Καλλιόπη Βαρδάκα: Το καθημερινό σημειωματάριο του μικρομέτοχου – Ο ΤΥΠΟΣ της Τετάρτης (29 Ιουνίου)

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΑΡΔΑΚΑ

**

ΜΗΝΥΜΑΤΑ – ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ – ο ΤΥΠΟΣ της  ΤΕΤΑΡΤΗΣ

**

  • ΣΟΦΙΑ Π: Χρόνια πολλά και στην Καβάλα σήμερα διπλή γιορτή. Σαν σήμερα απελευθέρωθηκε η πολύ από τον Ελληνικό Στρατό και γιορτάζει ο. πολιούχος άγιος Απόστολος Παύλος της πόλης- Λατρεμένη μου πόλη…
Μπορεί να είναι εικόνα εξωτερικοί χώροι

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΝΤΑ: ΚΑΒΑΛΑ

Σήμερα τοπική αργία για την πόλη, εορτάζεται η απελευθέρωση της πολύπαθης Καβάλας (27 Ιουνίου 1913) κατα τους Β Βαλκανικούς πολέμους από τους Βουλγάρους σε συνέχεια από την Τουρκοκρατία και ταυτόχρονα εορτάζονται οι Πολιούχοι Πέτρος & Παυλος.
.
Η Καβάλα ενσωματώθηκε στο νεοελληνικό κράτος με μεγάλη καθυστέρηση και έπειτα από πολλές περιπέτειες, μόλις 109 πριν. Τον Οκτώβριο του 1912 Ελλάδα, Σερβία και Βουλγαρία συμμαχούν και κηρύσσουν πόλεμο εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με σκοπό την εκδίωξη των κατακτητών από τα Βαλκάνια και την απελευθέρωση των «αλύτρωτων αδελφών» τους, οι οποίοι ζούσαν σε περιοχές εκτός των εθνικών ορίων.
.
Στο πλαίσιο του Α’ Βαλκανικού πολέμου, η πόλη καταλαμβάνεται από το «σύμμαχο» βουλγάρικο στρατό, που αξιοποιεί την ευκαιρία της προέλασης προς Νότο για να δημιουργήσει μια κατάσταση ευνοϊκή για τις μεταπολεμικές επιδιώξεις της Βουλγαρίας σχετικά με την περιοχή.
.
Οι Βούλγαροι συμπεριφέρθηκαν κάθε άλλο παρά ως σύμμαχοι απέναντι στους κατοίκους της Καβάλας, τόσο τους Έλληνες όσο και τους μουσουλμάνους. Πολλές εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, κάτοικοι της πόλης χάθηκαν από πείνα, κακουχίες και επιδημικές ασθένειες.
Η πολεμική επιχείρηση των συνασπισμένων βαλκανικών στρατών αποβαίνει νικηφόρα και η Οθωμανική Αυτοκρατορία εγκαταλείπει τις κτήσεις της.
.
Η Συνθήκη Ειρήνης του Λονδίνου υπογράφεται στις 17 Μαΐου 1913, αλλά αμέσως μετά ξεκινά ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος, αυτή τη φορά μεταξύ των πρώην συμμάχων. Από τη μια βρίσκεται η Βουλγαρία και απέναντί της η Ελλάδα, η Σερβία, το Μαυροβούνιο και η Ρουμανία. Η Βουλγαρία χάνει τον πόλεμο και η Συνθήκη του Βουκουρεστίου στις 28 Ιουλίου του 1913 αποδίδει και τυπικά την Καβάλα στην Ελλάδα. Ένα μήνα νωρίτερα, στις 26 Ιουνίου, ο ελληνικός στόλος απελευθερώνει την πόλη και η 7η Μεραρχία του ελληνικού στρατού μπαίνει και εκδιώκει τους Βουλγάρους.
.
Η απελευθέρωση έγινε με το εξής τέχνασμα. Παραγγέλθηκαν να έρθουν από τη Θεσσαλονίκη 5 οπλιταγωγά. Αυτά συνοδευόμενα από το θωρηκτό “Ύδρα” άρχισαν να ανταλλάσσουν σήματα με το στόλο της Θάσου κι έδωσαν την εντύπωση της απόβασης. Στο μεταξύ τα αντιτορπιλικά “Λόγχη” και “Λέων”, που δέχτηκαν στο Στρυμόνα την επίθεση μιας βουλγαρικής πυροβολαρχίας, με τις οβίδες που έριξαν ανέφλεξαν μια γειτονική πυριτιδαποθήκη της πυροβολαρχίας.
.
Ο βομβαρδισμός αυτός και η ανάφλεξη της πυριτιδαποθήκης διασκόρπισαν ένα απόσπασμα 500 ανδρών και προξένησαν σύγχυση στη βουλγαρική φρουρά της Καβάλας. Κατά τη διάρκεια της νύχτας οι ηλεκτρικοί προβολείς των μεταγωγικών εξερευνούσαν την παραλία σαν να ζητούσαν σημείο απόβασης. Οι Βούλγαροι έντρομοι ερευνούσαν κι αυτοί τον ορίζοντα με τη βοήθεια προβολέα που είχαν μεταφέρει από την Αλεξανδρούπολη. Ύστερα όλα επανήλθαν στη σκιά.
.
