Καλλιόπη Βαρδάκα: Το καθημερινό σημειωματάριο του μικρομέτοχου (Πέμπτη 02 Ιουνίου 2022)

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΑΡΔΑΚΑ   

*** 

ΜΗΝΥΜΑΤΑ –  ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ…

***

Να ζηλεύεις εκείνους που μπορούν να αφηγηθούν μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Είτε την έζησαν είτε την επινόησαν. Οπου κι αν γεννήθηκαν

Το διαβάζουμε συχνά κάθε φορά που κάποιος επιφανής στον τομέα του πεθαίνει. Ηταν η πρώτη φράση φίλου γιατρού όταν τον επισκέφθηκα. «Εφυγε κι ο Βαγγέλης Παπαθανασίου. Τελικά ευτυχώς υπάρχει και αυτή η Ελλάδα!». Εχουμε την ανάγκη ταύτισης με το καλό. Και την ανάγκη των αυθαίρετων γενικεύσεων. Να μαλακώσει κάπως η μοναξιά όσων αθροίζουμε τους εαυτούς μας – πάλι λίγο αυθαίρετα – στη μεριά του καλού. Εχουμε ανάγκη ήρωες και πρότυπα, και αυτό δεν είναι κάτι για το οποίο αξίζει να υπερηφανευόμαστε.

Βαφτίζουμε ως συλλογικούς τους καθαρά προσωπικούς δρόμους. Τις επιτυχίες και τα επιτεύγματα που προέρχονται από σκληρή δουλειά, ταλέντο και αυταπάρνηση ατόμων. Σαν πολιτικοί που τρέχουν να φωτογραφηθούν δίπλα σε μετάλλια, κύπελλα και σε καμαρίνια συναυλιών και θεάτρων. Στο πλάι επιστημόνων ή και όχι επώνυμων ανθρώπων που είχαν έναν δρόμο να πάρουν, και τον πήραν με μεγάλο προσωπικό κόστος.

Βέβαια το πρότυπο είναι χρήσιμο. Είναι χρήσιμο γιατί σε κινητοποιεί. Σε σπρώχνει να βγάλεις κι εσύ την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Σου περνάει την υποψία πως τα ωραία πράγματα μπορούν να γίνουν. Αλλά δεν είναι εθνικό το θέμα. Είναι ανθρώπινο. Δεν έχει να κάνει με την περηφάνια πως κάποιοι σύγχρονοί σου, που μεγάλωσαν στην ίδια εποχή και στους ίδιους δρόμους με εσένα, πήγαν πολύ μακρύτερα από την περίμετρό σας.

Στην προκειμένη περίπτωση μάλιστα μιλάμε για κάποιον που έφυγε για το Παρίσι σε πολύ νεαρή ηλικία. Αγάπησε βέβαια πολύ την ελληνική παραδοσιακή μουσική, ήταν σχεδόν η βάση του και η ελληνική του προίκα στο μεγάλο ταξίδι του στη μουσική του κόσμου. Κανένας συνθέτης δεν μπορεί να αποφύγει την επιστροφή του κάποια στιγμή στις πρώτες μουσικές που άκουσε παιδί. Θα γυρίσει, θα φύγει, θα ξαναγυρίσει. Θα πετάξει μακριά από τον βάλτο που δημιουργεί το τρίπτυχο που θεωρούμε πως ευθύνεται για τις ήττες και τις ματαιώσεις μας. Τους άλλους, την τύχη και το παρελθόν. Ολες αυτές είναι τόσο πρωτεύουσες ποιότητες που η εθνική καταγωγή θα έπρεπε να είναι κάτι δευτερεύον.

Εχει σφιχτεί πολλές φορές το στομάχι μου όταν η Εθνική μας χάνει από ένα γκολ στο 90΄ ή από ένα καλάθι σε νεκρό χρόνο. Ακόμη αρρωσταίνω, δεν είμαι καθόλου υπεράνω.

Την ανάγκη της ταύτισης και του «ανήκειν» δεν την έχω ξεπεράσει και τη χαίρομαι κιόλας σαν μικρό παιδί. Ομως όσο διαρκεί ο αγώνας. Μετά είσαι πάλι εσύ κι ο εαυτός σου. Δίχως τα δεκανίκια του ετεροκαθορισμού και χωρίς να χορταίνεται η πείνα σου τρώγοντας τα ψίχουλα που πέφτουν από τα τραπέζια των άλλων. Πρέπει να φτιάξεις το δικό σου ψωμί.

