Που να ξέρει το εμπόρευμα της βιτρίνας, τι γίνεται μέσα στο μαγαζί… (του Παύλου Στράνα)

ΗΓΕΤΕΣ ΣΕ ΚΛΟΥΒΙΑ!

του Παύλου Στράνα

  • Διαβάζω την τελευταία δήλωση της φράου Μέρκελ, ότι μετά 16 χρόνια στην εξουσία θέλει να γνωρίσει καλύτερα την Δυτική Γερμανία,, με ηρεμία και ησυχία. Ομολογεί δηλαδή αυτό που όλοι υποπτευόμαστε. Πως οι διάφοροι ηγέτες, όταν κυβερνούν, γνωρίζουν για τη χώρα τους πολύ λιγότερα από αυτά που γνωρίζει ο μέσος πολίτης της κάθε χώρας.
    Δεκαέξι χρόνια στην εξουσία και δεν ήξερε καλά την Δυτική Γερμανία, δηλαδή το μεγαλύτερο και παραγωγικότερο κομμάτι της χώρας της.

Μα φυσικά, έτσι είναι, και συμβαίνει σε όλες τις εξουσίες. Οι ηγέτες είναι η βιτρίνα, η μόστρα, το φαίνεσθαι, είναι το φανταιζί εμπόρευμα που μπαίνει σε περίοπτη θέση στη βιτρίνα, και που βλέπει προς τα έξω, με σκοπό να δελεάσει τους πελάτες, να μπουν στο μαγαζί.

Που να ξέρει το εμπόρευμα της βιτρίνας, τι γίνεται μέσα στο μαγαζί, που να ξέρει τι γίνεται στα ράφια , στα ντουλάπια, ή στο υπόγειο του μαγαζιού, αυτό βρίσκεται στη βιτρίνα, και απλά χαμογελάει στους υποψήφιους πελάτες, μπας και τους πείσει να μπούνε στο μαγαζί, από εκεί και πέρα είναι δουλειά άλλων να πείσουν τους πελάτες να αγοράσουν.

  • Θέλετε παράδειγμα;

Ξέρει ο Μητσοτάκης τι συμβαίνει κάθε βράδυ στα στενά της Ευριπίδου, πίσω από το Δημαρχείο της Αθήνας, στην Μενάνδρου, πίσω από τον Άγιο Κωνσταντίνο;

Έχει ταξιδέψει με μετρό ή λεωφορείο γεμάτο τίγκα, στις 8 το πρωί;

Έχει κατέβει την Κηφισίας πρωί, χωρίς να του ανοίγουν τους δρόμους οι αστυνομικοί;

Έχει κοιμηθεί σε διαμέρισμα δίπλα σε πάρκο που γίνεται διακίνηση ναρκωτικών, και διαμάχες ανήλικων συμμοριών;

Έχει πιεί νερό από δίκτυα νερού των χωριών, σχεδόν σε όλη της Ελλάδα;

Ξέρει τις τιμές της φέτας, του λαδιού, της ντομάτας, του κιμά;

Έχει μπει σε επαρχιακό …μπαρ με γυναίκες;

Έχει αγοράσει ποτέ διαμέρισμα, δίνοντας το 1/3 της τιμής, μετρητά και μαύρα;

Έχει «αγοράσει» ποτέ κερδισμένο λαχείο για να ξεπλύνει λερωμένα χρήματα;

Προσθέστε εσείς όσα «έχει;», θέλετε.

Η απάντηση σε όλα θα είναι ΟΧΙ, δεν έχει.

Το μόνο που έχει είναι συμβούλους, αυλή, παρατρεχάμενους, ευνοούμενους, και θα είναι τυχερός αν μερικοί από αυτούς, συμπτωματικά συμβεί να έχουν γνώση της πραγματικής κατάστασης της χώρας.

  • Παράδειγμα και πάλι. Άδωνις….

