Καλλιόπη Βαρδάκα: Το δευτεριάτικο σημειωματάριο του μικρομέτοχου (15 Νοεμβρίου 2021)

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Καλλιόπη Βαρδάκα


  • Χαμός στους επιστήμονες: Οι Έλληνες έχουμε το γονίδιο Έψιλον που δεν υπάρχει σε άλλο λαό

Στο D.N.A μας από ό,τι αποφάνθηκαν στις 19/11/2012 Γάλλοι βιολόγοι υπάρχουν κάποια χρωματοσώματα που μας καθιστούν διαφορετικούς. Θα μπορούσε να ήταν το ΙΧΩΡ.
Επίσης σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Stanford των Ηνωμένων Πολιτειών και της Παβίας της Ιταλίας το D.N.A των Ελλήνων καταδεικνύει πως σε ποσοστό 99,5% πρόκειται για καθαρή φυλή που δεν έχει επηρεαστεί από Σλάβους, Τούρκους ή οποιουσδήποτε άλλους. Αυτό είναι που τους ενοχλεί.
  • Είμαστε απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ο νοών νοείτο. Το D.N.A. των Ελλήνων είναι ιδιαιτέρως ξεχωριστό. Υπάρχει μία ομάδα στο χρωμόσωμα Υ. Στο χρωμόσωμα αυτό υπάρχον γνωρίσματα που μεταβιβάζονται μόνο από τον άνδρα. Γνωρίζουμε από την εποχή του Ομήρου ακόμη ό,τι ο ΙΧΩΡ μεταβιβάζεται μόνον από τον άνδρα! Έτσι λοιπόν επιτέλους η επιστήμη μπόρεσε και ταυτοποίησε το γονίδιο Έψιλον. Το γονίδιο Έψιλον βρίσκεται στο χρωμόσωμα Υ και η συγκεκριμένη τοποθεσία του ονομάζεται Ε 1Β 1Β.

Εκτος από την Ελλάδα αυτό το γονίδιο Ε υπάρχει στη βόρεια Αλβανία και στην Κάτω Ιταλία, Κάτω Γαλλία, και περιέργως στον χώρο που έφτασε ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης δηλαδή τη Σουηδία και τη Νορβηγία και Βόρειες χώρες γενικότερα.

  • Στην Τουρκία το 47% του πληθυσμού φέρει το γονίδιο Έψιλον. Αυτό υπονοεί ότι το 47% του Τουρκικού λαού είναι Ελληνικής καταγωγής. Αυτό πρέπει να μάθουν οι Έλληνες της Τουρκίας. Η μισή Τουρκία είναι ελληνική. Ας εξετάσουν αν τολμούν το D.N.A. Όλοι οι γενετιστές λένε ότι το γονίδιο Ε υπάρχει μόνο στην ελληνική φυλή. Άρα Έλληνες είναι και οι μισοί τούρκοι και οι βόρειοι λαοί. Στην νότιο Γαλλία είναι το 47%.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΑΣΣΑΣ: – “Να θυμάσαι. Κοπρια εναποθέτουμε εμεις οι επιστήμονες” μου ειχε πει με βαριά ιρλανδική προφορά καθηγητης της επιτροπης αμεσως μετά την παρουσιαση του διδακτορικου μου.

