Πόλα Ζουγανέλη: Scrolling down the human market…

Scrolling down the human market.

Στις 05/06/19 δέχτηκα στο messenger μία ανήθικη πρόταση να ασχοληθώ με την πολιτική,
ως υποψήφια βουλευτής
Κι η απάντηση μου ήταν αν στα σοβαρά, πιστεύουν ότι υπάρχει κόμμα που θα με ανεχθεί.
Υποτίθεται ότι εκτίμησαν το λόγο και την στάση ζωής μου.
Μεταξύ μας δεν είχαν άδικο μιάς και το ίδιο εκτίμησαν τελικά 1200 πολίτες στην Α’ Πειραιά
που έφερα ως ψηφοφόρους μέσα στους τελικά τέσσερις χιλιάδες.

Pola Zouganeli

Αυτό που μου διέφυγε στην ρύμη του λόγου του συνομιλητή μου
ήταν ότι επρόκειτο για το κόμμα του Βαρουφάκη.
Όχι το #ΜέΡΑ25, το κόμμα του Βαρουφάκη που λέγεται ΜέΡΑ25.
Στο παρελθόν είχα στηρίξει το πανευρωπαϊκό κίνημα #DiEM25,
αλλά διατηρούσα επιφυλάξεις για την Ελλάδα
και γι’αυτό δεν είχα ποτέ ασχοληθεί ή γραφτεί (μέχρι και σήμερα) σε κανένα κόμμα.
Οπότε βάσει καταστατικού δεν τίθεται θέμα διαγραφής ή παραίτησης μου.

Ζήτησα συνάντηση, αφού ενημερώθηκα για το καταστατικό,
το μανιφέστο, τις γενικές πολιτικές θέσεις του κόμματος,
για διευκρινήσεις, ιδιαίτερα στο οικονομικό και της “πράσινης ανάπτυξης”
όπου διατηρούσα και διατηρώ σοβαρότατες επιφυλάξεις/διαφωνίες.
Συμφώνησα να συμπορευτώ,
ας μην γελιόμαστε και με μία διάθεση ματαιοδοξίας,
μία περιέργεια για το καινούργιο,
για να εκτεθώ,
να στηρίξω ένα αντιμνημονιακό, ευρωπαϊκής κατεύθυνσης κόμμα με την διαβεβαίωση ότι αυτά είναι τα θέματα που θα τεθούν αμέσως μετά από τις εκλογές σε συζήτηση, διότι κι ο συνομιλητής μου είχε τις ακριβώς ίδιες επιφυλάξεις. Για να το πώ ευγενικά.
Κι επειδή ειλικρινά πίστευα ότι η μόνη τέτοια “αριστερή” αντιμνημονιακή φωνή που είχε
πιθανότητα για το 3% και την είσοδο στην βουλή, ήταν αυτό το κόμμα ή μια συστράτευση γύρω του.

Ρώτησα και μετά από ιδιαίτερη επιμονή, έμαθα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των ψηφοφόρων του κόμματος, ώστε να ξέρω πού και σε ποιούς απευθύνομαι,
έμαθα ότι στον Πειραιά το κόμμα πήρε το μεγαλύτερο του ποσοστό,
μετά από την Κέρκυρα στις ευρωεκλογές,
και ρώτησα επισταμένως σε ποιά εκλογική περιφέρεια θα κατέβει ο Γραμματέας
κι αν θα κατεβάσει την σύζυγό του και σε ποιά εκλογική περιφέρεια.

Μου είπαν ψέματα ότι θα την κατεβάσει Α’ Αθήνας ή Βόρειο τομέα.
Κι εξεπλάγην δυσάρεστα την επομένη ημέρα με την ανακοίνωση τριών μόνο ονομάτων στις εφημερίδες, του τομεάρχη Πειραιά, της συζύγου κι εμού, για την Α’ Πειραιά.
Με είχαν ήδη εκθέσει δημόσια.
Δημόσια, αλλά και ιδιωτικά, διότι δεν το ήξερα ούτε εγώ.
Φίλος με ειδοποίησε και δεν είχα προλάβει να ενημερώσω τους δικούς μου ανθρώπους
Λυπήθηκα πολύ για όλα αυτά.

