Καλλιόπη Βαρδάκα: Το κυριακάτικο σημειωματάριο του μικρομέτοχου (31.10.2021)

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : Καλλιόπη Βαρδάκα

Τα παιδιά δεν πρέπει να είναι άριστα στο σχολείο. Πρέπει να είναι ευτυχισμένα!

Οι βαθμοί είναι το μέσο για την επιτυχία, δεν είναι αυτοσκοπός

  • Σε κάθε συνάντηση γονέων και κηδεμόνων για τους βαθμούς, κάπου σε κάποια γωνιά υπάρχει ένα πιτσιρίκι με ανήσυχο βλέμμα σε κατάσταση κρίσης. Είναι ο «μέτριος μαθητής» που πήρε τους «μέτριους βαθμούς» του τριμήνου και το μόνο που μπορεί να σκεφτεί είναι ο εξάψαλμος που θα ακούσει από τη μαμά του.

Και, αρκετές φορές, μπορεί να δει κανείς στις τάξεις του Δημοτικού αγχωμένα ματάκια, επειδή στην ορθογραφία δεν πήραν «Άριστα», αλλά «Πολύ καλά» και η μαμά θα θυμώσει.

Είναι ιδέα μας ή στις μέρες μας ασκείται φοβερή πίεση στα παιδιά ως προς τις σχολικές τους επιδόσεις; Όλοι θέλουμε να δούμε να καμαρώσουμε τα παιδιά μας να μπαίνουν ως αριστούχοι στο Πανεπιστήμιο -και πολύ καλά κάνουμε αφού η γνώση είναι δύναμη και οι σπουδές «ανοίγουν» το μυαλό.

  • Δεν μιλάμε όμως για την προφανή καθοδήγηση του μέσου γονιού, που προσπαθεί να κάνει το παιδί του υπεύθυνο και επιμελές, τόσο για να μάθει, όσο και για να συνηθίσει ότι πρέπει να είμαστε καλοί στη δουλειά μας -όπου, εν προκειμένω, είναι το σχολείο.

Ο λόγος γίνεται για τον πιεστικό, αγχωτικό γονιό που ρίχνει το βάρος των φιλοδοξιών του στο παιδί. Που το περιμένει το μεσημέρι για να τριπλοελέγξει τα τετράδιά του. Που ταυτίζει την επιτυχία με ένα βαθμό της κλίμακας 1-20. Που δεν συμβιβάζεται με τη «μετριότητα», γιατί το δικό του παιδί οφείλει να είναι άριστο.

  • Το αδυσώπητο κυνήγι των βαθμών -κατά την ταπεινή μας γνώμη- δεν έχει καμία απολύτως θέση στη ζωή ενός μαθητή. Ούτε στην ακαδημαϊκή, ούτε στην κοινωνική, ούτε στην οικογενειακή. Γιατί…

Η «αποστολή» είναι δική τους κι όχι δική μας

Είναι σημαντικό για κάθε παιδί να γνωρίζει ποιες είναι οι υποχρεώσεις του και πού τελειώνει η παρέμβαση, αλλά και η βοήθεια της μαμάς και του μπαμπά. Η «αποστολή» σχολείο είναι δική του. Εκείνο θα διαβάσει, εκείνο θα πάρει «μπράβο», εκείνο θα αποτύχει, θα κατσαδιαστεί ή θα επαινεθεί.

  • Το σχολείο του δίνει την ευκαιρία να αναπτυχθεί, να ανθίσει, να ατσαλωθεί και να διαπρέψει σε ένα νέο, ανεξάρτητο περιβάλλον, ίσων ευκαιριών, στο οποίο οι γονείς πρέπει να έχουν ρόλο υποστηρικτή, όχι προπονητή ή αφεντικού.

Οι βαθμοί είναι το μέσο για την επιτυχία, δεν είναι αυτοσκοπός

Διαβάζουμε για να μάθουμε, γράφουμε διαγωνίσματα για να εμπεδώσουμε όσα μάθαμε, βαθμολογούμαστε για να αξιολογηθεί η προσπάθειά μας. Μπορεί κανείς να μισεί από καρδιάς το εκπαιδευτικό σύστημα ή να επικροτεί κάθε μέθοδο και πρακτική του. Το μόνο βέβαιο όμως είναι ότι βαθμοί, τεστ και εξετάσεις είναι απλώς το μέσο για την επιτυχία και όχι μια πίστα που πρέπει να τερματιστεί με καλό σκορ.

Τι έχει πραγματικά σημασία να σκεφτεί το παιδί;

Τι είναι πιο σημαντικό να σκεφτεί ένα παιδί: «Θα με σκοτώσει η μάνα μου, αν δει τους βαθμούς» ή «Γιατί μόνο 15; Αφού μπορώ και καλύτερα»; Ασκώντας πίεση στα παιδιά μας, για να αριστεύσουν, συγκρίνοντάς τα με τον σημαιοφόρο και διαρκώς φορτώνοντάς τα με την προσωπική μας φιλοδοξία για πρωτιά (για την δική τους πρωτιά), δεν επιτυγχάνουμε τη βελτίωση και την ωριμότητά τους.

