Καλλιόπη Βαρδάκα: Το απογευματινό σημειωματάριο του μικρομέτοχου – Τετάρτη 14 Ιουλίου 2021

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΑΡΔΑΚΑ

Φωτό: ΛΕΥΚΑΔΑ – ΜΕΓΑΝΗΣΙ


Κ.Β: Όταν ανακοινώνει απαγορεύσεις ο Μακρόν για τους ανεμβολίαστους, είναι επικοινωνιακό χάρισμα προώθησης εμβολιασμού. Τις μισές απαγορεύσεις ανακοινώνει ο Μητσοτάκης και οι ίδιοι άνθρωποι τον κατηγορούν για Χούντα. Οι δε ψεκασμένοι, στον κόσμο τους κανονικά, γράφουν για Χίτλερ .. Ελλάς το μεγαλείο σου!


Εργοδότες και “ανεμβολίαστοι”. Αρχίζει το ματς;

Η πανδημική κρίση που προκλήθηκε από τον κορονοϊό έθεσε σε δοκιμασία τόσο τα υγειονομικά συστήματα όσο και τις οικονομίες όλων των κρατών, προηγμένων και μη. Η πιθανότητα να υπερβούμε τη συγκεκριμένη κρίση –μέσω ενός εκτεταμένου προγράμματος εμβολιασμού–  όλως παραδόξως θέτει σε δοκιμασία την κοινωνική συνοχή. Η αλληλεγγύη και η ενσυναίσθηση φαίνεται να υποχωρεί μπροστά στο φόβο, στην άγνοια και στην ιδεοληψία.

  • Η μετάλλαξη δέλτα καλπάζει και οι ποικιλώνυμοι “αρνητές” προβαίνουν στη δική τους ανάγνωση της πραγματικότητας. Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα, ο αριθμός των εμβολιασμένων μόλις ξεπέρασε τα 4.000.000 άτομα, καθιστώντας δυσέφικτο το στόχο της οικοδόμησης “τείχους ανοσίας” (ήτοι εμβολιασμό του 80% του πληθυσμού) μέσα στο καλοκαίρι.

Η εκστρατεία “πειθούς” φαίνεται να αγγίζει τα όρια αποτελεσματικότητά της. Προφανώς μια ευνομούμενη πολιτεία πριν ζητήσει από το γενικό πληθυσμό να προβεί σε μια ιατρική πράξη, όπως είναι ο εμβολιασμός, όφειλε να ενημερώσει. Το έκανε και το κάνει. Μάλιστα, η ενημέρωση υπήρξε πλουραλιστική, σε τέτοιο βαθμό που ορισμένες φορές το κεντρικό μήνυμα χάθηκε μέσα από τις αντιφάσεις των “ειδικών”.

  • Ωστόσο, σε κάθε οργανωμένη κοινωνία πέραν της ενημέρωσης απαιτούνται και κανόνες και κυρώσεις. Ειδάλλως δεν μιλάμε για οργανωμένα σύνολα. Στον τομέα αυτό παρατηρείται μια κυβερνητική αβελτηρία. Θα μπορούσε να οφείλεται είτε σε ιδεολογικούς λόγους (λχ κοινωνικός φιλελευθερισμός) είτε σε μια δυσεξήγητη αντίληψη περί “πολιτικού κόστους” που ετεροκαθορίζει τις κυβερνητικές αποφάσεις.

Το μόνον βέβαιο είναι ότι η κυβέρνηση θα έχει πολιτικό κόστος – και δικαίως – εάν συνεχίσει να αντιμετωπίζει αμφίθυμα το ζήτημα του υποχρεωτικού εμβολιασμού. Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού, την περασμένη Δευτέρα, δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα ούτε άμεσα ούτε ολιστικά. Γιατί ενώ είναι, πράγματι, “αδιανόητο ένας ανεμβολίαστος νοσηλευτής να φροντίζει έναν ανοσοκατεσταλμένο καρκινοπαθή ασθενή” θα πρέπει να περιμένουμε περίπου δύο μήνες για να προστατεύσουμε τον τελευταίο;

  • Σήμερα δεν κινδυνεύει; Η ζωή του θα έχει άλλη αξία μετά την 1η Σεπτεμβρίου; Και σε κάθε περίπτωση, σήμερα κινδυνεύουν μόνον οι νοσηλευόμενοι ασθενείς και οι φιλοξενούμενοι σε μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων;

Ήδη στον ιδιωτικό τομέα το ζήτημα τίθεται μετ’ επιτάσεως. Στις ΗΠΑ περισσότεροι από 150 εργαζόμενοι σ’ ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία του Χιούστον, τη μεγαλούπολη του Τέξας, απολύθηκαν ή εξαναγκάστηκαν σε παραίτηση αφού αρνήθηκαν να εκπληρώσουν την υποχρέωσή τους να εμβολιαστούν για τον COVID-19. Προσέφυγαν στο δικαστήριο κατά της απόλυσής τους, αλλά ηττήθηκαν.

