Cristiania – Τα… “Εξάρχεια” της Κοπενχάγης στη Δανία, η παραβατικότητα, τα ναρκωτικά και τα προβλήματα με την Αστυνομία | Mikrometoxos.gr

Cristiania – Τα… “Εξάρχεια” της Κοπενχάγης στη Δανία, η παραβατικότητα, τα ναρκωτικά και τα προβλήματα με την Αστυνομία

09.01.2017 00:03

Κριστιάνια, μια κοινότητα μέσα στην Πρωτεύουσα της Δανίας, της πόλης με την μεγαλύτερη ασφάλεια από άποψη εγκληματικότητας, αλλά και την πιο φιλική για τους κατοίκους της ως προς τις συγκοινωνίες, τα ατελείωτα χιλιόμετρα ποδηλατόδρομων και την ποιότητα ζωής. Αν θέλουμε να συγκρίνουμε το συγκεκριμένο σημείο, μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε σαν τα δικά μας Εξάρχεια, με κάποιες όμως πολύ σημαντικές διαφορές.

Η Κριστιάνια (Christiania) είναι μια αυτοδιαχεριζόμενη κοινότητα που βρίσκεται στην περιοχή Κριστιανσχάουν (Christianshavn), κοντά στο κέντρο της Κοπεγχάγης (Δανία). Καλύπτει μία περιοχή 84 στρεμματα και φιλοξενεί περίπου 1.000 κατοίκους. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο περισσότερο από ένα εκατομμύριο άνθρωποι επισκέπτονται αυτή την αποκαλούμενη “ελεύθερη πολιτεία”.

Είναι ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα στην δανική πρωτεύουσα καθώς αποτελεί “ζωντανό παράδειγμα” του φιλελεύθερου και προοδευτικού τρόπου οργανωσης της δανικής κοινωνίας.

Η ιστορία της
Η ιστορία της Κριστιάνια αρχίζει το 1971, όταν μία ομάδα νέων ανθρώπων κατέλαβαν μια μεγάλη έκταση κοντά στο κέντρο της Κοπεγχάγης, που ανήκε στο στρατό και παρέμενε αχρησιμοποίητη, σε μια προσπάθεια να λύσουν το πρόβλημα στέγης που τους απασχολούσε αλλά και να δημιουργήσουν ένα όμορφο χώρο με πολύ πράσινο, μακριά από τα αυτοκίνητα και το θόρυβο της πόλης για να μπορούν να παίζουν τα παιδιά τους.

Ταυτόχρονα, η εναλλακτική εφημερίδα Hovedbladet κυκλοφόρησε περιέχοντας ένα άρθρο με πολλές ιδέες για τη δημιουργική αξιοποίηση της εγκαταλελειμμένης αυτής έκτασης (η οποία ήταν και είναι ιδιοκτησία του υπουργείου άμυνας της Δανίας). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη μαζική εισροή και εγκατάσταση στην περιοχή εκατοντάδων ανθρώπων, που επιθυμούσαν να ζήσουν μακριά από τους ρυθμούς ζωής των μεγάλων πόλεων οργανώνοντας με το δικό τους διαφορετικό τρόπο τη μικρή αυτή κοινότητα.

Πολλές φορές η Αστυνομία προσπάθησε να απομακρύνει τον κόσμο, όμως κάθε φορά αναγκαζόταν να εγκαταλείψει τις προσπάθειες καθώς η έκταση είναι πολύ μεγάλη, όπως άλλωστε και ο αριθμός των κατοίκων και των Δανών που στήριζαν την προσπάθεια αυτή. Το 1972, η Κριστιάνια συμφώνησε με το δανικό υπουργείο άμυνας ότι οι κάτοικοι της θα πληρώνουν το ηλεκτρικό ρεύμα και την υδροδότηση, και έτσι η δανέζικη κυβέρνηση αναγνωρίζει την Κριστιάνια για πρώτη φορά ως ένα “κοινωνικό πείραμα”.

