Καλλιόπη Βαρδάκα: Το καθημερινό σημειωματάριο του μικρομέτοχου (Κυριακή 5.9.2021)

Πάνω από 3,6 τρισ. δολ. το κόστος των φυσικών καταστροφών τα τελευταία 50 χρόνια

Ο αριθμός των φυσικών καταστροφών που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή έχει πενταπλασιαστεί. Πάνω από 3,64 τρισ. δολ. έχουν κοστίσει οι φυσικές καταστροφές από πλημμύρες και καύσωνες που προκλήθηκαν λόγω της κλιματικής αλλαγής μέσα στα τελευταία 50 χρόνια. Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (WHO), ο αριθμός των φυσικών καταστροφών που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή έχει πενταπλασιαστεί το διάστημα αυτό και εκτός από το τεράστιο οικονομικό κόστος στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 2 εκατομμύρια ανθρώπους.

  • Η δημοσιοποίηση των παραπάνω στοιχείων συνέπεσε με το καταστροφικό πέρασμα του τυφώνα «Αϊντα» από τις ΗΠΑ, που άφησε πίσω του τουλάχιστον 46 νεκρούς και εκτεταμένες καταστροφές σε τέσσερις πολιτείες. Σχετικό ρεπορτάζ του Reuters αναφέρει πως το πέρασμα του τυφώνα «Αϊντα» από την Καραϊβική και τις ΗΠΑ συνεπάγεται μεγάλες επιβαρύνσεις για τις ασφαλιστικές εταιρείες, που θα κληθούν να καλύψουν τις ζημιές. Το δημοσίευμα επικαλείται μάλιστα μελέτη της εταιρείας καταγραφής καταστροφών Karen Clark & Co (KCC), σύμφωνα με την οποία το κόστος των ζημιών αναμένεται να φτάσει τουλάχιστον τα 18 δισ. δολάρια.

Οπως αναφέρει το Reuters, το ποσό βρίσκεται κοντά στα χαμηλότερα επίπεδα των αρχικών εκτιμήσεων που είχαν προβεί οι αναλυτές, ενώ ο τελικός απολογισμός μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερος. Κι αυτό γιατί η αποτίμηση έγινε ενώ η καταιγίδα εξακολουθούσε να μαίνεται νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα. Ηταν εν ολίγοις η πρώτη επίσημη πρόβλεψη από μία από τις σημαντικότερες εταιρείες – εμπειρογνώμονες στη μοντελοποίηση κινδύνων.

  • Σύμφωνα με την KCC οι ζημιές στην Καραϊβική αναμένεται να διαμορφωθούν στα 40 εκατ. δολάρια και τα υπόλοιπα θα αφορούν τις ΗΠΑ. Ο τυφώνας έπληξε τις ΗΠΑ την περασμένη Κυριακή ως καταιγίδα κατηγορίας 4, αφού πέρασε από τον Κόλπο του Μεξικού, με τις καταρρακτώδεις βροχές να προκαλούν ευρείας κλίμακας πλημμύρες σε μεγάλες περιοχές.

Οι εμπειρογνώμονες του ασφαλιστικού κλάδου έκαναν λόγο για ζημιές της τάξεως των 15 με 20 δισ. δολαρίων, ωστόσο προειδοποιούσαν ότι ενδεχομένως το ποσό να είναι υψηλότερο, εν μέρει εξαιτίας της πανδημίας που αύξησε το κόστος ξυλείας και των εργασιών για ανακατασκευές.

  • Οι εκτιμήσεις, βασισμένες σε μοντέλα που παρακολουθούν τη σοβαρότητα και την πορεία μιας καταιγίδας, εξακολουθούν να είναι πολύ χαμηλότερες από τις ζημιές ύψους 87 δισ. δολαρίων από τον τυφώνα Κατρίνα το 2005.

Παρεμφερείς ήταν, άλλωστε, και οι εκτιμήσεις του οίκου πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch. Στην πρώτη εκτίμησή του ανέφερε ότι οι ζημιές πιθανότατα θα ξεπεράσουν αυτές της χειμερινής καταιγίδας «Ούρι», που έφθασαν τα 15 δισ. δολάρια και του τυφώνα «Λάουρα» που άγγιξαν τα 10 δισ. δολάρια.