Αν φοβάσαι μη σε φάει ο καρχαρίας, το πολύ πολύ να μάθεις να κολυμπάς γρήγορα και άτσαλα για να γλιτώσεις.

Ένας γονιός πρέπει να στηρίζει, όχι να στρεσάρει

Ποιος είναι ο ρόλος κάθε γονιού από τη στιγμή που φέρνει ένα παιδί στον κόσμο, αν όχι αυτός του υποστηρικτή; Η υποχρέωση κάθε ανθρώπου που μεγαλώνει παιδιά είναι να τους παρέχει συναισθηματική ασφάλεια και στήριξη σε κάθε τους βήμα, όχι να φορτώνει τις πλάτες τους με άγχη και να κάνει την καρδιά τους να πλημμυρίζει με πανικό και τα μάτια τους με δάκρυα.

Να πιέζουμε ασφυκτικά τα παιδιά να επιτύχουν είναι σχήμα παράδοξο, γιατί…

Η επιτυχία συνδέεται με ψυχολογικές «ικανότητες» όπως η αυτοπεποίθηση, η φιλομάθεια, η αισιοδοξία και η ικανότητα διαχείρισης αρνητικών αισθημάτων. Κι αυτές ακριβώς οι ψυχοσυναισθηματικές δεξιότητες αναπτύσσονται σε ένα πλαίσιο ασφάλειας, ηρεμίας, επικοινωνίας και σεβασμού με τους γονείς.

Δεν είναι λοιπόν παραδοξότητα; Δημιουργούμε ένα ασφυκτικό κλίμα πίεσης, βαθμοθηρίας και στρες στο παιδί για να γίνει πιο επιτυχημένο, όταν η επιτυχία του εξαρτάται ακριβώς από το αντίθετο κλίμα.

Το «Φέρε καλύτερους βαθμούς» μεταφράζεται σε «Δεν είσαι αρκετά καλός»

Σε μια εκπαιδευτική κουλτούρα βασισμένη σε τεστ και βαθμούς από το 1 ως το 20, το Α ως το Γ, που «μετράνε» το πόσο καλός είσαι, και σε ένα σύστημα εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση που ζυγίζει την αξία σου ως μέλλοντα φοιτητή από 5-6 τρίωρα διαγωνίσματα, δεν είναι απορίας άξιο το πώς οι γονείς νιώθουν την ανάγκη να ελέγχουν μανιωδώς την πρόοδο των παιδιών τους. Ταυτόχρονα, στο πλαίσιο αυτής ακριβώς της κουλτούρας, είναι λογικό κι επόμενο, τα παιδιά να αυτοπροσδιορίζονται και να αξιολογούν τον εαυτό τους βάσει του 13 ή του 19 που αναγράφεται στον έλεγχο προόδου τους.

Αν, λοιπόν, κάτι οφείλουμε στα παιδιά μας, αυτό δεν είναι να τα απαλλάξουμε απ’ αυτά τα ανούσια στάνταρτς και να τους παρέχουμε με όσα εργαλεία διαθέτουμε την απαιτούμενη δόση αυτοπεποίθησης που κάθε άνθρωπος χρειάζεται;

Εκτός όλων των άλλων είναι και μια απολύτως αποτυχημένη τακτική…

Εκτός από τις κάθε είδους σοβαρές και μακροπρόθεσμες συνέπειες στην ψυχολογία και την ψυχική υγεία του παιδιού (όπως χρόνιο άγχος, διατροφικές διαταραχές κ.α.), η πίεση για καλύτερους βαθμούς μπορεί να έχει αρνητικά αποτελέσματα στο «εδώ και τώρα». Σύμφωνα με βρετανική έρευνα, οι γονείς που πιέζουν τα παιδιά τους να επιτύχουν, έχοντας μη ρεαλιστικές προσδοκίες απ’ αυτά, είχαν αντίθετα αποτελέσματα ως προς τις επιδόσεις.

Τι έχει πραγματικά σημασία;

Κακά τα ψέματα: ένα παιδί που δεν θέλει να διαβάσει, δεν θα διαβάσει -θα βάλει το Λούκυ Λουκ, πίσω απ’ το βιβλίο της Φυσικής και θα προσποιηθεί ότι μελετάει σκληρά. Είναι, οπωσδήποτε, απόλυτα λογικό και θεμιτό για κάθε γονιό να στοχεύει στην εξέλιξη και –γιατί όχι;- στην επιτυχία του παιδιού του. Αυτό, όμως, μπορεί να γίνει μακριά απ’ το κυνήγι του «Άριστα» – ενισχύοντας τη φιλομάθεια, ανοίγοντας το μυαλό και δημιουργώντας τις βάσεις για έναν χαρακτήρα υπεύθυνο και ώριμο.