Η Κριστιάνια δεν θεωρείται Δανία όσο και αν το κράτος και η βασίλισσα διαφωνούν. Μάλιστα μια πινακίδα στην είσοδο της κοινότητας σε προειδοποιεί ότι φεύγεις από την Κοπεγχάγη και την Ευρωπαϊκή Ένωση και εισέρχεσαι σε μια αυτόνομη γειτονιά.

Ο ρόλος της Αστυνομίας στην αυτοδιαχειριζόμενη περιοχή και πότε επεμβαίνει

Η αστυνομία έχει πρόσβαση αν συντρέξει κάποιος λόγος. Κάτι ανάλογο συνέβη την 1η του περασμένου Σεπτέμβρη, όταν δυο αστυνομικοί και μια επισκέπτρια τραυματίστηκαν σοβαρά από τα πυρά 25χρονου Δανού, κατοίκου της Κριστιάνια που έλεγχε το εμπόριο κάνναβης μέσα στη κοινότητα. Ο 25χρονος τελικά έπεσε νεκρός από τα πυρά της Αστυνομίας, ενώ για αρκετές ημέρες επικρατούσε χάος στη περιοχή, με δεκάδες συλλήψεις “πολιτών” της Κριστιάνια, αλλά και διαδηλώσεων Δανών για την “αντίδραση” της Αστυνομίας στο γεγονός. Μάλιστα, εκείνες τις ημέρες το Ισλαμικό κράτος ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση μέσα στη κοινότητα.

Τι είχε πει όμως σε συνέντευξη του ο μοναδικός Έλληνας που ζει στην Κριστιάνια;

(ολόκληρη η συνέντευξη στο site “popaganda”)

Τι λέει όμως για την φημισμένη Κριστιάνια ένας Έλληνας που ζει εκεί τα τελευταία 20 χρόνια; Πώς από Λεωνίδας και απλός τουρίστας, έγινε ο μόνιμος κάτοικος-φίρμα που ακούει στο όνομα «Greco»; Ο ίδιος πάντως ισχυρίζεται ότι ο πραγματικός σταρ της υπόθεσης είναι ο σκύλος του, ο Έκτορας.

«Έφυγα από την Ελλάδα το ‘78. Ήμουν 18 χρονών και δεν άντεχα άλλο την κατάσταση τότε. Όλοι με πίεζαν να οργανωθώ, αναρχικοί, κομμουνιστές ακόμα και δεξιοί. Εγώ δεν ήθελα να ανήκω σε καμιά ομάδα. Ήθελα την ανεξαρτησία μου. Εκείνο το καλοκαίρι το πέρασα ταξιδεύοντας στο Αιγαίο με μία τσάντα στο χέρι. Το σχέδιο ήταν απλό: πηγαίναμε με τους κολλητούς μου σε μία καφετέρια στο λιμάνι του Πειραιά και περιμέναμε να βρούμε καμιά τουρίστρια να μας πάρει μαζί της στα νησιά. Τελικά δε μας έκατσε καμία και ξεκινήσαμε μπακούρια. Όλη μέρα αραχτοί στην παραλία και όταν ξεμέναμε από λεφτά δουλεύαμε σε όποια δουλειά μας λάχαινε. Έτσι γνώρισα και την -δανή- πρώην γυναίκα μου. Δούλευα σε ένα σουβλατζίδικο και ήρθε να φάει γύρο. Το καλοκαίρι τέλειωσε, εγώ γύρισα στο πατρικό μου στη Νίκαια και έπρεπε να αποφασίσω: ή στρατός ή μπάρκο. Φυσικά διάλεξα το μπάρκο. Στην Αθήνα πνιγόμουν. Για να βρεις δουλειά έπρεπε να έχεις γνωστούς, να γλείψεις, να υποσχεθείς ότι θα τους ψηφίσεις. Δεν ήθελα να στείλω τη μάνα μου να παρακαλάει. Έφυγα λοιπόν και το πρώτο λιμάνι που πιάσαμε ήταν στη Δανία. Με το που κατέβηκα από το πλοίο ρώτησα έναν ταξιτζή που να πάω και αυτός με έστειλε στην Κριστιάνια. Μόλις έφτασα, κατάλαβα ότι θα έμενα. Συναυλίες, ροκάδικα, ελευθερία στο φουλ. Ήταν λες και μπήκα σε άλλο σύμπαν».

