Ολη η πικρή αλήθεια μέσα σε δύο παραγράφους

Διαβάζοντας το άρθρο του φίλου Απόστολου Μάνθου στο capital.gr πριν από λίγο και επειδή πάντα προσέχω τα σχόλια ή τις παρατηρήσεις-επισημάνσεις κάτω από τα άρθρα (εκεί βρίσκεις αυθεντικά και όχι κατευθυνόμενα σχόλια κ.λπ, δύο στα δέκα να είναι εύστοχα ή άκρως ενημερωτικά σε αποζημιώνουν για τον… κόπο σου) ιδού το παρακάτω σημείωμα/σχόλιο αναγνώστη..

Ενός αναγνώστη, που αν μη τι άλλο ξέρει να εκφράζεται και κυρίως γνωρίζει πολύ καλά με λίγα λόγια να λέει πολλά, πάρα πολλά.


Στην Ελλάδα δεν μπόρεσε ποτέ να ξεχωρίσει η ηρα από το σιτάρι, οι καλές από τις κακές επιχειρήσεις. Οι κακοί και χρεωμένοι επιχειρηματίες πάντα έβρισκαν τρόπο να επιβιώνουν μην πληρώνοντας κανένα και πουλώντας μαύρα κάτω του κόστους ώστε να  οδηγούν στην απόγνωση τις καλές και νόμιμες επιχειρήσεις. Οι δε τράπεζες ποτέ δεν κατάφεραν να ξεφύγουν από την προσωποκεντρική αντιμετώπιση του σε ξέρω με ξέρεις και των συμφωνιών κάτω από το τραπέζι. Το ίδιο και με την αντιμετώπιση από το κράτος (όλοι είστε κλέφτες και από όλους θα τα πάρουμε), όπως και των αναπτυξιακών πακέτων.

Αυτή τη στιγμή το 70% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα έχει περάσει στη ζώνη του λυκόφωτος με χρέη προς όλους. Εάν οι τράπεζες δώσουν τυφλά δάνεια όπως ζητάει ο Άδωνις τελειώσανε μέχρι το ετος 2.300. Απλά, δεν θα πάρουν φράγκο πίσω και οι μπαταξήδες που θα πάρουν τα χρήματα θα στήσουν πανηγύρια σε πόλεις και χωριά για τα κορόιδα που βρήκανε να τους δανείσουν δανεικά και αγύριστα.


  • Να γιατί φθάσαμε μέχρις εδώ
  • Να γιατί δεν θα υπάρξει σωτηρία
  • Και γιατί κι αυτή την φορά, θα την πληρώσουν οι σωστοί και τυπικοί