Ο κόσμος, ειδικά στην τέχνη, είναι ένα μεγάλο πάρτι με ωραίους τρελούς τύπους από όλες τις γωνιές του. Υπάρχουν εθνικά χαρακτηριστικά και στη μουσική και στη λογοτεχνία και στο σινεμά. Ομως αν τα δεις ως πεδίο για την απόδειξη κάποιας ανωτερότητας, έχεις χάσει το κοινό αίμα των ανθρώπων. Δεν είναι η περηφάνια η σωστή λέξη. Ακόμη και η ζήλια είναι πιο εύστοχη. Να ζηλεύεις εκείνους που μπορούν να αφηγηθούν μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Είτε την έζησαν είτε την επινόησαν. Οπου κι αν γεννήθηκαν.

https://www.in.gr/


  • Οι 4 αποχρώσεις του μπλε στην Ανταρκτική


Το παλικάρι είναι ο σκακιστής Ν. Θεοδώρου από την Κρήτη που σε ηλικία μόλις 21 ετών εξασφάλισε την 3η νορμα Grandmaster και τον τίτλο του Grandmaster, τον ανώτερο που μπορεί να λάβει σκακιστής. Στην Ελλάδα του Big Brother και Survivor, δεν αφιερώθηκε ούτε ένα άρθρο, αόρατος.


Σπιναλόγκα: Έτοιμη να υποδεχτεί τουρίστες – Στόχος πάνω από 300 χιλιάδες επισκέπτες

Εδώ και χρόνια γίνονται προσπάθειες για την ένταξη της Σπιναλόγκας στον κατάλογο με τα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco

Σπιναλόγκα ή αλλιώς το Νησί των Λεπρών. Εδώ και πολλά χρόνια διατηρεί έντονο το ενδιαφέρον των τουριστών τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Η Σπιναλόγκα είναι έτοιμη να υποδεχτεί και αυτό το καλοκαίρι τους επισκέπτες της που ακόμα και τα χρόνια της πανδημίας ανέρχονταν σε δεκάδες χιλιάδες.

Στόχος μας είναι να πετύχουμε τους στόχους προ πανδημίας και να δεχτούμε περισσότερους από 300 χιλιάδες τουρίστες, λέει ο αντιδήμαρχος του Δήμου Αγίου Νικολάου, Χάρης Αλεξάκης.

«Το ενδιαφέρον την τελευταία δεκαετία είναι πολύ έντονο και αυτό αποτυπώνεται και στην επισκεψιμότητα» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χάρης Αλεξάκης, τονίζοντας ακόμη ότι ακόμα και το 2020, όπου τα μέτρα για την πανδημία ήταν αυστηρά και ο τουρισμός περιορίστηκε σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, από τον Ιούλιο μέχρι και τον Αύγουστο η Σπιναλόγκα είχε καταφέρει να έχει μια αρκετά δυναμική ροή επισκεπτών.

«Το 2020 από τον Ιούλιο μέχρι και τα τέλη Αυγούστου οι επισκέπτες στο άλλοτε Νησί των Λεπρών, είχαν φτάσει τις 40 χιλιάδες άτομα» σημειώνει ο κ. Αλεξάκης και προσθέτει ότι η στόχευση φέτος, είναι η επισκεψιμότητα στη Σπιναλόγκα να φτάσει στα προ πανδημίας επίπεδα.

«Το καλοκαίρι του 2019 η επισκεψιμότητα της Σπιναλόγκας ξεπέρασε τις 300 χιλιάδες. Αν όλα κυλήσουν έτσι όπως προσδοκούμε, σε αυτούς τους αριθμούς ή και μεγαλύτερους είμαστε έτοιμοι να φτάσουμε φέτος» ανέφερε ο αντιδήμαρχος Αγίου Νικολάου, που συμπλήρωσε ότι ήδη έχει αρχίσει να πυκνώνει η ροή επισκεπτών όχι μόνο στη Σπιναλόγκα, αλλά συνολικότερα στην περιοχή.