Screen Shot 2014-01-21 at 7.23.35 μ.μ.

Ήταν διαφορετικά τότε; Η Κριστιάνια δεν έχει αλλάξει πολύ, αν εξαιρέσεις ότι εδώ που καθόμαστε ήταν κάποτε στάβλος. Η εποχή και ο κόσμος άλλαξαν. Τότε ήταν η περίοδος της ελευθερίας, τώρα της οικονομίας. Να φανταστείς εγώ είχα πολύ μακρύ μαλλί. Στην Αθήνα, τότε, ούτε γι’ αστείο, μια φορά με έπιασαν οι αστυφύλακες και με κούρεψαν με το ζόρι. Άσε που αν μάθαιναν στη γειτονιά ότι έπινα κάνα τσιγάρο, θα με φώναζαν αλήτη και πρεζάκι. Γι’ αυτούς τους λόγους την έκανα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Βέβαια, τα πρόσωπα άλλαξαν λίγο. Πολλοί έφυγαν ή πέθαναν. Η ουσία όμως παραμείνει η ίδια.

Και η Δανή τουρίστρια; Την πήρες τηλέφωνο; Ναι, αμέσως μόλις έφτασα στην Κριστιάνια την πήρα και το σήκωσε η μάνα της. Αν ήμουν στην Ελλάδα θα το είχα κλείσει, σιγά μην τολμούσα να μιλήσω στην «πεθερα». Πήρα όμως το θάρρος και με όσα αγγλικά μιλούσα, είπα «Hi, I am the Greco, I want to talk with your daughter» και έτσι μου έμεινε το παρατσούκλι. Εκείνη μόλις της είπα ότι ήμουν εδώ, έτρεξε και με βρήκε και ζήσαμε μαζί παντρεμένοι για 13 χρόνια. Κάναμε και ένα γιο, τον Σωτήρη, τώρα είναι 20 χρονών, ανεξάρτητος. Έχει τρέλα με την Ελλάδα και πάει κάθε χρόνο.

Εσύ; Κατεβαίνεις καθόλου; Σπάνια. Την Ελλάδα την έχω δει, την ξέρω. Όταν πάω ταξίδια θέλω να βλέπω μέρη καινούρια. Ινδίες, Αμερική. Χριστούγεννα, όμως, είμαι πάντα Κριστιάνια. Έχουμε παζάρι και την Πρωτοχρονιά κάνουμε ένα τεράστιο πάρτυ στο οποίο έρχονται όλοι. Από άστεγους μέχρι κυριλέ. Τσάμπα φαΐ για όλους και μετά πάρτι μέχρι το πρωί. Τώρα που έχει μεγαλώσει πολύ η μάνα μου, θέλω να πάω να τη δω. Κάθε πρωί που ξυπνάω, λέω μέσα μου «Λεωνίδα η μάνα σου μπορεί να φύγει, πρέπει να πας». Τόσα χρόνια εδώ, έχω πάει μόνο 10-12 φορές.

Πώς ήταν στην αρχή η ζωή στην Δανία; Στην αρχή έμενα σε μια κολεκτίβα. Με ρώτησαν τι ήξερα να κάνω και τους είπα «μόνο από καράβια ξέρω αλλά δεν θέλω να ταξιδέψω». Με έβαλαν σ’ ένα σχολείο και έμαθα δανέζικα.

Screen Shot 2014-01-21 at 7.24.00 μ.μ.