  • Στη χώρα μας απολύθηκαν δύο εργαζόμενοι στο Γηροκομείο της Ι. Μ. Ηλείας στη Γαστούνη, λόγω άρνησης εμβολιασμού, ενώ αντίστοιχο περιστατικό υπήρξε και στην Κρήτη. Σύλλογος εργαζομένων συστημικής τράπεζας ζήτησε από τη Διοίκηση να λάβει άμεσα μέτρα για τους ανεμβολίαστους, καθώς εγκυμονούν κινδύνους για τους υπόλοιπους, ιδίως εκείνους που θέλουν να εμβολιαστούν αλλά δεν μπορούν για ιατρικούς λόγους (έγκυες κλπ). Ξενοδοχειακός όμιλος στη Ρόδο ζήτησε το ίδιο από τους εργαζομένους του, με τους τελευταίους να προσφεύγουν στην Επιθεώρηση Εργασίας.

Μεγάλος όμιλος της χώρας απαιτεί πλέον από τους εργαζομένους που επιλέγουν να μην εμβολιαστούν, να προσκομίζουν στη Διεύθυνση Προσωπικού σε εβδομαδιαία βάση διαγνωστικό μοριακό τεστ PCR αρνητικού αποτελέσματος. Το τελευταίο πρέπει να κάνουν με δικές τους δαπάνες.

  • Επιπροσθέτως ζητεί τον περιορισμό των μετακινήσεών τους σε χώρους που είναι απολύτως απαραίτητοι στο πλαίσιο εκτέλεσης των επαγγελματικών τους καθηκόντων και τους απαγορεύει να παρευρίσκονται σε κοινόχρηστους χώρους (υποδοχή πελατών, κυλικείο κλπ). Σε διαφορετική περίπτωση προειδοποιεί ότι δεν θα θεωρεί την παροχή εργασίας εκ μέρους των εργαζομένων ως προσήκουσα και δεν θα καταβάλλει τις αποδοχές τους. Τα παραδείγματα θα γίνουν πολύ περισσότερα στο προσεχές διάστημα.

Οι εργαζόμενοι και οι εκπρόσωποί τους αντιλέγουν ότι οι ανωτέρω εργοδοτικές πρωτοβουλίες είναι παράνομες από τη στιγμή που η κείμενη νομοθεσία δεν καθιστά υποχρεωτικό το εμβόλιο για τον κορονοϊό.  Δεν απαντούν, όμως, στην ουσία του θέματος. Εάν πρέπει να εμβολιαστούν ως πράξη ατομικής και συλλογικής ευθύνης. Πετάνε το μπαλάκι σε μια κυβέρνηση που έχει ήδη καθυστερήσει να ρυθμίσει νομοθετικά τη συγκεκριμένη βιοτική σχέση για τους λόγους που προαναφέραμε.

  • Ωστόσο, ένας προνοητικός εργοδότης, πράγματι, κωλύεται να λάβει μέτρα; Δεν μπορεί να κάνει χρήση του διευθυντικού δικαιώματος και να επιλέγει σε ποιες υπηρεσίες/χώρους θα δουλεύουν οι μη εμβολιασμένοι και σε ποιες όχι; Δεν μπορεί να απαιτήσει για προστασία των λοιπών εργαζομένων, ιδίως εκείνων που δεν ενδείκνυνται για ιατρικούς λόγους να εμβολιστούν, οι ανεμβολίαστοι είτε να προσκομίζουν τακτικά μοριακά τεστ είτε εντέλει να εμβολιαστούν;

Για ποιο λόγο να μην μπορεί ένας εργοδότης να προσφέρει στους εργαζόμενους στην επιχείρησή του ένα ασφαλές περιβάλλον απαιτώντας τον εμβολιασμό όλων των εργαζόμενων; Επιπροσθέτως: για ποιο λόγο να μην μπορεί ένας εργοδότης να διαφημίζει ως συγκριτικό πλεονέκτημα της επιχείρησής του (ξενοδοχείο, εστιατόριο κλπ) ότι το σύνολο του προσωπικού είναι εμβολιασμένο;

