Καλλιόπη Βαρδάκα: Ο φονιάς, “ήρωας”. Για ποια δημοκρατία μιλάμε; 

Ο “Λουκάς” της 17 Νοέμβρη, ο 11 φορές ισόβια καταδικασμένος για 13 δολοφονίες, ο εκτελεστής, ο κατά συρροή δολοφόνος Δημήτρης Κουφοντίνας, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΗΡΩΑΣ. Και σαφέστατα δεν γεννηθήκαμε όλοι 17 Νοέμβρη.
Οργανώσεις τύπου “Ρομπέν των Δασών” που δεν υπάρχει τρομοκρατία, δεν ήταν η συγκεκριμένη.
Εκείνος που δεν έδειξε κανένα σεβασμό στη δημοκρατία, ζητάει ευνοϊκή μεταχείριση.
  • Εκείνος, που χαρακτήρισε την απώλεια του Θάνου Αξαρλιάν, “παράπλευρη απώλεια”, κατά την απόπειρα δολοφονίας του τότε υπουργού Οικονομικών, Ιωάννη Παλαιοκρασσά
  • Που δεν έδειξε έλεος στα θύματα του, ο πιστολέρο, που με το 45αρι, εκτέλεσε,…
  • Τον Μομφεράτο, τον Ρουσέτη, τον Αγγελόπουλο, τον Αθανασιάδη-Μποδοσάκη
  • Τον Ουίλιαμ Νορντίν, τον Μπακογιάννη, τον Στιούαρτ, τον Γιοργκού, τον Βρανόπουλο, τον Σιπαχίογλου, τον Περατικό, τον Σόντερς
  • Ο κατά συρροή εκτελεστής, ο αμετανόητος δολοφόνος, δεν φυλακίστηκε για τις ιδέες του και ούτε είναι πολιτικός κρατούμενος.
Ας μιλήσουν όλοι εκείνοι οι δήθεν δημοκράτες, οι υπερασπιστές του Κουφοντίνα, σε όλους τους συγγενείς που έμειναν πίσω και με ανέχεια περισσή, βλέπουν την εξοργιστική ηρωοποίηση του εκτελεστή των ανθρώπων τους.
  • Ο φονιάς, “ήρωας”. Για ποια δημοκρατία μιλάμε; 
Ποιο σεβασμό αποδίδουν στα θύματα της 17 Νοέμβρη; Ή μήπως είναι φόρος τιμής η υπερασπιστική δήθεν, δημοκρατική γραμμή σε έναν τρομοκράτη που εν τέλει με δική του απόφαση έχει προβεί σε απεργία πείνας;
  • Και στη τελική, θα μπορούσε να προσφύγει στη Δικαιοσύνη αν θεωρούσε ότι καταπατώνται τα δικαιώματα του. Εκείνη θα έκρινε αν δικαιούται τη μεταφορά του στο Κορυδαλλό ή όχι.
Ο άνθρωπος που απαξιώνει την Δικαιοσύνη, αφού πρώτα ζητάει ιδιαίτερη μεταχείριση, που ενεργεί πάντα με τον ίδιο τρόπο, όπως και το 2015. Με απεργία πείνας.
  • Σκοπός να μετατρέψει τη χώρα σε μπάχαλο. Να “κινήσει τους δικούς του”, τους ακόλουθους του, εκείνους τους υπερασπιστές με τις μολότοφ,τις κουκούλες, τους εκκολαπτόμενους διαδόχους του. Εκείνοι που τον θεωρούν πολιτικό κρατούμενο.
Γιατί σε αυτή τη χώρα, στεντόρεια κραυγή έχουν συνήθως οι ανισόρροποι, οι ανεύθυνοι, οι διχαστικοί, οι άναρχοι. Οι δημοκράτες, σιγούν απ’ ότι φαίνεται.
  • Γιατί σε μία δημοκρατική κοινωνία, θα ξεσηκώνονταν το πλήθος, απέναντι σε έναν  αμετανόητο δολοφόνο, που ευθαρσώς εμπαίζει, βγάζοντας την γλώσσα στη Δημοκρατία.

ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΑΡΔΑΚΑ

ΥΓ: ΚΑι εν ολίγοις… “Πισώπλατα  δολοφονούσε τα ανυποψίαστα θύματά του.  Και τώρα με θρασύτητα επικαλείται την επιείκεια  ενός συστήματος που ο ίδιος επιθυμούσε να γκρεμίσει. Δεν έχει το στοιχειώδες, το μικροσκοπικό  ανάστημα να υποστεί την ελάχιστη, σχεδόν το τίποτα μιας τιμωρίας που δεν συγκρίνεται, κατά διάνοια, με τις δικές του δολοφονικές πρακτικές. Ου να μου χαθείς. Δειλός ήσουν, δειλός είσαι. Κατά συρροή δολοφόνος με φουστάνια! (Του Δημ. Δανίκα το ΥΓ)