Η Αναισχυντία [και η ξετσιπωσιά] ΒΙΝΤΕΟ του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου 

Η Αναισχυντία [και η ξετσιπωσιά] ΒΙΝΤΕΟ

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου 

ΓΕΝΙΚΑ: Αναισχυντία είναι η απουσία ντροπής, συστολής, για το κακό που κάνουμε, ή αλλιώς η αναίδεια, ή ξετσιπωσιά. Ενώ δηλαδή φυσικό επακόλουθο μιας κακής πράξης θα ήταν η αναμέτρηση με τις συνέπειες αυτής και η συναίσθηση της ενοχής και η ντροπή (αισχύνη), αντιθέτως ο αναίσχυντος δεν διακατέχεται από τέτοια συναισθήματα. Για την ακρίβεια προσπαθεί να δείχνει σαν να μην έκανε κάτι μεμπτό, ενώ συχνά γίνεται τιμητής άλλων που κάνουν αντίστοιχα ή και πολύ μικρότερης σημασίας λάθη ή αμαρτήματα. Η αναισχυντία παρουσιάζεται συχνά σε μερίδα πολιτικών, που ανερυθρίαστα υπόσχονται πριν από εκλογές μέτρα θετικά για το λαό και εν συνεχεία “λησμονουν” κάθε λόγο τους, ή ακόμη χειρότερα, σε περιόδους οικονομικής στενότητος, όπως σήμερα στην πατρίδα μας, φροντίζουν μόνο για τις απολαβές της κάστας τους. Γενικά, η αναισχυντία εμφανίζεται ως κωρωνίδα της υποκρισίας. Έτσι οι αναίσχυντοι με τη στάση τους αυτή προσθέτουν κακό πάνω στο κακό που έκαναν.

ΠΑΤΕΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ: Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στους λόγους του στον Εκκλησιαστή (Ε΄ομιλία) τονίζει: “Αυτοί που έχουν καθαρθεί από κάποιο σοβαρό ανόμημά τους και έπειτα αναισχυντούν στο ίδιο ατόπημα επιφέρουν στον εαυτό τους μεγαλύτερη πληγή (έλκος)”. Ο Άγιος Επιφάνιος Κύπρου γράφει ότι “η αναισχυντία ούτε όρια ούτε κόρον έχει. Ο Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης αντιδιαστέλλει την αναισχυντία με την παρρησία λέγοντας: “Απορώ μ’ αυτούς που συγχέουν πράγματα κι ονόματα. (…) συγχέουν αμαρτάνοντας την παρρησία με την αναισχυντία. Διότι, εμποδίζουν την εκδήλωση της παρρησίας, προτιμώντας την “παιδαγωγίᔨτης αναισχυντίας, νομίζοντας πως αναισχυντία είναι η φλυαρία με αναιδή τρόπο για τα χειρότερα από τα πάθη. Αυτοί ακόμη τολμούν, χωρίς να κοκκινίζουν, να χαρακτηρίσουν θεία αμέλεια τη θεία μακροθυμία!” (PG 78,1501). Γενικά κατ’ αυτόν τον εκκλησιαστικό Πατέρα, η παρρησία θεωρείται θεραπεία ενώ η αναισχυντία, “λοιμική κατάστασις” (1576).

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑΜήπως αναισχυντία δεν κρύβεται πίσω από τις πολυτελείς δεξιώσεις και επιδείξεις μόδας; Γράφει σχετικά ο Μακαριστός Πατριάρχης Σερβίας Παύλος: “Εάν μπορούσα θα στεκόμουν ενώπιον των ναών, των νοσοκομείων και ενώπιον των πολυτελών χώρων δεξιώσεων και επιδείξεων μόδας, και προσωπικά θα ζητούσα ελεημοσύνη για τα δοκιμαζόμενα αδέλφια και παιδιά μας. Ο καθένας θα έπρεπε, με ενεργό τρόπο, να ντροπιάσει εκείνες τις επιδεικτικές πλεονεξίες, οι οποίες υπάρχουν σε τόσους δημοσίους χώρους, και όχι μόνο απλώς να σκανδαλιζόμεθα και να απελπιζώμεθα, επειδή η αναισχυντία κυριάρχησε γύρω μας». Όλοι ορθώς καταδικάζουμε τους Tαλιμπάν για τον μεσαιωνικό μισογυνισμό τους. Σχεδόν κανένας, όμως, δεν καταδικάζει την ξετσιπωσιά, τη γύμνια των γυναικών του “πολιτισμένου”, “χριστιανικού” κόσμου. Aς μη γελιόμαστε. Eδώ, στη Δύση, δεν κυριαρχεί ο νόμος των Tαλιμπάν, αλλά ο νόμος του δικτάτορα που λέγεται μόδα. H σεμνότητα, δυστυχώς, έχει εξαφανιστεί, ακόμα και σαν λέξη. H μόδα τα σάρωσε όλα κι έγινε το άλλο άκρο, ο αντίποδας των “Tαλιμπάν”. Δεν είναι άραγε αναισχυντία η δημόσια εμφάνιση γυναικών, οι οποίες θέτουν τη µόδα υπεράνω της Θρησκείας, με ημίγυμνη η σχεδόν ολόγυμνη περιβολή, που αποτολμούν και εισβάλλουν στους φοβερούς τόπους λατρείας του Θεού, και μάλιστα σε ώρα ιερών Μυστηρίων [Γάμος-Βάπτιση]….