Δύσκολη γλώσσα. Είναι λες και μιλάνε από το στομάχι ενώ τους έχει κολλήσει ένα μήλο στο λαιμό. Τα έμαθα όμως, είχα και τη γυναίκα μου για βοήθεια. Αυτή μου μάθαινε δανέζικα κι εγώ της μάθαινα ελληνικά. Μετά ξεκίνησα να δουλεύω στις σκαλωσιές. Το πρωί στην οικοδομή και από το μεσημέρι και μετά εδώ, στην Κριστιάνια. Αμέσως με έμαθαν όλοι. Αν δουλεύεις και πληρώνεις τους φόρους, είσαι καλά.  Δεν είναι σαν την Ελλάδα που ναι μεν πληρώνεις αλλά σε αφήνουν στην πείνα. Σου σπουδάζουν το παιδί, έχεις τσάμπα νοσοκομείο, γιατρούς, σχολεία, επιδόματα, όλα. Πήρα και την υπηκοότητα και ξέγνοιασα από τις γραφειοκρατίες.

Έχουν πάντως αρκετά παρεμβατικό κράτος. Τυπικό θα έλεγα. Δεν ασχολούνται με ό,τι δεν τους αφορά. Ίσα να κάνουν τη δουλειά τους, όπως όλοι εδώ. Μπορεί να σε δουν να κλέβεις αλλά αν δεν είναι στα καθήκοντά τους δεν θα ασχοληθούν.

Τώρα μένεις μόνος σου; Όταν χώρισα μου τη βάρεσε και πήρα ένα άλογο. Αλλά μετά το πούλησα για να αγοράσω το σπίτι. Τώρα μένω με τον Έκτορα. Μην τον βλέπεις έτσι μικρόσωμο, είναι μούρη εδώ. Περνάει από το pushing district (σ.σ. εκεί που πουλάνε τα ναρκωτικά) και τα πίτμπουλ βαράνε προσοχή. Άσε που όλες τον κυνηγάνε να τον καβαλήσουν, μια φορά μου έδιναν 2500 κορόνες για να τον ζευγαρώσω με ένα χάσκυ.

Τελικά το ζευγάρωσες; Ναι και βγήκαν μικρά χάσκυ με μαλλιά. Έχουν κρατήσει ένα οι Γροιλανδοί, αν πας εκεί που πουλάνε τους μπάφους, θα το δεις.

Screen Shot 2014-01-21 at 7.25.01 μ.μ.

Πώς βλέπεις την κατάσταση με τα ναρκωτικά; Εδώ είναι κάτι φυσιολογικό, όλα είναι ανοιχτά και ελεύθερα. Όποιος θέλει αγοράζει, όποιος θέλει απλά πίνει τον καφέ του. Μπορείς να την πίνεις και να είσαι και κύριος. Στην Ελλάδα σε στιγματίζουν. Εδώ ο σεβασμός εξαρτάται από άλλα πράγματα, το θέμα είναι το μέτρο. Βλέπεις γερόντια που πίνουν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Εγώ κάνω μόνο χόρτο και οτιδήποτε φυσικό, ούτε χάπια ούτε τίποτα, δεν λιώνω. Μπορεί να με φωνάζουν όλοι να πιούμε μαζί αλλά αν δε θέλω, λέω όχι. Παλιά πουλούσα κι εγώ αλλά είχα το πολύ από πέντε μέχρι δέκα, συγκεκριμένους πελάτες. Ίσα να έβγαζα το χαρτζιλίκι μου. Ό,τι έμενε το έπινα με τους φίλους μου.

Και με το εμπόριο; Πολλοί λένε ότι η κυβέρνηση παίρνει ποσοστά γι’ αυτό κάνει τα στραβά μάτια. Δεν κάνει τα στραβά μάτια. Έχουν γίνει -και ακόμα γίνονται- πολλά ντου αλλά οι κριστιανίτες δεν μασάνε. Σκάνε οι μπάτσοι με τα άλογα κι εμείς με ό,τι έχουμε. Πιτσιρικάς στην Ελλάδα είχα ρίξει μολότοφ, είχα φάει ξύλο αλλά στα κουτουρού. Εδώ είναι αλλιώς, υπερασπίζεσαι την κοινότητά σου και το δικαίωμα να ζεις διαφορετικά.