  • Πόσο λογικό είναι μια χώρα να διαφημίζει ότι έχει covid–free νησιά, αλλά ένας εργοδότης της ίδιας χώρας να μην μπορεί να το κάνει για την επιχείρησή του; Και σε τελική ανάλυση, μήπως το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο επιφυλάσσει περισσότερες υποχρεώσεις και επιτάσσει τη λήψη σχετικών πρωτοβουλιών για τον εργοδότη και ίσως ο ίδιος τις αγνοεί; Μήπως αποφεύγοντας να παρέμβει σε μια εργασιακή διένεξη (λχ ευπαθών ομάδων που δεν δύναται να εμβολιαστούν με αρνητές εμβολίων) βρεθεί ο ίδιος υπόλογος για τις παραλείψεις του;

Τόσο το Ελληνικό Σύνταγμα (άρθρο 5 παρ. 1) όσο και διατάξεις του κοινού αστικού δικαίου (ΑΚ 652) προδιαγράφουν το πλαίσιο άσκησης του διευθυντικού δικαιώματος. Να μη λησμονούμε ότι ο ίδιος ο Αστικός Κώδικας (άρθρο 662) και πλείστες διατάξεις εργατικού δικαίου ρητώς προβλέπουν την υποχρέωση του εργοδότη να λαμβάνει μέτρα για την προστασία της ζωής και της υγείας των εργαζομένων.

  • Πράγματι, ελλείψει ρητής γενικής νομοθετικής πρόβλεψης η άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος στην περίπτωση του “υποχρεωτικού εμβολιασμού” πρέπει να λαμβάνει υπόψη συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που διαφοροποιούνται ανά περίπτωση, ανάλογα με τη φύση της προσφερόμενης εργασίας (προφανώς διαφορετική απαίτηση έχουμε από ένα νοσηλευτή ή ένα φυσιοθεραπευτή σε γηροκομείο από έναν απασχολούμενο σε γεωργικές εργασίες) τον αριθμό των εργαζομένων, τον βαθμό συγχρωτισμού μεταξύ τους, τις συνθήκες των χώρων εργασίας και εν γένει των εγκαταστάσεων της επιχειρηματικής μονάδας, το πλαίσιο και τον τρόπο επαφής με τους πελάτες (διαφορετική είναι η επαφή σε ξενοδοχεία και καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος και διαφορετική σε ένα γραφείο), το κοινοποιηθέν ιατρικό ιστορικό των λοιπών εργαζομένων κλπ.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω, ο εργοδότης όχι μόνον δικαιούται να ζητήσει τον εμβολιασμό των εργαζομένων του αλλά υποχρεούται να οργανώσει τον τρόπο, χώρο και χρόνο εργασίας, ώστε να διασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια τόσο για τους εργαζομένους όσο και για τους πελάτες του. Και σε περίπτωση μη συμμορφούμενων εργαζομένων οφείλει να εξαντλήσει τα προβλεπόμενα μέσα, τηρώντας τις αρχές της αναγκαιότητας και αναλογικότητας, υιοθετώντας κλιμακούμενες κυρώσεις (επίπληξη, διαθεσιμότητα, μετακίνηση σε άλλη θέση, αναστολή σύμβασης εργασίας, οριστική απόλυση ως έσχατο μέσο).

  • Μέχρι σήμερα, τον ιδιωτικό τομέα στη χώρα μας χαρακτήριζε, ευλόγως, ένας συνδυασμός πειθούς και κινήτρων. Δεν ήταν λίγες οι επιχειρήσεις που χορήγησαν υλικά και ηθικά κίνητρα (bonus, άδεια μετ’ αποδοχών κλπ) σε όσους επέλεξαν να εμβολιαστούν. Όσο το πρόβλημα παραμένει θα έλθει και η ώρα των αντικινήτρων. Όσο πιο γρήγορα παρέμβει η πολιτεία νομοθετώντας τον “υποχρεωτικό εμβολιασμό” τόσο θα αποφύγουμε φαινόμενα κοινωνικού αυτοματισμού και διενέξεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων που είναι εξόχως άσκοπα τούτη την ώρα.