Η συνάντηση με στέλεχος του κόμματος έγινε
αφού ήδη είχαν ανακοινώσει την υποψηφιότητα μου στην Α Πειραιά.
Στην πορεία όμως, διαπίστωσα την εμπλοκή γυρολόγων των κομμάτων,
γελωτοποιών, δημοσιογράφων,
συγγενών α’ βαθμού αποτυχημένων πολιτικών,
νεοφιλελεύθερων, εθνικιστών,
οικολόγων ή πράσινων επιλογών Ελιάς του Βενιζέλου, με σοβαρές, κατά το κομματικό καταστατικό, προσβολές της δημοκρατίας και ισονομίας.
Με παράδειγμα την υποψηφιότητα της κ. Μητροπούλου που μοίραζε φυλλάδια με τις κάρτες του μπαμπά της κι έβγαινε στην τηλεόραση με τον μπαμπά της,
υποθέτω με την άδεια του υπεύθυνου τύπου του κόμματος,
ή του κ Αρσένη που συνέχισε προεκλογική δραστηριότητα την προηγουμένη των εκλογών,
η οποία σαφώς απαγορεύεται από το νόμο τον οποίο και γνωρίζει εφόσον ήταν ξανά βουλευτής με άλλο κόμμα.

Με τον κ. Βαρουφάκη δεν είχα συνάντηση ποτέ, παρόλο που ζήτησα ραντεβού πολλές φορές.
Συστηθήκαμε στιγμιαία στην συγκέντρωση του Πειραιά την Πέμπτη 04/07
αφού ήδη είχα δημοσίως και γραπτώς υποβάλλει τις ενστάσεις μου.
Κι αφού από την προηγουμένη ήταν ήδη γνωστό στα δημοσιογραφικά γραφεία και sites,
ότι η υποψηφιότητα μου ήταν ευθέως ανταγωνιστική της συζύγου του.
Τί να κάνουν… Η ζωή δεν τα φέρνει πάντα όπως υπολογίζουν με βεβαιότητες.

Στο αποκορύφωμα της προεκλογικής εκστρατείας στην συγκέντρωση της Αθήνας ντράπηκα.
Βαθύτατα.
Κατάλαβα ότι ο ανταγωνισμός ήταν αθέμιτος.
Στην θέση του Γραμματέα του κόμματος δεν θα ανέφερα την υποψηφιότητα της συζύγου μου σε κάθε τρίτη πρόταση
Και σαφώς δεν θα εκμεταλλευόμουν την εξορία στην Μακρόνησο το ’48 του πατέρα μου,
για να τονίσω τις αριστερές οικογενειακές καταβολές μου, ιδίως όταν έχω συνεργαστεί με τον γιό του ανθρώπου που έστειλε εξορία τον πατέρα μου. Κι αναφέρομαι στην οικογένεια Παπανδρέου.
Όπως και δεν το έκανα στην προσωπική μου προεκλογική εκστρατεία
Ποτέ και πουθενά, σε αυτό το χρονικό διάστημα,
δεν αναφέρθηκα στην οικογενειακή ιστορία προσφυγιάς, ξενιτεμού, εξορίας σε ξερονήσια και βασανιστηρίων.
Άλλοι είχαν διαβατήρια στην χούντα κι έκαναν καριέρες
Όχι η οικογένεια μου.

Εκ των υστέρων κατάλαβα ότι το κόμμα ήταν ένα ιντερνετικό επικοινωνιακό εγχείρημα,
που διαχειρίζονται υπάλληλοι, επιλογής Βαρουφάκη

