Καλλιόπη Βαρδάκα: Το καθημερινό σημειωματάριο του μικρομέτοχου – Kυριακή 15.8.2021

Δέηση στην αετοφωλιά της Παναγιάς

  • Επειτα από έξι χρόνια σιγής, λόγω εργασιών αναστήλωσης, ο Πατριάρχης θα τελέσει σήμερα τη Θεία Λειτουργία στη Μονή Σουμελά

deisi-stin-aetofolia-tis-panagias-561466546

Δεκαπενταύγουστος σήμερα και ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα ανέβει στο όρος Μελά της Τραπεζούντας, στο μοναστήρι της Παναγίας, για να τελέσει, ανήμερα της ονομαστικής της εορτής, τη Θεία Λειτουργία.

Επειτα από έξι χρόνια αναγκαστικής σιγής, λόγω των εργασιών αναστήλωσης της μονής, η δέηση, «…εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλειπες Θεοτόκε», θα αναπεμφθεί και πάλι από τα χείλη του προκαθήμενου της Ορθοδοξίας κ.κ. Βαρθολομαίου. Μόνο που τούτη τη φορά δεν θα υπάρχει ποίμνιο για να ψάλλει μαζί με τον ποιμενάρχη το απολυτίκιο της προστάτιδας του ελληνισμού του Πόντου.

Ο κορωνοϊός δεν επιτρέπει στις χιλιάδες Ποντίους να ανηφορίσουν στο ιστορικό μοναστήρι για το ετήσιο προσκύνημα, όπως έκαναν, προσερχόμενοι απ’ όλο τον πλανήτη, από το 2008 έως και το 2015, οπότε οι τουρκικές Αρχές το έκλεισαν για επισκευή.

Ελάχιστα άτομα, με βάση τα πρωτόκολλα, θα περάσουν στον αυλόγυρο της ανακαινισμένης μονής για να παρακολουθήσουν τη δοξολογία.

Η σκέψη όμως των Ποντίων, όπου και αν βρίσκονται, θα είναι στραμμένη «Σου Μελά», στου Μελά δηλαδή, με την ελπίδα ότι του χρόνου τα πράγματα, με τη βοήθεια της Παναγίας, θα είναι καλύτερα και θα μπορέσουν να εκπληρώσουν το «τάμα», που δεν είναι άλλο από το να ευτυχήσουν ν’ ανάψουν ένα κερί στην «Παναγιά του Πόντου», τη «δική» τους Παναγιά.

Θα είναι εκεί, αναφέρουν οι πληροφορίες, στη χαράδρα με τα θεόρατα δέντρα, ακροβολισμένος σ’ έναν απόκρημνο βράχο, για να παίξει στον «κεμεντζέ» μοιρολόγια – θρήνους για τα δεινά του Πόντου, ο 57χρονος Τούρκος λυράρης από τη γειτονική Ματσούκα, Νεντσντέτ Τσοπάν. Αυτό έκανε επί χρόνια υποδεχόμενος τα καραβάνια των προσκυνητών, αυτό θα κάνει και φέτος για τον Πατριάρχη και τη συνοδεία του και τους ελάχιστους «τυχερούς» που θα διαβούν την πύλη της μονής.

Μπορεί στον φετινό Δεκαπενταύγουστο το δασοσκεπές φαράγγι –«τη Παναΐας το ποτάμ» (το ποτάμι της Παναγίας) στην ποντιακή διάλεκτο– που οδηγεί από την πόλη Ματσούκα στο μοναστήρι να παραμείνει βουβό, κρύβει όμως αναρίθμητες ανθρώπινες ιστορίες και έχουν πολλά να διηγηθούν όσοι ευτύχησαν (το βίωσα δύο φορές σε ισάριθμες αποστολές με την «Κ») να το διασχίσουν τις «καλές εποχές» των εορτασμών.

Πόντιοι που κατέφθαναν στην Τραπεζούντα με λεωφορεία, αεροπλάνα και βαπόρια, έχοντας διανύσει χίλια πεντακόσια και πλέον χιλιόμετρα από κάθε γωνιά της Ελλάδας, και άλλοι χιλιάδες μίλια από την Αυστραλία, τον Καναδά, τη Ρωσία κ.α., ξενυχτούσαν κατάκοποι στη χαράδρα, κάτω από τα δέντρα, ώστε να προωθηθούν με το λυκαυγές στην «αετοφωλιά της Παναγιάς» και να προσκυνήσουν.