Κ.Β: Βγαίνει ο Μόσιαλος και λέει το προφανές: “Τα δεδομένα του Ισραήλ δείχνουν ότι τα εμβόλια αντιμετωπίζουν και την Δέλτα”

  • Και ο κλασικός βλαμμένος από κάτω λέει ναι μεν αλλά, για τις παλινωδίες της κυβέρνησης κλπ. Βρε μπαγλαμά, ΙΔΙΑ ΕΜΒΟΛΙΑ έχουμε και εδώ, τράβα εμβολιάσου, βλήμα …

  • “Μάθε παιδί μου γράμματα!” Οι νέοι εγγράφονται στα ΑΕΙ, ολοκληρώνουν όμως τη φοίτησή τους σε αυτά;

Οι επιστημονικές και ερευνητικές δυνατότητες μιας χώρας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το εκπαιδευτικό επίπεδο και την εξειδίκευση του ανθρώπινου δυναμικού. Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) θεωρεί τα άτομα με υψηλά προσόντα “δεξαμενές γνώσης”, αλλά και “φορείς ροής και κυκλοφορίας της γνώσης”. Το ανθρώπινο κεφάλαιο αναπτύσσεται μέσω της εκπαίδευσης, καλλιεργώντας κατάλληλες γενικές και πιο εξειδικευμένες δεξιότητες, οι οποίες θεωρούνται από τις πιο σημαντικές εισροές -μεταξύ άλλων- και για την ερευνητική δραστηριότητα σε μια χώρα.

Έτσι, η γνώση είναι η λέξη κλειδί, φέρνοντας την έρευνα εγγύτερα στην εκπαίδευση, καθώς η πρώτη παράγει νέα γνώση και η δεύτερη τη διαχέει, προσδιορίζοντας επίσης τη λεγόμενη “απορροφητική ικανότητα” του ανθρώπινου κεφαλαίου. Σε αυτή τη βάση, έχουν αναπτυχθεί, επίσης πολλά θεωρητικά και αναλυτικά σχήματα, όπως η λεγόμενη θεωρία του “τριπλού έλικα” και η προσέγγιση του τριγώνου της γνώσης που εστιάζουν στην αλληλεπίδραση της έρευνας, της εκπαίδευσης και της καινοτομίας. Με αυτόν τον τρόπο καλλιεργείται το έδαφος, έτσι ώστε οι νέες γνώσεις να διαδίδονται γρηγορότερα, πληρέστερα και αποτελεσματικότερα στην οικονομία, και ευρύτερα στην κοινωνία.

  • Σε τεχνικό επίπεδο, το ανθρώπινο δυναμικό είναι ένας από τους δέκα βασικούς πυλώνες που καθορίζουν την επίδοση και την κατάταξη των κρατών μελών της ΕΕ στον Ευρωπαϊκό Πίνακα αποτελεσμάτων για την καινοτομία (Innovation Union Scoreboard). Οι σχετικοί δείκτες αναφέρονται ενδεικτικά στους νέους απόφοιτους διδακτορικού, στον πληθυσμό με τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθώς και στη συμμετοχή στη διά βίου εκπαίδευση.

Με δεδομένο, ότι ένας κρίσιμος τομέας για τη χώρα, τον παραγωγικό της μετασχηματισμό και το αναπτυξιακό της πρότυπο στη μετά κρίση εποχή είναι το επίπεδο και η υποστήριξη του ανθρώπινου δυναμικού υψηλών προσόντων και εξειδίκευσης που κατά βάση είναι οι απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, έχει ενδιαφέρον να αναλυθεί η συμμετοχή των νέων στην ανώτατη εκπαίδευση, αλλά και η σύγκριση με δεδομένα ως προς την αποφοίτησή τους.

Παρά τις δυσμενείς συνθήκες που βίωσε η χώρα την προηγούμενη δεκαετία, το μερίδιο του πληθυσμού που έχει τουλάχιστον ένα πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αυξάνεται συνεχώς στην Ελλάδα, από 18% το 2005 σε 28% το 2019. Αυτό το φαινόμενο υποδηλώνει ότι το εγχώριο σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αναπτύσσεται.

  • Παρόλα αυτά, όταν λαμβάνεται υπόψη η διακρατική σύγκριση, τα στοιχεία δείχνουν, ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην 18η θέση, επίδοση χαμηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ. Το Λουξεμβούργο, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν τα υψηλότερα ποσοστά, ενώ χώρες, όπως η Γερμανία και η Ιταλία έχουν επίσης χαμηλότερα ποσοστά από τον μέσο όρο της ΕΕ, προφανώς λόγω του μεγαλύτερου ειδικού βάρους της τεχνολογικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης σε αυτές τις χώρες.

Όπως είναι γνωστό, διαχρονικά, αίτημα της κοινωνίας και στόχος της μέσης ελληνικής οικογένειας ήταν η εισαγωγή των νέων στην ανώτατη εκπαίδευση και η απόκτηση ενός πανεπιστημιακού πτυχίου, με απώτερο στόχο την κοινωνική ανέλιξη, τις καλύτερες επαγγελματικές προοπτικές, και πιθανώς τις υψηλότερες αμοιβές.