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΙΑΕάν μή Κύριος οικοδομήση οίκον εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομούντες”, γράφει η Αγία Γραφή. Από την άλλη, μπορεί διαπλοκή, εξαπάτηση, εύκολος πλουτισμός, ψεύδος, ασυδοσία και ατιμωρησία να είναι γνωρίσματα Δημοκρατίας; Μπορεί ο πολιτικός άρχων να καλύπτει τις ασχήμιες του με την ασυλία, ελέω “δημοκρατίας”; Μπορεί οι πανθομολογούμενα εξαρτώμενοι και ελεγχόμενοι, έστω έμμεσα, θεσμοί, από κέντρα ανομίας να εγγυηθούν αξίες όπως, δικαιοσύνη, ισοπολιτεία, νομιμότητα; Μπορεί το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα να θεμελιώσει κοινωνία όπου θα κυριαρχούν ο σεβασμός σε αξίες και ιδανικά, η προσήλωση σε παραδόσεις του ελληνικού πολιτισμού; Η απάντηση στα ρητορικά αυτά ερωτηματα είναι: απολύτως όχι. Κι αυτό διότι η “Δημοκρατία” μας μετετράπη, προϊόντος του χρόνου, σε σύστημα απολύτου διαφθοράς και εναντιώθηκε σε αξίες, παραδόσεις και ιδανικά που αναδείκνυαν τον Ελληνισμό λίκνο πολιτισμού. Στο όνομα του εκσυγχρονισμού, το πολιτικό αυτό σύστημα ροκανίζει, ύπουλα, δομικά στοιχεία της ταυτότητάς μας, όπως Γλώσσα, Ιστορία, Παιδεία γενικότερα, αλλά και πίστη στο Θεό. Τα κάθε μορφής κέντρα εντός κι εκτός Ελλάδας εργάστηκαν συστηματικά ώστε να καλλιεργήσουν την ψευδαίσθηση στο λαό ότι μοναδική αξία είναι το χρήμα και η απόκτηση πλούτου, ανεξάρτητως τρόπου επίτευξης του στόχου αυτού! Κι αυτό γιατί η αρχομανία, δημιούργησε μία κάστα νεόπλουτων, που ως σήμερα αποτελεί στήριγμα στην εξουσία τους. Με ειδικές νομοθεσίες και προνόμια, [επιδοτήσεις, δάνεια] ενίσχυαν την κάστα αυτή με αντάλλαγμα να τους θωρακίζει ώστε να συνεχίζουν το, διαβρωτικό, έργο τους. Για να εξασφαλιστεί μάλιστα η ατιμωρησία των πολιτικών “φίλων” τους αναλαμβάνουν την καθοδήγηση του ελληνικού λαού, λεηλατώντας θεσμούς που στηρίζουν τη λειτουργία της κοινωνίας (Εκκλησία, Δικαιοσύνη), προωθούμενοι σε θέσεις κλειδιά ιδρύοντας τράπεζες και αγοράζοντας τηλεοπτικούς σταθμούς, εφημερίδες, περιοδικά, ποδοσφαιρικές ομάδες! Μαζί μ’αυτά αγοράζουν και τις συνειδήσεις αυτών που θα μπορούσαν να αρθρώσουν κάποιο λόγο αντίστασης. Έτσι συμβάλλουν στη μετατροπή του ελληνικού λαού σε ζαλισμένο τρομοκρατημένο κοπάδι. Προσδίδουν στον Έλληνα πολίτη, χαρακτήρα ζώου, καλλιεργώντας ένστικτα, υποβιβάζοντας τον ψυχικό πλούτο του. ….

www.scribd.com/oikonomoukon

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ: 

https://www.youtube.com/watch?v=cURiPPgVHSA&list=PLBIjTiUGfNYANDGajw9v1Y5WwGxuOeYxr&index=23