Αξίζει στ’ αλήθεια ένας CEO 1.000 φορές όσο ένας μέσος εργαζόμενος;

  • Αξίζει στ’ αλήθεια ένας CEO 1.000 φορές όσο ένας μέσος εργαζόμενος;

    Της Michelle Leder

Η Chipotle έγινε πρόσφατα η τελευταία εταιρεία η οποία αύξησε εθελοντικά τις αποδοχές των εργαζομένων, ανακοινώνοντας ότι πολλοί από τους 76.000 ωρομίσθιοι εργαζόμενοί της θα λάμβαναν μια αύξηση που θα οδηγούσε τις αποδοχές τους στα 15 δολ. την ώρα.

Αυτό συνέβη λίγο αφότου η εταιρεία αποκάλυψε ότι ο διευθύνων σύμβουλός της, Brian Niccol, είχε λάβει 3.000 φορές τις αποδοχές του μέσου εργαζόμενου το 2020, από 1.136 φορές το 2019, καθιστώντας την εταιρεία μεταξύ των 10 με το υψηλότερων χάσμα μισθών μεταξύ των εισηγμένων του δείκτη Russell 3000, σύμφωνα με την ερευνητική εταιρεία Equilar.

Πρόκειται για σύμπτωση; Ή μήπως η αύξηση των αμοιβών του μέσου εργαζόμενου υποδηλώνει ότι τα ανώτερα στελέχη με τις εκτοξευμένες αποδοχές αρχίζουν να αισθάνονται μια αποχρώσα αίσθηση ντροπής;

Η σημασία της αποκάλυψης στοιχείων
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ (SEC) έχει υποχρεώσει τις εισηγμένες να αποκαλύπτουν κάτι που ονομάζεται “λόγος αμοιβής CEO” – το αποτελέσμα της διαίρεσης του ποσού που λαμβάνει ο CEO διά τις ετήσιες αποδοχές του διάμεσου υπαλλήλου.

Σε πολλές εταιρείες, ειδικά σε μεγάλες με χιλιάδες εργαζόμενους χαμηλών αποδοχών (ας σκεφτούμε τους κλάδους των λιανικών πωλήσεων, της εστίασης και του τουρισμού), δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπουμε ένα ποσοστό ανάλογο με εκείνο του Niccol, με τον διευθύνοντα σύμβουλο να λαμβάνει πάνω από 1.000 φορές τον μισθό του μέσου υπαλλήλου. Σύμφωνα με την έρευνα, υπάρχουν 57 τέτοιες εταιρείες στο πλαίσιο του Russell 3000.

Η εταιρεία ανταλλακτικών αυτοκινήτων Aptiv βρέθηκε στην κορυφή της λίστας: η συνολική αποζημίωση 31 εκατομμυρίων δολαρίων του CEO Kevin P. Clark για το 2020 ήταν πάνω από 5.000 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη του διάμεσου υπαλλήλου της, ο οποίος κέρδισε λιγότερα από 6.000 δολ., σύμφωνα με στοιχεία της ίδιας της Aptiv.

Αξίζει στ' αλήθεια ένας CEO 1.000 φορές όσο ένας μέσος εργαζόμενος;


Τα δέκα πιο μεγάλα χάσματα στις αμοιβές μεταξύ των εταιρειών του Russell 3000
Η απλή αποκάλυψη του “λόγου αμοιβών” είναι από μόνη της μια κατάκτηση, δεδομένου του πόσο “καυτό” παραμένει το ζήτημα των αποδοχών. Η SEC χρειάστηκε πέντε χρόνια για να συντάξει και σχεδόν οκτώ χρόνια για να εφαρμόσει τον σχετικό κανόνα, ο οποίος ήταν μέρος της νομοθεσίας Dodd-Frank την οποία ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα υπέγραψε, κυρώνοντας την σε νόμο, τον Ιούλιο του 2010.

Η Επιτροπή δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει τη διαμόρφωση ρυθμιστικού πλαισίου για τέσσερα άλλα σχετικά με τα επίπεδα αποδοχών ζητήματα, τα οποία σαφώς δεν αποτελούσαν προτεραιότητα υπό τον πρώην πρόεδρο της SEC, Jay Clayton. Όταν ο κανόνας για την αναλογία των μισθών προτάθηκε για πρώτη φορά το 2013, προσέλκυσε σχεδόν 200.000 σχόλια. Δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εταιρειών αντιτάχθηκε, επικαλούμενη περίπλοκες επιχειρηματικές δραστηριότητες και αχρείαστα κόστη, ενώ οι μέτοχοι και οι επενδυτές ήταν πρόθυμοι να δουν τον λόγο να αποκαλύπτεται.

