Επενδυτικοί Οδηγοί: Οι πίθηκοι εναντίον των ειδικών!

Επενδυτικοί Οδηγοί: Οι πίθηκοι εναντίον των ειδικών!

Επενδυτικοί Οδηγοί: Οι πίθηκοι εναντίον των ειδικών!

Πολλοί τη γνωρίζετε την ιστορία. Το 1988, η εφημερίδα Wall Street Journal, ξεκίνησε έναν διαγωνισμό ο οποίος βασίστηκε στο βιβλίο του καθηγητή Burton Malkiels “A Random Walk Down Wall Street”, όπου αναπτύσσεται η θεωρία της “τυχαίας πορείας των μετοχών” (random walk theory), σύμφωνα με την οποία ουδείς μπορεί να ξεπερνά διαρκώς τις αποδόσεις των χρηματιστηριακών δεικτών.

Με βάση τη θεωρία αυτή, η εφημερίδα δημιούργησε έναν διαγωνισμό όπου τυχαίες επιλογές (οι “επιλογές των πιθήκων” που πετούν βελάκια στις σελίδες με τους πίνακες των μετοχών μίας εφημερίδας), θα διαγωνίζονταν με τις επενδυτικές επιλογές κορυφαίων αναλυτών της χρηματιστηριακής αγοράς (“ειδικοί”).

  • Ο διαγωνισμός αυτός, ο οποίος περιελάμβανε πολλούς μικρότερους σε χρονική διάρκεια διαγωνισμούς, διήρκεσε 14 ολόκληρα χρόνια (4 Οκτωβρίου 1988 έως 18 Απριλίου 2002), προσέλκυσε εξαιρετικό ενδιαφέρον και τα αποτελέσματά του ήταν εντυπωσιακά! Οι επιλογές των “πιθήκων” νίκησαν τις επιλογές των ειδικών σε ποσοστό 39% των περιπτώσεων.

Παρά το ότι πολλοί κατηγόρησαν την εφημερίδα ότι άλλαζε συχνά τους όρους του διαγωνισμού ώστε να ευνοούνται οι “ειδικοί” (ενώ μετά από τους πρώτους μήνες από την έναρξη του διαγωνισμού, η στάση της WSJ ήταν σαφώς υπέρ των επαγγελματιών ειδικών, οι οποίοι ένιωθαν ότι απειλείται η φήμη τους), η εξέλιξη αυτή άλλαξε πολλές από τις επικρατούσες αντιλήψεις για την κίνηση των αγορών και τις επιλογές των ειδικών. (Δείτε μελέτη σχετική με τον διαγωνισμό).

Η παθητική διαχείριση και το smart beta

Από τότε, πραγματοποιήθηκαν εκατοντάδες ανάλογα πειράματα και γράφτηκαν χιλιάδες άρθρα και μελέτες πάνω στη θεωρία της “τυχαίας πορείας” και την ικανότητα των “ειδικών” να πετυχαίνουν υψηλότερες αποδόσεις από το μέσο όρο. (Δείτε εδώ).

Μία από τις σημαντικότερες μελέτες, οι οποίες πήγαν τη σχετική θεωρία μερικά βήματα παραπέρα, είναι αυτή που πραγματοποίησε το Cass Business School, μία από τις κορυφαίες σχολές διοίκησης επιχειρήσεων στην Αγγλία. (Δείτε εδώ)

Με τη βοήθεια υπολογιστών, κατασκευάστηκαν 10 εκατομμύρια τυχαία χαρτοφυλάκια τα οποία εξετάστηκαν (αναδρομικά) για την περίοδο 1968-2011. Μία επένδυση των 100 δολαρίων σε αμερικανικές μετοχές που συμπεριλαμβάνονται στους βασικούς χρηματιστηριακούς δείκτες κατά το 1968, θα έφθανε κοντά στα 5.000 δολάρια στο τέλος του 2011.

  • Έκπληκτοι οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, σχεδόν όλα τα “τυχαία” χαρτοφυλάκια ξεπέρασαν την απόδοση των δεικτών. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι, η απόδοση του 50% των τυχαίων χαρτοφυλακίων ξεπέρασε τα 8.700 δολάρια, ενώ η απόδοση του 25% των χαρτοφυλακίων αυτών, ξεπέρασε τα 9.100 δολάρια και τέλος, 10% απέδωσε πάνω από 9.500 δολάρια!

Οι μελέτες αυτού του είδους, έθεσαν έναν σοβαρό προβληματισμό για το πώς κατασκευάζονται οι χρηματιστηριακοί δείκτες, αλλά και το πόσο αντιπροσωπευτικοί είναι των εξελίξεων στις χρηματιστηριακές αγορές και στις οικονομίες.

Παράλληλα, οι αμφισβητήσεις για την ικανότητα των “ειδικών” να πετυχαίνουν καλύτερες επιδόσεις με μικρότερο διαχειριστικό κόστος, οδήγησε πολλούς επενδυτές στη στρατηγική της “παθητικής διαχείρισης” των χαρτοφυλακίων τους (δείτε εδώ και εδώ), τομέας στον οποίων, για το λόγο αυτό, δημιουργήθηκαν πολλά νέα προϊόντα διαχείρισης.

