Ανδρέας Κόρδας: Αρκεί ένας ενδελεχής έλεγχος των αρχών, για να διαπιστωθεί …

Άλλη μία Χρηματιστηριακή ετέθει σε αναστολή της άδειας λειτουργίας. Ήταν η πρώτη από τη λίστα με άλλες 6-7 εταιρίες που η αγορά τις “συζητά” και υποθέτει ή γνωρίζει… πως ΔΕΝ θα έπρεπε να λειτουργούν, για προστασία των επενδυτών.

Αρκεί ένας ενδελεχής έλεγχος των αρχών για να διαπιστωθεί …πως αρκετές εταιρίες λειτουργούν μόνο λόγο της μεγάλης ανοχής και της αναποτελεσματικότητας του συστήματος.

Ειδικά με τη νέα αυστηρή νομοθεσία με τη Mifid II, που επιβάλλει ο ESMA, είναι σχεδόν αδύνατο για αρκετές εταιρίες να καταφέρουν να προσαρμοστούν και να εναρμονιστούν με τις προϋποθέσεις.

Η θα λειτουργούν ημι-παράνομα (μέχρι δηλαδή να “τύχει” να διαπιστωθεί η ανεπάρκεια τους), ή τους συμφέρει “να κλείσουν όσο είναι ακόμα νωρίς”… εάν δεν είναι σε θέση, ή εάν δεν έχουν την επιχειρηματική αντίληψη… πως πρέπει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να αποκτήσουν ευελιξία, να ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ προϊόντα και υπηρεσίες, να ΚΑΤΑΡΤΙΣΟΥΝ τα στελέχη τους (ή να αναζητήσουν καταρτισμένα στελέχη), να γίνουν πιο ανταγωνιστικές, στο εγχώριο αλλά και στο διεθνές περιβάλλον.

Και όλα αυτά, γίνονται με το να σταματήσουν πια να περιμένουν σαν το μάνα εξ’ ουρανού, το “πότε θα έρθει το επόμενο τρελό ράλι του Χ.Α.”… Να ξεχάσουν επιτέλους όσα έγιναν την τελευταία “εγκληματική” 20ετία, που οι εταιρίες έβγαζαν εύκολα χρήματα με τις σακούλες, …από το ράλι που έκανε κάθε σαπάκι και από τον κάθε απαίδευτο επενδυτικά, που “έριχνε στον κουβά” την περιουσία του, χωρίς να έχει ιδέα από επενδυτικό ρίσκο.

Πάνε αυτά, περάσανε ανεπιστρεπτί. Η κοινωνία βρίσκεται σε εντελώς άλλη φάση …και σε ότι αφορά τον κλάδο, γίνεται και θα συνεχίσει να γίνεται, ένα μεγάλο ξεσκαρτάρισμα από το οποίο θα επιβιώσουν… μόνο οι ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ.

Αν το προτιμάτε – και για να είμαι ακόμα πιο ρεαλιστής – θα πω “στους τυφλούς οι ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΙ”, διότι δε μπορούνε να συγκριθούν οι υπηρεσίες του Finance στην Ελλάδα, με αντίστοιχες του εξωτερικού και ειδικά στην Αμερική που παρακολουθώ στενά.

Πρέπει οι εταιρίες να ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ τη δουλειά τους, να ΜΑΘΟΥΝ τη δουλειά τους και να ΕΠΕΝΔΥΣΟΥΝ σε αυτήν.

Θεωρώ πως καταστάσεις σαν τη Follie – Follie, είναι πολύ δυσκολότερο να “αναγνωστούν σωστά” από τις εποπτικές αρχές, από ότι μπορει να γίνει με τις δραστηριότητες μιας Χρηματιστηριακής εταιρίας.

Γνωρίζουμε, πως θα ακολουθήσουν κι άλλες εταιρίες, που ΔΕΝ θα τα καταφέρουν σε αυτό το σπιράλ του τρόμου… στο οποίο τις έχει οδηγήσει αφενός το τραγικό “κόλλημα” τους με το Ελληνικό Χρηματιστήριο και αφετέρου ο “ανύπαρκτος” τζίρος αυτού και φυσικά το τοξικό επιχειρηματικό/οικονομικό περιβάλλον της Ελλάδος.

Και δεν είναι πολύ δύσκολο να διαπιστώσεις ΠΟΙΕΣ μπορεί να είναι οι επόμενες που θα έχουν πρόβλημα, …απλά εκτιμώντας τη διαρκώς πτωτική συναλλακτική τους δραστηριότητα (άρα και των εσόδων), η ακόμα ευκολότερα ρίχνοντας μία ματιά στην ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν.

Για παράδειγμα, το 80% των ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΩΝ εταιριών ΔΕΝ προσφέρουν πρόσβαση στις ξένες αγορές, ή “λένε οτι προσφέρουν” και “νομίζουν οτι προσφέρουν”… επειδή κάπου έχουν μία παλιά σύμβαση.

Ενώ στην ουσία δεν έχουν ούτε ενεργό το αντίστοιχο “ωράριο λειτουργίας”, ούτε εξειδικευμένο προσωπικό για εξυπηρέτηση, ούτε έμπειρα στελέχη που να εκτελούν καθημερινά συναλλαγές στα διεθνή Χρηματιστήρια και να έχουν επενδυτικές ιδέες, ούτε τμήματα ανάλυσης… κτλ. Δεν συζητάμε για καινοτομία…

Την ίδια στιγμή που στο εξωτερικό έχουμε έναν “ΟΡΓΑΣΜΟ του FINANCE”, χιλιάδες προϊόντα, πλατφόρμες, τεχνολογία, στιβαρές εισηγμένες επιχειρήσεις με μετοχές που υπεραποδίδουν… ακόμα έστω και ως διασπορά, είναι μια άριστη ιδέα να εντάξεις (επιτέλους) τα ΞΕΝΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑ στις υπηρεσίες μίας ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑΚΗΣ.

*** Πρέπει οι εταιρίες να ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ τη δουλειά τους, να ΜΑΘΟΥΝ τη δουλειά τους και να ΕΠΕΝΔΥΣΟΥΝ σε αυτήν. ***

* ,