Η απουσία κράτους δικαίου στην Ελλάδα διώχνει τους επενδυτές

Η απουσία κράτους δικαίου στην Ελλάδα διώχνει τους επενδυτές

  • Γιατί ο Πρωθυπουργός δεν αξιοποιεί τους άξιους νομικούς που έχει δίπλα του;

Καθώς ο κ. Μητσοτάκης έχει εμπεδώσει ότι χωρίς επενδύσεις, και μάλιστα ξένες, δεν πρόκειται να υπάρξει ανάπτυξη και το διακηρύσσει καθημερινά, θα περίμενε κανείς ότι θα αξιοποιούσε για την άμεση και ριζική επίλυση των προβλημάτων της ελληνικής Δικαιοσύνης τους κορυφαίους νομικούς που τον περιβάλλουν, και δεν θα είχε αναθέσει το υπουργείο Δικαιοσύνης σε έναν γιατρό, όσο καλοπροαίρετος, ευφυής και εργατικός και αν είναι ο κ. Τσιάρας.

του Γιάννη Μαρίνου(*)

Η απουσία κράτους δικαίου στην Ελλάδα δεν απεικονίζεται μόνο από τις αφάνταστα επιεικείς ποινές που προβλέπει η ολοένα και πιο φιλική προς τους ενόχους ποινική νομοθεσία μας και από τις ποινές- χάδι που επιβάλλουν κατά κανόνα οι δικαστές μας και σχεδόν πάντα με ανασταλτικό αποτέλεσμα (βλ. άρθρα μου τις δύο προηγούμενες Κυριακές).

  • Η Ελλάδα μετρά πάνω από 400 καταδίκες από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και βρίσκεται από καιρό στην πρώτη πεντάδα για πολύχρονες καθυστερήσεις στην απονομή της Δικαιοσύνης ανάμεσα στις 47 χώρες του Συμβουλίου της Ευρώπης. Με προ διετίας στοιχεία, περισσότερες από 1 εκατομμύριο υποθέσεις βρίσκονταν στα συρτάρια των δικαστηρίων της χώρας όλων των βαθμών.

Μόνο στα ειρηνοδικεία είχαν φτάσει τις 445.000, ενώ στα πρωτοδικεία τις 255.000 οι υποθέσεις που δεν έχουν εκδικαστεί. Επίσης, 376.000 υποθέσεις εκκρεμούσαν στα διοικητικά πρωτοδικεία και 60.000 στα διοικητικά εφετεία. Οι αδίκαστες υποθέσεις στον Άρειο Πάγο ήταν πάνω από 2.500 και στο Συμβούλιο Επικρατείας 27.000!

  • Υπολογίστηκε ότι περίπου 5.000.000 πολίτες, δηλαδή ο μισός πληθυσμός της χώρας, έχει κάποια υπόθεση σε εκκρεμότητα στη Δικαιοσύνη. Ειδικά στη διοικητική Δικαιοσύνη ο χρόνος των 13 ετών για την ολοκλήρωση μιας δικαστικής διαδικασίας είναι συνηθισμένος. Χιλιάδες είναι όσοι πεθαίνουν αναμένοντας μάταια επί χρόνια να δικαιωθούν.

Μολονότι δεν παρουσιάζεται η επιβαλλόμενη κατά προτεραιότητα διαρθρωτική και νομοθετική δραστηριότητα στον τομέα αυτόν, οι Έλληνες προσβλέπουν στον διακηρυσσόμενο μεταρρυθμιστικό και καινοτόμο ζήλο του κ. Πρωθυπουργού και της νέας κυβέρνησης, οι οποίοι δείχνουν να αντιλαμβάνονται ότι τα φιλόδοξα σχέδιά τους για την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας θα αποδειχθούν κενά περιεχομένου αν δεν αντιμετωπιστεί αμέσως και ριζικά το πρόβλημα της ουσιαστικής αρνησιδικίας στη χώρα μας.

(*)Πρώην διευθυντής του Οικονομικού Ταχυδρόμου,τέως ευρωβουλευτής,αρθρογράφος στο Βήμα της Κυριακής.