Εβλεπες πολλούς να κρατούν ένα σακουλάκι και να σκάβουν με τα δάχτυλα στην πλαγιά, για να πάρουν λίγο χώμα και να το αποθέσουν με την επιστροφή στους τάφους εκείνων που δεν πρόλαβαν εν ζωή να εκπληρώσουν την ύστατη επιθυμία ενός προσκυνήματος στη γη του Πόντου.

Εθεάθησαν σε εορτασμούς νέοι να σκαρφαλώνουν στην πλαγιά, όταν ακόμα η κίνηση γινόταν από δύσβατο μονοπάτι, υποβαστάζοντας την παράλυτη αδελφή τους, και σε μια συνηθισμένη εικόνα, μουσουλμάνες με μαντίλα να ανηφορίζουν για τη μονή με την προσδοκία ότι ανάβοντας ένα κερί στην εικόνα της Παναγίας θα ενδυναμώσουν την πίστη τους, στο Θείο, γενικότερα.

Για τους Ελληνες του Πόντου η Παναγία Σουμελά είναι κάτι παραπάνω από «χώρα του αχωρήτου», τόπος προσευχής. Κατέφευγαν εκεί για να προστατευθούν στους διωγμούς, μια και η μονή απολάμβανε κάποιων, όχι ιδιαίτερα σημαντικών, προνομίων των σουλτάνων· εκεί φυλάσσονται, νοερά πλέον, τα «άγια των αγίων» της «φυλής» τους. Είναι, λοιπόν, ένα κομμάτι της ιστορίας τους, ο φάρος που τους οδηγεί στο να ελπίζουν πως «η Ρωμανία αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο…»

Αλλά το εμβληματικό χριστιανικό μοναστήρι, που ουδέποτε μετατράπηκε σε τζαμί και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο, αποτελεί υψίστης σημασίας μνημείο και για τους Τούρκους, που το φροντίζουν και το αναδεικνύουν ως έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς. Μια ολόκληρη τουριστική βιομηχανία έχει στηθεί από την Τραπεζούντα έως τη Ματσούκα, στους πρόποδες του Μελά, η οποία αποφέρει τεράστια κέρδη στην περιοχή, με αποκορύφωμα τον Δεκαπενταύγουστο, οπότε τα παράλια πλημμυρίζουν από Πόντιους προσκυνητές.

Ηταν η προσδοκία προσέλκυσης εκατοντάδων χιλιάδων τουριστών –όχι μόνο χριστιανών– και η τόνωση της τοπικής οικονομίας που οδήγησαν, σε συνδυασμό με κάποιες γεωπολιτικές σκοπιμότητες και πιέσεις, τον Ταγίπ Ερντογάν να επιτρέψει δειλά δειλά το άνοιγμα της μονής σε θρησκευτικές εκδηλώσεις ανήμερα της Παναγίας. Το 2010 ο Οικουμενικός Πατριάρχης, σε μια ιστορική ημέρα, τέλεσε την πρώτη Θεία Λειτουργία.

Καθώς το τουριστικό ρεύμα φούσκωνε, οι Αρχές διέγνωσαν, ορθώς, τον κίνδυνο αποκόλλησης, ένεκα συνωστισμού, βράχων που στην κυριολεξία κρέμονται πάνω από τη μονή και πρόκλησης ατυχημάτων. Ετσι, τον Σεπτέμβριο του 2015 έκλεισαν τη μονή-μουσείο για τις αναγκαίες αναστηλωτικές εργασίες που ολοκληρώθηκαν φέτος, και στις 25 Μαΐου 2019 το μνημείο άνοιξε μέχρι την πρώτη αυλή.

Στις 28 Ιουλίου 2020 ο Ερντογάν, σε τηλεδιάσκεψη εν μέσω πανδημίας, εγκαινίασε το 65% του έργου, που όμως τον χειμώνα έκλεισε εκ νέου για επιπλέον αναστηλώσεις παλαιών κατασκευών, αποκατάσταση και τεκμηρίωση στον κυρίως ναό και στερέωση επιπλέον βράχων από τους περίπου 30 τεχνίτες-αναρριχητές.