  • Το φαινόμενο αυτό συνέβαλε πράγματι κατά τις προηγούμενες δεκαετίες στα προαναφερθέντα για σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Σε αυτό το σημείο είναι, πάντως, χρήσιμο να αναφερθεί, ότι αυτή η τάση προκλήθηκε, αλλά και οδήγησε -με τρόπο ανατροφοδοτούμενο- στην απαξίωση της τεχνικής εκπαίδευσης στη χώρα.

Τα τελευταία χρόνια σημειώνεται υψηλή εισαγωγή νέων στα ελληνικά ΑΕΙ, καθώς η χώρα εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό εγγεγραμμένων προπτυχιακών φοιτητών στην κατηγορία 20-24 ετών στην ΕΕ (44%), ποσοστό διπλάσιο από τον μέσο όρο της ΕΕ. Αυτό είναι αποτέλεσμα του πιο ανοικτού πλέον τρόπου εισαγωγής των αποφοίτων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα ΑΕΙ τα τελευταία 15 χρόνια περίπου.

  • Πάντως, η εισαγωγή των νέων στην ανώτατη εκπαίδευση δεν είναι το πλέον σημαντικό στοιχείο και το ζητούμενο σε αυτή τη συζήτηση! Κι αυτό, διότι αν γίνει σύγκριση της συγκεκριμένης επίδοσης της χώρας με τα δεδομένα για τους αποφοίτους, όπου η Ελλάδα βρίσκεται στη 10η θέση, προκύπτει, ότι υπάρχει ένα κενό μεταξύ του πληθυσμού που είναι εγγεγραμμένος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και εκείνων που καταφέρνουν τελικά να αποκτήσουν ένα πανεπιστημιακό πτυχίο.

Διάγραμμα: Φοιτητές σε προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές (ISCED6, ISCED7), στα κράτη μέλη της ΕΕ, 2019, ως% των νέων 20-24 ετών

πινΠηγή:  Eurostat


Φιλόδοξο εγχείρημα: Δίνουν έως 28.000 ευρώ σε νέους που θέλουν να μετακομίσουν στα χωριά της Καλαβρίας

  • Επαγγελματικά κίνητρα με τουλάχιστον 1.000 ευρώ μηνιαίο εισόδημα ή εφάπαξ κονδύλι 28.000 ευρώ για το στήσιμο νέας επιχείρησης.

Για όσους ονειρεύονται μιαν άλλη ζωή, απαλλαγμένη από το πολύ άγχος, στο ήπιο μεσογειακό κλίμα της ιταλικής υπαίθρου, οι τοπκές αρχές της Καλαβρίας προσφέρουν την ευκαιρία.

  • Σε μια προσπάθεια να αναστρέψουν τη μείωση του τοπικού πληθυσμού τα τελευταία χρόνια, οι τοπικές αρχές προσφέρουν έως και 28.000 ευρώ για τρία χρόνια σε όσους προτίθενται να μετακομίσουν σε κάποιο από τα χωριά της Καλαβρίας, κοντά στη θάλασσα ή στις πιο ορεινές περιοχές της.

Δεν πρόκειται για επένδυση χωρίς αντίκρυσμα, ωστόσο. Για να μπορούν να διεκδικήσουν το κονδύλι της νέας αυτής ζωής, οι επίδοξοι κάτοικοι πρέπει να κάνουν ένα νέο επαγγελματικό ξεκίνημα ή να εργαστούν σε μία ήδη υπάρχουσα επιχείρηση βνάσει των αναγκών του εκάστοτε χωριού.

  • Βεβαίως και εδώ υπάρχουν προϋποθέσεις. Οι αιτούντες θα πρέπει να βρουν μόνιμη κατοικία και να είναι το πολύ έως 40 χρόνων. Θα πρέπει να είναι έτοιμοι να μετακομίσουν στην Καλαβρία εντός 90 ημερών από τη στιγμή έγκρισης της αίτησής τους.

Η φιλοδοξία των ντόπιων είναι να προσελκύσουν δραστήριους μιλένιαλς με όρεξη για δουλειά σε ένα πιο εναλλακτικό αστικό περιβάλλον. Το μηνιαίο εισόδημα μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 1.000 – 1.800 ευρώ με ορίζοντα δύο έως τριών χρόνων, εξηγεί ο Τζιανλούκα Γκάλο, δημοτικός σύμβουλος. Εναλλακτικά, μπορεί να δοθεί εφάπαξ κονδύλι για τη δημιουργία μιας νέας επιχείρησης – είτε πρόκειται για εστιατόριο ή B&B είτε για αγρόκτημα.

