Μαλώνουν τώρα στους δικούς τους αχυρώνες… Του Γιώργου Κράλογλου

Μαλώνουν τώρα στους δικούς τους αχυρώνες…

  • Του Γιώργου Κράλογλου

Κάτι να γίνει (λέει) στους κρατικούς υπαλλήλους, στη μαύρη εργασία, στην παραοικονομία, στην ανεργία. Ποιος τα λέει; Όλοι τους. Και δήθεν μαλώνουν…

Νέα πολιτική παράσταση (για να πετάς τις τσάμπα πατάτες και τα κρεμμύδια του Ερντογάν) ανέβασαν από χθες όλα τα κόμματα.

Πρωταγωνιστές οι ροζ δυνάμεις της αριστεράς και της προόδου που οδήγησαν τις άλλες δυνάμεις σε μαλλιοτράβηγμα, αρχικά στο διαδίκτυο και με κάποιες δηλώσεις για τα μάτια…

  • Άγνωστο (ακόμη) αν το καραγκιοζιλίκι αυτό θα μεταφερθεί, ως επιθεώρηση και στη Βουλή.

Το κόκκαλο το έριξαν οι ροζ δυνάμεις της αριστεράς και της προόδου… Αν γίνουμε κυβέρνηση (είπαν) θα κάνουμε εκκαθαρίσεις και στους κρατικούς υπαλλήλους, (τι έχουν να χάσουν άλλωστε…, σανό πετάνε και όποιος το πιάσει).

Οι άλλες δυνάμεις όμως (οι μπλε και πράσινες της συντήρησης και της οπισθοδρόμησης…) τους πήραν δήθεν στα σοβαρά.

Τι έχουν να χάσουν κι αυτές. Θεάματα ψάχνουν για τους άνεργους και τους νηστικούς πολίτες…

Θα σας πάρει και θα σας σηκώσει…, είπαν περίπου (με τα δικά τους λόγια βέβαια) οι δυνάμεις της συντήρησης, έτσι και πειράξετε έστω και τρίχα από το κεφάλι και ενός κρατικού υπαλλήλου. Αν ξηλώσετε μια πέτρα από το κρατιστάν…, από την ελληνική σοβιετία.

Το σενάριο, του θιάσου του μπουλουκιού, λέει, στην πρώτη πράξη, πως οι ροζ δυνάμεις της αριστεράς ανακάλυψαν δήθεν αυτόνομους θύλακες κρατικών υπαλλήλων που θα τους ξεριζώσουν σαν κυβέρνηση.

Οπότε, στη δεύτερη πράξη, έρχονται πάνω στα άλογα, από τις πλαγιές, οι πράσινες και μπλε δυνάμεις να προστατέψουν το κράτος. Να σώσουν τον κομματικό στρατό κατοχής, που στρατοπεδεύει για χρόνια, στην πλάτη της κοινωνίας.

Δεν ξέρουμε πότε ακριβώς θα πέσει η αυλαία. Αλλά μάλλον θα πέσει σύντομα. Δεν μπορούν να μαλώνουν για πολύ στον δικό τους κοινό πολιτικό αχυρώνα, που έχει τη μορφή κράτους.

Εξάλλου, ο πολιτικός θίασος ετοιμάζει άλλα έργα να ανεβάσει. Να προσφέρει θέαμα μιας και δεν μπορεί να δώσει άρτο με δουλειές της προκοπής.

Επόμενο “έργο” θα είναι η μαύρη αγορά εργασίας. Η εργασία (το έχουμε ξαναπεί από τη στήλη) που συνδυάζεται με μαύρα λεφτά και κρατικά επιδόματα.

Το σενάριο είναι έτοιμο και εδώ. Η κυβέρνηση, ως πρωταγωνιστής θα βγει, με πολύ σπαραγμό, να μας πει πως ανακάλυψε παραοικονομία στη χώρα…

Μαύρη οικονομία η οποία θρέφει και θεριεύει τη μαύρη αγορά εργασίας που είναι πολύ κακό πράγμα για τον τόπο μας…

Θα μιλήσουν από την κυβέρνηση με πολύ άσχημα λόγια για την παραοικονομία και τη μαύρη-αδήλωτη ή την περίπου αδήλωτη εργασία. Και θα μας πουν πως θα την πατάξουν.

Οι επόμενες “πράξεις” του σεναρίου θα έχουν πολύ γέλιο. Καβάλα στα άλογα, αυτή την φορά, θα είναι οι ροζ δυνάμεις της αριστεράς και της προόδου. Και οι μερικώς συμμαχικές…, πράσινες δυνάμεις με τα σκόρπια πολιτικά δεκανίκια…, της Βουλής.

Οι ροζ-πράσινες δυνάμεις θα “αποδείξουν” ότι η κυβέρνηση τα βάζει όχι μόνο με τη μαύρη οικονομία. Ότι κυνηγάει τους μικρούς, τους πολύ μικρούς και τους μικρομεσαίους, που είναι η “ραχοκοκαλιά” της οικονομίας.

Ότι τους βάζει βάρη και όρους για να αποδείξουν πως δεν είναι μεγάλοι. Ότι οι μικροί δεν αντέχουν να πληρώνουν μισθούς, ώστε ο κορβανάς να μαζεύει αυτά που δίνει η κυβέρνηση με μειώσεις φόρων…

Εκεί θα παιχθεί το επόμενο “έργο”. Στο τι είναι δηλωμένη και τι αδήλωτη εργασία. Στο τι λέγεται μαύρη και τι άσπρη οικονομία. Στο ποιοι είναι οι σωστοί μισθοί. Τα σωστά μεροκάματα. Στο πώς πρέπει να αμείβονται οι γυναίκες. Τι λέγεται παραγωγικότητα και γιατί με τόσους διπλωματούχους στην Ελλάδα δεν την έχουμε στο χέρι…

Και μαζί με όλα αυτά θα αρχίσει (συντομότατα) νέος, διμέτωπος, πολιτικός πλειστηριασμός. Για το δίκιο του εργάτη (ώστε να περιορισθεί η αποκλειστικότητα των κόκκινων δυνάμεων…). Και επίσης για το ποιο κόμμα είναι σε θέση να ποτίζει (με επιδόματα και τσάμπα δάνεια) το “φυτώριο” της ελληνικής βιομηχανίας. Τη μικρομεσαία και μικρή βιοτεχνία (άλλος ένας δικός τους πολιτικός αχυρώνας…) που καλύπτει το 98,5% της εθνικής μας παραγωγής. Η αλήθεια βέβαια ότι η βιομηχανία (η ανταγωνιστική βιομηχανία) λείπει και θα συνεχίσει να λείπει από τον τόπο μας, έτσι όπως πάμε, παραμένει απλή λεπτομέρεια…

[email protected]