Δεν ξέρω αν είναι φαφλατάς, μπουμπούκος, ακροδεξιός ή οτιδήποτε άλλο, πιστεύετε όμως ότι μπορεί, ένας εργολάβος, ή ένας φαρμακοβιομήχανος, να κοροϊδέψει ή να τουμπάρει τον Άδωνι σε διαπραγματεύσεις; Γίνεται; Πώς να γίνει;

Ο άνθρωπος είναι από μικρός μέσα στην πιάτσα (εσύ διάβαζε βρωμιά), του εμπορίου, της συναλλαγής, των μεταχρονολογημένων επιταγών, της νόμιμης ή παράνομης προσπάθειας διατήρησης στη ζωή μιας επιχείρησης, γίνεται να τον κοροϊδέψεις;

Φαντάζεστε να μπορούν οι χαρτέμποροι και οι βιβλιοπώλες, να ξεγελάσουν τον Άδωνι;

  • Άλλο παράδειγμα. Πιερακάκης…

Θα συνδιαλλαγεί εταιρεία πληροφορικής με τον Πιερακάκη, και θα του «περάσει» φύκια για μεταξωτές κορδέλες, χωρίς να το πάρει χαμπάρι; Γίνεται; Δεν γίνεται.

 

Ανάφερα δύο παραδείγματα «συμβούλων» που γνωρίζουν, υπάρχουν όμως πολλαπλάσια παραδείγματα που όχι μόνο δεν γνωρίζουν, αλλά επί πλέον συμβουλεύουν τον κάθε πρωθυπουργό με ύφος εκατό Καρδιναλίων, και φυσικά ο «εντός κλουβιού» πρωθυπουργός και τους πιστεύει, και υλοποιεί τις προτάσεις τους.

  • Και κάπως έτσι καταστρέφονται χώρες.

Το εμφανέστατο παράδειγμα «άσχετου» πρωθυπουργού, που άκουσε εισηγήσεις καταστροφικού συμβούλου, είναι ο Τσίπρας και το chicken game που υιοθέτησε κατ εντολή του οικονομικού του Συμβούλου, και φάγαμε τα μούτρα μας με το κλείσιμο των τραπεζών, και την «αριστερή» χρεοκοπία.

Ηγέτες σε κλουβιά λοιπόν, χωρίς αντίληψη της πραγματικότητας στη χώρα τους, επιχειρούν να μας σώσουν, υποσχόμενοι, ό,τι τους γράφουν οι λογογράφοι τους, σαν τον ηθοποιό της κακιάς ώρας, που υποσχόταν προεκλογικά, να σταματήσει τον εμφύλιο στο Ντονμπάς, και με το σύνθημα της ειρήνης κέρδισε με 70% τις εκλογές.

Το κακό με τις «δημοκρατίες» που έχουμε εγκαταστήσει, δεν είναι ότι ο ηγέτες βρίσκονται απομονωμένοι σε κλουβιά… Το κακό είναι, ότι οι λαοί χειροκροτούν και ψηφίζουν τα λιοντάρια, ενώ οι θηριοδαμαστές που τα εκπαιδεύουν, μένουν πάντα στο απυρόβλητο, και φυσικά δεν καταδέχονται να εκτεθούν στην κρίση της ψήφου των λαών.

Οι λαοί οφείλουν να χειροκροτούν και να ψηφίζουν τους «λέοντες», που οι θηριοδαμαστές επιλέγουν, «πριν από αυτούς, γι αυτούς».

Και αυτό δυστυχώς, όχι μόνο δεν πρόκειται να σταματήσει αλλά θα ενισχυθεί, ενισχύεται ήδη, με την επιβολή παγκόσμιων περιοριστικών μέτρων, τα οποία οι «θεατές», αποδέχονται αδιαμαρτύρητα, μέχρι που οι θηριοδαμαστές δεν θα αργήσουν να σκεφτούν, αν δεν το έχουν κάνει ήδη, γιατί να κρατάμε μόνο τα λιοντάρια στο κλουβί, και να μην φτιάξουμε και ένα μεγαλύτερο κλουβί και για τους θεατές, να ελέγχουμε πλήρως το «θέαμα»;

  • Ελα ντε, με τέτοια παθητικότητα των «θεατών», γίνεται να μην το σκεφτείς;
    Δεν γίνεται.

Παύλος Στράνας