Οι βουλευτές που εκλέχθηκαν στο σύνολο της επικράτειας με το #ΜέΡΑ25 είναι 9
Δεν εξελέγη βουλευτής με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας :
Ένα ψηφοδέλτιο που δεν είχα τρόπο να δικαιολογήσω ορισμένες εθνικιστικές και νεοφιλελεύθερες επιλογές όπως του δημοσιογράφου Μίχα που έτυχε της απόλυτης στήριξης του γραμματέα,
και άλλων δηλωμένων εθνικιστών.
Το καταγεγραμμένο ποσοστό στο 99,82 του εκλογικού σώματος, του #ΜέΡα25
ήταν 194.201 ψήφοι, δλδ 3,44%
( Μεταβολή από τις ευρωεκλογές 169.635 ψήφοι δλδ 2,99% ήτοι +0,45% )
Στην Α’ Πειραιά στις ευρωεκλογές είχε 4,6%
και στις εθνικές εκλογές 3,85%
Και στην Β’ Πειραιά είχε 4,8% και στις εθνικές 4,4%

Τα εκλογικά τμήματα της Α’ Πειραιά είναι 377 κι οι ψηφοφόροι του #ΜέΡΑ25 ήταν 4113

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς παγκοσμίου φήμης μαθηματικός, οικονομολόγος, υπουργός, συγγραφέας, στατιστικολόγος ή επικοινωνιολόγος για να καταλάβει.
Απλή αριθμητική χρειάζεται για να αξιολογήσει τίς επιλογές του:
Το πόσο προσβλητικό ήταν δλδ, για τους ψηφοφόρους πανεπιστημιακής εκπαίδευσης ηλικίας 25-45
στην Α’ Πειραιά η συνέχιση της οικογενειοκρατίας και του νεποτισμού
Δεν ξεπλένεται η πολιτική της οικογενειοκρατίας στην κάλπη, εκτός αν απευθύνεται σε γίδια.
Και εδώ να επαναλάβω για τρίτη φορά γραπτώς,
ότι αποτελεί παγκόσμια δεύτερη η επανάληψη του ζεύγους Μιχαλολιάκου Ζαρούλια
κι η τοποθέτηση της συζύγου σε έμμισθη θεση διευθύντριας του κόμματος.

Μία διαφημιστική/ επικοινωνιακή/ πολιτική καμπάνια τέτοιου τύπου δεν διαφέρει
από μία φιλανθρωπική δράση
(τον Ρουβά λχ ή την Βαρδινογιάννη ή τον Κόκκαλη να φωτογραφίζεται με προσφυγόπουλα στον Πειραιά). Και στις δύο περιπτώσεις έχουμε εργαλειοποίηση ανθρώπων και καταστάσεων,
με σαφή οικονομικά κίνητρα.
Και αν μπορούμε να διαχωρίσουμε την φιλανθρωπία από την αλληλεγγύη,
τότε νομίζω μπορούμε να διαχωρίσουμε το μάρκετινγκ και την προπαγάνδα από την “επανάσταση”
Ας πούμε καθαρά τι συμβαίνει.
Κάνει παρέλαση ο κακώς εννοούμενος λαϊκισμός και ο απολυταρχισμός
Με ηγέτες που φαντασιώνονται ότι έχουν χάρισμα, είναι μίμοι,
αλλά πληρώνουν αυλή κι αποτυχημένους επικοινωνιολόγους.
Κόμματα μιάς χρήσης που εξυπηρετούν συμφέροντα.
Κόμματα που θα στηρίξουν με πάθος μία τετραετία λόγω αποζημιώσεων και κρατικών χορηγήσεων
Ας πούμε μία φορά τα πράγματα με το όνομά τους
Δεν μιλάμε για αδικαιολόγητη υπεροψία
Μιλάμε για υποκρισία, αστική ευγένεια, αυταρέσκεια, αυταρχισμό και διπλά στάνταρτς
Εξαφανίζεται το ίδιο το νόημα της πραγματικότητας και της πολιτικής μέσα στην λεκτική προπαγάνδα.

Στις δύο εβδομάδες που ουσιαστικά συμπορεύτηκα προεκλογικά,
ακολούθησα πιστά τις οδηγίες του κόμματος σε σχέση με την προώθηση υλικού,
δεν είχα καμμιά διάθεση να βγώ στην τηλεόραση,
ξέρετε άλλωστε την γνώμη μου για τους εργαζόμενους σε αυτήν,
ούτε σε πρωινάδικα,
ή σε διαδικτυακό κανάλι του συγκροτήματος με φυτευτούς δημοσιογράφους του ΣυΡιΖα.