Πάνω από 2000 Βούλγαροι εγκατέλειψαν άτακτα την πόλη, ενώ βάρκα από την Καβάλα έσπευδε στον Κουντουριώτη για να αναγγείλει την ευχάριστη είδηση της αποχώρησης των Βουλγάρων μαζί με τη δυσάρεστη της απαγωγής των 27 προκρίτων Καβαλιωτών. Ανάμεσα στους ομήρους ήταν και ο επίσκοπος Μυρέων Αθανάσιος.
.
Στις 26 Ιουνίου 1913 συντάχθηκε πάνω στο θωρηκτό “Αβέρωφ” η ιστορική διακήρυξη από τον Παύλο Κουντουριώτη, που απευθυνόταν προς τους κατοίκους της Καβάλας, ενώ το τορπιλοβόλο “Δόξα”, οδηγούμενο από άριστο γνώστη της ναρκοθέτησης του διαύλου προσορμίστηκε στην παραλία για κατάληψη της πόλης. Ο φόβος, όμως, της επιστροφής των Βουλγάρων δεν επέτρεψε την ανάπτυξη της μικρής ναυτικής δύναμης που επέβαινε στο τορπιλοβόλο “Δόξα”. Γι’ αυτό η πολιτοφυλακή που συστήθηκε για την τήρηση της τάξης επέβλεπε και στα γύρω υψώματα για να δώσει το σήμα του κινδύνου σε περίπτωση επανόδου των Βουλγάρων.
.
Την άλλη μέρα έγινε η επίσημη κατάληψη της πόλης. Από το ημερολόγιο του “Αβέρωφ”(Πέμπτη 27 Ιουνίου 1913) μαθαίνουμε: “Κατάληψη της Καβάλας”.
  • Την 9ην ώρα της πρωίας αποβιβάζεται εκ των ανιχνευτικών μας “Ιέραξ” και “Πάνθηρ” μικρό άγημα και επαίρεται επισήμως εις Καβάλαν η ελληνική σημαία». Το ναυτικό αυτό άγημα, με αρχηγό τον πλωτάρχη Αντώνη Κριεζή, μεταφέρθηκε με βάρκες από τα ανιχνευτικά στην παραλία κι έγινε αποδεκτό με μεγάλο ενθουσιασμό, ενώ μαθητές του Ημιγυμνασίου με τον καθηγητή Αριστοτέλη Στάνη απέδωσαν τιμές και συνόδευσαν το άγημα μαζί με το άλλο πλήθος ως το Διοικητήριο, το παλαιό Πρωτοδικείο, όπου στον εξώστη του κτιρίου υψώθηκε η ελληνική σημαία.
  • Το απόγευμα της ίδιας ημέρας κατέφθασε και ο λόχος των Θασίων εθελοντών, που είχαν εκπαιδευτεί από τον οπλαρχηγό Χατζηγογούση. Ο εθελοντικός αυτός λόχος των Θασίων έσπευσε αμέσως στα περίχωρα για να καταδιώξει τους Βουλγάρους που υποχωρούσαν. Σε αψιμαχία μάλιστα που έγινε έξω από το Δοξάτο σκοτώθηκε και ο Θάσιος εθελοντής Καφαντάρης, από το Θεολόγο.
Η κατάληψη της πόλης εδραιώθηκε, όταν κατέφθασαν και τμήματα της 7ης μεραρχίας, που διοικούνταν από τους αντισυνταγματάρχες Καπετανάκη και Νικολάου. Η απελευθέρωση της Καβάλας δεν κρίθηκε βέβαια από κάποια μάχη. Κρίθηκε γενικά από τη νικηφόρα προέλαση του ελληνικού στρατού και από τη διπλωματική μάχη που έδωσε για ένα ολόκληρο μήνα στο Βουκουρέστι ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
.
Η Καβάλα μένει ελεύθερη μέχρι τις 29 Αυγούστου 1916 (με το παλαιό ημερολόγιο), οπότε ανακαταλαμβάνεται από τους Βουλγάρους. Οι Βούλγαροι, σύμμαχοι αυτή τη φορά της Γερμανίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επιτέθηκαν εναντίον της Ανατολικής Μακεδονίας στα τέλη Αυγούστου και όταν οι ελληνικές δυνάμεις έλαβαν εντολή (στο όνομα της «ουδετερότητας», δηλαδή της μη εναντίωσης στη Γερμανία) να μην εμπλακούν σε σύγκρουση, μπήκαν στην Καβάλα και την κατέλαβαν.
.
Το Δ’ Σώμα Στρατού, που στρατοπέδευε στην πόλη, αιχμαλωτίστηκε ολόκληρο και μεταφέρθηκε στη Γερμανία. Παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η δεύτερη βουλγαρική κατοχή, σκληρή και καταστροφική όσο και η πρώτη, συχνά δε περισσότερο από αυτήν, διήρκεσε μέχρι το Σεπτέμβριο του 1918, όταν η Βουλγαρία συνθηκολόγησε.
.
Φυσικά κατά τον Β ΠΠ η Καβάλα είχε και πάλι Βουλγαρική κατοχή πολύ αγριότερη από αυτή των Γερμανών, γιατί σκοπός των Βουλγάρων ήταν να ξεριζώσουν από εδώ οποιοδήποτε Ελληνικό στοιχείο, προσβλέποντας σε διέξοδο στο Αιγαίο με λιμάνι την Καβάλα. Δεν τα κατάφεραν ούτε τότε.


