Ανησυχία για τις τράπεζες στο ECOFIN- Τα “τοξικά” assets εντοπίζονται κατά 75% σε Γερμανία – Γαλλία.

Ανησυχία για τις τράπεζες στο ECOFIN

  • Του Γ. Αγγέλη@capital.gr

Η συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών στο ECOFIN έχει προετοιμασθεί έτσι ώστε να δρομολογήσει μία βασική πρόταση προς την Σύνοδο Κορυφής στα μέσα του Δεκέμβρη, ήτοι την επέκταση του ρόλου του ESM σαν χρηματοδότη τελευταίας ευκαιρίας για το Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ταμείο Εξυγίανσης και Εκκαθάρισης Τραπεζών (SRF).

H απόφαση αυτή είναι το μέγιστο σημείο στο οποίο θα μπορούσαν, σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής εκτιμήσεις, να συγκλίνουν – και μάλιστα με πολλές επιφυλάξεις – οι απόψεις των Ευρωπαίων ΥΠΟΙΚ ενόψει της επικείμενης τελευταίας για το 2018 Συνόδου Κορυφής.

Με την πρόταση αυτή ο ESM θα μπορεί να καλύψει όποιες ανάγκες προκύψουν  στο SRF σε περίπτωση κατάρρευσης κάποιου τραπεζικού Ομίλου και δεν αρκούν οι δικοί του πόροι, οι οποίοι θα “ωριμάσουν” ως προς τον συνολικό τους όγκο το 2024. Μέχρι τότε ο ESM θα μπορεί να καλύπτει τις όποιες παραπάνω ανάγκες υπάρξουν με την μορφή δανείου.

Η παρέμβαση αυτή όμως δεν φαίνεται να καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος για την ολοκλήρωση της τραπεζικής ενοποίησης που η ΕΚΤ θεωρεί ως ακρογωνιαίο λίθο για την διασφάλιση της τραπεζικής σταθερότητας στην Ευρώπη.

Ο λόγος αυτής της ανεπάρκειας έχει να κάνει με το γεγονός ότι το ευρωσύστημα “κάθεται” πάνω σε έναν πρωτοφανή όγκο “τοξικών” assets που στην τρέχουσα συγκυρία ξεπερνά τα 6,8 τρισ. ευρώ και από αυτά μόλις τα 800 δισ. ευρώ έχουν να κάνουν με “κόκκινα δάνεια”.

Το εντυπωσιακό στοιχείο (από τα απολογιστικά στοιχεία της BIS και της EBA) είναι ότι το 75% περίπου αυτών των “στοιχείων” αφορούν τους ισολογισμούς του τραπεζικού συστήματος της Γερμανίας και της Γαλλίας, με την Deutsche Bank να είναι εκ των πρωταγωνιστών αυτής της αβεβαιότητας.

Όπως αναφέρεται σε αρκετές μελέτες τελευταία, οποιεσδήποτε αιτίες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την αξιακή απομείωση αυτών των assets θα οδηγούσαν τις τράπεζες που είναι “φορτωμένες” με αυτά σε διαγραφή κεφαλαίων και σε άμεση νέα ανάγκη ανακεφαλαιοποίησής τους, γεγονός που θα προκαλούσε μεγάλη αναταραχή στο ευρωσύστημα για τις συνέπειές τους.

Χαρακτηριστικό της αβεβαιότητας και της ανεπάρκειας του ECOFIN μπροστά στις απαιτήσεις αυτές είναι το γεγονός ότι έχει περάσει εντελώς στο περιθώριο – προς το παρόν τουλάχιστον – η προώθηση της δημιουργίας του Ενιαίου Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων (EDIS), ακόμα και με τις μεταβατικές μορφές που έχει προτείνει η Κομισιόν.

Σύμφωνα με αυτές, το Ταμείο αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει ταυτόχρονα και σε συνδυασμό με τα εν ισχύ εθνικά ταμεία εγγύησης καταθέσεων, να τα καλύπτει με την μορφή δανείων σε περίπτωση ανάγκης στο μεσοδιάστημα και μέχρι να απομειωθούν τα Npls σε επίπεδα που θα επέτρεπαν την κατάργηση των εθνικών ταμείων και την ενεργοποίηση του EDIS πανευρωπαϊκά.

Όμως ούτε αυτή η μεταβατική κατάσταση δεν είναι αποδεκτή από μία σειρά ευρωπαϊκές χώρες με αποτέλεσμα η αυριανή συνάντηση του ECOFIN  να περιορίζει τις προσδοκίες του τραπεζικού συστήματος στην επέκταση της αρμοδιότητας του ESM στην κάλυψη του SRF…