Νόμιζα ότι ήταν ειρηνιστές εδώ. Υπάρχουν και ειρηνιστές και βουδιστές και απ’ όλα. Αλλά όταν ο άλλος απειλεί το σπίτι σου και την περιοχή σου, τι να κάνεις; Μια φορά που μπήκαν μέσα οι αστυνομικοί, μαζεύτηκε κόσμος από παντού. Ήρθαν χιλιάδες άτομα από χωριά, τη Σουηδία, τη Νορβηγία και τη Γερμανία, για να υπερασπιστούν το μέρος. Μόλις τους διώξαμε, έπεσαν όλοι μέσα στη λίμνη και χόρευαν από τη χαρά τους. Τώρα βέβαια έχουν ηρεμήσει, έγιναν δικαστήρια και μας είπε το κράτος να αγοράσουμε την περιοχή να ξεμπερδεύουμε. Μαζέψαμε 130.000 ευρώ και τέλος, τώρα δε μπορεί να μπει κανείς, θεωρητικά είναι ιδιωτική περιουσία.

Screen Shot 2014-01-21 at 7.24.26 μ.μ.

Καλά που βρέθηκαν τόσα λεφτά; Κανονικά ήταν πιο πολλά, μιας και μιλάμε για 34τ.χλμ., αλλά υπολόγισαν και αφαίρεσαν όσα χρήματα έριξαν οι κριστιανίτες τα τελευταία 48 χρόνια για να φτιάξουν το μέρος. Μιλάμε για τρελή δουλειά και γι’ αυτό ήταν μεγάλη νίκη για εμάς. Μη βλέπεις ότι φαίνονται λάσκα τα πράγματα, έχουν οργάνωση και κανόνες τους οποίους σέβονται όλοι. Ιεραρχίες δεν υπάρχουν, κανείς δεν είναι αφεντικό κανενός. Εγώ θα φτιάξω τη σκεπή ενός, αυτός θα κάνει κάτι άλλο, εδώ ο καθένας ζει όπως θέλει, σεβόμενος τον διπλανό του. Αυτός είναι ο κανόνας.

Οι τουρίστες τι ρόλο παίζουν; Έρχεται πολύς κόσμος, τώρα τι συμπεράσματα βγάζει ο καθένας, είναι δικό του θέμα. Φυσικά είναι πολύ σημαντικό κομμάτι γιατί τα σκάνε. Είναι η κύρια πηγή εσόδων. Απλά κάποιοι είναι απλά περαστικοί και κάποιοι κολλάνε, σαν εμένα.

