Καλλιόπη Βαρδάκα: Το καθημερινό σημειωματάριο του μικρομέτοχου και ο Τύπος της Τετάρτης (08 Ιουνίου 2022)

  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΑΡΔΑΚΑ

  • Γυαλί: Το μικροσκοπικό νησί του Αιγαίου… με τις απίστευτες παραλίες και τους 20 κατοίκους

    Η Ελλάδα συμπεριλαμβάνει νησιά, εκτός από τα γνωστά σε όλους μας, με ελάχιστους ή καθόλου κατοίκους, με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος, με απίστευτα όμορφες παραλίες αλλά και ιδιαίτερα τοπία.

    Ένα λοιπόν από αυτά τα νησιά, είναι και το συγκεκριμένο στο Αιγαίο, έξι μόνο μίλια από την Τουρκία, ανάμεσα στην Κω και στη Νίσυρο συγκεντρώνει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά.

    Ο λόγος για το νησί Γυαλί, έναν πραγματικά ιδιαίτερο τόπο, γνωστό και ως το νησί της ελαφρόπετρας. Το Γυαλί αποτελείται από δυο λόφους που ενώνονται μεταξύ τους με ένα στενό ισθμό. Το νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού αποτελείται από παχιά στρώματα ελαφρόπετρας, που έχουν αποτεθεί από δυο εκρήξεις, μετά το σχηματισμό της Νισύρου.

    Οι κάτοικοί του ελάχιστοι. Μόλις καμιά 20αριά, σύμφωνα τουλάχιστον με την προηγούμενη απογραφή. Αυτοί που έρχονται για δουλειά, όμως, στο νησί είναι πολλοί περισσότεροι. Και τι στο καλό μπορεί να έχει αυτό το νησί που έρχονται και από αλλού για δουλειά; Ψάρια; Ψάρια υπάρχουν ναι, αλλά οι επισκέπτες εργαζόμενοι έρχονται για άλλο λόγο, τα ανοιχτά ορυχεία του νησιού που βγάζουν ελαφρόπετρα και περλίτη!

    Τα ορυχεία είναι και αυτά που καθιστούν το τοπίο του Γυαλιού μοναδικό: Τα όμορφα δάση με τις κουμαριές και τα πεύκα εναλλάσσονται με τα ανοιχτά ορυχεία και αυτός είναι και ένας λόγος για τον οποίο το νησί έχει ανακηρυχθεί Τοπίο Φυσικού Κάλλους.

    Πέρα από όλα αυτά, πάντως, το νησί Γυαλί διαθέτει και μια πλούσια ιστορία. Έχει βρεθεί εκεί αρχαίο νεκροταφείο, έχουν βρεθεί τα ερείπια οικισμού της Τελικής Νεολιθικής Περιόδου (4000 π.Χ.) και δυο χωνευτήρια με σκωρίες τήξης χαλκού τα οποία χρονολογούνται από το 6000 π.Χ. που αποδεικνύουν την πρώιμη άσκηση μεταλλουργίας.

    Σίγουρα παράξενος τόπος, ο οποίος όμως κρύβει μια αξιοθαύμαστη ιστορία και εκπληκτικής ομορφιάς επισκέψιμους κολπίσκους με γαλαζοπράσινα νερά. Το μπάνιο εκεί είναι μια πραγματικά φανταστική εμπειρία, ενώ εκδρομικά σκάφη πραγματοποιούν ημερήσιες εκδρομές και στις νοτιοδυτικές ακτές, με τις θαλάσσιες σπηλιές και τις απρόσιτες παραλία.

    ***

ΜΗΝΥΜΑΤΑ – ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ… – Ο ΤΥΠΟΣ της Τρίτης