Οπως ανακοινώθηκε από τις τουρκικές Αρχές, κατά τις αναστηλωτικές εργασίες αποκαταστάθηκαν δώδεκα κτίρια, απομακρύνθηκαν περίπου 1.100 τόνοι επικίνδυνων βράχων σε μια επιφάνεια 17.000 τετραγωνικών μέτρων, ενώ τοποθετήθηκαν ατσάλινα σύρματα στην πλαγιά και υπήρξαν παρεμβάσεις στο μονοπάτι που οδηγεί στη μονή.


Γιατί καιγόμαστε – Οι ξερές πευκοβελόνες απειλούν το δάσος της Αίγινας

  • Περιμένουμε απλώς να συμβεί μια νέα καταστροφή αυτή τη φορά στο καταπράσινο και παρθένο πευκοδάσος της Αίγινας;

Γιατί καιγόμαστε - Οι ξερές πευκοβελόνες απειλούν το δάσος της Αίγινας | tanea.gr

Μάνος Χαραλαμπάκης

Γιατί καιγόμαστε;
Σίγουρα θα ακούσατε πολλές  φορές  αυτό το ερώτημα μετά τις μεγάλες πυρκαγιές.

Γιατί καιγόμαστε;

Διότι το δάσος σωστά δεν το διαχειριζόμαστε.

Βρέθηκα λίγα 24ωρα μετά τις καταστροφικές φωτιές της Εύβοιας, της Αττικής και της Πελοποννήσου να οδηγώ στην Αίγινα προς την Αφαία.

Και το ερώτημα που εύλογα γεννάται: Γιατί δεν έχουμε φροντίσει να καθαριστούν τουλάχιστον οι άκρες των δρόμων από τις ξερες πευκοβελονες;

Σημειώνω ότι το επιτόπιο φωτορεπορτάζ έγινε 14 Αυγούστου δηλαδή μόλις λίγα 24ωρα μετά τη βιβλική καταστροφή στην Εύβοια και τις μεγάλες πυρκαγιές με χιλιάδες στρέμματα δάσους καμένα σε Αττική, Ηλεία, Αρκαδία. Ούτε αυτό δεν μας συνέτισε;  Γιατί δεν έχουν καθαριστεί ούτε τώρα έπειτα απο τις μεγάλες φωτιές;

Περιμένουμε απλώς να συμβεί μια νέα καταστροφή αυτή τη φορά στο καταπράσινο και παρθένο πευκοδάσος της Αίγινας;

Τι είναι αυτό που χρειαζόμαστε; Πρόληψη για την προστασία του δάσους ή περισσότερα εναέρια μέσα και πυροσβέστες; Αν αφήνουμε στην τύχη τους τα δάση, την πρόληψη τους και τη διαχείριση τους πάντα μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά θα λέμε ότι τα μέσα δεν επαρκούσαν…

Την ίδια απογοητευτική εικόνα κατέγραψα στο ίδιο δάσος αλλά στο δρόμο που οδηγεί από τον Μεσαγρό στην Αγία Μαρίνα μέσω Αλωνων.  Στην άκρη του δρόμου παρατηρεί κάνεις ένα χοντρό “χαλί” από  ξέρες πευκοβελόνες. Το  πατάς και βλέπεις ότι μπορεί να είναι και δυο και τρεις πόντοι πάχος.

Και στο εσωτερικό του δάσους όχι πολύ μακριά από την άσφαλτο, μία γνώριμη αποκρουστική εικόνα: Σκουπίδια και εύφλεκτα υλικά. Σε μόλις 20- 30 m περιήγησης βλέπω σπασμένα μπουκάλια, χαρτιά, πλαστικές καρέκλες. Α,  και έναν αναπτήρα. Ναι. Αναπτήρα Και αν αναρωτιέστε δοκίμασα κιόλας να δω αν ήταν άδειος. Αναβε κανονικά. Φυσικά τον μάζεψα για να τον πετάξω.

Στο εσωτερικό του δάσους βέβαια η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Οι ξερές πευκοβελόνες έχουν καλύψει τα πάντα στο έδαφος. Με δυσκολία διακρίνεις το χώμα. Υπάρχουν δε και μεγάλα σπασμένα κλαδιά.

