των Πρότυπων, και των Πειραματικών Γυμνασίων.

  • Έχουν διαφορά τα Πρότυπα από τα Πειραματικά Γυμνάσια; Έχουν και μάλιστα σημαντική.

Διότι στα Πειραματικά σχολεία, μπορεί να κάνει αίτηση ο καθένας, και η επιλογή των εισακτέων γίνεται με κλήρωση, ενώ στα Πρότυπα, τα παιδιά δίνουν εξετάσεις και εισάγονται σ αυτά οι καλύτεροι.

  • Εδώ υπάρχει ένα πολύ σοβαρό σημειολογικό στοιχείο.

Στα Πρότυπα Σχολεία, δεν εισάγονται όσα παιδιά  γράφουν καλά, ούτε όσα παιδιά γράφουν πάνω από τη βαση, εισάγονται οι πρώτοι στη σειρά μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των εισαγομένων… Για να καταλάβετε αν ένα Πρότυπο Σχολείο παίρνει 100 μαθητές, και από τους 1000 που θα διαγωνιστούν οι 500 γράψουν πάνω από 19, και οι υπόλοιποι 500 πάνω από 19,5, αλλά υπάρξουν και 100 που θα γράψουν πάνω από 19,9 το σχολείο θα πάρει αυτούς τους εκατό. Το σύστημα δηλαδή δεν είναι απλά αξιολογικό είναι σύστημα «ο θάνατος σου η ζωή μου», και φυσικά καμία σχέση με ισότητες ευκαιριών, δυνατότητες μόρφωσης κλπ.

  • Ενώ λοιπόν τα Πειραματικά Σχολεία  παρέχουν καλύτερη εκπαίδευση, για όλους, αρκεί να κληρωθούν, στα Πρότυπα Σχολεία εφαρμόζεται στην πράξη η χειρότερη και πιο απάνθρωπη μέθοδος αξιολόγησης, κάτι ανάλογο  που συμβαίνει και στην κοινωνία στις καπιταλιστικές  οικονομίες.

Τώρα εσείς, γνωρίζοντας ότι η θέση της αριστεράς του αριστερού, για τα πρότυπα και Πειραματικά Σχολέια είναι ότι αποτελούν  ««πεδίο πειραματισμού για την προαγωγή και καθιέρωση αντιδραστικών πρακτικών, με σημείο αιχμής την καθιέρωση μεθόδων τιμωρητικής αξιολόγησης»θα αναρωτιέστε, σε ποιο σχολείο  έστειλε το παιδί του ο αριστερός της ιστορίας μας.

  • Είπαμε αριστερός είναι, όχι ανόητος.

Φυσικά και επέλεξε να το στείλει να δώσει εξετάσεις στο σχολείο των αρίστων, στο Πρότυπο,  και πολύ καλά έκανε αφού κάθε πατέρας θέλει το καλύτερο για το παιδί του.

  • Αλλά όταν επιλέγεις μεταξύ του πατέρα και του αριστερού, να πας αναφανδόν με την πλευρά του πατέρα, επιλέγοντας την πλέον «δεξιά» λύση που σου προσφέρει το «σύστημα» που πολεμάς, όταν έχεις πρωτοστατήσει σε διαδηλώσεις εναντίον των Πειραματικών σχολείων, εναντίον της αξιολόγησης, εναντίον των εξετάσεων, όταν έχεις καταστρέψει γενιές παιδιών φτωχών Ελλήνων  υποθάλποντας, καταλήψεις και απεργίες μηνών, το να το παίζεις αριστερός, και να παρασύρεις τον κοσμάκη με λεκτικές μπαρούφες σε καταστροφικές  επιλογές ψήφου, δεν είναι μόνο ανήθικο, είναι και επικίνδυνο, έχει αποδειχθεί άλλωστε στην πράξη.

Ο αριστερός της ιστορίας μας,  μπροστά στο συμφέρον του παιδιού του, ξεμπροστιάστηκε. Η επιλογή του, απέδειξε ότι όχι μόνο αριστερός δεν είσαι, αλλά ούτε και τίμιος. Γιατί αν ήταν τίμιος, θα έβγαινε και θα έλεγε,  αγαπητοί φίλοι τόσα χρόνια σας πουλάω φούμαρα, αλλά τώρα που έπρεπε να δω το συμφέρον  του παιδιού μου, τώρα κατάλαβα ότι χωρίς αξιολόγηση, η κοινωνία δεν προχωράει.