  • «Βρισκόμαστε στη διαδικασία οριστικοποίησης των τεχνικών λεπτομερειών για τα μηνιαία ποσά και τη διάρκεια της χρηματοδότησης και το κατά πόσο αυτά θα αφορούν μεγαλύτερα χωριά έως 3.000 κατοίκους. Μέχρι στιγμής έχει εκδηλωθεί τεράστιο ενδιαφέρον και αν το πρώτο αυτό εγχείρημα λειτουργήσει, είναι πιθανό να ακολουθήσουν κι άλλα τα επόμενα χρόνια» λέει ο ίδιος.

Πάνω από το 75% των πόλεων της Καλαβρίας διαθέτουν λιγότερους από 5.000 ανθρώπους, κάτι που προκαλεί ανησυχία πως κάποιες κοινότητες ενδέχεται να αφανιστούν μέσα σε λίγα χρόνια, αν δεν δοθούν κίνητρα μετακίνησης νεότερων εκεί. «Ο στόχος είναι να ενισχύσουμε την τοπική οικονομία και να δώσουμε νέα πνοή στις μικρές αυτές κοινότητες» προσθέτει ο Γκάλο.


Στην απόλυση 17 υπαλλήλων προχώρησαν πρόσφατα τα ΕΛΤΑ, καθώς στο πλαίσιο του ελέγχου γνησιότητας δικαιολογητικών διαπιστώθηκε ότι τα απολυτήρια λυκείου που είχαν προσκομίσει κατά την πρόσληψή τους, ήταν πλαστά.
  • Στις αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου, που έχουν δημοσιευτεί στη Διαύγεια, αναφέρεται ότι οι “καταγγελίες σύμβασης” αναφέρεται ότι κατά τους ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν δεν επιβεβαιώθηκε από τους αρμόδιους εκπαιδευτικούς φορείς (Επαγγελματικά και Γενικά Λύκεια κατά περίπτωση), η γνησιότητα των απολυτηρίων τίτλων που προσκόμισαν οι υπάλληλοι.

Τα απολυτήρια που ήταν απαιτούμενα για την πρόσληψή τους στα Ελληνικά Ταχυδρομεία, καθώς αποτέλεσαν στοιχείο κατάταξής τους σε σειρά και οι υπάλληλοι κρίθηκαν βάσει αυτού προσληπτέοι.

  • Σημειώνεται ότι οι έλεγχοι πραγματοποιούνται βάσει του Ν.4305 του 2014, ο οποίος προβλέπει τον έλεγχο της γνησιότητας των δικαιολογητικών των υπαλλήλων του στενού και ευρύτερου δημοσίου τομέας, τόσο πριν την πρόσληψή τους, όσο και πριν από κάποια υπηρεσιακή αλλαγή. Σύμφωνα με πληροφορίες οι έλεγχοι συνεχίζονται και δεν αποκλείεται ο αριθμός αυτός να αυξηθεί.

Υπενθυμίζεται ότι το 2018 44χρονος υπάλληλος των ΕΛΤΑ είχε καταδικαστεί από το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, γιατί είχε πλαστογραφήσει όλους τους βαθμούς στο απολυτήριο Λυκείου του, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται ως αριστούχος.

  • Σύμφωνα με τα στοιχεία του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης από το 2014 που εφαρμόστηκε ο νόμος έως το 2018 είχαν εντοπιστεί 1.737 πλαστοί τίτλοι στο Δημόσιο.

Οι περισσότεροι πλαστογραφημένοι τίτλοι που εντοπίστηκαν αφορούσαν πτυχία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (849) και ακολουθούσαν τα πτυχία πανεπιστημίου (461), και τα πτυχία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (158).


 

«Όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος»

Σύνταξη: Γρηγόρης Νιάκας

«Όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος» από τους Influencers, οι οποίοι κατακλύζουν τα social media με φωτογραφίες και βίντεο που έχουν υποστεί επεξεργασία με φίλτρα, ώστε όλοι να φαίνονται πανέμορφοι, λαμπεροί και ευτυχισμένοι. Μια τακτική που επηρεάζει ποικιλοτρόπως τις ζωές όλων μας, όχι μόνο των εφήβων.

  • Επιδρά ύπουλα στη ψυχολογία των χρηστών του διαδικτύου, οι οποίοι διαπιστώνουν πως ό,τι και όποιοι και να είναι, αυτό δεν αρκεί ποτέ. Σε καταρρακώνει κυριολεκτικά, «τρώει» ένα κομμάτι του εγκεφάλου σου, και μετά βγαίνεις στην πραγματική ζωή, στην κοινωνία, με ένα μειονέκτημα. Δεν έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και την εικόνα σου.