Χειραγώγηση
Εκείνο που τελικώς αποκαλύπτεται συχνά υπόκειται σε χειραγώγηση, πιθανώς προκειμένου να κάνει τους αριθμούς να μοιάζουν λιγότερο προκλητικοί. Μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες συχνά αποκλείουν τους ιδιαίτερα χαμηλόμισθους εργαζόμενούς τους στο εξωτερικό, καθώς και τους υπαλλήλους μερικής ή εποχικής απασχόλησης.

Ο φαρμακευτικός κολοσσός Merck συμπεριέλαβε ένα λεπτομερές γράφημα στη σχετική δήλωσή του, όπου περιγράφει πού εδρεύουν οι σχεδόν 4.000 εργαζόμενοι που εξαιρέθηκαν από τους υπολογισμούς του. Σχεδόν το ένα τρίτο εργάζεται στην Ινδία, όπου οι μισθοί τείνουν να είναι πολύ χαμηλότεροι από ό,τι στις ΗΠΑ. Η Aptiv σημείωσε ότι ο δικός της λόγος αποδοχών “πιθανόν να περιλαμβάνει κάποιον βαθμό ανακρίβειας”.

Ορισμένες εταιρείες υποστηρίζουν ότι ένα μέρος των αποδοχών ενός διευθύνοντος συμβούλου δεν θα έπρεπε να περιλαμβάνεται στον υπολογισμό του λόγου αμοιβών. Στην Chipotle, για παράδειγμα, ο Niccol έλαβε μια μεγάλη ώθηση από μια προσαρμογή που σχετίζεται με τον Covid στο μπόνους κινήτρων του, χωρίς την οποία η αμοιβή του για το 2020 θα ήταν περίπου 1.129 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του διάμεσου υπαλλήλου.

Εκπρόσωπος της εταιρείας ανέφερε ότι η εφάπαξ αυτή τροποποίηση “δεν αντικατοπτρίζει το τρέχον πακέτο αποδοχών του” και ότι η απόφαση να αυξηθεί η αμοιβή των εργαζομένων σε 15 δολάρια την ώρα δεν είχε σχέση με το θέμα.

Αυξήσεις
Η απαίτηση γνωστοποίησης των συντελεστών αμοιβών δεν φαίνεται να είχε μέχρι τώρα μεγάλο αντίκτυπο στην αποζημίωση των στελεχών, ωστόσο τονίζει εμφατικά το πόσο εξωφρενικά υψηλές είναι οι αποδοχές των CEO, συμπεριλαμβανομένων ακόμη και εκείνων σε εταιρείες που είναι μεγάλα και καθιερωμένα ονόματα.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Starbucks Kevin Johnson, ο οποίος ανακοίνωσε τον Ιανουάριο ότι αναμένει όλοι οι εργαζόμενοι στις πωλήσεις να έχουν αγγίξει την αμοιβή των 15$ την ώρα μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, κέρδισε 1.211 φορές περισσότερα από τον διάμεσο υπάλληλο της εταιρείας το 2020. Στην McDonald’s, η οποία πρόσφατα ανακοίνωσε ότι θα ενισχύσει τις αποδοχές των υπαλλήλων στα καταστήματα που ανήκουν στην εταιρεία ώστε να φθάσουν τα 15 δολ. την ώρα έως το 2024, ο αντίστοιχος λόγος αμοιβής του CEO της, Chris Kempczinski, ήταν 1.189. Άλλες εταιρείες – συμπεριλαμβανομένης της Walmart, όπου ο λόγος αμοιβής του CEO Doug McMillon για το 2020 ήταν 1.078 – συνεχίζουν να πολεμούν ενάντια στο ελάχιστο ωρομίσθιο των 15$.

Ίσως η εκστρατεία για μια ελάχιστη αμοιβή ύψους 15$ την ώρα να είχε πραγματοποιηθεί χωρίς τον κανόνα περί αποκάλυψης της μισθολογικής αναλογίας. Σε τελική ανάλυση, η ύπαρξη της οργάνωσης “Fight for 15” χρονολογείται από το 2012. Θα ήθελα να πιστεύω ότι η πρόσθετη υποχρέωση για αποκάλυψη στοιχείων, όσο ανεπαρκής κι αν είναι, μπορεί να δυσκολεύει τα ανώτερα στελέχη να δικαιολογούν τους χαμηλούς μισθούς για τόσο πολλούς υπαλλήλους τους.

Οι εταιρείες οι οποίες πέρασαν χρόνια πολεμώντας τη SEC είχαν καταλάβει καλά ένα πράγμα: η διαφορά στις αποδοχές, όταν αποκαλύπτεται, γίνεται εμφατικά ντροπιαστική.

https://www.capital.gr/bloomberg-view