Εδώ να σημειώσω ότι ποτέ δεν έγινε δεκτή η αίτηση φιλίας μου στο facebook
στον υπεύθυνο τύπου του κόμματος που ενέκρινε ή όχι
τις τηλεοπτικές ή ραδιοφωνικές εμφανίσεις.
Αίτηση φιλίας που απέσυρα πρόσφατα.

Το ζήτημα είναι να δούμε τί πήγε λάθος
Το ζήτημα είναι αν οι αρχές τηρούνται ή αν είναι προσχήματα
Αν θέλει να σταθεί όρθια η Αριστερά πρέπει να κάνει σε βάθος κριτική στην στρατηγική της
και στους στόχους της
Αν έχει σοβαρές παθογένειες. Δομικές.

Μιλούν για αρχαιότητα, σε ένα κόμμα μηνών, για να εξασφαλιστεί υπαλληλικά η αυλή κι οι τομεάρχες.
Μιλούν για Διαύγεια και δημοκρατικές διαδικασίες για τους άλλους ή την κυβέρνηση,
όταν έχουν τόσο διαυγείς διαδικασίες που στέλνουν πρόσκληση με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο για συμμετοχή σε διαδικασίες εκλογής συντονιστικής επιτροπής
που πληρώνεται από το κόμμα,
που πληρώνεται από τις κρατικές επιχορηγήσεις,
που πληρώνεται από την τσέπη μου,
για την δημιουργία συνεδρίου, μία εβδομάδα αφού έχει διοριστεί η συντονιστική επιτροπή.
Και ψάχνουν εθελοντές να τους κάνουν την δουλειά στους δρόμους.
Πάλι.
Να μαζέψουν μέλη.
Να γνωρίζουν και να κοροϊδεύουν τον κόσμο σε ένα κακέκτυπο αφισοκολλητών της δεκαετίας του ογδόντα
Παρεμπιπτόντως, αφισοκολλητές και συνδικαλιστές στην Ελλάδα πάντα βολεμένοι είναι.
Με γλείψιμο.

Έχω πει ιδιωτικά και δημόσια, ότι τα πάντα είναι πολιτική
Μόνο που εγώ το έχω κάνει πράξη στη ζωή μου
κι αποδεικνύεται με το ότι θυσιάζω σχέσεις ή φίλους για την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία μου

Είναι θέμα αισθητικής αλλά και ηθικής για μένα

Από την άλλη πλευρά βλέπω την σχέση μου με την δημοσιότητα
Μου είναι αδιάφορη.
Πλήρως
Δεν διαθέτω ίχνος έρωτα στον φακό
Δεν φοβάμαι να εκτεθώ, να αγωνιστώ, να μετρήσω την αλήθεια μου
Δεν έχω δημιουργήσει καμμιά περσόνα για να προστατέψω ιδιωτικά ή δημόσια
Μπήκα μεσα σε μία μέρα στην ενεργό πολιτική και επέτυχα επίτευγμα 1200 ψήφων,
με ένα κόμμα που έμεινε για 45 ψήφους εκτός Ευρωβουλής
Δεν έχω να προστατέψω ή να κρύψω τίποτα
Κι ο Πειραιάς με ξέρει
Και δεν έχω στόχο πολιτικής καριέρας στο μέλλον ή άκρατες φιλοδοξίες
Ειδικά σε αρχηγικά κόμματα με επιφανειακές σχέσεις συμφερόντων κι ανταλλαγών.

Πώς να το κάνουμε? Δεν έχω κανενός είδους άτυπου συμφωνητικού non disclosure

Σε καμμιά περίπτωση δεν ένιωσα σεβασμό ή ευγνωμοσύνη.
Έλαβα ένα τυπικό ευχαριστήριο e mail απο τον Γραμματέα
αφού είχα ήδη αναφερθεί στην παράλειψη του στο κόμμα
Δεν δεσμεύομαι ούτε από τυπική ευγένεια
Μου δόθηκε μία ευκαιρία την οποία ανταπέδωσα με το παραπάνω και λυπάμαι για αυτό

