Τα κόκκινα δάνεια και η ατολμία των τραπεζών

Τα κόκκινα δάνεια και η ατολμία των τραπεζών

Ενδιαφέρουσες εξελίξεις είχαμε στις τράπεζες, οι οποίες πέρασαν στα ψιλά. Τις προηγούμενες μέρες παραιτήθηκε ο αυστριακής καταγωγής διευθύνων σύμβουλος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας κ. Μάρτιν Τζούρντα, τα πεπραγμένα της θητείας του οποίου αμφισβητούνται από πολλούς. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που σημειώνουν ότι ουδέν προσέθεσε όλα τα προηγούμενα χρόνια και πως περιορίστηκε σε ρόλο τυπικό, που πήγαζε από τον ασφυκτικά ελεγκτικό χαρακτήρα του Ταμείου απέναντι στο κλονισμένο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

  • Ωστόσο υπάρχουν τραπεζίτες που σημειώνουν ότι ο Τζούρντα και εν γένει το ΤΧΣ έδρασαν ως ασπίδα των πιστωτικών ιδρυμάτων απέναντι στις πολλές πολιτικές και επιχειρηματικές πιέσεις που αντιμετώπιζαν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Οπως και να έχει πάντως, οι λόγοι που πριν από δέκα χρόνια επέβαλαν τον ασφυκτικό έλεγχο των ελληνικών τραπεζών σταδιακά εκλείπουν.

O αρμόδιος για το πιστωτικό σύστημα υφυπουργός Οικονομικών Γ. Ζαββός δεν κρύβει ότι ευκαιρίας δοθείσης μπορούμε να διεκδικήσουμε συνθήκες ομαλοποίησης στο τραπεζικό μας σύστημα. Ο ίδιος τοποθετείται υπέρ της ελληνοποίησης των διοικήσεων, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά την αναδιάρθρωση των διοικητικών συμβουλίων και τον εμπλουτισμό τους με πρόσωπα που γνωρίζουν την ελληνική οικονομική πραγματικότητα.

*****

Ο ρόλος του τραπεζικού συστήματος, έτσι κι αλλιώς, θεωρείται κρίσιμος για τη μετά την πανδημία περίοδο. Αν δεν καταφέρει να ενσωματώσει στοιχεία ρίσκου στη λειτουργία του και δεν χρηματοδοτήσει τουλάχιστον τις υγιέστερες των επιχειρήσεων, η προσδοκώμενη ανάκαμψη θα αποδειχτεί δύστοκη και αναιμική.

  • Αυτή τη στιγμή το τραπεζικό σύστημα εξαντλείται στη διαχείριση των κόκκινων δανείων, το μεγαλύτερο βάρος των οποίων μεταθέτει έναντι χαμηλής αμοιβής στους services, οι οποίοι με τη σειρά τους απαιτούν πολλαπλάσια από τις επιχειρήσεις, ιδιαιτέρως τις μικρότερες.

Μια υγιής κατά τα άλλα μικρή επιχείρηση έκδοσης βιβλίων, που επιβαρύνθηκε από «φέσια» μέσω αλληλόχρεων λογαριασμών στα χρόνια της μεγάλης οικονομικής κρίσης, ενετάχθη στο καθεστώς των κόκκινων δανείων.

  • Οι υποχρεώσεις μεταβιβάστηκαν σε κάποιο fund έναντι περίπου 50.000 ευρώ και αυτό τώρα διεκδικεί πολλαπλάσια από τους δύσμοιρους ιδιοκτήτες, περίπου 900.000 ευρώ!

Αν αυτό είναι το μέτρο, γίνεται φανερό ότι το βάρος των όποιων κόκκινων δανείων παραμένει δυσβάστακτο και ακέραιο για τις ανήμπορες μικρές επιχειρήσεις. Ετσι όμως η πραγματική οικονομία δεν θα συνέλθει, ούτε οι τράπεζες, που σε αντίστοιχες συνθήκες δέχτηκαν αμέριστη στήριξη και βοήθεια, εν τέλει θα διασωθούν.

  • Μια νέα, πιο σύνθετη και ευφάνταση συνθήκη επιβάλλεται να υιοθετηθεί από τα πιστωτικά ιδρύματα. Μια συνθήκη που θα ξεπερνά αυτή της κυνικής και ανήθικης, χωρίς μέτρο, λεηλασίας περιουσιών, οι οποίες αποκτήθηκαν με πολύ κόπο και αμέτρητες θυσίες και έτυχε να βρεθούν στη δίνη μιας κρίσης που ούτε προκάλεσαν, ούτε εκμεταλλεύτηκαν.

Αυτή είναι η πραγματική πρόκληση για τον κ. Στουρνάρα και τους λοιπούς τραπεζίτες, να ξεχωρίσουν τα χλωρά από τα ξερά και να μη θυσιάσουν τους πάντες και τα πάντα στο όνομα των απρόσωπων και άγονων τιτλοποιήσεων.

ΒΗΜΑτοδότης