Και, στο τέλος-τέλος, τι να τον κάνεις έναν αγχωμένο σημαιοφόρο με κλαμένα μάτια;

Φοίβη Γλύστρα


Η επιστήμη μίλησε – Οι γυναίκες δεν είναι πιο συναισθηματικές από τους άνδρες

  • Σε αντίθεση με τα ευρέως διαδεδομένα στερεότυπα για το φύλο, οι γυναίκες δεν είναι πιο συναισθηματικές από τους άνδρες, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη.

Σε αντίθεση με τα ευρέως διαδεδομένα στερεότυπα για το φύλο και τις συναισθηματικές διακυμάνσεις, οι γυναίκες δεν είναι πιο συναισθηματικές από τους άνδρες, σύμφωνα με ερευνητές από το University of Michigan.

Συναισθήματα όπως ο ενθουσιασμός, η νευρικότητα και η δύναμη συχνά ερμηνεύονται διαφορετικά αναφορικά με τα δύο φύλα. Επίκεντρο της μελέτης των ερευνητών του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν αποτέλεσε το ερώτημα «τι σημαίνει να είσαι συναισθηματικός» και τα ευρήματά τους διαλύουν τις προκαταλήψεις.

«Συνεπιβάτες» στο.. συναισθηματικό roller coaster

Για παράδειγμα, εάν περιέγραφε κανείς έναν άνδρα βάσει της συναισθηματικής του διακύμανσης κατά την διάρκεια ενός αθλητικού γεγονότος, πιθανότατα θα χρησιμοποιούσε τον προσδιορισμό «παθιασμένος».

Αλλά μια γυναίκα της οποίας τα συναισθήματα αλλάζουν λόγω οποιουδήποτε γεγονότος, ακόμη και αν υπάρξουν παράγοντες που προκαλούν αυτήν την αλλαγή, πιθανότατα να θεωρηθεί και ως εκ τούτου να χαρακτηριστεί «παράλογη», επισημαίνει η ανώτερη συγγραφέας της μελέτης δρ Adriene Beltz και επίκουρη καθηγήτρια ψυχολογίας.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν 142 άνδρες και γυναίκες για 75 ημέρες για να μάθουν περισσότερα για τα καθημερινά τους συναισθήματα, θετικά και αρνητικά.

Οι γυναίκες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: μία με κανονικό εμμηνορροϊκό κύκλο και τρεις άλλες με τις γυναίκες να χρησιμοποιούν διαφορετικές μορφές αντισυλληπτικών. Οι ερευνητές εντόπισαν διακυμάνσεις στα συναισθήματα με τρεις διαφορετικούς τρόπους και στη συνέχεια συνέκριναν τα φύλα.

  • Βρήκαν ελάχιστες έως καθόλου διαφορές ανάμεσα στους άνδρες και τις διαφορετικές ομάδες από γυναίκες, υποδηλώνοντας ότι τα συναισθήματα των ανδρών κυμαίνονται στον ίδιο βαθμό με τα συναισθήματα των γυναικών.

«Δεν βρήκαμε επίσης σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων γυναικών, καθιστώντας σαφές ότι τα συναισθηματικά υψηλά και χαμηλά οφείλονται σε πολλές επιρροές και όχι μόνο στις ορμόνες» επισημαίνουν οι ερευνητές.

https://www.vita.gr/2021


Στα Τρίκαλα υπάρχει ένα χωριό “φάντασμα” που βουλιάζει

  • Τι συμβαίνει στο Ροπωτό και σιγά σιγά εξαφανίζεται;

Το Ροπωτό είναι ένα μικρό χωριό στα Τρίκαλα, χτισμένο στις πλαγιές της Καραβούλας, σε υψόμετρο 750 μέτρων. Σήμερα, έχει μετακινηθεί ολόκληρο τουλάχιστον 40 μέτρα χαμηλότερα. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στις κατολισθήσεις που πλήττουν το χωριό εδώ και 60 χρόνια.

Μία από τις πιο καταστροφικές κατολισθήσεις σημειώθηκε στις 12 Απριλίου του 2012.

Την ημέρα εκείνη, όσα σπίτια έμειναν όρθια, κύλησαν σχεδόν άθικτα στην πλαγιά μερικές δεκάδες μέτρα πιο κάτω. Τα υπόλοιπα κόπηκαν στα δύο ή καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Το Ροπωτό, σχεδόν ερειπωμένο πια, βρίσκεται ακόμα εκεί, γερμένο στην πλαγιά.