  • Εξάλλου, αναλυτές της UBS επισημαίνουν ότι οι ζημιές από τον τυφώνα «Αϊντα» θα πλήξουν περισσότερο τα κέρδη ανά μετοχή των ασφαλιστικών Swiss Re και Lancashire, κατά 32% και 30% αντίστοιχα, ενώ ακόμη μεγαλύτερο μπορεί να είναι το πλήγμα για τις αντασφαλιστικές Hannover Re και Munich Re που θα καλύψουν τις ζημίες των ασφαλιστικών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΦΡΙΞΤΕ!!

Δάσος Βαλανιδοράχης – Απαλλοτριωμένο και αποζημιωμένο, στα χέρια ιδιωτών


Ιμραν Χαν: Μεταξύ Δύσης και Αφγανιστάν

  • Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν καλείται να διαχειριστεί τα ταραγμένα νερά της αφγανικής αποσταθεροποίησης
ΤοΒΗΜΑ Team

05.09.2021, 12:00

Ιμραν Χαν: Μεταξύ Δύσης και Αφγανιστάν | tovima.gr
  • Στο ΒΗΜΑgazino που κυκλοφορεί μαζί με το «Βήμα της Κυριακής», ο Μάρκος Καρασαρίνης διερευνά την πορεία ενός χαρισματικού πολιτικού, ενεργητικού και δυναμικού, γοητευτικού ως προσωπικότητα και αντιφατικού ως ηγέτη, ο οποίος αντάλλαξε τη ζωή της διασημότητας στο Λονδίνο με εκείνη του δημόσιου άνδρα στο Ισλαμαμπάντ και χρειάστηκε μία εικοσαετία για να εξαργυρώσει τη μεγάλη διεθνή καριέρα του ως παίκτη του κρίκετ με την άνοδο στον πρωθυπουργικό θώκο.

Διαβάστε περισσότερα στο BHMAgazino που κυκλοφορεί με το «Βήμα της Κυριακής» 


Γ.Π: Μαθαίνω ότι 2 θα καλύψουν το Υπουργείο που θα πήγαινε ο Αποστολάκης. Δεν υποτιμώ επιλογές που δεν γνωρίζω. Όμως επειδή το κυβερνητικό σχήμα μικρό και ευέλικτο δεν το λες, η αλήθεια είναι ότι μιλάμε για τον Αποστολάκη όχι για τον Μεσι για να χρειάζονται δυο να καλύψουν το κενό του!



  • Είναι γνωστό στην πιάτσα ότι ηλεκτρολόγοι σε ΔΕΗ και Δήμους έκλεβαν καλώδια και έπαιρναν μισοτιμής δουλειές σε οικοδομές.
  • Όταν είχε γίνει η 4η μονάδα στη Μεγαλοπολη έγινε με τη συνδρομή Γερμανικών εταιριών:Bosch,Siemens,AEG κλπ άφησαν πισω τους έναν άψογο εξοπλισμό και εργαλεία Hilti (τα πιο ακριβά) Σκεψου ποσό τα πληρώσαμε,γιατί αυτα έχουν κάνει «φτερά» τώρα.
  • Αμ έτσι με τα μαυρα γινανε οι δεητζηδες, χώρια την υπερμισθαρα και τα επιδόματα. Καπου διάβασα ότι δεητζης φορτηγατζής στην Κοζάνη,τα Σαββατοκύριακα έκανε μεταφορές-μετακομίσεις με το υπηρεσιακο φορτηγό της ΔΕΗ:Σήμερα έχει 3 πολυκατοικιες δικες του!

  • Το βρήκαν το νόημα οι Ολλανδοί. Αντικατέστησαν τα πιτσιρίκια με τις μανάδες τους.