– Κοπρια?
– Ναι, ολοι μαζι στην επιστημη βαζουν την κοπρια τους στην ιδια γουρνα. Αλλοι με το φτυαρι, αλλοι με το κουταλακι και αλλοι με οδοντογλυφιδα. Και ξαφνικα απο το συλλογικο αυτο λιπασμα ανθιζει κάπου σε κάποια κορυφή καποιος ανθος. Γι αυτο και καθε ανακαλυψη την γιορταζουμε σαν να ειναι δικια μας.”
  • Τον τελευταιο χρονο ζουμε σε πραγματικο χρονο εναν απο τους μεγαλυτερους ιστορικα θριαμβους της επιστημης. Ασχετα αν καποιοι εντελως τραγικά το βιωνουν αυτο σαν μια τεραστια πλεκτανη συνομωσιας.
Περυσι τον Νοέμβριο είδαμε τα πρώτα αποτελέσματα από τη φάση 3 των δοκιμών των mRNA εμβολίων. Εκείνη η σχεδόν τέλεια οριζόντια κόκκινη γραμμή που αρνούνταν να ανεβεί προς τα πάνω. Δύσκολα θα ξεχαστεί από πολύ κόσμο το συγκεκριμένο γράφημα. Η αρχή του τέλους της περιόδου αποκλειστικης παθητικης αμυνας στον ιο. Για να ακολουθήσουν μετά μια σειρά από πολύ αποτελεσματικά εμβόλια (διαφόρων τεχνολογιών).
  • Αυτο το φθινόπωρο τα ακρως ενθαρρυντικα αποτελεσματα μας ερχονται απο το χώρο των νέων αντιικων φαρμάκων. Τον δρόμο άνοιξε το molnupiravir και έπειτα το νέο αντιικο φάρμακο (paxlovid) που δείχνει να έχει όλα τα φόντα ώστε να γίνει ένα νέο (καλύτερο) Tamiflu για τον κορόνα . Σημάδια υψηλής αποτελεσματικότητας, εύκολη χρήση (από το στόμα στο σπίτι), καθαρος μηχανισμος δρασης.

Είναι νωρις ακόμη για συμπεράσματα και θα αργησει να πέσει μαζικα στην μάχη (η παγκόσμια παραγωγή αναμένεται να επαρκέσει μόνο για 50,000,000 ασθενείς στο 2022), τα αποτελέσματα ομως αφήνουν πολύ χώρο για αισιοδοξια οτι η ενδημική συμβιωση μας με τον ιο μπορεί να γίνει πολύ πιο ομαλή (δυστυχως δεν θα τα έχουμε στον δύσκολο χειμώνα που μπαίνουμε).

  • Η επιστήμη δείχνει τα δόντια της. Οι απαιτήσεις πολλών από την επιστήμη είναι στο ταβάνι: «γιατί δεν είναι 100% αποτελεσματικά τα εμβόλια;;;», «γιατί στην αρχή είπατε κάτι και μετά αλλάξατε γνώμη;», «γιατι δεν ειναι απόλυτα ασφαλή τα εμβόλια και τα φάρμακα;;» κοκ. Όσοι ειναι λίγο πιο κοντά στις επιστημονικές μεθόδους μπορούν εύκολα να αντιληφθούν ποσο σπουδαία πράγματα έχουν γίνει εδώ και 1.5 χρόνο για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Όσοι αντιλαμβάνονται την τεράστια πολυπλοκότητα του μοριακού κόσμου της ανοσολογιας μπορούν να εκτιμήσουν ποσο δύσκολη υπόθεση είναι να χακεψεις αυτό το σύστημα κατά το δοκουν με τόση αποτελεσματικότητα οπως το κάνουν τα νέα εμβόλια. Αντίστοιχα όσοι ασχολούνται με σχεδιασμό φαρμάκων μπορούν εύκολα να καταλάβουν ποσο πολύπλοκο είναι να σχεδιάσεις ένα νέο φάρμακο που να στοχεύει αποκλειστικά σε μια νεα ιικη πρωτεΐνη και αυτό να δείχνει τόσο ενθαρρυντικά αποτελέσματα στην πρώτη κλινική δοκιμή.

  • Προφανώς δεν δούλεψαν όλα. Πολλά υποψήφια εμβόλια κόπηκαν, πολλά νεα φάρμακα δεν προχώρησαν, αλλά είπαμε… κοπριά. Ειμαστε σε μια δύσκολη (μάλλον και τελευταία) στροφή της τρεχουσας πανδημιας αλλα ολα τα παραπάνω πρέπει να μας γεμίζουν όλους με αυτοπεποίθηση για την μεγάλη εικόνα. Ας μην τα ξεπερνάμε έτσι εύκολα.