****
  • Έχουν κάνει την γυναικοκτονία καθημερινότητα ενώ δεν θα έπρεπε να υπάρχει ΟΥΤΕ σαν λέξη. Έγινε ο φόβος κυρίαρχος σε μια κοινωνία που σιωπά και δεν αντιδρά. Η πολιτεία σε ρόλο δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν μιλάω.
  • Υγεία, Εκπαίδευση, Πολιτισμός. Οι 3 βασικές αρχές του σεβασμού από το Κράτος προς τον Πολίτη. Κάτι που η κυβερνησάρα έχει αγνοήσει με ανείπωτο θράσος.
  • Αν η Βόρεια Κορέα προχωρήσει σε δοκιμή πυρηνικού όπλου θα υπάρξει «σθεναρή» αντίδραση, διαμηνύουν οι ΗΠΑ.
  • Με τεράστια διαφορά, η βία, οι βανδαλισμοί, οι δολοφονίες, οι τραμπουκισμοί ερχονται από αριστερά, με την ίδια την αριστερά ολόκληρη να κρατάει αμήχανα σιωπή. Μην ξεχνάς,”το χειρότερο είδος φασισμού είναι ο αριστερόστροφος” … Μίκης
  • Εχετε την ΕΡΤ και το καναλι της Βουλης. Η ταινία Ελένη και ο Παυλος Μελάς επρεπε να παιζει 2 φορες το χρονο.
  • Όσο η ΕΡΤ καταδέχεται να έχει ιδιόκτητο “μνημείο νεκρών”, προκοπή δε βλέπω στον ορίζοντα.
  • Στα φοιτητικά χρόνια, όλοι γίνονται αριστεροί ως προς τις ιδεολογίες, μιας και είναι της μόδας η επανάσταση κατά του κατεστημένου, μόλις όμως μεγαλώσουν και σφίξει το ζωνάρι, όλοι μεταμορφώνονται σε καπιταλιστές, από όποιο κόμμα και αν προέρχονται. Αυτή είναι η αλήθεια.

Θ.ΤΖ: Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς στην Ελλάδα, ας θυμηθούμε πόσοι από τη ΝΔ ήταν στο μνημόσυνο στο Βίτσι και στου Μακρυγιάννη. Την εγκληματική οργάνωση των σταλινικών, η #ΝΔ την καμαρώνει. Αν κυβερνούσαμε εμείς θα ήταν συσκευασμένοι πακέτο.

ΑΔ.Γ.: Για να αντιληφθείτε το μέγεθος της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς στην Ελλάδα, ας θυμηθείτε πόσες φορές έχετε ακούσει για τον @MakisVoridis κατηγορίες για μία φωτό του από τα φοιτητικά του χρόνια και πώς οι ίδιοι άνθρωποι θεωρούν φυσιολογικό να γίνεται από «φοιτητές» αυτό…

  • Και τι κάνετε γι αυτό Άδωνι; ψηφιστήκατε για να μπει ένα τέλος σε αυτό. Εκνευρίζομαι όταν βλέπω ανθρώπους της κυβέρνησης να κάνουν διαπιστώσεις, διαπιστώσεις είχατε δικαίωμα να κάνετε ως αντιπολίτευση, τώρα είσαστε κυβέρνηση με πλήρη αυτοδυναμία. Θέλουμε πράξεις.
  • Αντε πάλι το ίδιο τροπάριο…Αδωνη σας βαρεθήκαμε….3 χρόνια στην κυβέρνηση και έχουμε τον @NikosDendias να μας λέει ότι σέβεται τους αγώνες της Φασιστερας…Αντε παράτα μας..
  • Πόσους μαζέψατε θα μας πεις? Και τι θα είναι οι τύχη τους? Να σου πω εγώ κανέναν και αν κατά λάθος πιάσατε έναν θα αφεθεί πάραυτα
  • Κε Γεωργιάδη δεν υπάρχει μέλλον για την Ελλάδα όσες και επενδύσεις να φέρεται εάν δεν πατάξετε αυτήν την αρρωστημένη ηγεμονία της αριστεράς που έχει μπει στο μεδούλι της κοινωνίας. Ο εμφύλιος πόλεμος συνεχίζεται και εάν ο πρωθυπουργός δεν βρει το back bone του πάμε χαμένοι

