Ο επιχειρηματίας που το έφτιαξε ήταν τόσο σίγουρος που υπέγραψε συμβόλαιο για 9.000 χρόνια!

Το προϊόν που καταναλώνεται εδώ και τρεις αιώνες

Την τελευταία ημέρα του έτους 1759, ο Arthur Guinness υπέγραψε μίσθωση 9.000 ετών με ένα μικρό, ερημωμένο ζυθοποιείο στην Πύλη του Αγίου Ιακώβου στο Δουβλίνο. Ναι, καλά διαβάσατε για 9.000 χρόνια, με ετήσιο μίσθωμα 45 λίρες.

Ο χώρος της ζυθοποιίας, στην Πύλη του Αγίου Ιακώβου, έχει έκτοτε επεκταθεί πολύ πέρα ​​από το αρχικό της μέγεθος (από 4 έως 50 στρέμματα) και η ενοικίαση των εννέα χιλιάδων χρόνων έχει αντικατασταθεί από τότε, αλλά μπορείτε να δείτε την υπογραφή του Arthur Guinness στο ενοικιαστήριο στην αποθήκη Guinness στο Δουβλίνο μέχρι σήμερα.

Πριν από το 1759, ο Arthur είχε παρασκευάσει μπίρα σε ένα μικρό ζυθοποιείο στην Κομητεία Κίλντερ. Η κατάσταση που περιήλθε η βιομηχανία ζυθοποιίας του Δουβλίνου (λόγω της μεγάλης φορολογίας που είχε ως στόχο να ευνοήσει την μπύρα που παράγεται στην Αγγλία) αποφάσισε να αφήσει την πρώην επιχείρηση παραγωγής ζύθου στον αδερφό του και να υπογράψει με βεβαιότητα μια 9.000 χρόνια μίσθωση στην Πύλη του Αγίου Ιακώβου. Αν και ο Arthur Guinness ήταν αποφασισμένος και με επιχειρηματικό πνεύμα, η μεγάλη φορολογία ήταν ένα εμπόδια που συνάντησε στα πρώτα χρόνια ίδρυσής της εταιρίας του. Όταν το δημοτικό συμβούλιο του Δουβλίνου προσπάθησε να του διακόψει την παροχή ύδατος το 1775, ο Arthur αναγκάστηκε να υψώσει μια αξίνα κραδαίνοντας την και να χρησιμοποιήσει ύβρεις για να υπερασπιστεί αυτό που η αρχική του μίσθωση είχε εγγυηθεί ελεύθερα για 9.000 χρόνια.

Στα πρώτα χρόνια, παρήγαγε τη «Guinness Dublin Ale» στην Πύλη του Αγίου Ιακώβου. Μέχρι τη δεκαετία του 1770, όμως, μια νέα, μαύρη μπίρα που εισήχθη από το Λονδίνο και ονομάστηκε porter ενθουσίασε τον κόσμο και ο Arthur αποφάσισε να δοκιμάσει να τη φτιάξει και αυτός. Κάτι που αποδείχθηκε μια πολύ καλή επιλογή.

Μέχρι το 1794, η συνταγή του ήταν αρκετά δημοφιλής, τόσο που περιοδικό του Λονδίνου διαφήμισε σε άρθρο του την Guinness Porter με τίτλο «The Gentleman’s Choice». Το 1799, λίγο πριν το θάνατό του (το 1803), ο Arthur πήρε την μοιραία απόφαση να σταματήσει την παραγωγή της Guinness Dublin Ale και να επικεντρωθεί αποκλειστικά στην Guinness Porter. Στον αιώνα που θα ακολουθήσει, η δημοτικότητα της μαύρης μπίρα Guinness θα ξεπεράσει εκείνη όλων των άλλων ανταγωνιστών, θα βοηθήσει το Δουβλίνο να πάρει την πρωτοκαθεδρία από το Λονδίνου ως της πρωτεύουσας της Porter, και θα δώσει ένα νέο στυλ μπύρας με την ονομασία Stout.

Μέχρι το 1902, η Guinness παρήγαγε τα δύο τρίτα της μπίρας στην Ιρλανδία και υπερήφανα ήταν το μεγαλύτερο σε ολόκληρο τον κόσμο, παράγοντας περισσότερα από 2 εκατομμύρια βαρέλια ετησίως, περισσότερα από το διπλάσιο της παραγωγής του κοντινότερου ανταγωνιστή της Bass. Μέχρι τη δεκαετία του 1930, η Guinness ήταν η έβδομη μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο. Μέχρι τη δεκαετία του 1950, η Guinness πωλούσε 5 εκατομμύρια κουτάκια μπίρας την ημέρα. Σήμερα, περισσότερα από 10 εκατομμύρια κουτάκια μπίρας Guinness απολαμβάνουν κάθε μέρα σε περισσότερες από 150 χώρες.

H Guinness Draught που όλοι γνωρίζουν και έχουν δοκιμάσει, βρίσκεται σε μπιραρίες σε όλο τον κόσμο.

Η συνταγή της πιο διάσημης μπίρας

Το καβουρδισμένο κριθάρι για να της δίνει το χαρακτηριστικό σκούρο της χρώμα, ο λυκίσκος σε διπλάσια ποσότητα από αυτή που χρησιμοποιούν οι άλλες μπίρες, μαγιά και νερό. Για το φιλτράρισμα χρησιμοποιείται ιχθυόκολλα. Οι μπουρμπουλήθρες δημιουργούνται χάρη στο διοξείδιο του άνθρακα και το άζωτο. Η περιεκτικότητά της σε αλκοόλ είναι 4,1-4,3%.

Οι επόμενες γενιές

Η φίρμα επεκτάθηκε στο εξωτερικό χάρη στους τρεις γιους του, τον Άρθουρ Β’, τον Μπέντζαμιν και τον Ουίλιαμ.

Τελευταίος απόγονος της δυναστείας που κράτησε τα σκήπτρα του κολοσσού πλέον ήταν ο Ρούπερτ Γκίνες (1874-1967), καθώς μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η θέση του διευθύνοντος συμβούλου δινόταν πια σε εξωτερικούς μάνατζερ.

Παρά ταύτα, ήταν στα χρόνια του Ρούπερτ όταν ιδρύθηκε το άλλο παγκόσμιο σύμβολο με την ονομασία Guinness, τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες!

* ,