Μετσόβιο Κέντρο Διεπιστημονικής Έρευνας – ΜΕΚΔΕ

Έναρξη της νέας Ακαδημαϊκής Χρονιάς και “Τα βουνά του κόσμου” …. στο Μέτσοβο
Η ακαδημαϊκή χρονιά του μεταπτυχιακού προγράμματος του Ε.Μ.Π. «Περιβάλλον και Ανάπτυξη των Ορεινών Περιοχών», το οποίο διεξάγεται στο Μέτσοβο, ξεκίνησε τη Δευτέρα 1/11/2021.
  • Οι φοιτητές του μεταπτυχιακού προγράμματος ξεκίνησαν την ακαδημαϊκή χρονιά με μία βόλτα στα μονοπάτια του Ursa Trail στο Μέτσοβο και στη λίμνη Αώου. Η πρώτη δράση του μεταπτυχιακού, ανοιχτή στο κοινό πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2021 και ώρα 9:00πμ.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν μαθητές και μαθήτριες της έκτης τάξης του 1ου Δημοτικού σχολείου Μετσόβου με θέμα: «Τα Βουνά του Κόσμου στο ΜΕΚΔΕ» όπου παρουσιάστηκαν τα φυσικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά τριών Βουνών : Όρη Κένυας, Όρος Ζάγκρος, Άλπεις στην περιοχή του Ίνσμπουργκ.

  • Η εκδήλωση οργανώνεται κάθε χρόνο και γίνεται στο πλαίσιο του Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Περιβάλλον και Ανάπτυξη των Ορεινών Περιοχών».
Για φέτος, οι μεταπτυχιακοί φοιτητές του προγράμματος προετοίμασαν τις σχετικές παρουσιάσεις καθώς και ένα εξαιρετικό διαδραστικό κουίζ γνώσεων με ενθουσιώδη συμμετοχή των μαθητών του σχολείου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα που ορίζει το Υπουργείο Υγείας για την προστασία έναντι της Covid-19.

  • Ο σχεδιαστής μόδας που φτιάχνει δημιουργίες στον αργαλειό

Ο Στράτος Μυλωνάς, σπούδασε σχέδιο μόδας και γρήγορα άρχισε να σχεδιάζει ολοκληρωμένες συλλογές ρούχων και να διδάσκει σχέδιο σε σχολές μόδας.

Έζησε για χρόνια στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, αποφάσισε όμως να πάει στον τόπο καταγωγής του, την Άνω Πορόια Σερρών για ποιότητα ζωής και ηρεμία. Βρέθηκε σε ένα μάθημα αργαλειού και αμέσως θέλησε να μάθει να υφαίνει.

Τα τελευταία 20 χρόνια φτιάχνει χειροποίητα ολόμαλλα κασκόλ και χρωματιστά φουλάρια τα οποία πωλούνται σε όλη την Ελλάδα, ειδικότερα σε νησιά, αλλά και στο εξωτερικό ενώ κατασκευάζει και ο ίδιος αργαλειούς με τη βοήθεια ξυλουργού.

https://www.ethnos.gr/greece/article/182169/osxediasthsmodaspoyftiaxneidhmioyrgiesstonargaleio