Η Νορβηγία γίνεται η πρώτη χώρα στον κόσμο η οποία αποφάσισε να βάλει όρια στους Influencers. Για αυτό το πολύ σημαντικό ζήτημα συνομίλησαν στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και στην εκπομπή «Στο Πρώτο αλλιώς», η Μαρία Γεωργίου και ο Γιώργος Πίκουλας με τη Βάλια Καϊμάκη. ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ | ΕΡΤ WebRadio

  • Υπάρχουν ειδικά φίλτρα σου φτιάχνουν πιο φωτεινό το δέρμα, χοντραίνουν τα χείλη, μικραίνουν τη μέση, αυξάνουν το ύψος. Γυναίκες που είναι στην ηλικία των 45-50 ετών, χρησιμοποιούν ακόμη και εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης για να φαίνονται έφηβες στο Instagram.

Στη σκανδιναβική χώρα, οι χρήστες θα πρέπει πλέον να δηλώνουν εάν έχουν «πειραχτεί» οι φωτογραφίες και τα βίντεο που ανεβάζουν, και να δηλώνουν εάν χρησιμοποιούν φίλτρα. Κάτι ανάλογο με αυτό που έκανε το Facebook με τις πολιτικές διαφημίσεις.

  • Μπορεί η Νορβηγία να είναι μια μικρή χώρα, όχι ιδιαίτερα σημαντική στο παγκόσμιο στερέωμα των Influencers. Ωστόσο, η νέα νομοθεσία μάλλον θα επηρεάσει τις παγκόσμιες εξελίξεις και τάσεις στον χώρο. Σε κάθε περίπτωση θα είναι ένα πείραμα για τις πλατφόρμες, να δουν πως δουλεύει το σύστημα.

Υπάρχει ένα θέμα κατά πόσο οι αρχές της Νορβηγίας θα μπορέσουν να ελέγξουν την κατάσταση, αλλά επειδή μιλάμε για Σκανδιναβία, οι ειδικοί εκτιμούν ότι θα λειτουργήσει αποτρεπτικά ο φόβος του χρηματικού προστίμου και ο κίνδυνος να σπιλωθεί η φήμη τους, στο χώρο των social media. Έφτασε, λοιπόν, ο καιρός να αρχίσουμε να μιλάμε ανοιχτά για τα θέματα αυτά, όπως οι Αμερικανοί που το κάνουν πάρα πολύ δυναμικά.

Προσοχή! Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση


Δεκάδες στάσεις λεωφορείων στο Λέστερ ομορφαίνουν «για τα μάτια των μελισσών»

  • Δεκάδες στάσεις λεωφορείων του Λέστερ αποκτούν μικροσκοπικούς κήπους στις οροφές, ψηλότερα από εκεί που φτάνει το μάτι των επιβατών αλλά όχι και τα φτερά των μελισσών, που βρίσκουν πλέον ασφαλή καταφύγια μέσα στην πόλη.

Το πρότζεκτ Living Roofs με το παρατσούκλι “Bee Bus Stops”, γεμίζει τα στέγαστρα στάσεων με αγριολούλουδα και φυτά που προτιμούν οι μέλισσες, των οποίων ο πληθυσμός έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια.

  • «Είναι σπουδαίο να βλέπεις να εμφανίζονται σε όλη την πόλη τα πρώτα ζωντανά καταφύγια στα στέγαστρα των στάσεων λεωφορείων του Λέστερ»
    λέει ο αντιδήμαρχος της πόλης Adam Clarke.

«Δεχόμαστε φανταστικές αντιδράσεις από τον κόσμο που είναι ενθουσιασμένος όσο κι εμείς, βλέποντας να υλοποιείται αυτή η φιλική προς τις μέλισσες και τις πεταλούδες, ανακαίνιση».

  • Η πόλη ευελπιστεί να γίνει «πράσινη» μέσα στην επόμενη δεκαετία και έχει θέσει σαν στόχο να έχει μηδενικό ίχνος άνθρακα το 2030.

Έκθεση Oxfam: Κλιματική αλλαγή, βασική αιτία για την πείνα στον κόσμο

Η πείνα στον κόσμο επιδεινώθηκε σε τρομακτικό βαθμό το 2020, εξαιτίας συνδυασμού παραγόντων, με τους εξαπλάσιους ανθρώπους σε σύγκριση με το 2019 να βρίσκονται πλέον «σε συνθήκες σχεδόν λιμού», αποκαλύπτει έκθεση της μη κυβερνητικής οργάνωσης Oxfam που δίνεται στη δημοσιότητα σήμερα.