  • Προσπάθεια ένταξης στην UNESCO

«Η σημασία αυτού του μνημείου πάντως και πώς αυτή εκδηλώνεται ως ενδιαφέρον, αποτυπώνεται στις επαναλαμβανόμενες επισκέψεις ντόπιων» εξήγησε ο κ. Αλεξάκης, που πρόσθεσε ότι η ιστορία του νησιού και η παραμονή εκεί, επί χρόνια των Χανσενικών, φαίνεται ότι μέχρι και σήμερα συγκινεί τους επισκέπτες που γνωρίζουν, αλλά και τους τουρίστες που πληροφορούνται το ρόλο που έπαιξε το νησί, για όσο υπήρξε «Το νησί των λεπτών».

«Αυτό το κομμάτι της ιστορίας, κάνει τη Σπιναλόγκα, ένα μοναδικό μνημείο που συγκινεί βαθιά. Με βάση αυτό άλλωστε, εδώ και χρόνια προσπαθεί το Υπουργείο Πολιτισμού, για την ένταξή της στον κατάλογο με τα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco, αίτημα που ελπίζουμε ότι θα προχωρήσει» προσθέτει ο κ. Αλεξάκης.

https://www.cnn.gr/


  • Οι πιο όμορφες κούνιες στην υπέροχη Παύλιανη !


  • Αμμούδι – Σαντορίνη

  • Mόνo συγχαρητήρια αξίζουν στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας, το ΥΠΕΘΑ, το ΓΕΕΘΑ και το ΓΕΣ, για τη απόφαση αντικατάστασης των παλαιών σοβιετικών ΤΟΜΑ BMP-1, γνωστής περιορισμένης επιχειρησιακής αξίας με τα νεότερα πιό σύγχρονα ΤΟΜΑ Marder
  • Πρόεδρος βενζινοπωλών Αττικής: Μεγάλο ποσοστό πρατηρίων ξεπλένει χρήματα -Καταγγελία για… μαφία
  • Το ότι μπλέχτηκε ο μέγας Μάκης στην υπόθεση ήταν απλά θέμα χρόνου να σκάσει και να πεταχτεί το καπάκι του βόθρου. Οι λοιποί πονόψυχοι ανθρωπιστές της αριστεράς εξαφανίστηκαν. Τέλος και τα χασταγκ στήριξης #με_την_Γεωργια, τέλος και τα δάκρυα τέλος και το αφήγημα.

Λουσμένη από το φως του Αιγαίου η Φολέγανδρος, που πήρε το όνομά της από το γιο του Μίνωα Φολέγανδρο, μαγεύει τον επισκέπτη με τις ξεχωριστές της παραλίες, τα κρυστάλλινα νερά αλλά και την ανόθευτη αρχιτεκτονική των οικισμών της.


Το απαράμιλλο λευκό των γνήσιων κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής σπιτιών της τονίζεται από τα πολύχρωμα πορτοπαράθυρα, ενώ οι πλακόστρωτοι δρόμοι της και οι συνεχόμενες πλατείες με τα μεγάλα πλατάνια προσκαλούν τον επισκέπτη να ξαποστάσει κάτω από την παχιά τους σκιά.

  • Μόλις πέσει η νύχτα, οι πλατείες της Χώρας γεμίζουν με κόσμο που απολαμβάνει τις τοπικές λιχουδιές στις ταβέρνες, όπως ματσάτα (χειροποίητες χυλοπίτες με κόκορα ή κουνέλι), σουρωτό (λευκό κατσικίσιο τυρί) και πίτες.

Μετά το φαγητό, απολαύστε παραδοσιακά γλυκά στα ζαχαροπλαστεία της Χώρας και στη συνέχεια αφεθείτε στη δυνατή γεύση του περίφημου ρακόμελου που σερβίρουν όλα τα μπαρ της Χώρας. Καθώς η νύχτα προχωρά, όλος ο κόσμος του νησιού μαζεύεται στις πλατείες της Χώρας και το κέφι φουντώνει!


  • Μια ελληνική ομάδα μπήκε στο Γουέμπλει. Σαν σήμερα το 1971.


Της  Αναλήψεως σήμερα, βοήθειά μας !!!
“Ἐκ δεξιᾶς κάθισας πατρικῆς Λόγε,
Μύσταις παρασχὼν πίστιν ἀσφαλεστέραν.”