Σε μία επέκταση της έρευνας στο Cass Business School, προχώρησε στην έρευνα των τεχνικών του “έξυπνου beta” (smart beta) (δείτε εδώ). Δηλαδή, στο συνδυασμό της παθητικής διαχείρισης, όπως προκύπτει από τις θεωρίες της “αποτελεσματικής αγοράς”, και της “ενεργητικής διαχείρισης”, η οποία βασίζεται στη θεμελιώδη ανάλυση και στα θεμελιώδη στοιχεία της οικονομίας και της χρηματιστηριακής αγοράς.

  • Βέβαια, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι, η “παθητική διαχείριση” η οποία εν πολλοίς βασίζεται στη μακροχρόνια διακράτηση (buy and hold strategy), όσο και αν “διανθιστεί” με στοιχεία “ενεργητικής διαχείρισης”, ευνοήθηκε πάρα πολύ κατά την προηγούμενη περίοδο από τη φύση της αγοράς, αφού βιώσαμε μία δεκαετία συνεχούς ανόδου, για τις περισσότερες διεθνείς αγορές.
  • Σε ένα τέτοιο και τόσο ανοδικό περιβάλλον, η στρατηγική της μακροχρόνιας διακράτησης είναι η πλέον ενδεδειγμένη. Και τα κέρδη είναι εύκολα. Όμως, μπορεί ένα τέτοιο περιβάλλον και μία τόσο ανοδική περίοδος να υφίστανται για πάντα; Και πώς κάποιος θα αντιληφθεί ότι ξεκίνησε μία ανοδική φάση;
  • Πώς γνωρίζει το πόσο θα διαρκέσει; Και κυρίως -αυτό είναι το πιο σημαντικό- πώς θα καταλάβει ότι η φάση αυτή ολοκληρώθηκε και ότι θα πρέπει να ρευστοποιήσει τις θέσεις του και να βγει από την αγορά;

Ο παράγοντας του “σωστού χρόνου” (timing)

Μία περαιτέρω ανάλυση των αποτελεσμάτων των ερευνών του Cass Business School έδειξε ότι, είναι δυνατό να υπάρξει εξαιρετική βελτίωση στις αποδόσεις των χαρτοφυλακίων του τύπου “smart beta”, μέσα από την εφαρμογή πολύ απλών δεικτών που ως σκοπό έχουν να αναδείξουν το σωστό χρόνο για την πραγματοποίηση χρηματιστηριακών πράξεων (timing indicators).

  • Δηλαδή, όπως όλοι έχουμε βιώσει κατά τα προηγούμενα χρόνια και όπως όλοι οι νέοι επενδυτές θα πρέπει να αποτυπώσουν καλά στο μυαλό τους, ο πιο σημαντικός παράγοντας που θα καθορίσει την επιτυχία ή την αποτυχία μίας χρηματιστηριακής επένδυσης, είναι η αναγνώριση του “σωστού χρόνου” (timing). Και η εμπειρία έρχεται να το αποδείξει:

Σε μία καλή χρηματιστηριακή περίοδο, ανεβαίνουν όλες οι μετοχές. Και σε μία κακή χρηματιστηριακή περίοδο, όλες υποχωρούν. Άλλες λιγότερο, άλλες περισσότερο. Πρώτιστη σημασία έχει η έγκαιρη και η πετυχημένη αναγνώριση του χρόνου για την είσοδο και την έξοδο από την αγορά.

Συμπεράσματα

Σκοπός της παραπάνω παρουσίασης, είναι να προβληματίσει όσους ασχολούνται με τις χρηματιστηριακές επενδύσεις. Και να επισημάνει ότι, τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Και ότι, η έρευνα η οποία έχει υπάρξει όλα αυτά τα χρόνια, έρχεται να ανατρέψει πολλά απ’ όσα διαβάζαμε επί δεκαετίες ή που μαθαίναμε στα πανεπιστήμια και να επιβεβαιώσει την εμπειρία.

  • Ότι δηλαδή, δεν αρκεί να βασιζόμαστε σε μία “προτάσεων” καλών εταιριών, από κάποιον που δε γνωρίζουμε το ποιόν του ή τους λόγους για τους οποίους υποβάλλει αυτές τις προτάσεις, για να τοποθετήσουμε τα χρήματά μας στη χρηματιστηριακή αγορά. Και ότι, δεν αρκεί μόνον η επιλογή καλών εταιριών.

Πολλοί, πάρα πολλοί παράγοντες είναι αυτοί που συνθέτουν την επιτυχία στις χρηματιστηριακές συναλλαγές. Με κυριότερο όλων, το χρόνο.

  • Την κατάλληλη επιλογή του χρόνου για την πραγματοποίηση των χρηματιστηριακών πράξεων, σε μετοχές (ή σε άλλα χρηματοπιστωτικά μέσα) που έχουν επιλεγεί, με προσοχή, από νωρίτερα.
Print Friendly, PDF & Email