Η αντιστροφή των ρόλων- Όταν τα παιδιά παντρεύουν τους γονείς (της Καλλιόπης Βαρδάκα)

  • Η αντιστροφή των ρόλων- Όταν τα παιδιά παντρεύουν τους γονείς
Οι λόγοι που οδηγούν σε ένα διαζύγιο και στην εποχή μας έχει εξελιχθεί σε πανδημία, εμπλέκονται μέσα σε ένα φάσμα  προσωπικών,  οικογενειακών και κοινωνικών βιωμάτων και μύθων.

Ιερή για το ζευγάρι είναι η απόφαση του χωρισμού, όπως εξίσου ιερή όταν ελάμβανε την απόφαση του γάμου. Πρόκειται για μία ζωτική απόφαση, που εφόσον πρέπει να προχωρήσουν, διαλέγουν, με οποιοδήποτε κόστος.


Το διαζύγιο, ένα γεγονός που μπορεί να βιωθεί  ως τρομερά τραυματικό και κυρίως για τον σύντροφο που δεν το έχει επιλέξει. Αλλά  και ανακουφιστικό, όταν η σχέση έχει καταλήξει σε αδιέξοδο ασυνεννοησίας και τίποτα δεν θυμίζει πλέον τις κοινές, καλές, συντεταγμένες των αρχικών τους ονείρων. Αρχίζει πλέον το στάδιο που πρέπει να δημιουργήσουν μέσα τους τη συναίσθηση της γνήσιας  αυτονομίας.
  • Τα συναισθήματα της απώλειας, της κατάθλιψης, του θυμού, της αμφιθυμίας, της άρνησης, η αποδοχή και ο επαναπροσανατολισμός του τρόπου ζωής και ταυτότητας, το νέο επίπεδο λειτουργίας στη νέα πραγματικότητα είναι όλα όσα καλούνται να αντιμετωπίσουν.
Και αν όλο αυτό είναι δύσκολο για τους γονείς, τότε είναι ακόμη πιο δύσκολο για τα παιδιά. Που για εκείνα αποτελεί, σχεδόν συχνά ένα τραυματικό γεγονός.
Η μεταπολεμική ευμάρεια, η γυναίκα, η αναζήτηση της στην αγορά εργασίας η κατοχή διευθυντικών θέσεων, η κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και η προτεραιότητα των ατομικών επιθυμιών σε σχέση με των οικογενειακών, τα πρότυπα που πλασάρουν τα ΜΜΕ, το μοντέλο ζωής που έχει την τάση συχνής αλλαγής ερωτικών συντρόφων, η καταναλωτική αγορά που επιθυμούν τις “διαλυμένες ” οικογένειες γιατί κάθε άτομο δρα ξεχωριστά ως αυτόνομος καταναλωτής, έπαιξαν και παίζουν ρόλο στην αύξηση των διαζυγίων.
  • Και ας μη παραβλέψουμε ότι τα διαζύγια πια, εμφανίζονται και σε μεσήλικες και ηλικιωμένους. Η “ψευδαίσθηση” της βοήθειας που τους προσφέρει η σύγχρονη επιστήμη, παρέχοντας τους φάρμακα βελτίωσης της στυτικής δυσλειτουργίας, στους άντρες ή οι επανορθωτικές και πλαστικές επεμβάσεις, τους κάνουν  να νιώσουν και πάλι, έφηβοι. Αυτή η ψευδαίσθηση νεότητας, σφρίγους  και δραστηριότητας, τους εξιτάρει στην αναζήτηση ερωτικών, κυρίως νεότερων συντρόφων.
Επίσης, σημαντικός παράγοντας και οι παρεμβάσεις της πατρικής οικογένειας, εκεί που απογυμνώνεται και αναδεικνύεται η αδυναμία των ζευγαριών να αποκοπούν από τον ομφάλιο λώρο, από την εξάρτηση των γονιών. Και φυσικά, οι “λάθος” επιλογές, των νεανικών, ρομαντικών μας χρόνων, που μας εκστασιάζουν αλλά στην ουσία δεν μας επιτρέπoυν την κοινή ισόρροπη συμβίωση και οι οποίες μας κάνουν να μην ωριμάζουμε παράλληλα.
  • Όταν η λύση του γάμου έρχεται, αυτομάτως έρχεται και η παύση της οικογενειακής ζωής. Όμως, εκτός από τους γονείς, το διαζύγιο σηματοδοτεί και μια μεγάλη απώλεια στη ζωή των παιδιών. Τα παιδιά εκτίθενται σε τραυματικούς στρεσογόνους παράγοντες και η αντίδραση τους ποικίλλει ανάλογα με το χαρακτήρα τους και την ηλικία.
Σε κάθε περίπτωση, το πόσο θα επηρεαστεί έχει να κάνει με παράγοντες όπως η ψυχική ανθεκτικότητα και η ικανότητα του να προσαρμόζεται στις αλλαγές. Το διαζύγιο αποτελεί μια συναισθηματική κατάσταση ιδιαιτέρως δύσκολη όχι μόνο για εμάς,  αλλά και για τα παιδιά μας. Και αν βιώνεται πιο οδυνηρά η λύση του γάμου σε περίπτωση που υπάρχουν παιδιά, σίγουρα όμως αποτελεί μία ώριμη απόφαση.
Κάθε μεγάλη αλλαγή στη ζωή τους και των γονέων αντίστοιχα, χρειάζεται χρόνο αποδοχής της νέας πραγματικότητας.  Είναι ένα γεγονός που μπορεί να συμβεί στον οποιοδήποτε, να θρηνήσει, να αναγνωρίσει τις ευθύνες του, να διαχειριστεί το θυμό του, να συγχωρέσει τον εαυτό του, να ανακτήσει την αυτοεκτίμηση του, να επαναπροσδιορίσει προτεραιότητες και να θέσει νέους στόχους για το μέλλον.
  • Μην αφήσετε τα παιδιά να αποφασίσουν για εσάς. Τα παιδιά δεν μπορούν και δεν πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη της δικής σας ζωής. Μη τους δίνεται ένα βάρος στους ώμους τους, που δεν τους αναλογεί. Κανένας γάμος δεν ξεκινάει με κακές προθέσεις ή με την διάθεση να οδηγηθεί σε διαζύγιο, ας μη το ξεχνάμε αυτό. Τα λάθη είναι ανθρώπινα.

Το διαζύγιο, ήρθε η ώρα να το δούμε σαν μια δεύτερη ευκαιρία για να αναζητήσουμε όλα αυτά που μας κάνουν ευτυχισμένους και θα μας γεμίσουν ικανοποίηση. Εκμεταλλευτείτε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το τέλος που σηματοδοτεί μια καινούργια αρχή. Σε μερικά χρόνια, θα φαίνεται μια μακρινή ανάμνηση, ακόμη και για τα παιδιά, από κάποια άλλη ζωή που δεν ήταν δική σας.

Καλλιόπη Βαρδάκα

Επικοινωνιολόγος – ειδική συνεργάτης του μ/μ