  • Στα Χασισοποτεία του Πειραιά του Francis Carco (1935)
Ήταν ένα ήσυχο χλιαρό βράδυ Μαΐου του 1935 όταν περιηγήθηκα μαζί με έναν φίλο μου στην παραλία του Πειραϊκού Λιμένος. Μου είχε γεννηθεί μια ιδέα να επισκεφθώ ένα χασισοποτείο. Με είχαν διαβεβαιώσει ότι χασισοποτεία υπήρχαν πολλά στον Πειραιά και ότι παρουσιάζουν έναν χαρακτήρα πολύ αξιοπερίεργο. Μου είχαν δώσει και διευθύνσεις. Ο συνοδός μου χαμογελούσε.
– Ξέρετε μου λέει, τα καταστήματα αυτά είναι τώρα κλεισμένα. Εν τούτοις ας επιχειρήσουμε. 
Κάλεσε έναν οδηγό και του έδωσε μια διεύθυνση. Πήραμε μερικούς ανηφορικούς δρόμους πολύ κακοφτιαγμένους. Διασχίσαμε συνοικίες που μου φάνηκαν ύποπτες και τέλος σταματήσαμε κάπου.
Κατεβήκαμε και κάναμε μερικά βήματα σ΄ έναν ανώμαλο δρόμο που οδηγούσε ανάμεσα σε βράχους προς την θάλασσα. Εκεί κάτω βρίσκονταν μια παράγκα τελείως κλειστή και σκοτεινή. Χτυπήσαμε τη πόρτα και εισήλθαμε σε μια πρώτη αίθουσα που έμοιαζε με καφενείο. Από πίσω υπήρχε μια πολύ μικρότερη επιπλωμένη μ΄ένα κρεβάτι εκστρατείας και μια καρέκλα. Ένα κερί σφηνωμένο στο στόμιο μιας μπουκάλας φώτιζε ελάχιστα.
– Τι θέλετε; ρώτησε ένας γέρος.
Ο φίλος μου του εξήγησε τον σκοπό της επισκέψεώς μας αλλά ο γέρος διατείνονταν πως δεν κάπνιζαν τέτοια εκεί…Εάν κάπνιζαν χασίς εκεί θα μύριζε.
Ξαφνικά φωνές, βήματα, πέτρες που κυλούσαν η μια πάνω στην άλλη. Σφυρίγματα που πλησίαζαν ολοένα και περισσότερο. Τρεις άνδρες με πολιτικά και ρεβόλβερ στα χέρια μπήκαν μέσα, φωνάζοντας πως ήταν αστυνομικοί.
– Δεν πηγαίνουμε καλύτερα αλλού; Βγήκαμε έξω αφήνοντας τον γέρο να επαναλαμβάνει τα ίδια που είπε σ΄εμάς και στους τρεις αστυνομικούς. Μπήκαμε ξανά στο αυτοκίνητο που μας έφερε αυτή την φορά μπροστά σ΄ ένα σπιτάκι με πράσινα παραθυρόφυλλα. Πλησιάζοντας κάποιος από μέσα άνοιξε την πόρτα και την έκλεισε πίσω μας χωρίς να πει λέξη.
Το δωμάτιο εκείνο ήταν στρωμένο με χώμα. Κάτω από το φως ενός δαυλού διέκρινα πρόσωπα παθιασμένα, αραδιασμένα χάμω πάνω σε σάκους. Τα μάτια τους έπεσαν πάνω μας απλανή και χαμένα. Κάποιος κρατούσε στο χέρι μια τούρκικη κιθάρα και καθισμένος σταυροπόδι στο έδαφος, περίμενε να κάτσουμε κι εμείς για να ξεκινήσει. Μια διαπεραστική οσμή καμένου χαρτιού διέσχιζε τον αέρα.
  • Ο αμίλητος που μας είχε ανοίξει την πόρτα, μας πλησίασε αυτή την φορά κρατώντας στα χέρια του ένα αντικείμενο που το έλεγαν “τσιμπούκι”, που αποτελείτο από ένα δοχείο γεμάτο νερό στο οποίο ήταν προσαρμοσμένα δύο καλάμια σαν σωλήνες. Από πάνω υπήρχε ένας μικρός μεταλλικός δίσκος με κάρβουνα.
Οι ανταύγειες των δαυλών, φώτιζαν ένα νεαρό ο οποίος ετοίμαζε μια μάζα χασίς,  μαλάσσοντας την με τα χέρια του. Στην συνέχεια την μοίρασε σε κομμάτια που το καθένα από αυτά τα ονόμαζαν “τσίκα”. Λίγο πριν το καπνίσουν οι θαμώνες, φώναζαν “εις υγείαν” ενώ μερικοί από αυτούς φώναζαν στα ιταλικά “εβίβα”!
  • Ο άνθρωπος με το τσιμπούκι μου το έτεινε. Πλησίασα στα χείλη μου στον σωλήνα και τράβηξα μια ρουφηξιά, μια δεύτερη, μια τρίτη.
– Εβίβα φώναζαν διαρκώς όλοι
Κάποιος διπλανός μου αφέθηκε να πέσει κατά γης.
– Ξαπλώστε και εσείς, μου είπαν
Δεν θέλησα να ξαπλώσω σκεπτόμενος ότι οι τρεις μόνο ρουφηξιές δεν θα έφερναν κάποιο αποτέλεσμα. Γύρω μου η μακάρια έκφραση των καπνιστών, γρήγορα αντικαταστάθηκε από μια έκφραση αποβλακωσης. Αισθάνθηκα την ίδια στιγμή να με καταλαμβάνει ένας ίλιγγος και να χάνω λίγο – λίγο τις αισθήσεις μου. Όλα έγιναν τότε ανάκατα, τρομακτικά, αλλόκοτα, ακαθόριστα. Ένιωσα κι εγώ αυτή την κατάσταση “μαστούρας” που φέρνει στους καπνιστές αυτό το ναρκωτικό.
  • Φάτε λίγο πορτοκάλι, μου φώναξε κάποιος είναι το καλύτερο αντίδοτο. Ο ήχος της κιθάρας έφτανε από πολύ μακριά. Στον τοίχο απέναντι κρεμόταν μια κακοφτιαγμένη και πρόστυχη εικόνα της Ακρόπολης, αλλά εγώ νόμιζα πως αντίκρισα ένα λαμπρό θέαμα. Μου έφεραν και ένα πορτοκάλι και για να μην τους δυσαρεστήσω έφαγα μια φέτα.
Francis Carco
Δημοσιεύθηκε στον ημερήσιο τύπο τον Μάιο του 1935
 

