Μπάμπης Αναγνωστόπουλος: Η Κάρολαϊν είχε εξάρσεις βίας, με χτυπούσε»

Χωρίς να έχει μπει στην ουσία της υπόθεσης, για περισσότερες από τέσσερις ώρα απολογείται στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος, ο οποίος ακριβώς πριν από έναν χρόνο δολοφόνησε τη σύζυγό του Κάρολαϊν Κράουτς και σκηνοθέτησε τον τόπο του εγκλήματος στο σπίτι τους στα Γλυκά Νερά. Και παρά παρά την τραγική κατάληξη της σχέσης του με την Κάρολαϊν και το ότι ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος της αφαίρεσε τη ζωή, συνεχίζει να επιμένει πως ήταν καλά με την Κάρολαϊν, ότι ζούσαν μια «ονειρική ζωή» και έναν μεγάλο έρωτα.

Πρόεδρος: Περιγράφετε μια σχέση που δεν βλέπω κανένα πρόβλημα;

Κατηγορούμενος: Και δεν υπήρχε, δεν θα βρείτε κανένα να σας το πει. Είχαμε δεχτεί πολύ σκληρά χτυπήματα με την απώλεια του πρώτου παιδιού και κάναμε επανεκκίνηση. Μου είναι παρά πολύ δύσκολο να πω κάτι άσχημο για εκείνη. Ένα χαρακτηριστικό της έντονο, είναι σε στιγμές με έντονα συναισθήματα που μπορεί να τα προκαλούσε οτιδήποτε, είχε την ίδια περίπου αντίδραση. Μπορεί να περνούσε ένα δίωρο που δεν είχε έλεγχο του εαυτού της. Όπως σας το λέει η ίδια.

Πρόεδρος: Τι οδηγούσε τη σύζυγό σας σε αυτή τη συμπεριφορά;

Κατηγορούμενος: Θα υπήρχε μια αφορμή, αλλά εγώ το έβλεπα υπό το πρίσμα όλων αυτών που είχε βιώσει.

Πρόεδρος: Μέχρι το σημείο που αρχίζουν οι τριβές δεν αντιμετωπίζατε κανένα πρόβλημα;

Κατηγορούμενος: Και οι δυο ξέραμε ότι είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλο. Ξέραμε ότι πέρναγε δυσκολίες, μπορεί κάποιος να έβλεπε ένα ζευγάρι να χτυπάει ο ένας τον άλλο και δεν έβλεπε δυο εβδομάδες αγάπης, αν έβλεπε κάποιος το δάσος… στη ζυγαριά μου τα ξεσπάσματα αυτά θεωρούσα ότι δεν ήταν ικανά να με κάνουν να αλλάξουν γνώμη. Ο λόγος που σας είπα με τόσες λεπτομέρειες ό,τι έχει συνέβη ήταν ότι η αφορμή από μόνη της δεν θα βγάλει λογική. Αν το συνδυάσετε με την ψυχική κατάσταση που βρισκόταν η σύζυγός μου.

Πρόεδρος: Από την πλευρά της υπήρχε κάποιο εκπεφρασμένο παράπονο;

Κατηγορούμενος: Όχι, δεν υπήρχε γενικό παράπονο. Είναι ευφυής άνθρωπος. Αν κάτι την ενοχλεί θα το δείξει, θα ξινίσει, θα νευριάσει, θα το πει και αυτό είναι μέρος της γλύκας της. Εγώ έτσι την ερωτεύτηκα.

Πρόεδρος: Έβγαινε με τη φίλη της την Παρασκευή, γιατί έπρεπε να σας πάρει;

Κατηγορούμενος: Για να πάω να την πάρω.

Πρόεδρος: Για να μη γυρίσει με ταξί;

Κατηγορούμενος: Να πάρω και τη φίλη της. Είχαμε φτιάξει το έθιμο η Παρασκευή να είναι η μέρα. Ήταν πιο εύκολο για μένα να μπει σε ένα ταξί στο Σύνταγμα και να έρθει, από το να ξυπνήσω το παιδί να πάμε να την πάρουμε.