Σήμα κατατεθέν του χωριού είναι η γυρτή εκκλησία της Παναγίας της Θεοτόκου. Το κτίσμα του ναού είναι μεγάλο και παραμένει επιβλητικό. Η εικόνα του, έτσι όπως γέρνει στην πλαγιά, κάνει το θέαμα ασυνήθιστο και εντυπωσιακό.
Πριν ξεκινήσει η υποχώρηση του εδάφους στο χωριό κατοικούσαν 800 άνθρωποι.

Όμως η καταστροφή αυτή το κατέστησε μη κατοικήσιμο και καθώς το φαινόμενο δεν δίνει σημάδια υποχώρησης, οι περισσότεροι κάτοικοί του αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν.

https://filoitexnisfilosofias.com


Βάθεια. Η πυργοπολιτεία που σε ταξιδεύει στον χρόνο

  • Στην καρδιά της λακωνικής Μάνης, με βλέμμα στη θάλασσα της Μεσογείου, φωλιάζει ένας εντυπωσιακός παραδοσιακός οικισμός που αντιστέκεται σθεναρά στο πέρασμα του χρόνου. Το χωριό της Βάθειας αποτελεί στις μέρες μας ένα σημαντικό μνημείο αρχιτεκτονικής

ΚΛΙΚ στην φωτο – VIDEO


ΚΑΤΑΡΑΚΤΕΣ ΠΟΛΥΛΙΜΝΙΟ

Πολυλίμνιο, ο κρυμμένος θησαυρός της Μεσσηνίας

ΚΛΙΚ στην φωτο – VIDEO


Λιμένι, το πέτρινο στολίδι στην καρδιά της Μάνης

Στην ανατολική Μάνη, μόλις πέντε χιλιόμετρα από την Αρεόπολη, βρίσκεται ένα ξεχωριστό, παραθαλάσσιο χωριουδάκι που αποτελεί το επίνειο αυτής, και το όνομά του δεν θα μπορούσε να είναι άλλο, πέραν της πραγματικότητας του.
  • Λιμένι… δηλαδή, το λιμάνι που ουσιαστικά εξυπηρετεί την ευρύτερη περιοχή…
  • ΚΛΙΚ στην φωτο – VIDEO

Όμως η φυσική ομορφιά και η γραφικότητα αυτού, το καθιστά ως έναν από τους ωραιότερους και πιο παραδοσιακούς οικισμούς ολόκληρης της Μάνης. Η ιστορία του συνδέεται άμεσα με την οικογένεια των Μαυρομιχαλαίων. Το αρχοντικό μάλιστα του τελευταίου ηγεμόνα (μπέη) της Μάνης, του Πετρόμπεη, με τον τετραώροφο πύργο με τα τοξωτά ανοίγματα μέσα στον οποίο έγιναν οι συνεννοήσεις και οι προετοιμασίες για τον ξεσηκωμό των Ελλήνων το 1821, δεσπόζει επιβλητικά στο λιμάνι, μαρτυρώντας την αλλοτινή του αίγλη σε όσους γνωρίζουν, ενώ ορθώνει την τωρινή του υπόσταση σε όλους εκείνους που το κοιτούν καθώς ξεχωρίζει με την ομορφιά και την ιδιαιτερότητά του.
  • Η παραδοσιακή πέτρινη αρχιτεκτονική του χωριού, συνέχεια της αυστηρότητας αλλά και της απλότητας των γεωμετρικών κτιρίων ολόκληρης της Μάνης, μαρτυρά τον εσωστρεφή χαρακτήρα ενός σημαντικού πολιτισμού που άνθισε αρκετά χρόνια πριν, ενώ ο συνδυασμός με το υγρό στοιχείο που το περιβάλλει, δημιουργεί ένα πέτρινο σκηνικό που αξίζει κανείς να επισκεφτεί έστω και για μια φορά στη ζωή του. Το μεγαλύτερο τμήμα του χωριού είναι βραχώδες τόσο έξω, όσο και μέσα στο νερό που με την σειρά του το αγκαλιάζει αρμονικά και το χρωματίζει με την αποκλειστική παλέτα του γαλαζοπράσινου ονείρου του.
Η δε διαύγεια της θάλασσας είναι τέτοια, που από ψηλά μπορεί κανείς να διακρίνει τη φυσική συνέχεια των βράχων στο υγρό στοιχείο, ενώ παράλληλα σε προκαλεί με τον τρόπο της να βρεθείς έστω και για λίγο στην δροσερή αγκαλιά της και να γευτείς την αλμυρή της γεύση στα χείλη σου. Στο Λιμένι δεν υπάρχουν εμπορικά καταστήματα ή υπηρεσίες καθώς οι αρχές θέλουν να κρατήσουν ζωντανό και αναλλοίωτο το γραφικό χαρακτήρα του οικισμού, και πιστέψτε με… το έχουν πετύχει!!!