ΚΙΜΩΝ ΣΤΕΡΙΩΤΗΣ:

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΟΥΝ ΣΤΟ ΝΑΤΟ Η ΣΟΥΗΔΙΑ ΚΑΙ Η ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ
Η ΔΥΣΗ ΥΠΕΚΥΨΕ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
  • Μπορεί να είναι εικόνα 9 άτομα, άτομα που στέκονται και κείμενο που λέει "NATO OTANT SUMMIT SOMMET MADRID 29-30 29-30VI2022 VI 2022 MADRID S NATO ΟΤΑΝ"
ΤΩΡΑ ΘΑ ΕΜΠΛΕΞΕΙ ΤΟ ΝΑΤΟ ΣΕ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΤΟΥ ΙΡΑΚ…
ΟΙ ΡΩΣΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΣΗΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙ ΟΤΙ Η ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΝΝΤΊΟΝ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΕΓΚΥΜΟΝΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ Ν ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΕΝΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ…


ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΝΤΑ: Και κάπως έτσι, απομυθοποιηθηκαν πλήρως οι Φινλανδία – Σουηδία μπροστά στις απαιτήσεις ενός wannabe σουλτάνου και των γεωπολιτικών σχεδίων των ΗΠΑ μέσω του Νατοϊκού βραχίονα.

  • Θυσία οι νόμοι υπέρ των δικαιωμάτων των κατατρεγμένων που βαπτίστηκαν τρομοκράτες εν μία νυκτί και με εντολές άνωθεν, θυσία οι δημοκρατικές τους θεωρίες, θυσία και οι Κούρδοι ξανά. Νομός είναι το δίκαιο του ισχυρότερου σε παραδειγματική εφαρμογή.
Ούλοφ, ευτυχώς εσύ έφυγες νωρίς. Οι υπόλοιποι, να ζήσουμε να τους θυμόμαστε ρε σεις..

ΣΟΦΙΑ Π: Καλημέρα και Χρόνια πολλά στον Πέτρο και στον Παύλο.
.
Γιορτάζουν και οι Σέρρες τα 109 χρόνια από την απελευθέρωση τους από τους Βούλγαρους, σαν σήμερα 29.6.1913 από τον ελληνικό Στρατό.
.
Ζούμε σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη και σημαντική γεωγραφικά και γεωπολιτικά περιοχή τα Βαλκάνια και πολλά γεγονότα σήμερα, έχουν ιδιαίτερη σημασία.!
Χρόνια πολλά Σερραίοι κ Σερραίες !!!
.
Μπορεί να είναι εικόνα μνημείο, εξωτερικοί χώροι και κείμενο που λέει "ΣΕΡΡΕΣ 1960"
  • Aπό τη Μόρια, με 18,25 στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών

    Παιδί προσφυγικής οικογένειας από το Ιράν ο Κούρος Νουρμοχαμαντί Μπαϊγκί, ο δεύτερος σε βαθμολογία στις φετινές πανελλήνιες εξετάσεις μαθητής της θετικής κατεύθυνσης του Πρότυπου Λυκείου Μυτιλήνης του Πανεπιστημίου Αιγαίου

Όπως λέει και το δείχνει κιόλας «πετάει από τη χαρά του». Ο 19χρονος Κούρος Νουρμοχαμαντί Μπαϊγκί, παιδί μιας προσφυγικής οικογένειας από το Ιράν που βγήκε στην ακτή της Λέσβου με μια από τις βάρκες με τις οποίες περνάνε οι αλλοδαποί στο νησί, αυτός ο πρόσφυγας με 18,25 είναι ο δεύτερος σε βαθμολογία στις φετινές πανελλήνιες εξετάσεις μαθητής της θετικής κατεύθυνσης του Πρότυπου Λυκείου Μυτιλήνης του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
.
Έγραψε 20 στα Μαθηματικά και στην Φυσική, 19,5 στη Χημεία και 13,5 στην έκθεση. «Έ λογικό είναι λέει γελώντας» αφού τρία χρόνια πριν δεν ήξερε ούτε μια ελληνική λέξη! Πλέον όπως λέει θέλει να σπουδάσει στη Θεσσαλονίκη, στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Η οικογένεια του έφυγε από το Ιράν όπου ο πατέρας του ήταν ενάντια εκεί στο θεοκρατικό καθεστώς. Από μια ακτή της Τουρκίας ένα βράδυ «στις 15 Αυγούστου του 2019» πέρασαν στη Λέσβο, οι γονείς του και ο κατά τέσσερα χρόνια μικρότερος αδελφός του, μαθητής φέτος της Γ΄ Γυμνασίου.
.
Η πορεία για κάθε πρόσφυγα των τελευταίων χρόνων γνωστή. Πρώτα στο ΚΥΤ και στον καταυλισμό, τη «ζούγκλα» της Μόριας. Από εκεί στο δημοτικό καταυλισμό του Καρά Τεπέ. Όταν αυτός ο καταυλισμό έκλεισε μεταφέρθηκαν στον καταυλισμό του ΚΥΤ του Καρά Τεπέ. Τους τελευταίους μήνες «που πήραμε χαρτιά νοικιάσαμε σπίτι και ζούμε εδώ κανονικά» λέει. Οι γονείς του εργάζονται σαν μεταφραστές σε μια ΜΚΟ κι αυτός…. «Διάβαζα». Όπως τονίζει «Με τη βοήθεια των καθηγητών μου τα κατάφερα». Με τη βοήθεια των καθηγητών του τα κατάφερε και στην γνώση της Ελληνικής γλώσσας.
.
«Έμαθα ελληνικά λέει σε τρία χρόνια γιατί ζούσα σε ένα περιβάλλον που μιλούσαν Ελληνικά. Όλοι οι πρόσφυγες μπορούμε να μάθουμε Ελληνικά και να ενταχθούμε στις τοπικές κοινωνίες. Φτάνει να μας δοθεί η ευκαιρία» τονίζει. Φορά μια άσπρη μπλούζα με το Πυθαγόρειο θεώρημα. «Την αγόρασα από την Αθήνα και είπα να τη βάλω σήμερα για τον καθηγητή μου στα Μαθηματικά, τον κ. Κουτσκουδή, που με βοήθησε τόσο πολύ» καταλήγει. Κούρος Νουρμοχαμαντί Μπαϊγκί. Ένας 19χρονος από το σκοτεινό παρελθόν στο φωτεινό μέλλον της Ελλάδας.
  • Ένας Έλληνας του μέλλοντος;