Σε αυτή την κατάσταση βρέθηκαν έτσι πάνω από μισό εκατομμύριο άνθρωποι.

Συνολικά, 155 εκατομμύρια άνθρωποι είναι αντιμέτωποι με διατροφική ανασφάλεια, με άλλα λόγια δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν επαρκή ποσότητα τροφής, σύμφωνα με την έκθεση. Ο αριθμός αυτός είναι «ίσος με τον πληθυσμό της Γαλλίας, της Γερμανίας και του Βελγίου μαζί» κι είναι αυξημένος κατά 20 εκατομμύρια σε σύγκριση με το 2019.

Αιτία, το «εκρηκτικό κοκτέιλ» που δημιούργησαν «οι ένοπλες συρράξεις, η πανδημία του νέου κορωνοϊού και η κλιματική αλλαγή». Εάν δεν αναληφθεί «άμεσα δράση», ως το τέλος της χρονιάς θα πεθαίνουν από πείνα 11 άνθρωποι κάθε λεπτό. Πρόκειται για αριθμό «υψηλότερο από αυτόν της τρέχουσας θνητότητας» της COVID-19, που είναι «επτά άνθρωποι (νεκροί) το λεπτό», τονίζει η ΜΚΟ.

Οι ένοπλες συρράξεις παραμένουν μολαταύτα «η κύρια αιτία του λιμού αφότου εκδηλώθηκε η πανδημία», ώθησαν «πάνω από μισό εκατομμύριο ανθρώπους σε συνθήκες που προσιδιάζουν σε λιμό, δηλαδή εξαπλάσιους» από ό,τι το 2019, σύμφωνα με την Όξφαμ.

Ανάμεσα στις εστίες ακραίου λιμού που κατονομάζει η οργάνωση, το Αφγανιστάν, η Υεμένη, η περιοχή του Σαχέλ στη δυτική Αφρική, το Νότιο Σουδάν και η Βενεζουέλα, μεταξύ άλλων είδαν την κατάσταση να επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο το 2020.

«Βλέπουμε σήμερα τη μια κρίση πάνω στην άλλη: ατελείωτες ένοπλες συρράξεις, τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας του νέου κορωνοϊού και την κλιματική κρίση, που έχει αρχίσει να επιταχύνεται με τρελό ρυθμό» – συνδυασμό «ο οποίος ώθησε πάνω από 520.000 ανθρώπους σε καταστροφική κατάσταση λιμού», επισήμανε η Ελέν Μποτρό, αρμόδια για ζητήματα διατροφικής ασφάλειας και γεωργίας στο παράρτημα της Όξφαμ στη Γαλλία.

Ανάμεσα στα 155 εκατ. ανθρώπους που αντιμετωπίζουν κατάσταση διατροφικής κρίσης, οι δύο στους τρεις ζουν σε χώρες όπου μαίνονται πόλεμοι ή εκτυλίσσονται συγκρούσεις.

Σε αυτό προστίθεται «ο τεράστιος αντίκτυπος» των οικονομικών σοκ «που επιτάθηκαν από την πανδημία του νέου κορονοϊού και την επιδείνωση της κλιματικής κρίσης», με αποτέλεσμα «δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι επιπλέον» να είναι αντιμέτωποι με «την πείνα».

Εν μέσω μαζικής ανεργίας, τα προβλήματα στην παραγωγή τροφίμων και στις αλυσίδες εφοδιασμού «προκάλεσαν αύξηση κατά 40% των τιμών των τροφίμων παγκοσμίως, τη μεγαλύτερη εδώ και πάνω από δέκα χρόνια», υπογραμμίζει η μη κυβερνητική οργάνωση.

Η Όξφαμ καλεί τις κυβερνήσεις «να χρηματοδοτήσουν» την πρωτοβουλία του ΟΗΕ για να εξασφαλιστεί η διατροφική ασφάλεια σε παγκόσμια κλίμακα και να υποστηρίξουν τη δημιουργία «παγκόσμιου ταμείου αφιερωμένου στην κοινωνική πρόνοια», ώστε να εξασφαλιστεί «ανθρωπιστική πρόσβαση σε εμπόλεμες ζώνες» και «να μη χρησιμοποιείται πλέον η πείνα σαν πολεμικό όπλο».

Η υπηρεσία του ΟΗΕ για τη Γεωργία και τα Τρόφιμα αναμένεται να δώσει στη δημοσιότητα τη Δευτέρα τη δική της έκθεση για την κατάσταση ως προς τη διατροφική ασφάλεια σε παγκόσμια κλίμακα.