Ουδείς κατάλαβε για ποιο λόγο χρειάζεται ένας υπουργός μιας άλλης κυβέρνησης για να κάνει τη δουλειά της σημερινής. Και γιατί χρειάζεται συναίνεση για να κάνει η κυβέρνηση τη δουλειά της #εμπιστευτικά


Ρ.ΧΡ: Εκτός από το σύνολο της αστυνομικής δύναμης της Θεσσαλονίκης, ανεβαίνουν και 5.500 από Αθήνα και τους γύρω νομούς για τον πρωθυπουργό. Αν δεν ήταν ο πιό δημοφιλής πρωθυπουργός θα πήγαινε και το πεζικό;


Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλούν για σχοινί… Η σιωπή είναι χρυσός… Αν σας τα είχαν μάθει ή τα σκεφτόσασταν, θα φροντίζατε να μην μας θυμίζετε τις “επιτυχίες” του άλλου δημοφιλή Αλέξη.(πιο φασιστικά μέτρα στην πόλη δεν είχαμε ξαναζήσει)


Η ΙΡΛΑΝΔΙΑ μπήκε στο μνημόνιο και βγήκε μετα απο 3 χρονάκια , τωρα εχει 88,1% πλήρως εμβολιασμένους πολίτες… Η ΚΥΠΡΟΣ με πάνω απο 72% εμβολιασμένους έμεινε 3 χρόνια στο μνημόνιο… Η ΕΛΛΑΔΑ έκατσε 10 χρόνια στα μνημόνια και τωρα εχει περιπου 55% εμβολιασμένους ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ?


«Είμεθα χώμα και πάμε στο χώμα»

Οχι, δεν ήταν ήλιος ο Μίκης. Βροχή ήταν. Νερό από τον ουρανό. Πότε βροχούλα φθινοπωρινή και πότε καταιγίδα. Να σκάει ξαφνικά από ανάλαφρα σύννεφα και να ποτίζει όλα τα διψασμένα. «Βουνά και γιαπιά, πελάγη απλωμένα». Κορμιά και στόματα. Και άλλες φορές να τα σαρώνει όλα με τη δαιμονισμένη του ορμή.

  • «Μα γιατί το είπε αυτό τώρα;». Το έχω ακούσει πολλές φορές αυτό το παράπονο. Μα ο Μίκης ήταν. Και όπως όλοι οι μεγάλοι και ξεχωριστοί δεν έχουν λάθος και σωστό. Πώς το είχε πει κάποιος; «Ενας ποταμός είναι ο Μίκης που κατεβάζει όλα τα καλά και όλα τα κακά μαζί». Ας μη γίνονται λοιπόν συγκρίσεις με τα ρυάκια και τους νερόλακκους.

Ημουν 23 χρόνων το ’86 όταν μπήκα για πρώτη φορά στο σπίτι του. Ρεπόρτερ ήμουν, του δρόμου δηλαδή, όταν με φώναξε ο διευθυντής της εφημερίδας και μου είπε: «Θα πας να πάρεις μια μεγάλη συνέντευξη του Μίκη». Τα πόδια μου κόπηκαν, αλλά πήγα. Ηταν πιο ψηλός από τις φωτογραφίες και είχε μια παλάμη ζεστή αλλά όχι υγρή. Παραξενεύτηκε που του στείλανε έναν πιτσιρικά και με ρώτησε για το επώνυμό μου.

  • Και εγώ για να τον εντυπωσιάσω, πρόταξα τον προ-προπάππο μου. Τον Θεοδωρομανώλη, τον λυράρη που σκότωσε τον γενίτσαρο Βέργερη το 1818. Ο Μίκης ήθελε να τα μάθει όλα για τον Χανιώτη ήρωα. Του πήγα το ριζίτικο που έχει γραφτεί για το κατόρθωμα αλλά και τον βίαιο θάνατο του Θεοδωρομανώλη. Μέχρι και το κάδρο –οικογενειακό κειμήλιο– με τη δαγκεροτυπία του ήρωα του πήγα. Τα άφησα στα χέρια της Ρένας στην οδό Επιφανούς, κι έφυγα. Πολλά χρόνια μετά, το 2000, σε μια τηλεοπτική μας συνέντευξη (στο Μέγκα) μου είπε:

«Η αφορμή αυτής της συνάντησης είναι ότι έχουμε κοινή ρίζα. Τον Θεοδωρομανώλη. Δεν κάνουμε τώρα αρχαιοπληξία, προγονοπληξία… Αλλά έχει μεγάλη σημασία για εμένα που είμαι μουσικός ότι τελικά τη μουσική μου ρίζα την πήρα από τον Θεοδωρομανώλη που ήταν ένας πολύ μεγάλος λυράρης».

Αντάρτης, σαν και εσάς, παρεμβαίνω.

«Αντάρτης»!

Ενας αυθάδης Θοδωρής που αποφασίζει να σκοτώσει τον Αγά.

