19.7.2022- Το δικό του το χωριό και το… κόκκινο ντοσιέ! (Του Παύλου Στράνα)

ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΙ ΤΟ… ΚΟΚΚΙΝΟ ΝΤΟΣΙΕ…

  • Του Παύλου Στράνα

Είσαι ιδιοκτήτης μιας εταιρείας εισηγμένης στο ΧΑΑ, και θέλεις να κάνεις αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 180%, με προτίμηση υπέρ των παλαιών μετόχων.
Ωστόσο, επειδή γνωρίζεις ότι η εταιρεία σου θα απογειωθεί προσεχώς, δεν θέλεις να μπούνε οι μέτοχοι σου στην αύξηση, θέλεις να «μοιράσεις» τις νέες μετοχές μεταξύ γνωστών και φίλων. Τι κάνεις;
Ορίζεις τιμή της αύξησης στα 58 ευρώ, την ώρα που η τιμή της στο ταμπλό είναι 52 ευρώ.
Αυτό σημαίνει ότι όποιος μπει στην αύξηση θα πληρώσει ακριβότερα τις μετοχές, απ ότι αν τις αγόραζε από το ταμπλό, και ταυτόχρονα, ενώ το δικαίωμα πρέπει να έχει αρνητική τιμή, δηλαδή στην ουσία να μην υφίσταται, εσύ του δίνεις μία τιμή τέτοια, που ακόμα και η πώληση του να προκαλεί ζημιά, έτσι ώστε να γίνει άχρηστο και να γραφτούν τα δικαιώματα στα αδιάθετα.
Τι κάνεις λοιπόν;
Ανακοινώνεις ΑΜΚ, με προτίμηση υπέρ των παλαιών μετόχων, ενώ στην πράξη, συγκρατώντας την τιμή της μετοχής πολύ κάτω από τη τιμή της ΑΜΚ, αποτρέπεις την εξάσκηση των δικαιωμάτων.
Επίσης με την τιμή που δίνεις στο δικαίωμα, αποτρέπεις ακόμα και την πώληση τους, αφού η πώληση δεν εξισορροπεί ούτε τα έξοδα του πινακιδίου.
Επί πλέον με βάση αυτές τις ενέργειες απογοητεύεις και τους μικρομετόχους που επιμένουν, και μόλις ολοκληρωθεί η αύξηση, ανεβάζεις την τιμή της μετοχής στα 58-60-62 ευρώ, και πετάς έξω, και όλους τους επίμονους μικρομετόχους, οι οποίοι σπεύδουν να πουλήσουν απογοητευμένοι από τον τρόπο που έγινε η ΑΜΚ.
Και μετά;
Και μετά εσύ, έχοντας τον πλήρη έλεγχο της εταιρείας σου, μαζί με τους φίλους σου, αλλά και τα λεφτά από την αμκ, πας τη μετοχή όπου θες, ή όπου πιθανόν να της αξίζει να πάει , αλλά φρόντιζες τόσο καιρό να μην γίνει αυτό αντιληπτό.
Είναι βέβαιο πως υπάρχουν τέτοιοι ιδιοκτήτες εταιρειών, ιδιαίτερα αν είναι οι ίδιοι και οι ιδρυτές τους, αν η εταιρεία είναι το» παιδί» τους, όπου έχουν το σύνδρομο του ιδιοκτήτου οικοπέδου που δόθηκε αντιπαροχή.
Αυτό το σύνδρομο το εκφράζει καλύτερα ένα γεγονός που συνέβη σε δικαστήριο της Κατερίνης παλιά, και μου το διηγήθηκε χτες, ο Γιάννης, ένας Κατερινιώτης γνωστός.
Κάποτε, λέει, στο κεντρικό δρόμο του χωριού που διάσχιζε την πλατεία, βάλανε ένα ΣΤΟΠ.
Μετά από μέρες, ένας χωριάτης δεν το πρόσεξε και τράκαρε έναν περαστικό, και τον πήγανε αυτόφωρο.
Ο Πρόεδρος αφού έμαθε τα καθέκαστα, ρωτάει το χωριάτη:
-Μα, καλά βρε άνθρωπε μου, δεν πρόσεξες το στοπ, δεν ξέρεις ότι στη διασταύρωση, ο κύριος είχε προτεραιότητα.
Και ο χωριάτης του απαντά με στόμφο.
-Πας καλά;
Στο δικό μου το χωριό, έχει αυτός προτεραιότητα;;
Πάτε καλά;
Στις δικές τους εταιρείες,
έχετε εσείς προτεραιότητα;
Τι θέλετε;
Αυτοί να δουλεύουν και εσείς να κερδίζετε;
Τον Παπαγιαννόπουλο στο κοροϊδάκι της Δεσποινίδος δεν τον θυμάστε;
Από τότε τα έλεγε.
«Είναι σωστό οι μέτοχοι που δεν δουλεύουν, να παίρνουν τα ίδια με τους μέτοχους που δουλεύουν»;
Εμ, δεν βλέπετε Ελληνικές ταινίες, και θέλετε να γίνετε και συμμέτοχοι στο …κόκκινο ντοσιέ.
Λοιπόν για να μην τα πολυλογούμε, για να γίνετε συμμέτοχοι στα κέρδη αυτών των εταιρειών, υπάρχουν δύο τρόποι, ο τρόπος της… Κατερίνης, και ο τρόπος του… Ηλιόπουλου.
Σύμφωνα με την Κατερίνη, πρέπει να γίνετε κάτοικοι του δικού τους χωρίου.
Αν δεν μπορείτε, τότε ακολουθείστε το δρόμο του Ηλιόπουλου… παντρευτείτε την κόρη τους, στη περίπτωση μας την… εταιρεία τους.
Θυμηθείτε τον Ηλιόπουλο, κοροϊδάκι τον έλεγαν στην αρχή, αλλά με την επιμονή του να παραμένει μαζί της, την παντρεύτηκε, και έτσι έγινε και κάτοικος του δικού τους χωριού
και αποκλειστικός κληρονόμος του …κόκκινου ντοσιέ.
Και άλλη φορά όταν εισέρχεστε σε ξένα χωριά, να σταματάτε ακόμα και αν το στοπ …είναι στον άλλο δρόμο!!!

Με εκτίμηση

Παύλος Στράνας