Kαλλιόπη Βαρδάκα: To καθημερινό σημειωματάριο του μικρομέτοχου (13.10.2021)

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Καλλιόπη Βαρδάκα


K.B: Το ότι κάποιοι σχολιάζουν με τέτοιο απίστευτο μίσος και σκατοψυχιά τις δύσκολες ώρες που περνάει η Φώφη Γεννηματά δείχνει ότι, όχι μόνο δεν έχουν καμία σχέση με τον πολιτικό πολιτισμό, αλλά κυρίως ότι δεν έχουν και καμία σχέση με το ανθρώπινο είδος.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗΣ – ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


1966 – ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΒΗΣΣΥΝΙΑΣ !!! ΔΙΑΛΕΧΤΕΕΕΕΕ


Mary Ann Bevan … Την ονόμασαν «την πιο άσχημη γυναίκα στον κόσμο».

Ήταν μια πολύ όμορφη νεαρή γυναίκα που εργαζόταν ως νοσοκόμα … παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερα παιδιά … Και όταν ήταν 32 ετών, άρχισε να εμφανίζει συμπτώματα γήρανσης είχε σύνδρομο Werner ή πρόωρη γήρανση και ανέπτυξε μεγαλακρία. Tα χαρακτηριστικά του προσώπου της άλλαξαν μόνιμα, με συνεχούς πονοκεφάλους και κακή όραση και πόνο στις αρθρώσεις.
  • Και αφού πέθανε ο σύζυγός της και με τη σοβαρή της ασθένεια, έπρεπε να δουλέψει για να μεγαλώσει τα παιδιά της. Λόγω της ασθένειάς της, απολύθηκε από τη δουλειά, έτσι συμμετείχε στον διαγωνισμό (η πιο άσχημη γυναίκα στον κόσμο) και κέρδισε το ταπεινωτικό βραβείο.

Τότε την πήγαν στο τσίρκο, πλήθος ανθρώπων επισκέπτονται το τσίρκο για να δουν “Την πιο άσχημη γυναίκα στον κόσμο”. Ήταν μεγάλος ο πόνος της όχι μόνο στο σώμα αλλά και στην ψυχή της, το σώμα της ήταν γεμάτο από πληγές και σοβαρές λοιμώξεις, αλλά ήταν σιωπηλή για χάρη των παιδιών της και συνέχισε να εργάζεται στο τσίρκο μέχρι που πέθανε.
  • Ένας από τους γιους της είπε μετά το θάνατό της: “Η μητέρα μου έκλαιγε και έλεγε: Πρέπει να είναι κάποιος όμορφος για να τον σεβαστούν οι άνθρωποι… Πότε θα καταλάβουν οι άνθρωποι ότι η ομορφιά της ψυχής είναι πιο σημαντική από την εξωτερική ομορφιά;! …”

Το όρος Λάκμος (Περιστέρι) βρίσκεται νότια του Μετσόβου στην κεντρική Πίνδο. Είναι ένα από τα πιο απομονωμένο βουνά της περιοχής- αφού για να το προσεγγίσει κανείς πρέπει να διασχίσει μεγάλο μέρος της Πίνδου- και περιτριγυρίζεται από πολλές κορυφές που υπερβαίνουν τα 1.700μ. σε υψόμετρο. Έχει πάνω από δέκα κορυφές που υπερβαίνουν τα 2.000μ. και αρκετές απότομες κόψεις για τους λάτρεις της δύσκολης ορειβασίας.

  • Περιμετρικά του βουνού υπάρχουν πολλά ποτάμια και ρέματα, καθώς και δάση έλατου και φυλλοβόλων, που την άνοιξη μεταμορφώνουν την περιοχή σε πολύχρωμο καμβά. Ακόμη είναι βασικός τροφοδότης των ποταμών Αχελώου και Αράχθου.

Οι περισσότερες αναβάσεις γίνονται από το χωριό Χαλίκι,που βρίσκεται ανατολικά, και από το χωριό Ανθοχώρι στα βόρεια. Από το Ανθοχώρι δεν υπάρχει σήμανση, ωστόσο με τη βοήθεια των κατοίκων μπορεί κανείς να εντοπίσει τη σωστή διαδρομή.