  • Η ποιότητα του ήθους που κυριάρχησε όλα τα προηγούμενα χρόνια έχτισε νοοτροπίες, μορφοποίησε συμπεριφορές

Υπάρχει μία λέξη που είχε «λανσάρει» το 2013 μεσούσης της κρίσης ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Ο εκτσογλανισμός. «Καλλιεργούν το υπόστρωμα του εκχυδαϊσμού και του εκφασισμού της κοινωνίας. Για την ακρίβεια, θα μου επιτρέψετε να πω μία λέξη και ζητώ συγγνώμη από τους ακροατές, του εκτσογλανισμού της ελληνικής κοινωνίας. Του εκτσογλανισμού». Η λέξη κατάφερε σε εκείνη την ιστορική στιγμή να αποτυπώσει το νέο που ζούσε η χώρα, αφού οι λέξεις εκφασισμός και παρεμφερείς που χρησιμοποιούνταν δεν κατάφερναν να το απεικονίσουν καθαρά, ίσως λόγω του ιστορικού φορτίου που έφεραν.

Τραμπουκισμοί, στοχοποιήσεις, έκνομες και βίαιες συμπεριφορές όχι μόνο έγιναν αποδεκτές, αλλά νομιμοποιήθηκαν στο συλλογικό υποσυνείδητο. Πολλές φορές δε υποδαυλίστηκαν ή και επικροτήθηκαν από επίσημα χείλη. Από τότε η λέξη επανέρχεται στο μυαλό μου, διότι εξακολουθεί να περιγράφει με τον πιο εύστοχο τρόπο αυτό που συμβαίνει συχνά πυκνά γύρω μας.

  • Τα μνημόνια τελείωσαν, η κρίση πέρασε, η ζημιά όμως στις συνειδήσεις είχε ήδη συντελεστεί. Τελευταίο κρούσμα η τραμπούκικη επίθεση που όπως κατήγγειλε ο Θεόδωρος Βασιλακόπουλος δέχτηκε ομάδα καθηγητών πνευμονολογίας από ιδιοκτήτη ταβέρνας και τον γιο του στην Καλαμπάκα, επειδή όπως αποκάλυψε ο γνωστός επιστήμονας του ζήτησαν να εφαρμόσει τον νόμο.

