Και τώρα που το “κατάλαβες” ‘Ανγκελα, τι έκανες;

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΝΤΑ- Kαλά που το κατάλαβες!! 

Η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να υπολογίζει στις ΗΠΑ για την προστασία της υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και θα πρέπει, κατά συνέπεια, «να πάρει στα χέρια της την τύχη της», δήλωσε η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ.” Kαλά που το κατάλαβες γκιόσα.

Μόνο που παρήλθε ο καιρός που μπορούσες να αναπτύξεις μια Ευρώπη, την μεγαλύτερη προηγμένη αγορά των 500 εκατομ. ψυχών για να μην εξαρτάται από κανένα, με επενδύσεις από τον Βορρά στο Νότο, πλαφόν σε εισαγωγές ομοειδών προιόντων των Νοτίων μέχρι να καταναλωθούν όλα, θέσεις εργασίας που μακροπρόθεσμα θα καθιστούσε στέρεα ισχυρή την χώρα σου & όχι εκτεθειμένη στα χρέη άλλων, χωρίς να χρειαστεί να καταφεύγουν στα “μαγικά” του Ντράγκι προκειμένου να επιβιώσουν, αντί να την καταστρέφεις συστηματικά για κοντόφθαλμο προσωπικό σου όφελος.

Και τώρα που το “κατάλαβες” τι έκανες?

Ψήφισες έναν εντελώς αντιευρωπαικό προυπολογισμό, με περικοπές παντού, σε στρατιωτικές δαπάνες (& να δούμε την αντίδραση των ΗΠΑ στο σκέλος του ΝΑΤΟ για υποσχέσεις που δεν τήρησες), σε επενδύσεις, σε κοινωνικό κράτος, σε δημόσιες υποδομές, αποθαρρύνοντας επενδύσεις, με μόνο στόχο τα πλεονάσματα και το φρένο χρέους για να το οδηγήσεις κάτω από το 60% του ΑΕΠ, όσο οι ΗΠΑ θα απορροφούν τα ξένα επενδυτικά κεφάλαια αυξάνοντας τα επιτόκια και κηρύσσοντας εμμέσως εμπορικούς πολέμους.

Αν εσύ με τα 8 δις ετήσια εμπορικά πλεονάσματα -χωρίς να υπολογίσουμε τα κρυμμένα- δεν επενδύσεις στην ευρωζώνη, τότε ποιός?

Ας μη το παίζει “μικρή αθώα” η Γερμανία. Θα μπορούσε αν ήθελε να καθιστούσε την ΕΕ λιγότερο ευάλωτη στους αμερικανικούς εμπορικούς δασμούς, μειώνοντας το πλεόνασμα της εξωτερικής της αποταμίευσης και της ευρωζώνης. Κάτι τέτοιο θα έδινε μακροπρόθεσμη ανάπτυξη και στην ΕΕ & στην ίδια.

Οπως αναφέρουν επί του θέματος οι FT: 

“Δεν θα υπάρξει ποτέ μία λύση στη δύσκολη κατάσταση της ευρωζώνης, εκτός και αν οι άλλες χώρες υψώσουν το ανάστημά τους σε αυτές που είναι πιο ισχυρές. Θα πρέπει να θεωρήσουν ότι η Γερμανία παραβιάζει συστηματικά τον πιο σημαντικό κανόνα πολιτικής που ορίστηκε στη Συνθήκη του Μάαστριχτ: Ότι τα κράτη-μέλη αντιμετωπίζουν την οικονομική πολιτική ως ένα θέμα κοινού συμφέροντος.

Οι Γερμανοί έκαναν μία επιλογή. Θα πάρουν αυτό το οποίο ψήφισαν. Η πολιτική αυτή, όμως, θα επηρεάσει εκατομμύρια ανθρώπους που δεν ψήφισαν, καθώς ο Γερμανικός προϋπολογισμός θα καθορίσει τον δρόμο για την υπόλοιπη ευρωζώνη.

  • Ο κ. Σολτς δεν ακολουθεί απλώς τους νόμους.
  • Κάνει περισσότερα από αυτά που χρειάζονται.
  • Το SPD επιστρέφει στις προ-Κεϋνσιανές ρίζες του.”
  • Στη συνέχεια την χαρακτηρίζει ως “ορθο-φιλελεύθερη ουτοπία:
  • Θα έχει γίνει σαν τη Ρουμανία του Νικολάε Τσαουσέσκου, που είχε πλεόνασμα 9 δισ. δολαρίων το 1989, λίγο πριν ο δικτάτορας ανατραπεί.”

Ο Μακρόν σήμερα τους τα πε στα ίσα δημοσίως κατά την απονομή του βραβείου Καρλομάγνος (που κάποτε δίνονταν στον Σόιμπλε), αλλά δεν νομίζω ότι γίνεται ακουστός από κανένα γερμανικό αυτί. Οι παρακαταθήκες του τελευταίου κρατούν γερά.