  • Ούτε μέσα στο χωριό Χαλίκι υπάρχει σήμανση, αλλά λίγο πιο έξω ξεκινούν τα ορειβατικά σημάδια που οδηγούν μέχρι την κορυφή.

Παρά την εντατική βόσκηση στην περιοχή, μεγάλο μέρος του βουνού παραμένει άθιχτο από τους ανθρώπους και τα ζώα. Τα αλπικά λιβάδια δυτικά της κορυφής προτείνονται για κατασκήνωση και ορειβατικό σκι.

  • Νότια της κορυφής Τσουκαρέλα βρίσκεται η αλπική λίμνη Βερλίγκα, όμως για να τη δει κανείς με νερό πρέπει να την επισκεφθεί την άνοιξη, όταν λιώνουν τα χιόνια. Από τον Λάκμο είναι ορατά τα Τζουμέρκα, η Κακαρδίτσα και το Μαυροβούνι.

Το όρος Κακαρδίτσα σχεδόν ενώνεται με τις νότιες κορυφές του Λάκμου, και εύκολα μπορεί κανείς να πραγματοποιήσει διάσχιση και των δύο βουνών.

Κορυφή- 2.294μ.

Αποστάσεις- Αθήνα 425χλμ. Θεσσαλονίκη 254χλμ.

Καταφύγια- Δεν υπάρχουν καταφύγια στο βουνό.

Αξιοθέατα- Τα αξιοθέατα της περιοχής έχουν φυσιολατρικό χαρακτήρα. Υπάρχουν πολλά ποτάμια στην περιοχή με πιο γνωστό τον Αχελώο (Ασπροπόταμος). Το χωριό Ανθοχώρι που βρίσκεται βόρεια του βουνού έχει λαογραφικό μουσείο και όμορφη θέα στα γύρω δάση. Το χωριό Χαλίκι, με την πέτρινη πλατεία και το παραδοσιακό φεγύρι, βρίσκεται ανατολικά του βουνού και το χειμώνα έχει λιγοστούς κατοίκους.



Οι γυμνοί και απότομοι βραχώδεις σχηματισμοί που βρίσκονται παντού στο βουνό αποτελούν ιδανικά σημεία φωλιάσματος για πολλά θαυμαστά είδη πουλιών. Στον Λάκμο ζούνε ακόμα λίγα όρνια ενώ πριν λίγα χρόνια ζούσανε και οι ασπροπάρηδες. Από τα αρπακτικά εδώ ζουν χρυσαετοί, φιδαετοί, σφηκιάρηδες, γερακίνες, πετρίτες, διπλοσάινα, σαΐνια, ξεφτέρια, βραχοκιρκίνεζα και δεντρογέρακα.

  • Κοινή είναι η παρουσία της πετροπέρδικας στις πλαγιές και του μπούφου στα δασωμένα φαράγγια. Τα αλπικά του βουνού είναι γεμάτα από πουλιά που ζουν σχεδόν αποκλειστικά στα εκεί, όπως η χιονάδα, ο τοιχοδρόμος, το βλαχοτσίχλονο, ο χιονοκότσυφας, ο χιονόστρουθος, η κιτρινοκαλιακούδα, ο χιονοψάλτης και ο πυρροκότσυφας.

Άλλα είδη του βουνού είναι η φάσσα, το αγριοπερίστερο, ο κούκκος, ο χουχουριστής, η κουκουβάγια, το γιδοβύζι, η βουνοσταχτάρα, ο μαύρος δρυοκολάπτης, ο πράσινος δρυοκολάπτης, ο βαλκανικός δρυοκολάπτης, ο μεσαίος δρυοκολάπτης, η δεντροσταρήθρα, το βραχοχελίδονο, η σταχτοσουσουράδα

  • Ο νεροκότσυφας, ο τρυποφράχτης, ο φοινίκουρος, ο σταχτοπετρόκλης, η τσίχλα, η γερακότσιχλα, ο πυρροβασιλίσκος, η λοφιοπαπαδίτσα, η καστανοπαπαδίτσα, ο αιγίθαλος, ο δεντροτσοπανάκος, ο αετομάχος, η κίσσα, ο κόρακας, το φανέτο, ο πύρρουλας, ο κοκκοθραύστης, ο σταυρομύτης, το χρυσοτσίχλονο, το σιρλοτσίχλονο και το βουνοτσίχλονο.