Συγκεκριμένα τον ρώτησαν για ποιον λόγο δεν κάνει έλεγχο πιστοποιητικών στους πελάτες. Οσα ακολούθησαν είναι γνωστά. Οι ιδιοκτήτες φέρονται να προπηλάκισαν τους επιστήμονες με το γνωστό ύφος «θα κάνω ό,τι γουστάρω στο μαγαζί μου» και «θα έρθω να σε βρω στην Αθήνα», φτάνοντας στο σημείο όπως καταγγέλθηκε να χειροδικήσουν εναντίον τους με αποτέλεσμα να χρειαστεί προστασία περιπολικού για να μπορέσουν οι επιστήμονες να αποχωρήσουν με ασφάλεια.

  • Το αρχικό σοκ όμως που προκλήθηκε από το άκουσμα της είδησης, διαδέχτηκε ένα μεγαλύτερο. Τη στιγμή που ο δημοκρατικός κόσμος καταδίκαζε με αποτροπιασμό την επίθεση, ένα άλλο τμήμα της κοινωνίας μειδιώντας ακόνιζε μαχαίρια. Εβγαλε hashtag υπστήριξης του ιδιοκτήτη ταβέρνας, έβριζε με μίσος τους επιστήμονες. Δεν είναι μεγάλο, αλλά φωνάζει πιο δυνατά. Οπως συνέβαινε πάντα. Είναι το ίδιο τμήμα που γιαούρτωνε πρόσωπα με τα οποία διαφωνούσε, που έστηνε κρεμάλες, που μούντζωνε τη Βουλή.

Η ποιότητα του ήθους που κυριάρχησε όλα τα προηγούμενα χρόνια έχτισε νοοτροπίες, μορφοποίησε συμπεριφορές. Ισως γι’ αυτό ο όρος που χρησιμοποίησε ο Β. Βενιζέλος 8 χρόνια πριν παραμένει επίκαιρος. Και τελικά ίσως αυτό είναι και το πιο σοκαριστικό.

https://www.in.gr/2021/11/03/apopsi/ektsoglanismos/


  • Shrek, το πρόβατο-επαναστάτης που απέφυγε το κούρεμα για 6 χρόνια

Ο Shrek ήταν απλώς ένα άσημο οικόσιτο πρόβατο Μερίνο που ζούσε στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Αυτό μέχρι το έτος 2004, όταν και η φήμη του εκτοξεύθηκε κατακόρυφα εξαιτίας του τεράστιου μάλλινου παλτού του που είχε μείνει ακούρευτο για περισσότερο από 6 χρόνια.

  • Συνήθως στην περίπτωση των προβάτων Μερίνο, οι κτηνοτρόφοι κουρεύουν το μαλλί τους μία φορά το χρόνο, αλλά ο Shrek δεν μισούσε τίποτα περισσότερο από την αφαίρεση της πλούσιας κόμης του. Και έτσι επινόησε ένα σχέδιο διαφυγής για να αποφύγει το κούρεμα μια και καλή!

Για 6 χρόνια η απόδραση του Σρεκ αποδείχθηκε εξαιρετικά επιτυχής αφού ξέφυγε από το μαντρί του (σταθμός Bendigo κοντά στο Tarras) και πέρασε τον χρόνο του ως ελεύθερο πρόβατο, κρυμμένο σε γειτονικές σπηλιές. Δυστυχώς, ο Σρέκ ανακαλύφθηκε, αν και δεν έμοιαζε σε τίποτα με τον Σρεκ που ήξεραν οι ιδιοκτήτες του. Ο John Perriam, ιδιοκτήτης του Shrek, τον περιγράφει γλαφυρά:

  • «Έμοιαζε με κάποιο βιβλικό πλάσμα».