****

Πυρκαγιές: Ο ερχομός της καθιερωμένης παραίτησης φέτος ήρθε νωρίτερα

Όλο και πιο κοντά στον αστικό ιστό, όλο και πιο απαθείς απέναντι στην καταστροφή που αφήνουν πίσω τους οι πυρκαγιές.
Σχολιάζοντας πέρσι στο επιμύθιο των πυρκαγιών σε Βαρυμπόμπη και Βόρεια Εύβοια αναφερθήκαμε εκτενώς στο σημείο καμπής που ξεκίνησε στην Ηλεία το 2007 και ολοκληρώθηκε στο Μάτι το 2018. Ο αριθμός των θυμάτων ήταν τέτοιος που ακόμα και σήμερα, με πολύ πιο ψύχραιμη ματιά, είναι δύσκολο να χωνέψουμε και να συλλάβουμε το μέγεθος της τραγωδίας.
Στο συλλογικό υποσυνείδητο όμως έβαλε ένα όριο που από τότε σημαδεύει κάθε πυρκαγιά που έχει ξεσπάσει από τότε. Το «ποτέ ξανά» δεν έγινε απλά ένα σύνθημα, αλλά και μια έμπρακτη αλλαγή δόγματος στο πώς θα αντιμετωπίζονται πλέον οι πυρκαγιές.

Το είδαμε ακόμα και στο άλλο άκρο της κλιματικής αλλαγής, όταν εκατοντάδες συμπολίτες μας αποκλείστηκαν από τα χιόνια στην Αττική Οδό πριν από μερικούς μήνες. Το «ποτέ ξανά» έγινε πολύ σύντομα «ευτυχώς δεν είχαμε νεκρούς» και ναι, η προστασία της ζωής σε τέτοιες περιπτώσεις είναι απόλυτη και απαραβίαστη συνθήκη, ωστόσο ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται, και κυρίως με τις παραλείψεις της, φέρνει μαζί της μια κοινοτοπία η οποία στο μέλλον μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο θανατηφόρα.

Οι αυξημένες θερμοκρασίες και ειδικά η ξηρασία που φέρνει η διαρκώς οξύτερη κλιματική κρίση, κάνουν το ξέσπασμα των πυρκαγιών σχεδόν αυτοεκπληρούμενη προφητεία κάθε χρόνο. Οι ελλείψεις της πυροσβεστικής σε μέσα και ανθρώπινο δυναμικό επαλαμβάνονται μονότονα και η επιτυχημένη εκκένωση χωρίς θύματα είναι αυτό που κρατάμε κάθε φορά σαν μοναδική θετική έκβαση. Έχουμε ρίξει τόσο χαμηλά τις προσδοκίες μας και τις ελπίδες μας που μόνο αυτό θέλουμε και επιδιώκουμε.

Αυτή η μοιρολατρική αντιμετώπιση των πυρκαγιών, τόσο σε επιχειρησιακό, όσο και σε επικοινωνιακό επίπεδο έχει δημιουργήσει μια πολύ επικίνδυνη κοινοτοπία του κακού την οποία θα δούμε στα επόμενα χρόνια να γυρίζει και να μας δαγκώνει σαν ουρά σκορπιού. Φέτος η τραγική σεζόν ξεκίνησε από τη Γλυφάδα, τη Βάρη και τη Βούλα. Οι πυρκαγιές στον αστικό ιστό είναι πλέον μια κανονικότητα και το να μετράμε σπίτια με υλικές ζημιές και καμένα αυτοκίνητα μια ακόμα στατιστική στο κάτω μέρος των ειδήσεων.

Ο πολύπαθος Υμηττός αντιμετωπίζει για μία ακόμα φορά μια υπαρξιακή απειλή, όμως σε αντίθεση με το παρελθόν, αυτή τη φορά τη θέση της οργής έχει πάρει η απάθεια. Το πένθος των πολύνεκρων πυρκαγιών πήρε όλα μας τα δάκρυα, οργής και θλίψης και απλά βλέπουμε την Αττική να καίγεται. Ακόμα κι αν ξεσπάσει πυρκαγιά στον Εθνικό Κήπο, δεν θα μας κάνει καμία εντύπωση.

Το κακό με την κλιματική κρίση είναι ότι λειτούργησε από την αρχή σαν δικαιολογία, παρά σαν αφορμή για να κάνουμε πράγματα. Τα ξερά χόρτα και τα εναέρια καλώδια ήταν πάντα εκεί και τώρα που η κατάσταση είναι πολύ πιο εύφλεκτη, αντί να αντιμετωπιστεί με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, λέμε ότι είναι αναπόφευκτη ό,τι και να κάνουμε.

Αυτή η αντιμετώπιση είναι αυτοκαταστροφική και σχεδόν αυτοκτονική, όχι σε πολύ μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Τα καμένα δάση ενισχύουν την κλιματική κρίση, αυξάνουν ακόμα περισσότερο τη θερμοκρασία και την ξηρασία και έτσι οι πυρκαγιές δημιουργούν τις τέλειες συνθήκες για τις επόμενες πυρκαγιές.