«Ναι, ο Θεοδωρομανώλης που ήταν μεγάλος λυράρης προσεβλήθη διότι είχε μια απρεπή στάση απέναντι στις Χριστιανές ο Αγάς και τον σκότωσε».

Συχνά από τότε ο Μίκης έλεγε ότι για αυτά που τράβηξε στη ζωή του θεωρεί υπαίτιο τον Θεοδωρομανώλη.

«Η φωνή του πατριωτισμού και η φωνή της μουσικής ήταν οι φωνές μέσα μου που καθόρισαν όλη μου τη ζωή», έλεγε.

Κοινή ρίζα λοιπόν με τον Μίκη;

Ο Μίμης Ανδρουλάκης στο βιβλίο του «Σαλός Θεού. Ο Μυστικός Μίκης», λέει όχι και συμπληρώνει:

«Εχω ανοίξει υποθηκοφυλάκεια, έχω πάει σε νεκροταφεία, έχω μείνει στο ανατολικό Σέλινο να ψάχνω επί ματαίω. Οχι ο Μίκης δεν έχει συγγένεια με τον Θεοδωρομανώλη».

Αλλά και τι σημασία έχει; Ανήκει σε έναν τόπο ο Μίκης; Σε ένα χωριό ή σε μια πόλη; Σε ένα κόμμα; Μια παράταξη; Ιεροσυλία ακόμη και να το σκεφθείς. Γιατί ο Θεοδωράκης ανήκει σε όλους και σε κανένα. Νερό που νομίζεις ότι το έχεις στη χούφτα σου και αυτό έχει κιόλας κυλήσει.

Τώρα που σας τιμούν όλοι, που το έργο σας αναγνωρίζεται από όλους, Αριστερούς, Δεξιούς, Κεντρώους, εσείς με ποιους είστε; τον ρώτησα σε εκείνη τη συνέντευξη.

«Με όλους πάντα».

Με όλους;

«Εγώ είμαι αυτός που ήμουν πάντοτε. Είμαι πολύ χαρούμενος ότι με αγαπούν και με τιμούν για αυτό που είμαι, γιατί δεν άλλαξα. Το πήραν απόφαση όλοι, ότι εγώ δεν αλλάζω».

Δηλαδή εσείς ποια λέξη θα βάζατε δίπλα από το όνομά σας;

«Ελλην».

Προφήτης.

«Το Ελλην μου αρέσει. Κι αν μου λέγανε να βάλω θρησκεία; Θρήσκευμα Ελλην!».

Του άρεσαν οι ιστορίες του Θεοδωράκη. Αλλά φορές φορές βαριόταν τους δημοσιογράφους. «Ρωτάνε συνεχώς τα ίδια». «Μπορείς να βρεις δέκα ερωτήματα που να μη μου έχουν ξανακάνει;» μου είπε το 2010 που συναντηθήκαμε για μια συνέντευξη στα «Νέα».

Και ακούστε τη στιχομυθία.

  • – Ποιο ήταν το αγαπημένο σας παιγνίδι;

«Κλέφτες και αστυνόμοι, βόλοι, ο χαρταετός που κάναμε πάντα μόνοι μας και αργότερα το ποδόσφαιρο».

  • – Το ταλέντο γεννιέται μαζί με τον άνθρωπο ή χτίζεται σιγά σιγά;

«Γεννιέται».

  • – Και αν δεν εκφραστεί;

«Το ταλέντο πάντα βρίσκει τρόπο να εκφραστεί. Ο Μότσαρτ αν ήταν στην Κρήτη θα έγραφε ριζίτικα και αν ήταν βοσκός στην ηπειρωτική Ελλάδα θα έπαιζε φλογέρα. Στην Αυστρία έγινε συμφωνικός συνθέτης».

  • – Σε ποια ηλικία ξεχειλίζατε από ταλέντο;

«Από 12 ετών».

  • – Υπήρξαν εποχές που στερέψατε;

«Φυσικά υπήρχαν. Εποχές με μεγάλες απογοητεύσεις, προσωπικές ή πολιτικές. Πάντα μια απογοήτευση ήταν που με εμπόδιζε να προχωρήσω. Για λίγο όμως».

  • – Κάποτε μου είχατε πει πως, μικρός, επιχειρήσατε να πετάξετε.

