Η πανδημία αποκάλυψε ότι το “made in Germany” δεν ήταν και τόσο γερμανικό

Δεν ήταν μόνο οι 11 εκατομμύρια μάσκες, που έσπευσαν να υποδεχτούν πριν από μερικές εβδομάδες οι πολιτικοί στο αεροδρόμιο του Μονάχου, για να ψάχνουν μετά να κρυφτούν, όταν αυτές αποδείχτηκαν άχρηστες. Οι εβδομάδες της καραντίνας και των κλειστών συνόρων αποκάλυψαν τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει το σπάσιμο της αλυσίδας τροφοδοσίας σε μια βιομηχανική υπερδύναμη, όπως η Γερμανία.

Εκπρόσωποι της βαριάς βιομηχανίας, αλλά και μεσαίων επιχειρήσεων, όπως και αρκετοί οικονομολόγοι έχουν ανοίξει εδώ και καιρό μια συζήτηση περί “απο-παγκοσμιοποίησης”, που επικεντρώνεται στο ενδεχόμενο επιστροφής στη χώρα τμημάτων της παραγωγής, έτσι ώστε τα γερμανικά προϊόντα να ξαναγίνουν πραγματικά made in Germany, όπως χαρακτηριστικά γράφει σήμερα η εφημερίδα die Welt.

H πανδημία αναγκάζει πολλές επιχειρήσεις να ξανασκεφτούν τη μετάθεση της παραγωγής τους σε φτηνές τρίτες χώρες. Κορυφαίοι οικονομολόγοι έγραψαν τελευταία ότι η εκτεταμένη χρήση ρομπότ εντός της χώρας θα μπορούσε να εξισορροπήσει τη μεγάλη διαφορά του κόστους εργασίας μεταξύ της Γερμανίας και χωρών, όπως η Κίνα ή η Ινδία. “Τα ρομπότ δεν αρρωσταίνουν, δεν απεργούν, δεν χρειάζονται ασφαλιστική κάλυψη” έγραψε προ ημερών μια γνωστή οικονομολόγος, που βλέπει στην διευρυμένη χρήση της ρομποτικής μια χρυσή ευκαιρία για την “αναγέννηση της εγχώριας βιομηχανίας”.

Στο μεταξύ εκπρόσωποι της βιομηχανίας ζητούν ανοικτά από το Βερολίνο να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ιαπωνίας, η οποία επιδοτεί συστηματικά βιομηχανίες, που αποφασίζουν να επαναπατριστούν, εγκαταλείποντας την Κίνα. Ολα αυτά βεβαίως χρειάζονται εκτός από χρήμα και χρόνο. Υπάρχουν επίσης τομείς, όπως η φαρμακοβιομηχανία, όπου η εξάρτηση από την Κίνα ή την Ινδία φτάνει ακόμα και το 80% στον τομέα των δραστικών ουσιών. Ο προβληματισμός πάντως έχει προκύψει και δεν αποκλείεται τους επόμενους μήνες και χρόνια να δούμε γερμανικές εταιρίες να πραγματοποιούν μια τέτοια στροφή.