Αυτή η αυτοτροφοδοτούμενη κρίση μπορεί να ανασχεθεί μόνο με έναν τρόπο, να ξυπνήσουμε από τη μουδιασμένη απάθεια του τραύματος του παρελθόντος και να κοιτάξουμε πώς θα κάνουμε βιώσιμο αυτόν τον τόπο. Οι πυρκαγιές είναι το σύμπτωμα ενός πολύ σοβαρότερου προβλήματος που πρέπει να το δούμε κατάματα και να το λύσουμε πριν να είναι πάρα πολύ αργά.

https://www.ratpack.gr/


  • Ταύροι ανάμεσά μας

Τότε, στη δεκαετία του ’80, δεν το λέγαμε bullying, ελληνιστί εκφοβισμό.

Όσο περισσότερο ασκούσες το σπορ, τόσο πιο μάγκας ήσουν, όσο περισσότερα εξευτέλιζες το θύμα, τόσο πιο αγαπητός στο νεανικό κοινό που χειροκροτούσε από το περιθώριο ήσουν. Αυτά στα εφηβικά /σχολικά χρόνια, γιατί στο στρατό ήταν τόσο συχνό φαινόμενο, επιβαλλόταν κιόλας, το ασκούσαν εξάλλου κοτζάμ μονιμάδες, άνθρωποι ενήλικες με παιδιά. Ξέρω τι λέω, υπήρξα στην άλλη πλευρά της γροθιάς και του «νταϊλικιού», έτσι επειδή έτυχε να περνώ από το λάθος μέρος τη λάθος στιγμή ή γιατί στραβοκοίταξα κάποιο καλόπαιδο στο σχολείο ή στην Εθνική Συμφορά.

Έτσι, όντας μαθητρια γυμνασίου, ξεκίνησα μαθήματα καράτε για να αναπτύξω χρήσιμες δεξιότητες, άρχισα να περιβάλλομαι με «σκληρά καρύδια» ως τοίχο προστασίας, ή ανέφερα απλά το όνομα του αδελφού μου που ήταν μεγαλύτερος και γνωστό κάθαρμα παλιάς κοπής. Αλλά ποτέ δεν εκφόβισα κανένα, το απεχθάνομαι. Σήμερα, οι ειδικοί έδωσαν όνομα και ορισμό στο φαινόμενο – και καλά έκαναν – αλλά ακόμη το παλεύουν ως προς τα όριά του και τους τρόπους αντιμετώπισης.

Μητέρα πια, δεν χάνω ευκαιρία να το κουβεντιάζω με τα παιδιά μου. Ιδιαίτερα χρήσιμη βρήκα την ταινία κινουμένων σχεδίων «Ferdinand» για ένα… ταύρο (bull, bullying, το πιάσατε;) που αρνείται να το παίζει μάγκας παρά το τεράστιο μέγεθός του, πόσο μάλλον να αγωνιστεί στις βίαιες ταυρομαχίες. Και αντί να κάνει παρέα με άλλους μαινόμενους ταύρους, τη βρίσκει με πιο αντισυμβατικά ζώα. Ωραίος ο Ferdi.

Στον δικό μας, τρισδιάστατο κόσμο, το happy end βρίσκεται συχνά στα αζήτητα. Θυμίζω ότι στην Κύπρο γονείς έθαψαν παιδί εξαιτίας του bullying, ενώ οι απειλές, που ενίοτε γίνονται και πράξεις, κατά κοριτσιών ότι θα αναρτηθούν γυμνές εικόνες τους, έχουν πάρει την ανιούσα στον τόπο μας. Επειδή στην εισαγωγή σαβούρας, είμαστε πάντα πρώτοι.