Δασαρχεία, δασικές υπηρεσίες, πολιτική προστασία αλλά και το κίνημα του εθελοντισμού που τώρα γιγαντώνεται πρέπει να δώσουμε τεράστιο βάρος στην πρόληψη και στη διαχείριση των δασών. Ειδικά τώρα που με την κλιματική αλλαγή οι περίοδοι ξηρασίας θα είναι πιο παρατεταμένες.

Ας δράσουμε όλοι τώρα πριν είναι αργά.


Η συντριβή του Beriev στην Τουρκία καταδεικνύει τον υψηλό βαθμό δυσκολίας στις πτήσεις εναέριων μέσων πυρόσβεσης.Για όσους το έχουν πολύ απλό και εύκολο το «στείλτε αεροπλάνα και ελικόπτερα στη φωτιά».
.
***
Αν ο Μητσοτάκης δεν είχε σουτάρει όλα αυτά τα ψεκια τύπου Αντώναρου & αν δεν τα περιμάζευε ως γραφικούς αυλοκόλακες ο Τσίπρας & το παρεάκι του, που μας τα παρουσιάζουν συχνά πυκνά ως στελεχάρες της κεντροδεξιάς (πνιχτά γέλια!!), ίσως να μην πετύχαινε ποτέ αυτοδυναμία ο Κυριάκος…
Παράθεση Tweet
Evangelos Α. Antonaros
Σε αυτή τη σοβαρή καταγγελία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου θα πάρει κανείς θέση; Γιατί με τη σιωπή δεν μπαίνει φίμωτρο σε όσους λένε αλήθειες! Δ.Γιαννακόπουλος: « Θα γεμίσουμε τα δάση μας δέντρα με μπόλι – Κομπίνα με την αναδάσωση» shar.es/aWqf28


Κορονοϊός και φωτιές δε βοήθησαν. Αν δε με ξανακάνετε πρωθυπουργό θα κρατήσω την αναπνοή μου μέχρι να σκάσω!
  • Εικόνα
  •  Αυτοί είναι ικανοί να αυτοκτονούν για να έχουμε νεκρούς…

Εδώ ο άλλος πυροβόλησε τον ντελιβερα κι εμείς ψάχνουμε γιατί αυξάνονται οι γυναικοκτονιες. Έχει σαλταρει γενικά ο κόσμος


Ένα μεγάλο μπράβο σε όσους αγνοούν τις εντολές για εκκενώσεις οικισμών.

  • Ένα μεγάλο μπράβο σε όσους οδηγούν χωρίς ζώνη ασφαλείας.

Ένα τεράστιο μπράβο σε όσους κάνουν ελεύθερη πτώση χωρίς αλεξίπτωτο .

  • Ένα πελώριο μπράβο σε όσους ψήφισαν & θέλουν να ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ.

Μπράβο ζώα,μπράβο!



MariaDep@DDeppied
Σοκ. Φωτο απο Meteo Hellas Καλαβρία Νότιος Ιταλία.
  • Εικόνα

Καμια ντροπή στον Συριζα.Χρησιμοποιούν τον χαροκαμμενο πατερα του Γιακουμάκη για να κάνουν το σόου «έριξαν τη Μαρκα». Θα μου πείτε ότι ποτε δε σεβάστηκαν κανένα νεκρό αλλά καταφέρνουν κάθε φορά να καταρρίπτουν το ρεκόρ ξεφτίλας που οι ίδιοι κατέχουν τόσα χρόνια

Εικόνα


  • Chief Prezecutiv Officer

  • Εξωγήινοι που θα αναλύουν την ιστορία του ανθρώπινου είδους μετά την εξαφάνιση του, θα προβληματιστούν ιδιαίτερα συγκρίνοντας τη φωτογραφία αυτή με αντίστοιχες απεικονίσεις΄στο Μεσαίωνα.

Δεν θα κλάψουμε για κανένα επαγγελματικο ανώνυμο ακαουντ διασποράς ψευδών ειδήσεων και χυδαίας κομματικής σπεκουλας. Υγεία για την δημοκρατία και την πολυφωνία η εκκαθάριση όλων αυτών των λαϊκιστικων και πρακτοριστικων μηχανισμών λάσπης και δολοφονίας χαρακτήρων


ΦΟΒΕΡΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ 7.2 ΡΙΧΤΕΡ ΣΤΗΝ ΑΊΤΗ, ΤΗΝ ΦΤΩΧΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΗΜΙΣΦΑΙΡΙΟΥ. ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟ 300 ΝΕΚΡΟΙ

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ:

https://www.youtube.com/watch?v=UJnuVzGqEhc


Ένας απλός νους πλην των Ζαιων καταλαβαίνει πως οι πυροσβέστες δεν ειναι ρομποτ και πως τα μηχανήματα επίγεια και εναέρια έχουν όρια ασφαλείας δεν μπορούν να λειτουργούν συνεχώς… Μπροστά απο ενα πληκτρολόγιο κάνουν υποδείξεις και λένε ενα σωρό ανοησίες!