Δημήτρης Νατσιός: Γονείς ξυπνήστε, μαγαρίζουν τα παιδιά σας

«Το ζήτημα δεν είναι σε τι κόσμο θ’ αφήσουμε τα παιδιά μας, αλλά τι παιδιά θα αφήσουμε σ’ αυτόν τον κόσμο»
Δίδασκα τις προάλλες, λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία. Κάποια στιγμή, εν τη ρύμη του λόγου, ανέφερα μια φράση που περιείχε την λέξη «τρανός». Το μάθημα ήταν Ιστορία Στ’ δημοτικού, το κεφάλαιο για την Κύπρο. Ομιλούσα για τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον «αητό του Μαχαιρά», ο οποίος είχε υπηρετήσει, ως έφεδρος αξιωματικός του ελληνικού στρατού, στα σύνορα του Κιλκίς με τα Σκόπια, στις αρχές της δεκαετίας του ’50. Η φράση ήταν : «Ο άνθρωπος αυτός ήταν ήρωας, σπουδαίος, τρανός». Αφύπνιση, θόρυβος και αναταραχή στην αίθουσα. Κάποιοι μαθητές ξέσπασαν και σε χειροκροτήματα. Αν και τέλος της σχολικής χρονιάς, παιδιά έκτης δημοτικού, ζέστη και προσμονή των θερινών διακοπών, ξαφνιάστηκα με την περίεργα ενθουσιώδη αντίδραση. Χάρηκα. Κρυφοκαμάρωσα. Πέτυχε η παράδοση. Προσγειώθηκα, όταν με ρώτησε ένας μαθητής:

-Ξέρετε και τον Τρανό, κύριε;

-Και ποιος είναι αυτός, χρυσό μου παιδί;

-Ο καλύτερος τράπερ της Ελλάδας.

-Και τι θα πει τράπερ;

=Είναι η μουσική που ακούμε.

Ελεγχόμενος για την άγνοιά μου, έψαξα να βρω. Η «τραπ» είναι μουσικό υποείδος, άνθισε στις Νότιες Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σε μέρη όπου γινόταν διακίνηση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά, τα όπλα, τα πανάκριβα και γρήγορα αυτοκίνητα, η προκλητική επίδειξη πλούτου, η πρόστυχη και χυδαία αντιμετώπιση των γυναικών, είναι η πρώτη ύλη για τα ρεκάσματα των τράπερ. (Είπαμε αν θέλεις να δεις την Ελλάδα του μέλλοντος επισκέψου την σημερινή Αμερική). Το υποείδος κάνει θραύση στην Ελλάδα. Σχεδόν όλα τα παιδιά του δημοτικού, στις μεγαλύτερες τάξεις, με τέτοια τοξικά δηλητήρια… τρανεύουν. (Στο γυμνάσιο και λύκειο το μοναδικό). Δεν τολμώ να παραθέσω στίχους, γιατί παρελαύνει όλο το υβρεολόγιο της γλώσσας. Παιδιά 8 και 9 ετών ανυπεράσπιστα, στις πιο κρίσιμες, εξοπλιστικές ηλικίες, βομβαρδίζονται, αποσαθρώνονται, εξαχρειώνονται απ’ όλη την σαπίλα και τις αναθυμιάσεις των κοινωνικών υπόνομων. Άτομα ανισόρροπα, ψυχανώμαλα, αγράμματα και απελέκητα, διψασμένα για εύκολο για άκοπο πλουτισμό, εκφυλισμένοι ηδονοθήρες, ανέλαβαν πλέον την «ανατροφή» των παιδιών μας.

Ζητώ συγγνώμη για τους χαρακτηρισμούς, αλλά δεν βρήκα πιο επιεικείς. Αν κάποιος διαβάσει στίχους τους, φρίττει. Ό,τι ράβουν γονείς και δάσκαλοι, ξηλώνεται από τους έξαλλους «πορνοβοσκούς», που ονομάζονται και μουσικοί.

Για να απαλύνω το κείμενο παραπέμπω στον Αθηναίο αγωνιστή του Εικοσιένα Γ. Ψύλλα. «Ένας Θεσσαλός προεστός, εντελώς αναλφάβητος, χρησιμοποιεί τον δάσκαλο του χωριού και ως γραμματικό του. Επειδή όμως ο δάσκαλος δεν ήταν σε όλα υπάκουος, ο προεστός προτείνει στη γενική συνέλευση των κατοίκων την απόλυσή του. Γιατί; Ρωτάει εκείνος εμβρόντητος. Γιατί δεν ξέρεις γράμματα! Και ποιος το λέει αυτό; Εγώ! Απαντά ο προεστός. Γράψε τη λέξη βόδι να δούμε αν ξέρεις. Ο δάσκαλος έγραψε σε ένα χαρτί βόδι. Τότε ο προεστός ζωγραφίζει σε άλλο χαρτί ένα βόδι, το δείχνει στους χωριανούς – το ίδιο αναλφάβητους – και ρωτάει. Πέστε μου, ποιό χαρτί γράφει βόδι; Το δικό σου! Απαντούν όλοι. Και έδιωξαν τον δάσκαλο». (Απομνημονεύματα του βίου μου, Αθήνα 1974, σελ. 286-187).