Η επιλογή της απόσυρσης από το #ΜέΡΑ25 αλλά και το #DiEM25 αποτελούν για εμένα μονόδρομο.
Ειδικά όταν βλέπω εθνικιστές, άσχετους κι υπερφίαλους υποψηφίους για εκπροσώπους στο #DiEM25 που έχουν αναφερθεί με εξωφρενικά ψέματα για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα μέσα σε συγκέντρωση στο κόμμα, όπου και αντέδρασα έντονα

Θέλω να ευχαριστήσω τους πολίτες της Α’ Πειραιά για την εμπιστοσύνη τους τον Ιούλιο
αλλά και για την κατανόηση τους στη μετέπειτα αποστασιοποίησή μου.
Αναλαμβάνω τις ευθύνες που μου αναλογούν για την μη δημοσιοποίηση των ενστάσεων μου,
αλλά είχα δεσμευτεί με την κατάρτιση των ψηφοδελτίων.

Θα πώ μόνο ότι όσοι με ξέρουν κατάλαβαν το τρολάρισμα, το τόπι,
την προεκλογική εκστρατεία σταυροπόδι από τον καναπέ του νοσοκομείου που νοσηλευόταν η μητέρα μου τις τελευταίες δέκα μέρες πριν τις εκλογές και το γεγονός ότι δεν πέρασα ούτε καν από την Φοντάνα, την πλατεία στο Δημοτικό Θέατρο ή την γειτονιά της επιχείρησης του πατέρα μου.
Παρεμπιπτόντως, η οικογένεια μου κι εγώ προσωπικά έχουμε την εκτίμηση των Πειραιωτών και διατηρούμε αξιοπιστία οικονομική και κοινωνική χωρίς να έχουμε αδικήσει εργαζόμενο σε βάθος γενεών

Μετράνε τα λόγια κι οι παρόλες ?
Μετράνε τα κίνητρα, ειδικά όταν φιλότιμα τα ψάχνουμε ?
Μετράνε οι υποτιθέμενες δικαιολογίες που βρίσκουμε στην συμπεριφορά των ανθρώπων ?
Μετράνε οι προσδοκίες, οι υποθέσεις και τα αυθαίρετα συμπεράσματα ?
Μετράνε οι επιτακτικές απαιτήσεις που προσπαθούν να μας επιβληθούν ?

Μετράει το ΒΌΛΕΜΑ των ανθρώπων γύρω μας,
μπροστά στην προσωπική, ψυχική και συναισθηματική μας καταπίεση ?
Θα μας κάνει καλύτερους ανθρώπους η συνέχιση τέτοιου είδους συμπεριφοράς,
πιό υγιείς, συναισθηματικά, ψυχικά ή σωματικά ?

Ή θα μας κάνει ηρωοποιημένα, δοξασμένα, υπομονετικά θύματα, πολλές φορές από επιλογή?
Ή drama queens ? ( #ΟΘεόςNαΦυλάει)
Ή θυμωμένους ανθρώπους ?
Ή στερημένα ανθρωπάρια βουτηγμένα στην υποκρισία του φαίνεσθαι ?

Μετράω μόνο πράξεις
Και όχι σε συναισθηματικό ή υλικό ανταλλακτήριο.
Δεν χτυπάμε αριστεία εδώ.
Πώς ?
Όταν ξέρω και λέω (εννοώ με λέξεις, όχι υπονοούμενα) τί θέλω, όταν με ρωτάνε
Τώρα πια που είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου.
Τώρα που ξέρω να λέω και ξεκάθαρα #όχι.
Τώρα που προσφέροντας, δεν στερούμαι αλλά ολοκληρώνομαι

Όταν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας για τις πράξεις του,
όταν ρωτάμε, όταν ζητάμε, όταν προσφέρουμε, όταν επικοινωνούμε,
τότε έχουμε εμπιστοσύνη και στον άλλον άνθρωπο
και ελπίζουμε ότι δεν θα μας διαψεύσει.
Αλλά συμβαίνει.
Και χρειάζεται να απαντάς. Να δρας.

Κάπου, σ’ ένα τοίχο διάβασα :

Ένα γραμμάριο δράσης ισούται με ένα τόννο θεωρίας.

Print Friendly, PDF & Email