Έρευνα του Πανεπιστημίου Κύπρου, κατέδειξε πως ένας στους τέσσερις μαθητές δηλώνει θύμα εκφοβισμού. Για όνομα. Ένας στους τέσσερις! Ενώ ένας στους δέκα δηλώνει θύτης (άρα είναι και θύμα). Ας δούμε όμως τι λένε οι ειδικοί για τις αλυσιδωτές, συχνά μακροχρόνιες επιπτώσεις του εκφοβισμού: Χαμηλές σχολικές επιδόσεις. Ψυχιατρικές διαταραχές. Χαμηλή ποιότητα ζωής. Συναισθηματικές δυσκολίες, άγχος, απομόνωση και κατάθλιψη που εν τέλει μπορεί να μετατρέψουν το θύμα σε θύτη.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσίευσε το BBC, η πιθανότητα αυτοκτονίας στα θύματα εκφοβισμού είναι μεγαλύτερη κατά 18 φορές. Σε ενήλικη ηλικία, αναφέρει, τα θύματα δυσκολεύονται να δημιουργήσουν φιλίες και μακροχρόνιες σχέσεις, ενώ αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και την απειλή της ανεργίας. Η εκφοβιστική / βίαιη συμπεριφορά εμφανίζονται σε αρκετά νεαρή ηλικία, οπόταν η έγκαιρη δράση είναι το άλφα, γιατί μέχρι το ωμέγα θα είναι πάρα πολύ αργά.

Επιτέλους, το κράτος ξύπνησε στο φαινόμενο και αναπτύσσει δράσεις αντιμετώπισης, κυρίως στα σχολεία. Δεν είναι όμως μόνο τα σχολεία. Συχνά βλέπω γονείς να «αππώνουν» τα κοπελούθκια τους να προβούν σε εκφοβισμό. Αυτούς ποιος θα τους μαζέψει; Ο Ferdinand τη γλίτωσε στον κόσμο των κινουμένων σχεδίων. Στον κόσμο μας, μάλλον θα κατέληγε μεζές στη σούβλα κάποιου νταή μπαμπά που μέσα μέσα θα έριχνε και καμιά σφαλιάρα στον γιό του, έτσι γιατί η μπύρα δεν ήταν τσακρί.

https://philenews.com




  • Εν τω μεταξύ ότι και να κάνει κανείς στο λεκανοπέδιο είναι αδύνατο να μοιάσει με Ευρωπαϊκή πόλη

  • Μα δεν είναι λυπηρό, τι στο καλό, είχα πάει πριν 15 χρόνια Βουκουρέστι και αυτή τη στιγμή είναι άλλη πόλη σούπερ
  • Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των συνεπειών της ριζικής οπισθοδρόμησης που μας προκάλεσε η Τουρκοκρατία, και σε αυτό το θέμα όπως και σε πολλά επίπεδα. Ήταν μεγάλη η ζημιά που έκαναν στην κουλτούρα μας τόσα δεινά,ένα από αυτά είναι και το Ευρωπαϊκό Νέο Δελχί στην παραπάνω εικόνα.
  • Για όσους λένε για photoshop, μια βόλτα στο Λυκαβηττό αρκεί. Έχω από το 2013 στο shutterstock δημοσιευμένη αρκετά όμοια και φυσικά το raw αρχείο για τους άπιστους. Αυτοί που κάποτε το έκαναν τόσο χάλια δεν το έβλεπαν και αυτοί που δεν το βλέπουν ακόμα θα το κάνουν χειρότερο!
  • Τουλάχιστον να σταματούσε η ατέλειωτη μουτζούρα των ηλίθιων όπου βρουν καθαρή επιφάνεια! Κ να ανακαινίζαμε τα κτίρια, βάψιμο κ αλλαγή τέντες τουλάχιστον! Θα άλλαζε η πόλη!
  • Αυτό σκέφτομαι συχνά. Ότι εάν τα κτήρια ήταν έστω βαμμένα, με βαμμένα κάγκελα κ καινούριες τέντες, δε θα φαίνονταν τόσο άθλια. Καλή ιδέα θα ήταν και τα φυτά στις ταράτσες.
  • H φωτογραφία δεν είναι επεξεργασμένη, είναι τραβηγμένη από ψηλά με μεγάλο τηλεφακό εξ ου και η αίσθηση της συμπίεσης της προοπτικής. Είναι λοιπόν αληθινή, όπως αληθινό είναι το ότι η Αθήνα είναι η πιο άσχημη πόλη της Ευρώπης, προσφέροντας άθλια ποιότητα ζωής στος κατοίκου της.
  • Να θυμηθείτε πως κάποια ασπόνδυλα είχαν προτείνει στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας να βραβεύσει τον Ιάσωνα. Γλιτώσαμε την τελευταία στιγμή το ξεφτιλίκι. Εννοείται, με το Λιμενικό.