Από τα αμφίβια εδώ ζει ο αλπικός τρίτωνας, ο μακεδονικός τρίτωνας, η σαλαμάνδρα, ο φρύνος, η κιτρινομπομπίνα, ο γραικοβάτραχος και ο σβελτοβάτραχος. Η ερπετοπανίδα περιλαμβάνει ένα από τα σημαντικότερα και πιο σπάνια φίδια της Ελλάδας την ελληνική νανόχεντρα (Vipera graeca) που ζει στα βράχια και στα λιβάδια, πάνω από τα 1.400 μέτρα.

  • Άλλα είδη είναι η μεσογειακή χελώνα, το κονάκι, η σαύρα της Ρούμελης, η τρανόσαυρα, η πρασινόσαυρα, η τοιχόσαυρα, η σαύρα του Ταύρου, ο στεφανοφόρος, ο έφιος, ο λαφιάτης, η δεντρογαλιά, το νερόφιδο, η σαΐτα, το αγιόφιδο, ο λαφιάτης του Ασκληπιού, το σπιτόφιδο και η κοινή οχιά.

Η τεράστια ορεινή έκταση του Λάκμου προσελκύει μεγάλα θηλαστικά, όπως αρκούδες και λύκους, που εδώ βρίσκουν το ιδανικό καταφύγιο. Στα δάση και στα πιο χαμηλά ζουν ακόμα λίγα ζαρκάδια και στους μεγάλους ποταμούς γύρω από το βουνό υπάρχουν υγιείς πληθυσμοί από βίδρες.

  • Άλλα θηλαστικά της περιοχής είναι οι αγριόγατες, οι αγριόχοιροι, οι νυφίτσες, τα δεντροκούναβα, οι ασβοί, οι αλεπούδες, οι λαγοί, οι σκαντζόχοιροι, οι δασομυωξοί, οι δεντρομυωξοί και οι σκίουροι. Δυστυχώς τα αγριόγιδα κυνηγιούνται συστηματικά και η παρουσία τους στα ψηλά του βουνού πιστεύεται ότι περιορίζεται πλέον σε μια ομάδα λίγων ατόμων.


Εκείνο το κλάσμα δευτερολέπτου…

  • Εκείνο το κλάσμα δευτερολέπτου… Να το σκεφτόμαστε συνέχεια.

Να ‘ναι κολλημένο διαρκώς στο μυαλό μας.

Μέρα και νύχτα, όποτε βγούμε στον δρόμο:

ΕΚΕΙΝΟ το ΚΛΑΣΜΑ δευτερολέπτου στο οδήγημα,

– της μοιραίας απροσεξίας,

– του μοιραίου λάθους,

– της μοιραίας τροχαίας απειθαρχίας.

ΕΚΕΙΝΟ το ΚΛΑΣΜΑ δευτερολέπτου,

– στον δρόμο με το αυτοκίνητο,

– στον δρόμο με τη μοτοσυκλέτα,

– στον δρόμο με το ποδήλατο,

– στον δρόμο με τα πόδια.

ΕΚΕΙΝΟ το ΜΟΙΡΑΙΟ

ΚΛΑΣΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ,

– της θανατηφόρας απροσεξίας,

– της θανατηφόρας απειθαρχίας.

ΠΟΣΕΣ & ΠΟΣΟΥΣ καθημερινά στέλνει πρόωρα στον τάφο;

– Πόσους στέλνει για πάντα στην αναπηρία;

– Πόσους στέλνει στις εντατικές των νοσοκομείων;

– Πόσες οικογένειες ορφανεύει;

– Πόσους γονιούς αφήνει χωρίς το παιδί τους;

– Πόσους γονιούς, μ’ ένα γιο ή μια κόρη τους για πάντα στο τροχοκάθισμα;

ΕΚΕΙΝΟ το μοιραίο κλάσμα δευτερολέπτου…

https://www.sigmalive.com


Γιατί στον στρατό την τουαλέτα τη λένε “Καλλιόπη”;

Για όσους έχουν υπηρετήσει την πατρίδα, είναι ένα από τα πρώτα παρατσούκλια που μάθατε, μαζί με το «χοσέ κουέρβο» και το «μπιφτέκι».