  • Οι κοινωνίες όπου οι ανάξιοι και τεμπέληδες, έχουν ίσα δικαιώματα με τους άξιους και τους εργατικούς, είναι κοινωνίες άδικες, οπισθοδρομικές, και μίζερες.
    Βέβαια  άδικες είναι και οι κοινωνίες, στις οποίες,  εσύ που έχεις λεφτά θα πάρεις καλύτερους δασκάλους για το παιδί σου, θα πληρώσεις πιο πολλά φροντιστήρια, και τελικά το παιδί σου, θα μπει στα σχολεία των αξιότερων, αλλά τουλάχιστον αυτές οι κοινωνίες είναι πιο ειλικρινείς, δεν σου μιλάνε για ισότητα και ίσες ευκαιρίες, σου λένε είμαστε ζούγκλα, μπες μέσα και πολέμησε για να επιζήσεις.

Το πλέον ανήθικο όμως είναι να είσαι μέσα στη ζούγκλα, να αναδεικνύεσαι επιλέγοντας όποιους, ηθικούς  ή ανήθικους δρόμους  σου προσφέρει η ζούγκλα για να αναρριχηθείς , γνωριμίες καθηγητών, πολιτικών κλπ., ώστε να παρακάμψεις άλλους πιο άξιους από σένα,  και ταυτόχρονα, να παραμυθιάζεις την κοινωνία περί ισότητας στη μόρφωση, περί «όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι», και λοιπά αναντίστοιχα με την πράξη σου, η οποία είναι ακραιφνώς, «καραδεξιά».

  • Βρε, δεν αλλάζεις το κόκκινο αστέρι  στο μέτωπο σου, με ένα αστέρι  Μισελέν, τουλάχιστον να ταιριάζουν τα λόγια με τις πράξεις σου;

    Παύλος Στράνας

*Ειδικός Συνεργάτης του μ/μ

Υ.Γ. 1.– Ο σεβασμός , σε πρόσωπα που έχουν υποφέρει, έχουν ταλαιπωρηθεί, έχουν ματώσει για τις ιδέες τους, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, που έζησαν και πέθαναν εφαρμόζοντας στη ζωή τους τις ιδέες τους, είναι απεριόριστος, σε όποια χώρα, και σε όποια πλευρά και αν ανήκουν.

Υ.Γ. 2.- Να δω τον αριστερό της ιστορίας μας, να ζητάει …νόμιμη απόδειξη από τους φροντιστές που προετοιμάζουν το γιο του για τις εξετάσεις των Πειραματικών, και τι στο κόσμο!!!


Υ.Γ.3.- Κάθε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα, είναι εντελώς …τυχαία.

Ορισμοί  των Σχολείων σύμφωνα με τον νόμο 4327/2015, κεφάλαιο Β, άρθρα 10 και 11.  

Πρότυπα Σχολεία ονομάζονται σχολικές μονάδες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που έχουν εκπαιδευτικούς με αυξημένα τυπικά προσόντα και διδακτική εμπειρία και η εισαγωγή του μαθητικού δυναμικού στην πρώτη τάξη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Α’ Γυμνασίου) σε αυτές τις σχολικές μονάδες, γίνεται μέσω εξετάσεων που διενεργούνται κάθε έτος , υπό την εποπτεία της ΔΕΠΠΣ (Διοικούσα Επιτροπή Πρότυπων & Πειραματικών Σχολείων).  

Τα Πειραματικά σχολεία είναι σχολικές μονάδες που ανήκουν σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο), όπου δοκιμάζονται νέα προγράμματα σπουδών και ωρολόγια προγράμματα, διδακτικά εργαλεία, σχολικά εγχειρίδια και άλλο εκπαιδευτικό υλικό, διδακτικές μέθοδοι, τρόποι διοίκησης και λειτουργίας της σχολικής μονάδας.
Η εισαγωγή των μαθητών στα Πειραματικά Σχολεία γίνεται μέσω κλήρωσης, ώστε να εξασφαλίζονται οι βασικές προϋποθέσεις ενός κατά το δυνατόν τυχαίου δείγματος, απαραίτητη προϋπόθεση για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

ΠΑΥΛΟΣ ΣΤΡΑΝΑΣ