Κάτι παρόμοιο ισχύει με την δυναμική σήμερα του σχολείου. Χάνουμε κατά κράτος από τους ποικιλώνυμους «προεστούς», την παρδαλή επωνυμία που νυχθημερόν «παιδαγωγεί» στην ευτέλεια και την χυδαιότητα.

Εδώ όμως απαιτείται μια αναφορά στην μεγαλοφυία του Πλάτωνα. Η μουσική, έγραφε, πρέπει να αποτελεί το κυριότερο μέλημα της πολιτείας. (Και εννοούσε όλες τις τέχνες που προστατεύουν οι Μούσες, δηλαδή τον πολιτισμό). Και χρειάζεται εγρήγορση και περιφρούρηση των πολιτιστικών αγαθών, γιατί χάνοντάς τα, χάνουμε τα πάντα –«ευλαβητέον ως εν όλω κινδυνεύοντα». Γιατί μέσω της «μουσικής» διεισδύει εύκολα, αθέατη η διαφθορά στην κοινωνία – «ραδίως αύτη λανθάνει παραδυομένη». Και μάλιστα «παίζοντας», με άκακο φαινομενικά τρόπο, διαμέσου της ψυχαγωγίας – «ως εν παιδιαίς γε μέρει και ως κακόν ουδέν εργαζομένη».

.

Αφού διεισδύσει η διαφθορά στην κοινωνία και κυρίως στην πιο ευπαθή και μιμητική ομάδα της, τους νέους, μέσω των τραγουδιών των τράπερ στην προκειμένη περίπτωση, «αφού εγκατασταθεί για καλά, αρχίζει να εισχωρεί από κάτω σαν το νερό και να διαποτίζει τα ήθη και τις ενασχολήσεις των νέων. (Πολιτών). Και αφού δυναμώσει εισβάλλει στις ανθρώπινες σχέσεις και ύστερα ρίχνεται, Σωκράτη, πάνω στους νόμους και τους δημοκρατικούς θεσμούς, ώσπου να αναποδογυρίσει τα πάντα, και το δημόσιο και το ιδιωτικό». (Πολιτεία, 424, d-e).
.
Μήπως, ερωτώ, μήπως η έξαρση της εγκληματικότητας από συμμορίες ανηλίκων, οι κλοπές, οι βιαιοπραγίες, οι συμπλοκές με δολοφονικά εργαλεία, η παντελής ανυπαρξία αναστολών και μεταμέλειας, οφείλονται, εκτός από την περιρρέουσα ατιμωρησία και στο υπόγειο, δυσώδες ποτάμι, που διαβρώνει εξ απαλών ονύχων τα παιδιά; Και αναφέρομαι στην μουσική τράπερ που προτρέπει απροκάλυπτα σε ανήθικο, άνομο και εγκληματικό βίο;
.
Τρεις παράγοντες μπορούν να σταματήσουν το αναποδογύρισμα των πάντων.

Πρώτον, η πολιτεία. Κατά το Σύνταγμα, άρθρο 21, «Η οικογένεια…. και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του κράτους». Το Σύνταγμα κατάντησε, «σύντριμμα», όπως έλεγε και ο Κολοκοτρώνης, οπότε ματαιοπονούμε. Και εξάλλου ποιος ενδιαφέρεται; Τα βλαστάρια των πολιτικών φοιτούν στα καλύτερα κολέγια, εισέρχονται κατόπιν στα πανάκριβα πανεπιστήμια της αλλοδαπής και επιστρέφουν για να γίνουν υψηλόβαθμα και υψηλόμισθα στελέχη του δημοσίου, της Ε.Ε. ή και δήμαρχοι.

Δεύτερον, το σχολείο. Αν ρωτήσουμε το υπουργείο παιδείας, θα μας ταράξει στις «δεξιότητες» και στις «δράσεις». Κάποτε η παιδεία μας περιφρουρούσε τις τιμαλφείς αξίες του έθνους, τώρα είναι προαγωγός της ασυδοσίας. Ένας λόγος που αγρίεψαν τα παιδιά, είναι και η «εκπαίδευση της αμάθειας».

