Η Ψυχολογία της Πανδημίας και ο κίνδυνος του πανικού

Η Ψυχολογία της Πανδημίας και ο κίνδυνος του πανικού

«Και αν κολλήσω και πεθάνω;», «αν πάθουν κάτι κακό οι αγαπημένοι μου, οι γονείς μου, το παιδί μου;». Σκέψεις συχνές και απολύτως φυσιολογικές στην εποχή του νέου κορονοϊού.

  • Ο φόβος του θανάτου και της απειλής της ζωής είναι αυτός που μπορεί να φέρει τον πανικό στον ευρύτερο πληθυσμό, ειδικά με την εξάπλωση του ιού και τα περισσότερα προληπτικά μέτρα.

Ο φόβος είναι ένα απολύτως φυσιολογικό συναίσθημα και έχει ένα πολύ σημαντικό λόγο ύπαρξης, λένε οι ειδικοί ψυχικής υγείας. Να μας προφυλάξει από μια επικείμενη απειλή. Θα μας κινητοποιήσει και θα μας κάνει να προστατευτούμε επαρκώς. Εάν όμως ξεφύγει από τα όρια αυτού που θεωρούμε φυσιολογικό, υπάρχει ο κίνδυνος να εξελιχθεί σε έναν πανικό ή ακόμα περισσότερο σε μια αγχώδη διαταραχή.

  • Μιλήσαμε με την ψυχολόγο – παιδοψυχολόγο, Αλεξάνδρα Καππάτου για το θέμα της ψυχολογίας μας στην εποχή της πανδημίας του κορονοϊού. Τι πρέπει να προσέχουμε για να μην απειληθεί η ψυχική μας ισορροπία; Πως να αντιμετωπίσουμε τα παιδιά μας για να μην τους μεταφερθεί ο πανικός και ο φόβος ότι κάτι κακό θα μας συμβεί; Τι γίνεται με το στίγμα για τους ασθενείς;

Αν συνοψίζαμε σε μια πρόταση όσα μας είπε η ειδικός, αυτή είναι η εξής: Μην πανικοβάλλεστε, αλλά και μην υποτιμάτε την κατάσταση.

  • «Στην αρχή οι άνθρωποι το είχαν πάρει στα αστεία. Έβλεπαν ότι το πρόβλημα υπάρχει αλλού και δεν έχει φτάσει στην πόρτα μας. Όμως μετά άρχισαν να εμφανίζονται κρούσματα και στη χώρα μας και τότε οι περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να λειτουργούν αμυντικά. Έλεγαν ότι δεν θα αλλάξω τον τρόπο της ζωής μου.

Τρανό παράδειγμα το καρναβάλι της Πάτρας. Τώρα από ότι φαίνεται η μία πλευρά ακούει τις υποδείξεις των ειδικών, η άλλη πλευρά όμως δεν φαίνεται να τις λαμβάνει και τόσο σοβαρά υπόψη. Δεν θα πρέπει να υπάρχει πανικός, αλλά για να μην υπάρξει πανικός, θα πρέπει να λαμβάνουμε κάποια μέτρα προστασίας.

  • Όλη αυτή η υπέρ-ενημέρωση αποσκοπεί στο να μπορούμε να ξέρουμε ακριβώς τι γίνεται. Αυτό που χρειάζεται είναι να υπάρχει μία ουσιαστική εκπαίδευση του κόσμου, ότι είμαστε μπροστά σε μία πανδημία και λαμβάνουμε κάποια μέτρα προστασίας. Σημασία έχει ο καθένας μας να αποκτήσει αυτήν την ατομική ευθύνη απέναντι στο πρόβλημα, για να αισθάνονται όλοι πιο ασφαλείς.

Δεν έχει σημασία αν δεν έχει ταξιδέψει στην Ιταλία ή αν δεν έχει έρθει σε επαφή με άτομα που νοσούν. Σημασία έχει ότι πρέπει να περάσουν στον ευρύτερο πληθυσμό κάποιοι βασικοί κανόνες, γιατί εάν δεν συμβεί αυτό, το επόμενο βήμα είναι ο πανικός. Είδαμε ανάλογες εικόνες σε διάφορα ξένα κράτη που αδειάζουν το χαρτί υγείας για παράδειγμα».

ΠΗΓΗ:  HUFFINGTONPOST.GR