Πρόεδρος: Νιώθω ότι δεν καταλαβαίνετε ποιο είναι το πρόβλημα.Έμοιαζε ένας άνθρωπος σε απόλυτη σύγχυση. Το καταλαβαίνατε εσείς αυτό;

Κατηγορούμενος: Ναι. Σε στιγμές έντασης. Υπήρχε η φράση «θα πάω να φύγω». Αλλά σε στιγμές έντονες συναισθηματικής αστάθειας. Πάντα όμως δυο ώρες αργότερα καθόμασταν αγκαλιά και κάναμε όνειρα για το σε ποιο σχολείο θα πάει η Λύδια.

Πρόεδρος: Το «πνίγομαι» έχει κάποια λογική;

Κατηγορούμενος: Είναι της στιγμής.

Πρόεδρος: Διαβάζοντας κάποιος το ημερολόγιο αυτό το συναίσθημα αποκομίζει. Το αντιληφθήκατε ποτέ;

Κατηγορούμενος: Τα πηγαίναμε πολύ καλά στην πλειοψηφία του χρόνου. Το μόνο που με ενδιέφερε είναι το πώς θα είναι ευτυχισμένη. Αν είχαμε στιγμή έντασης το απόγευμα, δεν υπήρχε περίπτωση να μην κοιμηθούμε μαζί.

Πρόεδρος: Τη φράση «το Μπάμπη τον αγαπάω αλλά δεν μπορώ να είμαι μαζί του». Πώς το επεξεργάζεστε;

Κατηγορούμενος: Τη δικαιολογώ. Είχε μια πίεση γιατί ήταν ένας άνθρωπος που του έπεσαν πάνω του παρά πολλά. Μπορεί σε στιγμές από την αγάπη μου να την πίεζα. Αυτή η καταχώριση στο ημερολόγιο που διαβάσατε, είμαι βέβαιος ότι την επόμενη ημέρα θα ήμασταν αγκαλιά.

«Η Καρολάιν είχε βίαιες εξάρσεις θυμού»
Ο άνθρωπος που ακριβώς πριν από έναν χρόνο αφαίρεσε τη ζωή της Καρολάιν ενώ εκείνη, όπως δείχνουν τα στοιχεία της δικογραφίας, κοιμόταν, υποστήριξε πως η 20χρονη σύζυγός του, τον χτυπούσε. Συγκεκριμένα ανέφερε πως υπήρχαν βίαιες εξάρσεις θυμού της Καρολάιν από την εφηβική ηλικία ωστόσο ο ίδιος δεν το θεωρούσε προβληματικό.

Κατηγορούμενος: Θέλαμε έναν άνθρωπο να μας εξηγήσει γιατί υπάρχουν αυτά τα βίαια ξεσπάσματα, η βία, οι βωμολοχίες…

Πρόεδρος: Δηλαδή τι σας έκανε;

Κατηγορούμενος: Με χτυπούσε

Πρόεδρος: Άφηνε σημάδια;

Κατηγορούμενος: Όχι, δεν ξέρω αν δεν έβαζα τα χέρια μου μπροστά.

Πρόεδρος: Γιατί σας επιτίθεται όμως;

Κατηγορούμενος: Δεν ξέρω

Πρόεδρος: Συνήθως κάνουμε επίθεση όπου φοβόμαστε, όπου νιώθουμε απειλή.

Κατηγορούμενος: Δεν θα το έλεγα απειλή. Υπήρχαν βίαιες εξάρσεις θυμού από την εφηβική ηλικία. Το έλεγε και η ίδια.

Πρόεδρος: Αυτή τη βία την είχατε δει από νωρίς; Δεν μου αναφέρατε κάτι;

Κατηγορούμενος: Δεν το θεωρούσα προβληματικό.

Πρόεδρος: Ε, πως δεν είναι προβληματικό να σας χτυπάει κάποιος;

Κατηγορούμενος: Δεν υπήρχε περιστατικό βίας πριν την περίοδο που συζητάμε. Μπορεί να νευρίαζε έντονα, να φώναζε και μετά να ζητούσε συγγνώμη.