«Είναι αλήθεια και αυτό στοίχισε ούτε λίγο ούτε πολύ τη ζωή του παππού μου. Με ακολούθησε και χτύπησε πολύ».

  • – Τι θέλατε να πετύχετε δηλαδή;

«Να δω τον κόσμο από ψηλά. Νόμιζα ότι μπορούσα αλλά έκανα λάθος και αυτό με απογοήτευσε πολύ».

  • – Ποια μυρωδιά σας επιστρέφει στην παιδική σας ηλικία;

«Του βασιλικού».

  • – Ποια είναι η πρώτη παιδική όμορφη εικόνα;

«Ο παγωτατζής με τα χωνάκια στη Μυτιλήνη. Hμουν 3 ετών».

  • – Ποιες μουσικές ακούγατε παιδί;

«Τις μουσικές της μαμάς, της γιαγιάς και του πατέρα μου. Η μαμά με τα τραγούδια της Μικράς Ασίας. Η γιαγιά με τους εκκλησιαστικούς της ύμνους. Και ο πατέρας που τραγουδούσε μόνο ριζίτικα».

  • – Υπήρξε κάποιος αντίπαλός σας στον οποίο είπατε «σου βγάζω το καπέλο»;

«Ο Χατζιδάκις».

  • – Ποιoν Κρητικό ξεχωρίζετε;

«Τον Καζαντζάκη βέβαια».

  • – Αν είχατε γεννηθεί στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου ή πάνω από τα βόρεια σύνορα, τι θα λέγατε σήμερα για τους Eλληνες;

«Oτι είναι εύπιστοι, αφελείς και επιπόλαιοι».

  • – Ποιος στίχος εκφράζει την πορεία σας;

«Ο προφητικός στίχος του αδελφού μου του Γιάννη: “Γιατί ήμουν πάντα μόνος και θα ’μαι πάντα μόνος”».

Τρόμαζε με τη μοναξιά και με τον θάνατο ο Μίκης και μην ακούτε τα άλλα που λένε. Είχε βρει όμως μια δική του θεωρία –όπως σε όλα– που απάλυνε κάπως τους φόβους του.

  • Υπάρχει τίποτα εκεί πάνω; Τον ρώτησα κάποια στιγμή.

«Οχι βεβαίως τίποτα. Υπάρχει καθαρός ουρανός. Παρότι υπάρχει και η θεωρία ότι είμεθα δισεκατομμύρια μόρια, τα οποία με την αποσύνθεση του σώματος βγαίνουν από τον τάφο και φεύγουν και αυτά όλα πάνε ψηλά».

  • Δεν χάνεται ο άνθρωπος δηλαδή.

«Ναι! Εγώ βλέπω τη γεύση των προγόνων μου στο κρητικό λάδι ή στα πορτοκάλια της Κρήτης. Υπάρχει μια σύναξη λοιπόν μορίων. Πιστεύω, λοιπόν, εις τη μοριακή ας την πούμε αθανασία. Ο παράδεισος των ανθρώπων και η κόλαση των ανθρώπων είναι όσο ζούνε. Μετά δεν υπάρχει απολύτως τίποτα, είμεθα χώμα και πάμε στο χώμα. Ερχόμεθα από το τίποτα, πηγαίνουμε στο τίποτα. Κάνουμε μια καμπύλη. Αυτή η καμπύλη, όμως, μπροστά στον ήλιο, στα χρώματα –τα χρώματα!– στα αρώματα, στον έρωτα, όλα αυτά, είναι πανέμορφα, είναι μια δωρεά αυτό. Να τη χαρείς, αλλά να ξέρεις ότι έφυγες από εκεί, θα πας εκεί. Δεν σου χρωστάει κανείς τίποτα. Από το τίποτα ήρθες, στο τίποτα θα πας. Αλλά αυτό έχει μεγάλη σημασία: Εδώ μπορεί να γίνεις αθάνατος!

Το βέλος που εκτοξεύεται.

«Ακριβώς».


Δημόσιος υπάλληλος πάει και το απόγευμα στη δουλειά = έχει παιχτεί μεγάλη πουστιά

-Θα τα υιοθετούσαμε και μεις αλλά το manual ήταν στ’ Αγγλικά!



ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Καλλιόπη Βαρδάκα