Τρίτον, η οικογένεια, η έσχατη γραμμή άμυνας για την επιβίωση του Ελληνισμού. Η σύγχρονη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Όπως θα έλεγε ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός «Ανίσως ήτο δυνατόν να ανεβούμε εις τον ουρανόν και να φωνάξουμε μίαν φωνήν μεγάλην «γονείς ξυπνήστε, μαγαρίζουν τα παιδιά σας». Όποια οικογένεια ορθώνει τείχη αδιαπέραστα και προφυλάσσει τα παιδιά της από την «λέπρα» που τρώει τα σωθικά της κοινωνίας, θα καμαρώνει μεθαύριο για τον καλόν της αγώνα. Όποια οικογένεια, αντί για τα αναποτελεσματικά «πρέπει», μεγαλώνει και ανατρέφει τα παιδιά της με το «πρέπον», το παράδειγμα, θα σωθεί.

Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκίς


Image


  • Όλα συζητιούνται, πλην ενός. Του νικητή

Ακούω ότι τελικά οι εκλογές θα γίνουν με τα πρωτοβρόχια, όχι διότι τις επιβάλλει η κρίση στην παγκόσμια οικονομία, ούτε διότι η χώρα δεν θα αντέξει πολλούς μήνες προεκλογικής τοξικότητας. Θα γίνουν -λέει- διότι η εκλογολογία φούντωσε τόσο πολύ, που πλέον είναι αδύνατο να επιστρέψει το πράγμα στην κανονικότητα. Μια μπούρδα μου μοιάζει εμένα αυτό το επιχείρημα, αλλά τέλος πάντων το πράγμα, ως φαίνεται, μπήκε οριστικά στην τελική του ευθεία. Όλος ο κόσμος γι’ αυτό κουβεντιάζει.

Πώς κουβεντιάζει όμως; Εδώ σας θέλω. Πρώτον, άπαντες ρωτάνε για την ημερομηνία των εκλογών. Προσφιλέστατο θέμα. Τέλος Σεπτέμβρη, αρχές Οκτώβρη; Και άρα πότε θα τις προκηρύξει; Πότε θα ανακληθούν οι άδειες σε κάποια επαγγέλματα, πότε θα επηρεαστεί το εμπόριο, πότε θα αρχίσουν οι συγκεντρώσεις που επηρεάζουν την εστίαση και τα μαγαζιά, τέτοια πράγματα. Απλά, λειτουργικά, πρακτικά, χρήσιμα.

Δεύτερον, συζητείται πολύ το θέμα των επαναληπτικών εκλογών. Αν οι πρώτες γίνουν τέλος Σεπτέμβρη, πότε θα πάμε στις κάλπες για τις δεύτερες; Πόσο διάστημα θα κρατήσουν οι διερευνητικές εντολές και πόσο η δεύτερη προεκλογική περίοδος; Θα είναι δύο τριανταήμερα συν δέκα μέρες ενδιάμεσα ή μήπως δύο σαρανταήμερα συν ένα εικοσαήμερο ενδιάμεσο. Διότι το πρώτο σενάριο αθροίζει δυο μήνες και δέκα μέρες, το δεύτερο τρεις μήνες και κάτι. Οπότε για να ξαναδούμε κυβέρνηση θα φτάσει 15 Νοέμβρη ή θα ακούμε τα κάλαντα και ακόμα κυβέρνηση δεν θα ‘χουμε; Ενδιαφέροντα ερωτήματα επίσης.

Τρίτο θέμα συζήτησης είναι οι τοπικοί υποψήφιοι και βουλευτές. Χαμός παντού σας πληροφορώ. Ποιος θα ‘ναι, ποιος φεύγει, ποιος καινούριος έρχεται, ποιος μετακινείται, ποιος θα κάνει την έκπληξη, ποιος είναι αχτύπητος και ποιος ξεκινά τον αγώνα δίχως ελπίδες. Επίσης, πόσους θα βγάλει στον κάθε νομό το κάθε κόμμα, πόσους στην πρώτη αναμέτρηση με την απλή αναλογική και πόσους στην επόμενη κάλπη με το μπόνους στον πρώτο. Τα τοπικά δίκτυα ζουν και βασιλεύουν, σας ενημερώνω.

Αν καθίσετε με παρέα σ’ ένα καφενείο ή σε μια ψαροταβέρνα θα βρείτε, ίσως, δυο τρία ακόμα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται η εκλογική κουβέντα. Προσφιλές είναι το ερώτημα «πόσο θα πάρει ο Ανδρουλάκης», καμιά φορά το «ποια κόμματα θα μπουν στη Βουλή με την πρώτη και ποια με τη δεύτερη αναμέτρηση», ίσως υπάρχουν κι άλλα που δεν θυμάμαι τώρα. Γενικά ο κόσμος το συζητά το θέμα, οι εκλογές είναι αγαπητή απασχόληση για τους Έλληνες.