Τον Ιούνιο του 1930 ο Ελευθέριος Βενιζέλος εγκαινίασε τον σταθμό του υπόγειου σιδηρόδρομου στην πλατεία Ομονοίας δίνοντας χαρά σε πολλούς Αθηναίους, που πλέον θα είχαν εύκολη και γρήγορη πρόσβαση στο κέντρο της πόλης.

  • Όπως ήταν φυσικό, το έργο έφερε αλλαγές και στην πλατεία, η οποία μέχρι τότε ήταν γεμάτη λουλούδια, φοίνικες και ξύλινα παγκάκια: Έγινε κυκλική, πλησίαζε στα ευρωπαϊκά πρότυπα και είχε μαρμάρινα κιγκλιδώματα στις εισόδους προς τον υπόγειο σιδηρόδρομο. Όταν όμως ολοκληρώθηκε και το έργο εξαερισμού του σταθμού, οι τρύπες των αεραγωγών που βρίσκονταν επάνω στην πλατεία έδειχναν ακαλαίσθητες.

Για να διορθώσει την ασχήμια της κατασκευής, ο τότε δήμαρχος της πόλης Σπύρος Μερκούρης τοποθέτησε περιμετρικά της πλατείας οκτώ κατασκευές, που ονομάστηκαν Οι μούσες της Ομονοίας.

  • Κι αυτό γιατί στη βάση κάθε κατασκευής υπήρχε ένα άγαλμα σε καθιστή στάση, που απεικόνιζε μία από τις εννέα μούσες της αρχαιότητας.

Πάνω από τα αγάλματα υψώνονταν ψηλοί τσιμεντένιοι κίονες, στην κορυφή των οποίων υπήρχαν καπνοδόχοι. Οι αεραγωγοί όμως ήταν 8 και οι μούσες 9, άρα περίσσευε μία. Πού θα την έβαζαν;

  • Περίσσεψε η Καλλιόπη!

Τελικά, αυτή που περίσσεψε ήταν η Καλλιόπη – η μούσα της επικής ποίησης. Σύμφωνα με τον Ησίοδο, η Καλλιόπη ήταν η ευγενέστερη και η μεγαλύτερη από τις υπόλοιπες μούσες.

  • Όμως ο αρχιτέκτονας του έργου δεν σεβάστηκε καθόλου τη φήμη της και όχι μόνο δεν έβαλε το άγαλμά της στην πλατεία μαζί με τα υπόλοιπα, αλλά το αποθήκευσε στα υπόγεια του ηλεκτρικού, δίπλα στα δημόσια ουρητήρια!

Με την πράξη του αυτή ταύτισε το όνομα της ευγενικής μούσας με την τουαλέτα. Γι΄ αυτό αργότερα οι φαντάροι, όταν είχαν αγγαρεία στις τουαλέτες, έλεγαν ότι είχαν ραντεβού με την «Καλλιόπη».

Πάντως, οι τσιμεντένιοι κίονες δεν φάνηκε να ενθουσιάζουν τους Αθηναίους – έστω κι αν κοσμούνταν από τα αγάλματα των μουσών. Πίστευαν ότι χαλούσαν την αισθητική της πλατείας και έπρεπε να απομακρυνθούν. Σύμφωνος με τους πολίτες ήταν και ο τότε δήμαρχος Κ. Κοτζιάς.

  • Η αφορμή για την απομάκρυνσή τους δόθηκε τελικά τον Αύγουστο του 1936, όταν κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων ενάντια στη δικτατορία του Μεταξά μια μούσα έπεσε τραυματίζοντας περαστικούς. Λίγο αργότερα οι κατασκευές απομακρύνθηκαν και η παρέα των μουσών της Ομόνοιας διαλύθηκε.

Σήμερα οι μούσες είναι σκορπισμένες: Τέσσερις από αυτές βρίσκονται στην Καρδίτσα, δύο στις Καρυές Λακωνίας και άλλες δύο στην Αμοργό. Η τύχη της Καλλιόπης (πάλι) αγνοείται, αλλά όσοι πάτε φαντάροι είναι βέβαιο πως θα τη συναντήσετε κάπου στο στρατόπεδο…