Ο Λεωνίδας
Tελικά τι είναι η Κριστιάνια; “Άβατο” και γκέτο ναρκωτικών ή απλά μια “διαφορετική πόλη;
Η συζήτηση για το θέμα αυτό κρατάει δεκαετίες στη Δανία καθώς πολλοί (συμπεριλαμβανομένων και των αρχών φυσικά) είναι αυτοί που εναντιώνονται στο εμπόριο κάνναβης στην περιοχή.
Το κράτος πολλές φορές έχει προσπαθήσει να επιβληθεί, με διάφορα μέσα και δυνάμεις καταστολής, χωρίς αποτέλεσμα στην περιοχή. Υπάρχουν βέβαια και οι απόψεις που θεωρούν ότι η Κριστιάνια κατά κάποιο τρόπο είναι υπό τον έλεγχο του κράτους ή έστω την ανοχή του, με σκοπό τα έμμεσα κέρδη από τον ναρκοτουρισμό. Η Κριστιάνια αποτελεί πόλο έλξης μεγάλου όγκου τουριστών όχι μόνο για την διαφορετικότητά της σαν πόλη αλλά γι’αυτήν ακριβώς την ελεύθερη διακίνηση κάνναβης. Ο ναρκοτουρισμός δεν είναι ένα καινούργιο φαινόμενο καθώς απασχολεί πολλές χώρες στις οποίες γίνεται μαζική -και συγκεντρωμένη σε συγκεκριμένες περιοχές- διακίνηση. Για καιρό υπήρχε κόντρα συμμοριών για τον έλεγχο της διακίνησης του εμπορίου κάνναβης στην Κριστιάνια με αποκορύφωμα το θάνατο ενός 26χρονου και τον τραυματισμό άλλων τριών σε ένοπλη διαμάχη το 2005.
Μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να βγαίνει πολιτικά μια άκρη με το θέμα οπότε η διακίνηση γίνεται εν μέρει ελέυθερα αλλά ταυτόχρονα παράνομα. Μέσα στην Κριστιάνια πωλείται χωρίς πρόβλημα στη λεγόμενη και ως Pusher Street ή αλλιώς Green Light District αλλά η κατοχή και το εμπόριο απαγορεύονται στην υπόλοιπη Κοπεγχάγη, κυριολεκτικά ένα δρόμο παρακάτω. Οι dealers έχουν συνεχώς κρυμμένα τα χαρακτηριστικά των προσώπων τους με fullface, κασκόλ, κουκούλες και γυαλιά ηλίου και οι φωτογραφίες απαγορεύονται αυστηρότατα, όπως άλλωστε επισημαίνουν και οι πολλές ταμπέλες στην περιοχή που είναι μαζεμένοι οι αυτοσχέδιοι πάγκοι όπου γίνεται το εμπόριο.
Πράγματα που καλό είναι να ξέρεις για την Κριστιάνια
Οι κάτοικοι έχουν δικούς τους κανόνες που απαγορεύουν στην περιοχή τα αυτοκίνητα, τα σκληρά ναρκωτικά, οποιαδήποτε μορφής βία, όπλα, μαχαίρια και τα συναφή. Αρχικός στόχος των κατοίκων της Κριστιάνια ήταν να δημιουργηθεί μια περιοχή όπου ανθεί ο πολιτισμός, η ελευθερία της έκφρασης και της διαφορετικότητας και φυσικά η ισότητα. Από την αρχή δημιουργήθηκε το αυτόνομο στέκι GayHouse (Bøssehuset) το οποίο στηρίζει τη ΛΟΑΤ κοινότητα. Εκεί διοργανώνονται και διάφορα καλλιτεχνικά δρώμενα όπως μαθήματα φωτογραφίας, χορού, μουσικής κλπ. Η Κριστιάνια έχει και τη δική της θεατρική ομάδα Solvognen με εμφανίσεις σε διάφορες πόλεις της Δανίας αλλά και τη Σουηδία.Παζάρι ρούχων
Υπάρχει μέρος ανταλλαγής ρούχων. Δίνεις όσα ρούχα δεν χρειάζεσαι και διαλέγεις και παίρνεις από τα ρούχα που έχουν αφήσει οι προηγούμενοι.

ChristianiaDollar
Οι κάτοικοι της Κριστιάνια, εκτός από την κορώνα Δανίας έχουν και το δικό τους νόμισμα, το δολάριο της Κριστιάνια, το οποίο δεν θα το βρεις προφανώς να συναλλάσσεται στο χρηματιστήριο της γειτονιάς σου. Άμα είσαι κάτοικος Κριστιάνια βοηθάς στην καθαριότητα της περιοχής στο ποσοστό που σου αναλογεί. Άμα βοηθήσεις κάπου έξτρα παίρνεις δολάρια Κριστιάνια τα οποία τα χρησιμοποιείς μόνο φυσικά στα μαγαζιά της περιοχής π.χ. για φαί ή ποτό.

Αυτή είναι λοιπόν η Κριστιάνια. Μια διαφορετική περιοχή με τα καλά και τα κακά της που φιλοξενεί ανθρώπους που έχουν διαλέξει να ζουν αλλιώς, κυρίως με αυτοοργάνωση και αλληλεγγύη. Αν σε βγάλει ο δρόμος σου στην Κοπεγχάγη αξίζει να περάσεις μια βόλτα και από εκεί.

Shortlink:

Contact us | About us | Terms & conditions | Privacy policy
Mikrometoxos 2014