Ορισμένες ράτσες προβάτων ρίχνουν φυσικά το μαλλί τους κάθε χρόνο, αλλά τα πρόβατα Μερίνο, που συνήθως εκτρέφονται για το κρέας τους, δεν ρίχνουν ποτέ το δέρας τους. Κρυμμένο στις σπηλιές και με αποχή από κουρέματα, το μαλλί του Shrek συνέχισε να μεγαλώνει και να μεγαλώνει…

Στην πραγματικότητα, μετά από 6 χρόνια, ο Shrek είχε αρκετό μαλλί για να φτιαχτούν 20 ανδρικά κουστούμια extra large. Όταν βρέθηκε είχε 6 φόρες την ποσότητα μαλλιού ενός μέσου προβάτου Μερίνο και το δέρας του ζύγιζε συνολικά περίπου 27 κιλά!

  • Εύλογα θα αναρωτιέστε αν το μαλλί των προβάτων Μερίνο μεγαλώνει για πάντα. Ο Dave Thomas, επικεφαλής των μελετών σε πρόβατα στο πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον, αναφέρει ότι τα Μερίνο δεν σταματούν ποτέ να μακραίνουν το μαλλί τους.

Στην ερώτηση αν είναι επικίνδυνο παραδέχεται ότι η μεγάλη ποσότητα μαλλιού μπορεί να προκαλέσει προβλήματα υγείας και ασφάλειας για τα πρόβατα. Ειδικά σε πολύ ζεστές συνθήκες, το θερμικό στρες είναι πραγματικά σοβαρό ζήτημα. Το έξτρα βάρος είναι επίσης ένα θέμα μιας και ενδέχεται η πλάτη τους να μην μπορεί να το σηκώσει.

  • Ο Shrek δεν είναι το μόνο πρόβατο που δεν του αρέσει το κούρεμα, αν και πλέον είναι μια γρήγορη και χωρίς πόνο διαδικασία. Ειδικά στα μικρά πρόβατα και στα πρώτα τους κουρέματα, επικρατεί έντονη αναταραχή. Μόλις πάντως καταλάβουν ότι δεν είναι οδυνηρό και δεν επηρεάζει αρνητικά τη ζωή τους γίνονται όλο και πιο δεκτικά. Όταν η διαδικασία γίνεται μάλιστα από έναν έμπειρο κουρέα δεν διαρκεί περισσότερο από 5-10 λεπτά.

Ο Shrek, αυτός ο μικρός γλυκός μαλλιαρός αντάρτης, έγινε τόσο δημοφιλής που μετά το κούρεμα του, εμφανίστηκε στην εθνική τηλεόραση της Νέας Ζηλανδίας. Και δεν έφτανε αυτό αλλά “γνωρίστηκαν” και με την τότε πρωθυπουργό της χώρας, Helen Clark.

  • Όλο το δέρας του Shrek δημοπρατήθηκε για την υποστήριξη φιλανθρωπικών ιατρικών οργανώσεων για παιδιά. Ο Shrek έκτοτε έχει εμφανιστεί σε παιδικά βιβλία μέχρι και σε φιλανθρωπικές διοργανώσεις.

Η δεύτερη εμφάνιση του Shrek στην τηλεόραση ήταν 2 χρόνια αργότερα, για ένα κούρεμα σε ζωντανή σύνδεση, πάνω σε ένα παγόβουνο λίγο έξω από την ακτή του Dunedin της Νέας Ζηλανδίας.

