Νηρέας: Το ΜΟΔ, το deal και τα σενάρια της δημόσιας πρότασης

__________

Νηρέας: Το ΜΟΔ, το deal και τα σενάρια της δημόσιας πρότασης

Το ΜΟΔ του Νηρέα, για το οποίο οι κάτοχοί του έχουν δικαίωμα μετατροπής στις 23 Οκτωβρίου, συγκαταλέγεται στα πλέον… περιπετειώδη του ελληνικού χρηματιστηρίου.___________

http://www.euro2day.gr/chameleon/article

___________

Εκδόθηκε πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης (το 2007) και τότε είχε καλυφθεί περίπου κατά 75% από τράπεζες και κατά 25% από ιδιώτες επενδυτές.

Το ΜΟΔ ανανεώθηκε το 2012 με τους τόκους να κεφαλαιοποιούνται (καθότι η εισηγμένη δεν μπορούσε να το αποπληρώσει), ωστόσο ούτε και στη συνέχεια η εταιρεία ήταν συνεπής στις υποχρεώσεις της, με αποτέλεσμα να φτάσουμε σε νέα ανανέωση του ομολόγου, όταν οι τράπεζες αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση (και την πλειοψηφία των μετοχών) στα χέρια τους, αναδιαρθρώνοντας παράλληλα και τον δανεισμό του ομίλου.

Η ουσία είναι ότι οι ομολογιούχοι έχουν το δικαίωμα μετατροπής των τίτλων τους σε μετοχές μία φορά τον χρόνο (φέτος στις 23 Οκτωβρίου), με τιμή μετατροπής το 0,31 ευρώ ανά μετοχή και όλα αυτά ενόψει της επικείμενης πώλησης της πλειοψηφίας του Νηρέα και της δημόσιας πρότασης που λογικά θα επακολουθήσει.

Κατά πόσο, όμως, οι ομολογιούχοι θα αποφασίσουν να μετατρέψουν τις ομολογίες τους σε μετοχές; (αν το πράξουν όλοι, τότε θα εκδοθούν γύρω στα 80 εκατ. μετοχές, που θα προστεθούν στις υπάρχουσες 291.497.368).

Αν και κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με ασφάλεια, κύκλοι της αγοράς εκτιμούν ότι οι τράπεζες δεν θα επιλέξουν το σενάριο της μετατροπής. Και αυτό γιατί από τη μια πλευρά ανεβάζουν το ποσό που θα πρέπει να καταβάλει ο υποψήφιος αγοραστής για να αποκτήσει το 100% της εταιρείας, ενώ από την άλλη πλευρά απαλλάσσουν την εταιρεία από τον πλέον επιθυμητό δανεισμό της (μακροπρόθεσμης διάρκειας και πολύ χαμηλού επιτοκίου). Άρα, λοιπόν, τυχόν μετατροπή των ομολόγων θα δυσκολέψει την προσπάθεια πώλησης του Νηρέα, πράγμα που σε καμιά περίπτωση δεν θα επιθυμούσαν οι τράπεζες.

Αντίθετα, η στάση των ιδιωτών ομολογιούχων θα κριθεί αφενός από τις ανάγκες ρευστότητας που έχει καθένας εξ αυτών, αφετέρου από τη διάθεσή του να αναλάβει το ρίσκο για το ύψος που τελικά θα κυμανθεί η δημόσια πρόταση.

Αν λοιπόν κάποιος επενδυτής έχει ανάγκη μετρητών, τότε θα μετατρέψει παίρνοντας τις νέες μετοχές (σύμφωνα με εκτιμήσεις) μέσα στο Νοέμβριο και στη συνέχεια ρευστοποιώντας τες στο ταμπλό του ΧΑ, στην αποτίμηση που θα έχουν εκείνη την περίοδο (στο 0,31 θα γίνει η μετατροπή, στο 0,30 ευρώ διαπραγματεύεται σήμερα η μετοχή).

Βέβαια, η τιμή της μετοχής μπορεί ενδεχομένως να επηρεαστεί έντονα (είτε θετικά, είτε αρνητικά) από τις εξελίξεις που θα δρομολογηθούν στο μέτωπο του διαγωνισμού για την πώληση της εταιρείας, κάτι που λογικά θα πρέπει να γνωρίζουν οι επενδυτές.

Αν, αντίθετα, οι ιδιώτες ομολογιούχοι δεν έχουν ανάγκη μετρητών, τότε ίσως επιλέξουν να περιμένουν ένα χρόνο ακόμη και έτσι να πάρουν τις αποφάσεις τους σε ένα περιβάλλον που λογικά θα χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη ορατότητα.