  • Ο αρχιμανδρίτης που αποδείχθηκε μυστικός πράκτορας και «έσπρωξε» την Ελλάδα στον εμφύλιο σπαραγμό

Αν υπάρχει ένα μεγάλο ερώτημα που παραμένει για την ιστορία που θα διαβάσετε παρακάτω είναι το πώς είναι δυνατόν μια τέτοια υπόθεση να μην έχει γίνει ακόμα κινηματογραφική ταινία δράσης. Γιατί να είστε σίγουροι πως έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να καθηλώσουν τους λάτρεις του είδους.

Ένα σκοτεινό πρόσωπο, ένας σκληρός εμφύλιος πόλεμος, κατασκοπία, μυστικές υπηρεσίες, πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, σκάνδαλα και ερευνητική δημοσιογραφία. Όλα τα συστατικά δηλαδή που θα δημιουργούσαν το απόλυτο θρίλερ. Είναι γνωστό, άλλωστε, πως τα καλύτερα σενάρια τα γράφει η ζωή.

Σίγουρα η εν Ελλάδι ζωή και δράση του Ντέιβιντ Μπαλφούρ ή αλλιώς του παπά Δημήτρη, είναι γεμάτη από όλα αυτά τα συστατικά. Όχι. Δεν πρόκειται για δυο ανθρώπους. Ένας άνθρωπος είναι. Ο Ντέιβιντ Μπαλφούρ ή αλλιώς ο παπά Δημήτρης ήταν ένα και το αυτό. Ήταν για πολλούς (ακόμα και για σπουδαίους ιστορικούς της χώρας μας) ο πιο σκοτεινός άνθρωπος στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.

Ήταν ο άνθρωπος που έκανε ότι περνούσε από το χέρι του, ώστε να οδηγηθεί η χώρα στον εμφύλιο σπαραγμό. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν πως αυτός ήταν ο άνθρωπος που με τις ενέργειες και τις υπόγειες διεργασίες του κατάφερνε να διαγράφει κάθε υποψία συνεννόησης μεταξύ δεξιών και αριστερών. Ως που στο τέλος μίλησαν τα όπλα και εκείνος συνέχισε ήρεμα τη ζωή του στη Βρετανία

  • Ο Ντέιβιντ Μπαλφούρ που «ντύθηκε» παπά Δημήτρης

Γεννήθηκε στα τέλη Ιανουαρίου του 1903. Γόνος ευκατάστατης οικογένειας, έλαβε άριστη ανατροφή. Σπούδασε στα πανεπιστήμια της Πράγας, του Σάλτσμπουργκ, της Ρώμης και μετέπειτα της Αθήνας. Μιλούσε αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, ρωσικά, πολωνικά, ελληνικά και τουρκικά.

Με τόσα και τέτοια προσόντα, θα μπορούσε να ακολουθήσει όποια καριέρα ήθελε. Εκείνος, όμως, άκουσε το κάλεσμα από τον Θεό και αποφάσισε να γίνει ιερέας. Αν και καθολικός, έρχεται σε επαφή με την Ορθοδοξία και στις αρχές της δεκαετίας του ’30 βαπτίζεται σε εκκλησία του Παρισιού. Το 1934 πηγαίνει στο Άγιο Όρος. Στον Άθω εκάρη μοναχός και πήρε το όνομα Δημήτριος.

Την επόμενη χρονιά πηγαίνει στην Αθήνα και εντάσσεται στο Ιερατικό Τάγμα του Αγίου Παντελεήμονος. Χειροτονείται από τον τότε μητροπολίτη Καρυστίας Παντελεήμων και εγγράφεται στο μοναχολόγιο της μονής Πεντέλης.