Ξέρετε όμως ποιο είναι το μοναδικό θέμα που δεν μπαίνει καν στη δημόσια συζήτηση; Το ποιος θα κερδίσει. Το ποιος θα είναι πρωθυπουργός στο τέλος όλου αυτού του μαραθωνίου. Ο Μητσοτάκης θεωρείται δεδομένος. Δεν ξέρουν με τι ποσοστά και ποιες συμμαχίες ή αυτοδυναμίες, πάντως αν έχετε εσείς ακούσει κανέναν να λέει ότι η πρωτοχρονιά του 2023 θα μας βρει με πρωθυπουργό Τσίπρα ή κάποιον άλλον να του τραβήξετε μια φωτογραφία να μου τη στείλετε.

Επίσης, αν έχετε διαπιστώσει γύρω σας κάποιο κλίμα αλλαγής του σημερινού σκηνικού, αν ξέρετε ανθρώπους που λένε «άντε ρε, σε δυο μήνες απαλλαχτήκαμε απ’ τον Κυριάκο» να με ενημερώσετε γιατί εγώ δεν έχω συναντήσει ούτε έναν και δεν θέλω να είμαι εκτός τόπου και χρόνου. Κοντολογίς, πάμε για μάλλον ανιαρές εκλογές. Όταν ο νικητής είναι δεδομένος στη λαϊκή συνείδηση, όλα τα υπόλοιπα είναι σαχλαμαρίτσες. Κι όταν βλέπουμε τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να βγαίνουν στις τηλεοράσεις και να χαίρονται που τον Σεπτέμβρη ψηφίζουμε, η φράση «πού πας ρε Καραμίχαλε» αποκτά το πραγματικό της νόημα.


  • Μεγάλη μπίζνα το μεταναστευτικό. Τεράστιες και οι καριέρες που έχτισε (και συνεχίζει να χτίζει).
  • Όχι μόνο στην Ελλάδα, στην Ευρώπη γενικότερα. Ξεκινάει η μπίζνα από τις χώρες όπου προέρχονται οι μετανάστες έως τις χώρες που έχουν στόχο να φτάσουν. Όμοια ροή και το χρήμα/καριέρες.
  • Φιλε Greek, είναι πάντως πολύ παράξενο το πόσο ασχολούνται τα γερμανικά, και προφανώς τα αριστερά, Μ.Μ.Ε. μ’αυτό το θέμα. Και από την άλλη, τα ίδια Μ.Μ.Ε. δεν γράφουν σχεδόν καθόλου για της προκλήσεις της Τουρκίας. Αποκορύφωμα ο Έλληνας του Spiegel…
  • Έρχονται τα προσφυγόπουλα της Μόριας, αριστεύουν στις πανελλήνιες, μπαίνουν Πολυτεχνείο και αλλοιώνουν τον πολιτισμό μας.
  • Ο Ιρανός πρόσφυγας που αρίστευσε στις πανελλήνιες δεν ήξερε πριν από 3 χρόνια ούτε μια ελληνική λέξη. Ή μάλλον ήξερε μια: λαθρομετανάστης. Οι Έλληνες που τον έλεγαν έτσι μη νομίζετε ότι ξέρουν περισσότερες.
  • Οι δεξιοί πάντως, δεν έκαναν πορείες για κανέναν #Κορκονεα. Εσείς κατεβήκαμε στο δρόμο για τον αμετανόητο φονιά Κουφοντίνα. Δεν είμαστε ίδιοι.
  • Με εντυπωσιάζει η αμετροέπεια οσων κάνουν αναλύσεις για το τι κέρδισε η Τουρκία στην Συνοδο του ΝΑΤΟ,χωρίς να εχουν το συνολο των πληροφοριων, χωρίς να εχουν διαβασει τα κείμενα, χωρις να ακουν τις δηλώσεις των ηγετων Σουηδίας, Φιλανδίας,χωρις να εχουν ιδεα περι διεθνων σχεσεων.
  • Τηλεκουτσομπολες που ζουν από τα ψίχουλα της ζωής των άλλων, ενοχλούνται από απόψεις που δε συμφωνούν και καλούν σε κλείσιμο λογαριασμών. Ξεκατινιασματα σχολιάζεις μαντάμ, εσύ τι προσφέρεις? Να κλείσει η εκπομπή σου και προβληθεί ντοκιμαντέρ στη θέση της. Ένα σκουπίδι λιγότερο

Image