Αντέξαμε – Δυστυχώς γι’αυτούς κι ευτυχώς για εμάς δεν κάναμε πίσω

Τα είχα αναφέρει τότε… πίσω στο 2016. Και φυσικά τα δήθεν “λάθη” το ΔΝΤ τα ομολόγησε πολύ όψιμα.

  • Τότε ήμασταν μόνοι μας εναντίον όλων.
  • Ακόμη και με τις εσωτερικές φωνές του ΝΑΙ με κάθε κόστος.
  • ΔΕΝ ήταν ΝΑΙ η ΟΧΙ στο ευρώ το δημοψήφισμα του 2015 για όσους δεν κατάλαβαν ή έκαναν πως δεν κατάλαβαν.
  • Ηταν ΝΑΙ η ΟΧΙ στα καταστροφικά μέτρα του Β’ μνημονίου τα οποία δια της βίας ήθελε να μας επιβάλλει ο Σόιμπλε, ακόμη κι αν χρειάζονταν να μας σβήσει από τον χάρτη… γιατί θα σβήναμε.
  • Ηταν ΝΑΙ η ΟΧΙ στην ίδια μας την επιβίωση.

Το χρέος με τη μορφή που είχε δεν ήταν ποτέ βιώσιμο, ασχέτως αν προσποιούνταν ότι ήταν. Τα πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτούνταν θα μας στερούσαν ολοκληρωτικά από κάθε πλουτοπαραγωγική πηγή με εμάς αιωνίως αποικία χρέους χωρίς προοπτικές ανάκαμψης και χωρίς βέβαια κάποια αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτό που θα έριχνε συνεχώς κυβερνήσεις αδύναμες να αντεπεξέλθουν στους στόχους (περίπτωση Σαμαρά). ‘Ηταν κάτι που η νέα κυβέρνηση αντιλήφθηκε πολύ γρήγορα και σωστά προσπάθησε να αλλάξει.

*** Επειδή πλέον δεν πρέπει να πιστεύουμε κανέναν, δημιούργησα ένα ενδεικτικό συγκριτικό πίνακα χρησιμοποιώντας τα στοιχεία-στόχους του Β’ αναθεωρημένου μνημονίου του 2012 του ΔΝΤ (οι στόχοι του έφθαναν μέχρι το 2025) και του επίσημου πολύ ελαφρύτερου τετραετούς Γ’ μνημονίου όπως συμφωνήσαμε τον Αύγουστο του 15 και αφού με την επιμονή μας το Β’ μνημόνιο έληξε άπρακτο τον Ιούνιο του 15.

Μας εκδικήθηκαν όμως και μας πίεσαν μέχρι τέλους χρησιμοποιώντας τις τράπεζες μας, επιβάλλοντας Capital Controls , στοχεύοντας σε ασφυξία ρευστότητας για να παραδοθούμε άνευ όρων. Αντέξαμε. Δυστυχώς γι’αυτούς κι ευτυχώς για εμάς δεν κάναμε πίσω. Γιατί μόνο έτσι υπάρχει ένα μικρό παραθυράκι στην ανάκαμψη. Τα λιγότερα μέτρα ήταν επιβεβλημένα, λίγο οξυγόνο στη καταστροφή που έχει επιβληθεί στη χώρα.

Ο κάτωθι πίνακας συγκρίνει τα επίσημα ετήσια ποσοστιαία πλεονάσματα του Β’ και Γ’ μνημονίου για τα 4 έτη 2015-2018, τα μετατρέπει σε ποσά (χρησιμοποιώντας κατά προσέγγιση ως ενδεικτικό σταθερό ΑΕΠ τα 176 δις) και βγάζει τη διαφορά. Οσο μεγαλύτερο το ΑΕΠ, τόσο μεγαλύτερα τα απαιτούμενα πλεονάσματα ως ποσοστιαία.
Η ποσοτικοποιημένη διαφορά μεταξύ του Β’ και Γ’ μνημονίου ως προς τα ετήσια πλεονάσματα (με τα αντίστοιχα μέτρα), για τα 4 χρόνια 2015-2018, είναι της τάξης των -22,37 Δις.

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο

Ητοι, το Γ’ μνημόνιο είναι ελαφρύτερο σε μέτρα κατά -22,37 ΔΙΣ στα 4 χρόνια!Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνουν 22,3 δις ΕΠΙΠΛΕΟΝ μέτρα πάνω στα ήδη επιβεβλημένα σε 4 χρόνια; Σημαίνουν σχεδόν διπλάσια ετήσια μέτρα.

Ηδη, η ελληνική οικονομία έχει υποστεί μια τεράστια υφεσιακή και αποπληθωριστική καταστροφή με τα μέτρα που έχουν παρθεί. Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς, τι καταστροφή θα είχαμε υποστεί εάν εφαρμόζονταν τα μέτρα του Β’ μνημονίου και πως χαρακτήριζαν και προσπαθούσαν να μας πείσουν οι τέως “σωτήρες”, πόσο “βιώσιμο” ήταν το χρέος με τέτοια τερατώδη πλεονάσματα. Πόσο δήθεν μη αναγκαίο ήταν το Γ’ μνημόνιο και πόσο κατά τα άλλα “βγαίναμε” από τα μνημόνια.

Και υπάρχει κόσμος που ακόμη τους πιστεύει.

  • Αυτούς,
  • Τις “αυθόρμητες” υπηρεσίες των μηντιάδων τους
  • Και όσους αφελώς πιστεύουν ότι το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ, χωρίς να γνωρίζουν από τι γλίτωσαν.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΝΤΑ 
Print Friendly, PDF & Email