Στη συνέχεια διορίζεται εφημέριος στον Ευαγγελισμό και παράλληλα, αναλαμβάνει ιερατικά καθήκοντα στο παρεκκλήσι των ανακτόρων. Ζούσε μέσα στο νοσοκομείο και δίδασκε παράλληλα στο Βρετανικό Συμβούλιο.

Γίνεται αρχιμανδρίτης και η φήμη του μορφωμένου παπά που δίνει συμβουλές για τα πάντα και ακούει όλα τα προβλήματα των πιστών, γιγαντώνεται. Ο παπά Δημήτριος καταφέρνει μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα και γίνεται ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ιερείς της Αθήνας.

Όλα όσα διαβάσατε μέχρι τώρα, ωστόσο, ήταν η ζωή που… φαινόταν. Γιατί υπήρχε και η άλλη. Που δεν φαινόταν!

  • Ο παπά Δημήτρης που άναψε το φιτίλι του εμφυλίου

Κάποιοι λένε πως έγινε πριν έρθει στην Ελλάδα. Κάποιοι άλλοι πως στρατολογήθηκε όταν έφτασε στη χώρα μας. Σε κάθε περίπτωση, ο αρχιμανδρίτης Δημήτριος, εκτός από φημισμένος ιερέας ήταν και πράκτορας των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, της Intelligence Service.

Ουσιαστικά ήταν το μάτι και το αυτί των Βρετανών στα σαλόνια της πρωτεύουσας. Άνθρωποι με οικονομική και πολιτική επιρροή, ανώτατοι στρατιωτικοί (ακόμα και ο ίδιος ο Αλέξανδρος Παπάγος), άνοιγαν την πόρτα τους σπιτιού τους για να τους εξομολογεί ο ρασοφόρος πράκτορας.

Η… χάρη του αρχιμανδρίτη, ωστόσο, έφτασε μέχρι το παλάτι. Ως ιερέας των ανακτόρων ήταν εξομολόγος μελών της βασιλικής οικογενείας, όπως η πριγκίπισσα Νικολάου, η ρωσικής καταγωγής γυναίκα του πρίγκιπα Νικολάου γιού του βασιλιά Γεωργίου Α’, και μητέρα της γυναίκας του αντιβασιλιά της Γιουγκοσλαβίας Πέτρου.

Ξαφνικά, η μία μετά την άλλη, όλες οι πόρτες… ως εκ θαύματος, άνοιγαν μπροστά στον αρχιμανδρίτη Δημήτριο ο οποίος είχε φτάσει να μπαινοβγαίνει σε «κρίσιμα» σπίτια, ακόμα και το ίδιο το παλάτι, με την άνεση που μπαινόβγαινε στο δικό του σπίτι.

Όσο πιο πολύ πύκνωναν τα μαύρα σύννεφα του πολέμου πάνω από την Ελλάδα, τόσο πιο δραστήριος και ενεργός γινόταν ο αρχιμανδρίτης που πλέον ήταν φανερό ότι κινούταν και στο παρασκήνιο με την ίδια άνεση που κινούταν στο προσκήνιο.

Ο Νικόλαος Σοϊλεντάκης στο βιβλίο του «Η αφελής Ελλάς», γράφει ότι ο Μπάλφουρ έπαιξε σημαντικό ρόλο ακόμα και στην αυτοκτονία-μυστήριο του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, δώδεκα ημέρες μετά την έναρξη της γερμανικής εισβολής στη χώρα.

Λίγες ημέρες μετά ο αρχιμανδρίτης Δημήτριος, πετάει τα ράσα, ξυρίζει την πυκνή γενειάδα του, φοράει τα πολιτικά και εγκαταλείπει την Αθήνα. Προορισμός του το στρατηγείο το Βρετανών στη Μέση Ανατολή!

Εκεί ο αρχιμανδρίτης Δημήτριος μετατρέπεται σε υψηλόβαθμο στέλεχος της βρετανικής πρεσβείας στην Αίγυπτο φορώντας πλέον τη στολή του ταγματάρχη των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων.

Από το σημείο εκείνο και έπειτα ο Ντέιβιντ Μπαλφούρ αρχίζει και χρησιμοποιεί όλα αυτά που τόσα χρόνια μάθαινε πίσω από κλειστές πόρτες στην Αθήνα. Στόχος του ένας και μοναδικός: Να οδηγήσει την Ελλάδα σε εμφύλιο, ώστε να εξασφαλιστούν τα βρετανικά συμφέροντα.

