Καλά τα Rafale, τα F-16V και οι φρεγάτες! Μήπως όμως… έχουν διαφύγει τα βασικά και θεμελιώδη;

Στη δημόσια συζήτηση για την εθνική άμυνα, για το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων, πρωτεύουσα θέση κατέχει το θέμα των εξοπλισμών.

  • Η υστέρηση τα τελευταία 15 χρόνια, η αγορά των Rafale, ο εκσυγχρονισμός των F-16, η εν εξελίξει προμήθεια φρεγατών κ.ο.κ. μονοπωλούν τις συζητήσεις.

Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι χωρίς εξοπλισμούς δεν υπάρχει άμυνα. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες εξίσου σοβαρές πτυχές της εθνικής ισχύος, που δεν τυχαίνουν αντίστοιχης προσοχής.

Γράφει ο αντιστράτηγος ε.α. Παναγιώτης Γκαρτζονίκας
ΠΗΓΗ: SLpress

Η μονομερής εστίαση στους εξοπλισμούς και στην τεχνολογία, δικαιολογείται εν μέρει από το γεγονός της ευκολίας που παρουσιάζει η μέτρηση, η σύγκριση και η αξιολόγησή τους: τόσα αεροσκάφη τέτοιας γενιάς, τόσα υποβρύχια, τόσα πυροβόλα κ.ο.κ.

Χωρίς διάθεση υποτίμησης του τεχνολογικού παράγοντα, καλό είναι να έχουμε υπόψη μας ότι, στους σύγχρονους πολέμους, όταν η Ελλάδα ηττήθηκε η ήττα δεν ήταν αποτέλεσμα τεχνολογικής υστέρησης. Επίσης, όταν κέρδισε, η νίκη δεν οφειλόταν σε εξοπλιστική υπεροχή.

 

 

Από τους άλλους παράγοντες θα αναφερθούμε σ’ αυτό το άρθρο στην οργάνωση. Το υπουργείο Άμυνας, λοιπόν, δεν διαθέτει ενοποιημένες λειτουργίες, παρά μόνο τα επιτελεία συν κάποιες διευθύνσεις, που δημιουργήθηκαν εδώ και περίπου 20 χρόνια.

Το ΓΕΕΘΑ και τα επιτελεία των κλάδων δεν έχουν ούτε την κοινή αρίθμηση των διευθύνσεών τους από το 1 μέχρι το 9, που ισχύει στο ΝΑΤΟ και σε όλον σχεδόν τον κόσμο. Το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει αντιστοιχία ούτε στο εσωτερικό μεταξύ των επιτελείων, αλλά ούτε και με το εξωτερικό.

Συνεχείς αλλαγές από το 1974
Προχωρώντας ακόμα πιο κάτω, διατηρούμε ένα απαράδεκτο σχήμα διοικήσεως και ελέγχου στο Αιγαίο, με πολλούς διοικητές, διότι δεν το θεωρούμε ενιαία περιοχή επιχειρήσεων. Εδώ όμως θα ασχοληθούμε με ένα άλλο ζήτημα, τη νέα δομή δυνάμεων. Από πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί με διθυραμβικά σχόλια, έχει προ καιρού εγκριθεί από το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων η συγκρότηση της Διοικήσεως Ειδικού Πολέμου υπό το ΓΕΕΘΑ.

Η νέα διοίκηση θα περιλάβει την υφιστάμενη Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων και τις ταξιαρχίες καταδρομών, πεζοναυτών και ενδεχομένως την αερομεταφερόμενη ταξιαρχία και μονάδες ελικοπτέρων. Πρόκειται δηλαδή για την ανασύσταση του Β’ Σώματος Στρατού, με την προσθήκη και των ειδικών δυνάμεων, μολονότι διαφημίζεται ως κάτι καινοτόμο.

 

 

Το ζήτημα να τεθούν αυτές οι δυνάμεις υπό ενιαία διοίκηση έχει τεθεί εδώ και πάνω από 40 χρόνια. Αυτό υποδηλώνει πως αφενός δεν έχουμε λύσει το πρόβλημα, αφετέρου επαναφέρουμε την ίδια λύση, στερούμενοι νέων ιδεών.

Η ιστορία αρχίζει το 1978 με την ίδρυση της ΙΙΙ Μεραρχίας Ειδικών Δυνάμεων, η οποία καταργήθηκε μία δεκαετία αργότερα για να ανασυσταθεί το 1998 ως Β’ Σώμα Στρατού, το οποίο καταργήθηκε το 2013, για να εμφανιστεί και πάλι σήμερα ως Διοίκηση Ειδικού Πολέμου! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