Στη Βουλή η ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας για τα πλαστικά μίας χρήσης

«Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι κάθε χρόνο 11.500 τόνοι από πλαστικά που καταναλώνουμε καταλήγουν στις ελληνικές θάλασσες. Βασική αιτία του προβλήματος είναι η υπερκατανάλωση πλαστικών μίας χρήσης, η ανεξέλεγκτη απόρριψη πλαστικών, τα μικρά ποσοστά ανακύκλωσης, η κακή αποκομιδή και διάθεση των κάδων σκουπιδιών». Τα στοιχεία αυτά ανέφερε ο Ανδρέας Κατσανιώτης, εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κατά τη συζήτηση για την ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Οδηγίας που αφορά τα πλαστικά μίας χρήσης.

Παράλληλα, ο κ. Κατσανιώτης επεσήμανε: «Κάθε χρόνο εκτιμάται ότι καταναλώνουμε στην Ελλάδα πάνω από 2 δισεκατομμύρια πλαστικά μπουκάλια νερού, περισσότερα από 350 εκατομμύρια πλαστικά ποτήρια καφέ και αναψυκτικού και πάνω από 2 δισεκατομμύρια πλαστικά καλαμάκια. Εκτός αυτών, μόνο στην Ελλάδα πετάμε κάθε χρόνο πάνω από 20 δισεκατομμύρια αποτσίγαρα, πολλά εκ των οποίων καταλήγουν στις παραλίες και στις ακτές».

Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ

Την προειδοποίηση ότι η ενσωμάτωση της οδηγίας για τον περιορισμό της χρήσης πλαστικών θα αποδειχθεί γράμμα κενό απηύθυνε στην κυβέρνηση ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Χάρης Μαμουλάκης, κατά τη σχετική συζήτηση στην Ολομέλεια.

«Χωρίς καμπάνιες ενημέρωσης για το κοινό και τους φορείς που καλούνται να υλοποιήσουν την οδηγία, αλλά και χωρίς την εξασφάλιση της απαραίτητης χρηματοδότησης για τους ΟΤΑ, η ενσωμάτωση της οδηγίας θα αποδειχθεί κενό γράμμα με αρνητικές συνέπειες για την απαραίτητη διάδοση της κουλτούρας της κυκλικής οικονομίας» είπε ο Χάρης Μαμουλάκης και υπογράμμισε ότι το νομοσχέδιο δεν παρέχει κίνητρα στον ιδιωτικό τομέα της χώρας, ώστε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα μέσα από τη δημιουργία των απαραίτητων χρηματοδοτικών εργαλείων.

«Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει εκδώσει τη σχετική οδηγία που να προσδιορίζει τι συνιστά πλαστικό μίας χρήσης, αλλά ο αρμόδιος υπουργός βιάζεται να νομοθετήσει για αυτά» είπε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και άσκησε κριτική στην απόφαση της κυβέρνησης να υποχρεώσει τους δήμους να δημιουργήσουν δημόσιες κρήνες, χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει τους απαραίτητους πόρους.