Είναι αυτός που εισηγείται και πείθει τον Τσόρτσιλ για την αναγκαιότητα της σκληρής γραμμής (εμφύλιος πόλεμος).

Υπήρξε από τους βασικούς εμπνευστές της διάσκεψης του Λιβάνου. Διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στα Δεκεμβριανά. «Ήταν η γλώσσα (μεταφραστής) και το μυαλό του Σκόμπυ», σύμφωνα με τον ιστορικό και συγγραφέα Σαράντο Καργάκο. Σημαντικός και ο υπόγειος ρόλος του στη Συμφωνία της Βάρκιζας. Με βάση δικό του σχέδιο εξαπολύθηκε το πογκρόμ βίας κατά των αριστερών ώστε να αντιδράσουν και να πυροδοτηθεί ο εμφύλιος. Ήταν εκείνος που είχε την αρχική ιδέα για τον ορισμό αντιβασιλέα στην μετακατοχική Ελλάδα.

Τον Απρίλιο του 1945 βρίσκεται πίσω και από την αποπομπή της κυβέρνησης του Νικολάου Πλαστήρα και το σχηματισμό νέας από το Ναύαρχο Βούλγαρη.

Όταν η Αθήνα απελευθερώθηκε από τους ναζί ο Μπάλφουρ επέστρεψε. Έστησε το στρατηγείο του στη Βρετανική πρεσβεία, στην οδό Πλουτάρχου 2 στο Κολωνάκι. Η επίσημη ιδιότητά του, ήταν «ειδικός εντεταλμένος του Foreign Office», ουσιαστικά όμως έδρασε ως αρχηγός της Intelligence Service στην Ελλάδα!

Όσο πιο φανερή δράση είχε, τόσο πιο πολύ φούντωναν οι κουβέντες για τον πρώην αρχιμανδρίτη και νυν Βρετανό πράκτορα που πολλοί πλέον αναγνώριζαν. Κάποια από αυτά που λεγόντουσαν για εκείνον έφτασαν στ’ αυτιά των δημοσιογράφων. Τον πραγματικό ρόλο του Μπάλφουρ ξεσκέπασε ο Κώστας Καραγιώργης σε σειρά πρωτοσέλιδων στο «Ριζοσπάστη» στις 23, 25 και 26 Ιανουαρίου 1947. Αυτή ήταν η αφορμή για να τελειώσει η σταδιοδρομία του Βρετανού πράκτορα στη χώρα μας. Έφυγε την ίδια χρονιά και ανέλαβε υπηρεσία στην Παλαιστίνη.

Τα όσα πραγματικά έκανε κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα, δεν θα γίνουν ποτέ γνωστά. Ο ίδιος δεν μίλησε ποτέ για τη δράση του. Ακόμα και το Foreign Office την κράτησε όσο το δυνατόν πιο μυστική.

Είναι ενδεικτικό πως ακόμα και ο ιστορικός Χάγκεν Φλάισερ που ερεύνησε τα αρχεία του Foreign Office για το βιβλίο του «Βρετανική επέμβαση στην Ελλάδα» (1985) ανακάλυψε μόνο δύο αναφορές στο όνομα του Μπαλφούρ κι αυτές σε εκθέσεις του πρεσβευτή Λήπερ.

«Τα στρατεύματά μας λαμβάνουν τις διαταγές τους από τον Στρατηγό Paget κι εμείς από τον Μίστερ Μπάλφουρρ πρώην αγιορείτη καλόγερο, πρώτην μακρογενάτο Ορθόδοξο παπά, πρώην μικροχιτλερομούστακο ταγματάρχη της «εξυπνάδας» (Intelligence)… Καημένη Ελλάδα!», έγραψε στο ημερολόγιό του ο σπουδαίος Γιώργος Σεφέρης, τότε υπεύθυνος Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών της εξόριστης Κυβέρνησης!

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ο Μπάλφουρ αφοσιώθηκε σε θεολογικές μελέτες και στην καλλιέργεια της βυζαντινής μουσικής. Ο ρασοφόρος πράκτορας άφησε την τελευταία του πνοή στις 19 Οκτωβρίου 1989 σε ηλικία 86 ετών.


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – Καλλιόπη Βαρδάκα