Δυστυχώς, το αξιολάτρευτο και επαναστατικό αυτό πρόβατο πέθανε το 2011, σε ηλικία 16 ετών.πηγές: Wikipedia Shrek (sheep)Modern FarmerEarthpormBBC


  • Οι τέλεια διατηρημένες καλύβες από οστά μαμούθ που βρέθηκαν στην Ουκρανία μπορεί να είναι τα πρώτα δείγματα αρχιτεκτονικής

Οι καλύβες χτισμένες από οστά μαμούθ που βρέθηκαν κατά μήκος της κοιλάδας του Δνείπερου ποταμού της Ουκρανίας (και επίσης και σε  άλλες τοποθεσίες στη Μοραβία, Τσεχία και στη νότια Πολωνία) μπορεί να είναι οι αρχαιότερες κατασκευές που χτίστηκαν από τον προϊστορικό άνθρωπο, και επομένως τα αρχαιότερα δείγματα αρχιτεκτονικής.

  • Μερικές από τις πιο αξιοσημείωτες από αυτές τις καλύβες από οστά μαμούθ βρέθηκαν στο Mezhyrich, ένα χωριό στην κεντρική Ουκρανία, όπου το 1965, ένας αγρότης έσκαψε το κάτω οστό ενός μαμούθ στην προσπάθεια να επεκτείνει το υπόγειο κελάρι του. Περαιτέρω ανασκαφές αποκάλυψαν την παρουσία 4 προϊστορικών καλύβων, που αποτελούνταν από 149 οστά μαμούθ συνολικά.

Αυτά τα καταφύγια χρονολογούνται μεταξύ του 23.000 π.Χ. και 12.000 π.Χ., και πιστεύεται ότι είναι μερικές από τις παλαιότερες κατοικίες που είναι γνωστό ότι κατασκευάστηκαν από τον προϊστορικό άνθρωπο, και συνήθως αποδίδονται στους Κρο-Μανιόν (σσ. πρώιμοι Homo sapiens sapiens, 45.000 π.Χ. έως 12.000 π.Χ.).

  • «Αποτελούνται από  εκατοντάδες οστά και χαυλιόδοντες διατεταγμένα σε έναν σφιχτό κύκλο, διαμέτρου μεταξύ 6 και 10 μέτρων. Μια εστία βρίσκεται συνήθως κοντά στο κέντρο της πρώην κατοικίας και πέτρινα εργαλεία και άλλα συντρίμμια είναι διάσπαρτα μέσα και έξω από την κατασκευή. Κοντά στις καλύβες έχουν βρεθεί μεγάλοι λάκκοι γεμάτοι με λίθινα εργαλεία, θραύσματα οστών και στάχτη.

Οι απαιτήσεις για την συναρμολόγηση αυτών των κατασκευών σίγουρα ήταν αυξημένες. Ακόμη και σε ξηρή κατάσταση, τα τεράστια οστά των μαμούθ ζυγίζουν εκατοντάδες κιλά. Οι επιστήμονες εξετάζουν το ενδεχόμενο τα οστά και οι χαυλιόδοντες να ανακτήθηκαν μετά από κυνηγητικές εξορμήσεις κατά τις οποίες σφαγιάστηκαν ολόκληρα κοπάδια ενήλικων μαμούθ μαζί με τα μικρά τους. Μια πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι τα οστά συγκεντρώθηκαν σε εκβολές ρεμάτων και ποταμιών κοντά στις τοποθεσίες που βρέθηκαν οι κατοικίες.

  • Ο πρωταρχικός σκοπός των καλυβών, που υποτίθεται ότι ήταν καλυμμένες με δέρματα ζώων, ήταν πιθανώς η προστασία από το ακραίο κρύο και τους ισχυρούς ανέμους. Ορισμένοι αρχαιολόγοι, εντυπωσιασμένοι με το μέγεθος και την εμφάνιση των κατασκευών, υποστήριξαν ότι έχουν επίσης θρησκευτική ή κοινωνική σημασία.

Έχουν περιγραφεί ως τα πρώτα δείγματα «μνημειακής αρχιτεκτονικής» ως απόδειξη αυξημένης κοινωνικής πολυπλοκότητας και διαχωρισμού κοινωνικών στρωμάτων κατά την τελική φάση της Εποχής των Παγετώνων».

(πηγή: Paul G. Bahn (ed) 100 Great Archaeological Discoveries [1995] 54-55)