ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΝΟΗΤΟΙ… γράφει ο Παύλος Στράνας

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΝΟΗΤΟΙ…
γράφει ο Παύλος Στράνας

Ζούμε σε μία δυστυχή συγκυρία όπου σε όλο τον πλανήτη, κυβερνούν τις χώρες κυβερνήτες νάνοι. Δεν υπάρχει ούτε ένας ηγέτης που να εμπνέει, που να οραματίζεται, που να σκέπτεται πολιτικά και οικουμενικά.

  • Και ακριβώς λόγω της έλλειψης σοβαρών ηγετών, όλα τα επιτελεία οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά, ταξιδεύουν τον πλανήτη μας, χωρίς πυξίδα. Ακόμα και αυτοί που κερδίζουν  μέσα στην γενική αναμπουμπούλα που επικρατεί, αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι αν δεν βρεθεί γρήγορα η πυξίδα επανόδου στην κανονικότητα, με τα πλούτη τους, δεν θα βρίσκουν τίποτε να απολαύσουν, σε έναν κόσμο διαλυμένο οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά.

Είναι τόσο αλλοπρόσαλλες οι πολιτικές που εφαρμόζονται παγκοσμίως, που λες δεν μπορεί, κάποιος το κάνε επίτηδες για να δοκιμάσει τις αντοχές του πολιτισμού μας.
Γιατί πλέον, δεν είναι μακριά η στιγμή που θα μιλάμε πλέον, όχι για οικονομική κρίση, αλλά για κρίση του πολιτισμού μας.

  • Ένα πλοίο κόλλησε στο Σουέζ, και έπαθε μπλακ άουτ η Ευρώπη, διαταράχθηκαν οι εφοδιαστικές αλυσίδες, κινδύνεψαν οικονομίες, και όμως οι ηγεσίες δεν έβαλαν μυαλό, δεν αποκόμισαν συμπεράσματα για το πόσο εύθραυστος είναι ο σύγχρονος τρόπος ζωής που έχουμε οικοδομήσει.

Και προχώρησαν στην εφαρμογή του σχεδίου «πόλεμος στην Ουκρανία». Γιατί έτσι έγινε, η εισβολή των Ρώσων, επιδιώχθηκε, πριν αποφασιστεί από τον Πούτιν, μέσα από τις υποδείξεις του ΝΑΤΟ, στον Ζελέσνσκι να επιμείνει μέχρι τέλους στο αίτημα για ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, σημείο κλειδί για να το θεωρήσει αιτία ο Πούτιν και να εισβάλλει. Και μόνο αυτή η δήλωση, ότι η Ουκρανία δεν θα ενταχθεί ποτέ στο ΝΑΤΟ, θα αφαιρούσε από τον Πούτιν κάθε δικαιολογία για εισβολή, δήλωση που πεισματικά δεν γινόταν.

  • Θα έβρισκε άλλη δικαιολογία; Πιθανόν, άλλα με υποθέσεις δεν γράφεται η ιστορία.
    Τα αρρωστημένα μυαλά όσων επιδίωξαν αυτό τον πόλεμο, δεν μπορούσαν να σκεφτούν ότι η Ουκρανία, αν σταματήσει τις εξαγωγές σιταριού, θα πεινάσει ο μισός πλανήτης;
    Ότι η Ρωσία θα ενισχυθεί οικονομικά από τον πόλεμο αφού οι τιμές των βασικών προϊόντων που εξάγει πετρέλαιο και αέριο θα εκτοξευτούν; Ότι ο πληθωρισμός που υπέβοσκε στις Δυτικές οικονομίες  και πριν την εισβολή, θα εκτινασσόταν στο Θεό, μετά την εισβολή;

Τόση ανοησία συγκεντρωμένη την ίδια χρονική στιγμή σε τόσες πολλές ηγεσίες είχε να δει ο  πλανήτης από τις παραμονές του ΒΠΠ. Ή μήπως δεν είναι ανοησία , αλλά καλά εφαρμοσμένο σχέδιο εν εξελίξει;

  • Ιδού λοιπόν μ αυτά και μ αυτά, έχει μπει σε πολυοργανική ανεπάρκεια ο Πλανήτης, αστάθεια στην πολιτική, αστάθεια στην οικονομία, αστάθεια στον επισιτισμό, αστάθεια στην ενέργεια, αστάθεια στις χρηματαγορές, αστάθεια παντού.

Άντε τώρα να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα.  Γιατί πλέον δεν είναι μόνο η Ουκρανία και η Ρωσία. Είναι όλοι οι εθνικισμοί  που βρίσκουν στην Ρώσικη εισβολή το άλλοθι για να αναστηθούν, είναι οι συνοριακές αντιπαραθέσεις που ξαναζεσταίνονται, είναι γενικά το κλίμα αμφισβήτησης των πάντων, που δικαιολογείται, αφού η Ρωσία προσαρτά εδάφη, γιατί όχι κι εμείς, αφού είναι αποδεκτό να επιτίθεται μία χώρα σε μία άλλη όταν αισθάνεται ότι κινδυνεύει από αυτήν, γιατί όχι κι εμείς.

  • Και βέβαια όλη αυτή η αποσταθεροποίηση δεν περιορίζεται ανάμεσα σε χώρες, διαπερνά και τις κοινωνίες, υποθάλποντας μίση, διαμάχες, εχθρότητες, αντικοινωνικές συμπεριφορές, δείτε τι γίνεται γύρω σας, το είδος των εγκλημάτων δι ασήμαντον αφορμήν, τις κακοποιήσεις, τους βιασμούς, έχει χαθεί κάθε ίχνος φυσιολογικής κοινωνικής συμπεριφοράς.

ΣΗΜΕΡΑ στο ΧΑΑ, θα γίνει σφαγή, όπως έγινε χθες σε όλα τα Χρηματιστήρια, οι αξίες θα γκρεμιστούν, οι πανικοβλημένοι θα πουλήσουν και θα χάσουν περιουσίες, και οι έχοντες μετρητά, θα αγοράσουν , και θα φτιάξουν σε δεύτερο χρόνο περιουσίες.

  • Θα μου πεις είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε. Ναι, αλλά ακόμα και ο καπιταλισμός αρμέγει την αγελάδα, δεν την σκοτώνει. Και σήμερα έχουμε φτάσει πια σε σημείο που όλοι αυτοί οι μικροί ηγέτες, είναι έτοιμοι να …σκοτώσουν την αγελάδα.

Τι θα μας σώσει; Ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ τι. Το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι ότι και τις παραμονές του ΒΠΠ, οι άνθρωποι μάλλον θα σκέφτονταν «έλα μωρέ, δεν μπορεί,  θα τα βρούνε, δεν γίνεται ξανά πόλεμος».
Έγινε όμως…

Παύλος Στράνας